# jomle

title: توصیه‌های بهداشتی برای عزاداری محرم
text:
  توصیه‌های بهداشتی برای عزاداری محرم




  با توجه به فرا رسیدن ماه محرم و برگزاری مراسم مذهبی و عزاداری در مساجد و تکایا و همچنین توزیع نذورات و غذا در این ایام، وزارت بهداشت‌ درمان و آموزش پزشکی توصیه هایی را در این مورد یادآوری کرده است که در زیر می‌آید


  * با توجه به اینکه احتمال بروز بیماری های مرتبط با غذا، به ویژه بیماری‌های عفونی روده ای در مکان‌هایی که به صورت دسته جمعی غذا تهیه و توزیع می‌کنند، بیشتر است، در صورت عدم رعایت ضوابط بهداشتی، مسمومیت‌های غذایی نیز در این اماکن پخش خواهد شد.

  * هرگونه پخت و پز باید در مکان‌هایی که دارای شرایط بهداشتی است، صورت پذیرد.

  * کلیه افراد درگیر در توزیع آب، چای و  غذا بایستی قبلا نسبت به دریافت کارت معاینه پزشکی (که به صورت رایگان در اختیار آنها قرار می گیرد) اقدام نمایند و بهداشت فردی (مثل شستشوی دست ها قبل از طبخ غذا) را رعایت کنند.

  * برای آب شرب، حتما از آب آشامیدنی سالم و تصفیه شده استفاده شود.

  * مواد غذایی اولیه برای تهیه غذا، حتما سالم بوده و ترجیحا مشمول بسته بندی مجاز ‌باشند.

  * برای تهیه غذا از فرآورده‌های دامی با کشتار مجاز یا بسته بندی شده مورد تایید این وزارت بهداشت و سازمان دامپزشکی استفاده شود.

  * از نمک های بسته بندی یددار و تصفیه شده در تهیه و پخت غذا استفاده شود.

  * در صورت مصرف سبزی خوردن یا سالاد، نسبت به شستشوی بهداشتی آنها اقدام شود. (هم با محلول ضد عفونی کننده و هم با مایع ظرفشویی شسته شوند.)

  * در صورت استفاده از ظروف یک بار مصرف در توزیع مواد غذایی گرم، از ظروف فوم دار مخصوص استفاده شود.

  * توزیع آب، شربت و یا شیر در بین دسته‌های عزاداری و یا در مراسم، با لیوان یک بار مصرف صورت گیرد و از ورود لیوان و پارچ به داخل ظروفی که آب و شربت داخل آن است، جلوگیری شود.

  * ظروف مورد استفاده در توزیع آب، چای و غذا، به طور مستمر شسته و گندزدایی شوند.

  * در هنگام توزیع غذا، افراد توزیع کننده از راه رفتن روی سفره‌ها خودداری کنند.

  * از قرار دادن غذای پخته شده برای مدت زمان طولانی (حداکثر دو ساعت) در دمای محیط خودداری شود و در صورت لزوم، مواد غذایی پخته شده در دمای زیر 40 درجه و یا بالای 60 درجه سانتیگراد نگهداری شوند.

  * از نگهداری مواد غذایی خام و پخته در مجاورت هم و در داخل یک یخچال یا سردخانه خودداری شود.

  * ذبح و قربانی احشام در جلوی دسته‌های عزاداری و یا در محل تکایا و مساجد، باید با هماهنگی سازمان دامپزشکی و در شرایط بهداشتی صورت گیرد و ذبح به گونه ای صورت گیرد که خونابه آنها پخش نشود.

  * تهیه و نصب وسایل اطفا حریق، به منظور کنترل و جلوگیری از آتش سوزی‌های احتمالی در اماکن برگزاری مراسم ضروری است.

  * نسبت به جمع آوری زیرسیگاری‌ها و نصب تابلوهای ممنوعیت استعمال دخانیات، به منظور عدم استعمال آن در تکایا و حسینیه‌ها اقدام کنند.

  * وسایل و تجهیزات مشترک از جمله چادر نماز، حوله و غیره به منظور جلوگیری از بیماری های واگیردار پوستی را جمع آوری کنند.

  خبرگزاری جمهوری اسلامی


title: روزه ‌بگیرید اما خوش‌اخلاق بمانید
text:
  روزه ‌بگیرید اما خوش‌اخلاق بمانید




    در این روزهای طولانی روزه‌داری گاهی گرسنگی و تشنگی باعث بداخلاقی می‌شود و همین بداخلاق شدن هم اجر روزه را کم می‌کند و هم اطرافیان را آزار می دهد؛پس باید به دنبال راه‌حلی بود.

  در جامعه افراد خوش‌اخلاق و بداخلاق فراوانند و احتمالا هر روز از هر دونوع زیاد می‌بینیم، اگر تا به حال دقت کرده ‌باشید متوجه شده‌اید که افراد خوش‌اخلاق در زندگی و روابط خود موفق‌تر و شادترند، سالم‌تر زندگی می‌کنند حتی روزی آنها هم بیشتر است و دوست‌داشتنی‌‌ترند و بیشتر مورد احترام مردم هستند. در مقابل آدم‌های بداخلاق کم‌روزی، منزوی، غمگین، بیمار و شخصیتی شکننده‌تر دارند. اما خود شما جزو کدام دسته‌اید؟ اگر خوش‌اخلاق‌اید و این روزهای روزه‌داری کمی بدخلق‌تان کرده یا در کل بداخلاق  هستید این مطلب برای شماست.



  کشف کنید چه ساعاتی حال‌تان بد است

  رابرت ای تییِر، استاد روانشناسی دانشگاه ایالتی کالیفرنیا می‏گوید: «خیلی از ما مردم خیال می‏کنیم آنچه بر سرمان می‏آید، در اخلاق و رفتارمان هم اثر می‏گذارد. در صورتی که خلق و خوی بشر، تا حد زیادی به روش‏های طبیعی زندگی‏اش بازمی‏گردد.» نظر استاد این است که امکان دارد غذایی که می‏خوریم، یا وضعیت سلامت‌‌مان یا میزان فعالیت‌مان یا حتی ساعت به خصوصی از روز در روحیه‏مان اثر بگذارد.تییِر طی یکی از بررسی‏هایش متوجه شد که اواخر شب، مشکلات انسان‏ها بیشتر می‏شود. معمولا مقدار نیروی بدن در یک‌سوم نخست روز زیاد و نزدیک غروب، کم می‏شود. وی در دنباله حرف‏هایش اضافه می‏کند: یک محرک تنش‏زا که شاید شخص را در زمانی که پرانرژی است، اذیت نکند، ممکن است زمانی که نیروی همان شخص کم می‏شود، تا اندازه‏ای ناراحتش کند.دیوید واتسون، روانشناس دانشگاه «آیوووا» چند روز پی در پی، حالت‏های روحی و دمای بدن بیش از 100فرد تحت آزمایش را زیر نظر گرفت و به این نتیجه رسید که وقتی درجه حرارت بدن‌شان بالا می‏رود، خیلی خوشحال می‏شوند و به قول گفتنی با دُمِشان گردو می‏شکنند و این مطابق زمانی است که نیروی آنها در نهایت باشد.واتسون، برای اینکه از دوره خلق و خوی خودش با خبر باشد، تصمیم گرفت صبح‏های زود، شروع به کار کند؛ چرا که متوجه شد صبح‏ها بهتر می‏نویسد و باید نزدیک غروب را به گفت‌وگو با دانشجویانش اختصاص دهد، چون آن وقت حواسش زیاد جمع نبود؛ ولی برای گپ زدن آمادگی داشت. او می‏گوید: «همین تغییرات کم، در میزان بهره‏وری و شیوه نگرشش به بعضی مسائل، دگرگونی‏های چشمگیری در زندگی او به وجود آورده است.»


  موثرترین راه برای دور کردن بداخلاقی

  موثرترین روش برای دورکردن حالت بدخلقی یا غم، در درجه اول تغییر علت به وجود آورنده آن است البته به شرطی که بدانید چه چیز شما را ناراحت کرده و چرا. بسیاری از حالات بد به دلیل از دست دادن یا شکست در کار یا ارتباطات صمیمانه است. با پرسیدن سؤالاتی از خود می‌توانید علت را کشف کنید. مثلا اینکه ؛«چه کار می‌توانم انجام دهم که شکست را جبران کنم؟ برای جبران از دست دادن یک ثروت یا دوست، چه کار می‌توانم انجام دهم؟ و...» اگر امکان دارد پاسخ‌ها را پیدا کنید، مشکل را حل کنید اگر نمی‌توانید کاری انجام دهید، در این صورت آنچه اتفاق افتاده را بپذیرید و به کارهایی توجه داشته باشید که دفعه بعد به شیوه دیگری انجام خواهید داد.


  کمی پیاده‌روی کمک‌تان می‌کند

  براد هستفیلد، استاد حرکت‏شناسی دانشگاه مریلند ایالات‌متحده‏ عقیده دارد: «داشتن فعالیت‏های جسمی پیاپی در خوش‌اخلاقی تاثیر دارد. آزاد شدن «بتا اندورفین» که مانع پیدایش فشار روانی می‏شود، فقط یکی از چند ساز و کاری (مکانیسمی) است که احتمال دارد به خوش اخلاقی بینجامد. از اینها گذشته، افزایش دمای بدن نیز مانند یک حمام داغ، در اخلاق افراد اثر می‏گذارد.» همچنین روانشناسی به اسم رابرت تایر، درباره 18 زن و مرد مطالعه کرد و دریافت که روزانه 10 دقیقه پیاده‌روی تند، نیروی انسان را زیادتر کرده و اختلالات روحی او را در یک چشم بر هم زدن کم می‏کند و آثار این عمل، حداقل تا یک ساعت باقی می‏ماند.


  طبیعت خوش‌اخلاق‌تان می‌کند

  نظر خیلی از کارشناسان این است که تماس با طبیعت، در خوش‏خلقی انسان‏ها موثر است اما اگر در روزهای روزه‌داری ترجیح می‌دهید از خانه خارج نشوید، دست‌کم، پشت پنجره‏ای بایستید یا بنشینید و سبزه‏ها، گل‏ها و درخت‏ها را تماشا کنید. در سال 1988 استیفن کاپلان، روانشناس دانشگاه میشیگان و همسرش راشل که هر دو نویسنده کتاب «تجربه طبیعت» هستند، برپایه مطالعه‏ای پی بردند کارگرانی که محل کارشان روبه‏روی منظره‏ای طبیعی قرار گرفته باشد، میزان بیماری و فشارهای روحی‏شان، خیلی کمتر از آنهایی است که مقابل ایستگاه یا تعمیرگاه خودرو کار می‏کنند.


  درست غذا بخورید

  شواهد زیادی در دست است که «کربوهیدرات‏ها» به تندرستی ما خیلی کمک می‏کند. بر اساس مطالعاتی که توسط جودیت وورتمن، متخصص زیست - شیمیِ تغذیه در موسسه فناوری ماساچوسِت (ام آی تی)صورت گرفته، ثابت شده است کربوهیدرات‌ها سبب افزایش مقدار سروتنین مغز می‌شوند و در نتیجه عملکردشان همچون یک آرامبخش طبیعی است.

  برای تامین کربوهیدرات‏ها  می‌توانید بعد از افطار تا سحر سراغ میان‌وعده‌هایی چون کلوچه برنجی، مقداری بیسکویت شور یا ژله یا خوردنی‏هایی از این قبیل بروید تا کمی در طول روز آرامش بیشتری داشته‌ باشید. 


  این غذاها شما را خوش‌‌اخلاق می‌کند

  طبق گفته آکادمی پزشکان خانواده ایالات‌متحده، این مواد مغذی می‌تواند به بالا بردن روحیه شما کمک کند:

  اسیدهای چرب امگا3 که در ماهی آزاد (سالمون)، بذر کتان، روغن بذر کتان و گردو یافت می‌شود.
  تریپتوفان که در بوقلمون، سویا، گوشت قرمز و فرآورده‌های لبنی وجود دارد.
  منیزیم که در آووکادو ، آجیل و سبزیجات برگدار سبز یافت می‌شود.
  اسید فولیک که در میوه‌ها و سبزیجات برگدار سبز موجود است.
  ویتامین 12 Bکه در فرآورده‌های لبنی، گوشت و ماهی وجود دارد.


  کمی دوست‌داشتنی شوید

  دوست‌داشتنی شدن کار زیاد سختی نیست. برای شروع بهتر است وقتی با دیگران روبه‌رو می‌شوید لبخند بزنید و با روی باز با آنها صحبت کنید، رفتاری دوستانه و صمیمی داشته باشید، از مشکلات آنها با خبر شوید و سعی کنید درک‌شان کنید و به احساسات‌شان توجه کنید. وقتی با دیگران روبه‌رو می‌شوید بلافاصله سلام کنید، منتظر نمانید آنها سلام کنند، آنها را به اسم کوچک صدا بزنید، نشان دهید که از دیدنشان خوشحال هستید. طوری رفتار کنید که انگار از زندگی حسابی لذت می‌برید، همیشه به خوبی‌ها فکر کنید حتی اگر زیاد هم مایل نیستید خود را مثبت نشان دهید هرگز شکایت نکنید و غر نزنید.


  با بداخلاق‌ها چطور برخورد کنید؟

  هرقدر هم که شما سعی کنید خوش‌اخلاق باشید باز ممکن است یک آدم بداخلاق مثل همسرتان حسابی آزارتان دهد پس باید روش برخورد با بداخلاق‌ها را هم یاد بگیرید. برای این کار باید درک کنید که هر فردی با وجود تمام بدی‌ها، عیوب و کمبودهایی که برخی از مردم ممکن است داشته باشند، دارای برخی رفتارهای خوب هم هست. اگر می‌خواهید کمتر عصبی شوید باید یاد بگیرید که توجهتان را روی آن خوبی‌ها متمرکز کنید.

  از طرف دیگر سعی کنید زمینه‌های مشترکی بین خود‌تان و شخصی که از او خوش‌تان نمی‌آید، پیدا کنید. این موجب می‌شود که پلی بین خودتان و فرد بداخلاق بزنید و حداقل در زمینه‌های مشترک‌تان در مسیری موازی قرار بگیرید. این وجوه اشتراک بین شما منجر به نزدیک‌تر شدن شما به او خواهد شد و موضوعاتی برای صحبت و تبادل نظر بین شما فراهم می‌آورد. همچنان که شما تدریجا سعی می‌کنید آن شخص را بهتر بشناسید، ممکن است به نکاتی پی ببرید که به شما بصیرتی بدهد که درون آن شخص را تا حدی بکاوید و علل رفتارهای او را که آنچنان موجب آزردگی خاطر شما می‌شود، دریابید.

  مجله زندگی ایده آل
  گردآوری سلامت اکاایران


title: روزه‌داری برای مادر و جنین اثر بد ندارد
text:
  روزه‌داری برای مادر و جنین اثر بد ندارد


   

  مریم کاشانیان  در مورد امکان روزه‌ گرفتن برای مادران باردار اظهار داشت: از نظر علمی ثابت نشده که روزه‌داری اثر سوئی روی جنین یا مادر باردار داشته باشد و مطالعه کمی در این زمینه وجود دارد چون از نظر اخلاقی هم درست نیست که مادری را گرسنه نگه داشت و مواد غذایی به او نرسانیم تا از نظر علمی بخواهیم بررسی‌هایی انجام دهیم.

  وی گفت: ولی شواهد نشان می‌دهد در قحطی هلند مادران باردار فقط روزانه یک سیب زمینی می‌خوردند و در نهایت بچه‌های کم وزن‌تری به دنیا آوردند و هیچ مشکل خاصی به آن صورت نداشتند.

  به گفته کاشانیان همچنین چند مطالعه در عربستان صورت گرفته که در صورت روزه گرفتن در سه ماهه اول بارداری ممکن است یک درصد ناچیزی بیماری‌های عصبی در این نوزادان بیشتر شود.

  رئیس بیمارستان زنان اکبرآبادی گفت: مادران باردار در صورتی که خودشان دچار مشکل نشوند می‌توانند روزه بگیرند به شرط آنکه در افطار و سحر مایعات و مواد غذایی کافی دریافت کنند و در طول روز خیلی از خانه بیرون نیایند تا دچار روزه‌داری شدید ،که سبب ایجاد «کتون» می‌شود، نشوند چون ماده کتون روی سیستم عصبی جنین تأثیر می‌گذارد.
   
  کاشانیان اظهار داشت: اگر مادران باردار عارضه‌ای مانند دیابت و فشار خون زمان بارداری نداشته باشد یا جنین عقب ‌ماندگی رشدی نداشته باشد می‌توانند زیر نظر پزشک روزه بگیرند ولی کسانی که بیماری خاصی دارند با احتیاط توصیه می‌شود که روزه نگیرند.

  منبع :Farsnews.com


title: اهمیت افطار با خرما چیست
text:
  اهمیت افطار با خرما چیست




  افطار با شیرینی های طبیعی بدون آنکه باعث انباشته شدن چربی بدن گردد برای مواد سفیده ای بدن رل حفاظتی را داشته ، نیرودهنده خوبی برای بدن است، خستگی را به تاخیر می اندازد و بسرعت وسهولت هضم و جذب می شود.

  نبی گرامی اسلام( ص ) خرما و کشمش و ... را انتخاب می فرمودند.

  افطار با خرما یا کشمش شروع خام خوری است و باعث جلوگیری از زیاد شدن گلبول های سفید و ورم ... می گردد.

  افطار با این دو آسان است. تهیه آنها دشواری ندارد، فقیر وغنی هر دو امکاناتی دراین باره دارند!


  میوه جات را باید تازه خورد خرما در فصل خود تازه است و در غیر فصلش نیز کهنگی بر آن اثری نمی گذارد. کشمش هرچه کهنه تر شود اسید الکل های موجود در آن به شیرینی تبدیل شده برای افطار بهتراست لذا افطار با این دو برای همیشه یکنوع تازه خوری است.

  هر دو سرشار از ویتامین ها و بسیاری مواد معدنی لازم می باشند. درهر دو مواد معدنی که کاتالیزور محسو بند و برای عمل هضم و جذب کمک می نمایند موجود است.

  با آمارگیری از نقاطی که در سال اهالی آن مقداری خرما می خورند و سرطان دیده نمی شود، خرما را بعضی یک عامل ضد سرطانی می دانند. خرما و کشمش قند خود را زود ببدن می رسانند زیرا گلوکز درآنها بوده و در بدن هم سازگارترین نوع قند محسوب می شود.

  بدن مواد قندی را زودتر از چربی و پروتئین بمصرف متابولیسم می رساند وچربی نیز زودتر ازپروتئین می سوزد و لذا روزه دار از قند خرما و کشمش زودتر بهره مند خواهد شد (بین دونماز از قند طبیعی به نحو احسن برخوردار شده تا آنکه بمائده افطاری برسد).

  چربی ها تنها غذای مولد مواد ستونی نیستند بلکه مواد نیز ستوژن می باشند حتی در نزد مرض قندی ها گوشت و مواد سفیده ای استون را بالا می برند در صورتی که نشاسته ای ها (که خرما را می توان از آنها حساب کرد) از تولید این مواد جلوگیری می نمایند ولذا خرما یک نوع فریاد رسی برای بدنی است که حتی تصور شود استون در آن ایجاد شده است.

  تا کنون عقیده داشتند که مواد سلولزی جذب بدن نمی شوند اما امروز می گویند درمحیط روده ها باکتری هایی یافت می شود که سلولزها را هم حل می کند لذا مقداری از مواد سلولز بوسیله روده ها جذب می شود و قسمت دیگر که قابل جذب نیست دو فایده دارد : یکی که مدفوع را از حالت مایعی در می آورد و با حجم خود روده ها را پاک می کند، دیگر آنکه مقدار زیادی ازسموم روده ها را جذب و با خود به خارج دفع می کند.

  برای هضم و جذب مواد قندی باید ویتامین ث در محیط باشد تا گلولز در معیت ویتامین ث آنجا که فسفر نیز وجود دارد از جدار روده ها عبور نموده به جریان خون وارد شده ...رسیده آنچه لازم است (درحدود یک گرم در لیتر خون) به خون داده شده و بقیه در کبد ذخیره گردد.

  دستگیری ویتامین ث از مواد قندی در محیط فسفردار بوسیله ترشحات غده هیپوفیزی نظارت و کنترل و تنظیم می گردد.

  آیا کدام افطاری خواهید یافت که علاوه برداشتن – قند وویتامین ث – فسفر بتواند چون خرما به سرعت سه عنصر موجود در خود را برای تقویت روزه دار به هضم و جذب مقصود بدن رسانده، به علاوه وجود ویتامین هایD2,C,B2,B1,A و بعضی از عناصر فلزی بویژه وجود فولیکولین در آن از ضعف های گوناگون جلوگیری به عمل بیاورد ( فولیکولین ماده مخصوص زنانگی است که در ترشحات مردان نیز  به مقدار ناچیزی یافت می شود) و وجود آهن که خود موجبات ترمیم دیگری را فراهم می سازد.

  مواد آلبومینی " سفیده مانندی " به اندازه ای برای بدن ضرورت دارد که رشد و نمو و نگهداری بدن تامین گردد و این مقدار آلبومین حداقل لازم است و یکی از آنها بستگی به مواد غذایی دیگری دارد که انسان با آن خواهد خورد چنانچه هیدرات دو کربن این حداقل را پائین و چربی ها را بالا می برد و در نتیجه خرمای سرشار از هیدرات دو کربن سبب می شود اگر مواد بیاض البیضی خورده شود بدن بهتر از آن استفاده نماید.

  می دانیم که چربی ها مولد اساسی و مهم اجسام ستونی هستند و این اجسام که سمیت دارند فقط در برابر هیدرات دو کربن می سوزند و تبدیل به آب و اسید کربونیک می شوند.

  لذا همین دو سه دانه خرمای وسط دو نماز تا فاصله افطار کامل بعدی شاید بتواند سمیت اجسام ستونی را اگر بوجود آمده بر طرف سازد.

  اسیدهای موجود در خرما (و سایر میوه جات) با فلزات ترکیب نشده که تشکیل املاح بدهند و اثرات خاص و مفیدی دارند از جمله اگر اجسام ستونی در خون بالا رود خوردن آن میوه جات به خصوص آنها که اسید سیتریک دارند نافع است. بعلاوه پنج درصد میوه جات را سلولز تشکیل می دهد و به همین علت طبیعی ترین و بهترین ملین ها بوده و جلوگیری از ابتلاء بیماری تمدن ( یبوست) می نماید.

  یک کار دیگر خرما اینست که اگر موقع افطار غذایی پخته خورده شود چون تمام فرمان های در آن با حرارت 60 درجه از بین رفته خرما مقداری فرمان مشابه دیاستازهای مترشحه بدن را به همراه آورده حل و هضم را آسان تر می سازد.

  تبیان


title: چرا نباید با قند مصنوعی افطار کرد ؟
text:
  چرا نباید با قند مصنوعی افطار کرد ؟



  با قند مصنوعی نباید افطار کرد،به دلیل آنکه این گونه شیرینی هابا داروهای شیمیایی سفید می شوند و زیان آنها بسیار واضح است  .قند وشکر در همه خانه ها ی جهان مصرف می شود – هیچ طبیبی بیمار خودرا  از خوردن شکر و قند منع نمی کند .


   نشاسته که در نان و سیب زمینی و سبزیجات وجود دارد جزو گلوسیدها بوده و سپس از خوردن ابتدا به دکسترین Dexterrineو سپس به گلوکز تبدیل شده بمصرف بدن می رسد .

  قند و شکری که از شیره چغندر درست می شود مانند  قند طبیعی که در میوه جات بافت می شود نیست زیرا مواد معدنی مفید آن در قسمت کارخانه از بین می رود ( ترکیب با مواد دیگر و حرارتهای شدید و ...)




  قند واقعی در  میوه جات می باشد زیرا بهمراه آنها مواد دیگری که جذب قند میوه لازم است موجودیت دارد .

  قند و شکر معمولی مواد لازم را بهمراه ندارد و چون به کودک داده شود از مواد معدنی ذخیره شده بدن کودک بر میدارد مثلا  از کلسیم بدنش استفاده می نماید و بهمین جهت است که دندان کودکانی که زیاد شیرینی میخورند زود خراب می شود .

   دکتر کارتن می گوید طبیعت قند و شکر را در میوه جات در اختیار بشر گذاشت زیرا بشر به آن احتیاج داشت و تهیه قند و شکر معمولی کاری است بر خلاف طبیعت .

  جمعی از دانشمندان یک عده را که نسبت به قند صنعتی حساسیت داشتند  و با خوردن 150 گرم قند در ادرا شان قند پیدا میشد روزی 150 گرم قند طبیعی بصورت میوه و عسل دادند و مشاهده کردند که پس از چندی قند ادارشان بکلی برطرف شده است .

  در یک تحقیق معلوم گردید کبد انسان از اسید استیک کلسترول می سازد و مستقیماً  آنرا تحویل خون می دهد.

  اسید استیک تقریبا ً در همه خوراکهای بشری کم و بیش وجود دارد و انسان هرچه کمتر غذا بخورد طبعاً میزان کلسترول خونش کم تر است و این قند و شکر تصفیه شده است که از هم اسید استیک ایجاد می کند و بطور غیر مستقیم کلسترول در جدار رگها رسوب می نمایند . پس اگر به عنوان ثواب و افطاری ، قند و شکر به معده خالی مسلمانان رسانیده شود ، گام موثری در راه پیشرفت آنها بسوی بیماریهای عروق و قلب برداشته شده است. !!



  افطاربا شیرینی طبیعی

  پس برای افطاری چه خوراکی انتخاب کنیم که مورد تائید دین و دانش باشد ؟

  چرا حضرت صادق (ع ) فرمود : المومنون حلویون ، مومن شیرین پسند است؟

  با توجه به اینکه در آن زمان قند و شکر مصنوعی وجود داشته و از قند میوه جات به ویژه خرما و کشمش استفاده می شد و چنانچه بزودی خواهید دید اسلام با پر خوری سخت مخالف است دیگر جای هیچ ایراد و اشکالی باقی نمی ماند حتی گفته نخواهد شد ازقند میوه جات کلسترول به قدر کافی ساخته می شود زیرا کم خوری و با اعتدال خوری اسلامی اجازه رسوب کلسترول را نخواهد داد .

  در اینجا با ذکر فقط دو سه روایت نشان خواهیم داد :

  در اسلام فرمول کلی این است که افطار با شیرینی به عمل آید و نبی گرامی به ترتیب خرما – کشمش-و... را انتخاب می فرمودند و تقریبا ًاصرار در خرما بعنوان افطار در اخبار مشاهده می گردد.

  "عن رسول الله (ص) انه کان اذا قدم الیه الطعام و فیه التمر بدء بالتمرو و کان یفطر علی التمر زمن التمر و علی الرطب فی زمن الرطب"

  "و قال صلی الله علیه وآله و سلم افضل ما یبد الصائم به الزبیب اوالتمرا وشی حلو"

  قال (ص) من وجد التمر فلیفطر و من لم یجد فلیفطر علی المائده .

  مطالب زیر از سه قسمت فوق نتیجه و معلوم می گردد:

  1- در هر صورت افطار به شیرینی توصیه  شده است .

  2- نبی گرامی علاوه بر اینکه خرما را در ابتدای افطار انتخاب می فرمودند هر وقت بطعام دیگری می نشستند ابتدا بخوردن خرما مینمودند .

  3- اگر شیرینی وجود نداشت افطار بمائده جایز است .

  4- نامبردن از دو میوه ( خرما- کشمش ) و اثر تقریباً یکنواخت هر دو بر بدن بما اجازه می دهد نسبت به هریک آز آنها بچشم تساوی بنگریم ولی به هر صورت خرما را ترجیح دهیم زیرا در قرآن مجید به کرات از او یاد شده و چنانچه ملاحظه فرمودید نبی گرامی آنرا برای افطار بر بقیه ترجیح می دادند.

  با آنکه انتخاب شیرینی  برای افطار قصد و مقصود اولیه اسلامی تصور می شود ولی مزایا و  خصو صیات خرما برای افطار در ردیف نخست قرار دارد ( آزمایشهای مختلفی درباره تاثیر قند خرما نموده اند یکی از آنهاست موشهائی را که فقط با قند تغذیه نموده و در نتیجه به بیماریهای فقدان ویتامین ( آویتامینوز) و عوارض آن مبتلا شده بودند به آنها خرما دادند و عوارض بکلی رفع شد ).

  در قرآن قند خرما و کشمش ، رزق حسن و سکر نامیده شده و از این لحاظ که علاوه بر رزق حلال و طیب ، رزق حسنی هم بطور خصوصی در قرآن هست آز آنها تعریف گردیده است " و من ثمرات النخیل و الاعناب تتخذون منه سکرا و رزقا حسنا "( سوره النحل) همچنین در تعریف آنها از پیشوایان دین مطالب دیگری نیز در کتابها دیده می شود که در جای خود گفته خواهد شد و مهمتر از همه ذکر این مطلب است : شاید موجب تعجب باشد با آنکه همه جا انتخاب میوه تازه سفارش شده است برای افطار و حتی در مواردی صبحانه با مویز توصیه شده است ولی باید متوجه بود همانطور که گفتیم چون نظر اصلی به قند و شیرینی موجود در خرما و انگور می باشد و خرما همیشه تازه است و مواد معدنی و مغذی برای جذب بهتر بهمراه دارد و انگور برعکس سایر میوه جات هرچه بماند و اسید الکل های موجود در آن به قند مبدل گردیده شیرین تر می شود لذا توصیه در باره خوردن ایندو ( خرما وانگور) مشحون از اعجاز است .

  با چنین توصیه از قند کشمش و خرما که مزیت قندی آنها را بر قند موجود در دیگر میوه جات مسلم است ، ما را با ین نکته متوجه می سازد که برای خرما و انگور مزایای دیگری است که انتخابش برای افطار ارجح و یکی از مزیت های آن سر شار از قند از همان روزهای اول تا زمانهای متمادی بعد می باشد که تقریباً همیشه پرو یکسان است .

  چنانچه  میدانیم مایعات بدن ما قلیایی است ( نسبت قلیائیت بدن به اسید 80به 20 می باشد )و اگراسیدی هم وارد بدن شود مازاد آن بوسیله املاح قلیائی که در بعضی غذاهاست خنثی می گردد ( این املاح قلیائی پتاسیم است و سدیم و کلسیم و منیزیم )تنها عضوی که می تواند اسید را تحمل کند معده است و سایر اعضاء طاقت تحمل اسیدها را ندارند و لذا برای خنثی کردن آن فعالیت بدن آغاز می شود بدین ترتیب باید کوشید در انتخاب غذا دقت نمود و غذاهایی که ایجاد اسید می کنند متعادل مصرف شود تا ذخیره قلیائی بدن هم متناسب مصرف گردد و اینک خرما یا کشمش یا ...خام خوری قبل از غذا بوده و تا حدی این قسمت را جبران می نماید .


title: خوردن چه غذاهایی در سحر بوی بد دهان را افزایش یا کاهش می‌دهد؟
text:
  خوردن چه غذاهایی در سحر بوی بد دهان را افزایش یا کاهش می‌دهد؟




  یک کارشناس تغذیه می‌گوید: خوردن سیب و طالبی در سحر در کاهش بوی بد دهان روزه‌داران موثر است در حالی که مصرف غذاهای ترش و پر پروتئین در وعده سحر باعث افزایش بوی بد دهان می‌شود.

   

  با توجه به اینکه در روزهای ماه رمضان، معده ساعت‌های طولانی خالی می‌ماند بوی بد دهان افراد تا حدودی طبیعی است.

   

  وی با اشاره به نقش نوع غذا در تشدید بوی بد دهان در ایام ماه رمضان، افزود: مصرف غذاهای حاوی پروتئین از جمله مرغ، گوشت، تن ماهی، تخم مرغ، ماهی و ... در وعده سحر باعث افزایش اسید اوریک بدن و به دنبال آن تشدید بوی بد دهان در طی روز می شود.

   

  باید در وعده سحر به مقدار متعادل از غذاهای پروتئینی استفاده کرد و بیشتر سبزیجات پخته و انواع آش را مورد مصرف قرار داد.

   

  مصرف ماست و خیار در وعده سحر می‌تواند خالی شدن معده را به تاخیر بیندازد و باعث کاهش بوی بدن دهان شود.

   

  سیب، طالبی، گوجه، کاهو و ... از دیگر میوه‌ها و سبریجاتی است که وی مصرف آن‌ها را در وعده سحر برای کاهش بوی بد دهان توصیه کرد.

   

  به گفته این کارشناس تغذیه، مصرف غذاهای ادویه‌دار، ترشی و آب لیمو و سایر ترشیجات باعث زود هضم شدن غذا، خالی شدن معده و به دنبال آن بوی بد دهان می‌شود.

   

  مصرف یک قاشق روغن زیتون به همراه سحری می‌تواند هضم غذا را به تاخیر بیندازد و بوی بد دهان فرد را در طی روز کاهش دهد.

  منبع:aftabir.com

  گردآوری سلامت اکاایران


title: مکروهات غذا از نظر اسلام
text:
  مکروهات غذا از نظر اسلام




  بخش اوّل: مواردی که باید هنگام خوردن غذا رعایت شوند و آنها عبارتند از:

  الف. تدبّر در این که انواع خوراکی های مورد نیاز انسان، چگونه در نظام آفرینش پدید آمده اند؟ و چه عواملی دست به دست هم داده اند تا آنچه در سفره نهاده شده، آماده گردد که اکنون می توان با میل و اشتها از آن استفاده نمود.


  مکروهات غذا از نظر اسلام

  ب. آغاز کردن خوردن غذا با نام و یاد آفریدگار مهربان که انواع غذاهای مفید را برای تامین نیازهای انسان، در نظام آفرینش قرار داد. نیز تکرار نام خدا به هنگام خوردن هر نوع غذا و تکرار آن هرگاه که در میان غذا خوردن، سخن گفته شود و همچنین شکرگزاری فراوان در هنگام خوردن.

  ج. آغاز کردن غذا با نمک، البته در صورتی که خوردن نمک برای انسان ضرر نداشته باشد.

  د. آغاز کردن از سبک ترین غذاها.

  ه. نخوردن غذای داغ و خوردن غذای نیم گرم، پیش از آن که سرد شود.

  و. خوردن با دست راست.

  ز. کوچک گرفتن لقمه.

  ح. خوب جویدن غذا.

  ط. طولانی کردن نشستن بر سر سفره.

  ی. گرامی داشتن نان و نگذاشتن آن زیر ظرف غذا.

  ک. استفاده کردن از آنچه از سفره می ریزد. این برای وقتی است که غذا در منزل میل می شود، آن هم در صورتی که آلوده نشده باشد؛ ولی اگر کسی دربیرون از منزل غذا میل نمود، بهتر است که آنچه را از سفره می ریزد، برای حیوانات بگذارد.

  ل.دست کشیدن از خوردن غذا، پیش از سیر شدنِ کامل و در حالی که مقداری از اشتها باقی است.


  بخش دوم: اموری که هنگام غذا خوردن، ترک آنها شایسته است، و آنها عبارتند از:

  الف. زیاده روی در کیفیت و کمیت خوراک.

  ب. نکوهش غذایی که نسبت به آن بی میل است.

  ج. دمیدن در غذا.

  د. خوردن با دست چپ.

  ه. خوردن با یک انگشت یا دو انگشت.

  و. بلند آروغ زدن.

  ز. پاک کردن کامل استخوان های موجود در غذا.

  ح. آب خوردن در بین غذا.

  ط. آب خوردن پس از خوردن گوشت.

  ی. خوردن در حال سیری.


  بخش سوم: حالاتی که غذا خوردن در آنها نکوهش شده است:

  در اسلام، به طور کلی، میل کردن غذا در حالات غیر بهداشتی، یا به شیوه غیر اخلاقی، مانند غذا خوردن به شیوه متکبران و یا به گونه ای که عرف جامعه برنمی تابد، نکوهیده است.


  بخش چهارم: توصیه به هم غذا شدن با دیگران.

  در روایات اسلامی، غذا خوردن به تنهایی، مذموم شناخته شده و توصیه شده که انسان هر قدر می تواند، دیگران را در غذای خود سهیم نماید. نیز غذا خوردن با خانواده، خدمتگزاران و یتیمان، مورد تاکید قرار گرفته است.

  آدابی که رعایت آنها به هنگام غذا خوردن با دیگران ضروری است، عبارتند از:


  الف. خوردن از قسمت جلوی خود.

  ب. خوردن از اطراف ظرف و نه از وسط آن، در جایی که غذا برای همگان آماده شده است.

  ج. نگاه نکردن به لقمه دیگران.

  د. رعایت حقوق دیگران در آنچه بر سر سفره است.

  ه. آغاز شدن غذا خوردن به وسیله صاحب سفره یا بهترین شخص حاضر بر سر سفره.

  و. ادامه دادن صاحب سفره به خوردن تا سیرشدن همه کسانی که بر سر سفره نشسته اند.

  ز. بلند شدن از سر سفره، قبل از برچیدن آن.

  آداب پایان غذا و برچیدن سفره

  پایان غذا خوردن همانند آغاز آن، آدابی دارد که رعایت آنها برای سلامت جسم و جان، سودمند است. این آداب رابه آداب عرفانی، اجتماعی و بهداشتی می توان تقسیم کرد:

  الف. آداب عرفانی عبارتند از: سپاسگزاری از ولی نعمت حقیقی که خداوند متعال است و دعا کردن برای برکت یافتن روزی.

  ب. آداب اجتماعی عبارتند از: یادآوری گرسنگان و مسئولیتی که افراد سیر در برابر آنان دارند و اقدام جهت کاستن فقر و گرسنگی از جامعه در حد توان.

  ج. آداب بهداشتی عبارتند از: شستن دست ها، خلال کردن و مسواک زدن دندان ها، جارو کردن آنچه زیر سفره ریخته است، مقداری استراحت بر پشت و نخوابیدن بلافاصله پس از خوردن غذا.

  منبع: سایت طعام اسرار
  ویرایش و تلخیص:آکاایران


title: برنامه غذایی روزه داران
text:
  برنامه غذایی روزه داران




  اصل کلی برای پیروی از برنامه های غذایی صحیح، مصرف غذاهای متنوع است. رعایت این مسئله در طول ماه مبارک رمضان نیزحائزاهمیت است. مسئله قابل توجه این است که بر خلاف تصورعموم، نیازی نیست که دراین ماه حجم زیادی ازغذا در وعده های افطار و سحر مصرف کنید.

  در طول ماه رمضان میزان سوخت و ساز بدن شما کاهش می یابد و ساز و کارهای تنظیم کننده شروع به فعالیت می کنند. مهم ترین ساز و کار فعال، سوخت چربی بدن است که می تواند میزان کلسترول خون را کنترل کند وبه همین دلیل نیازی به مصرف غذاهای پرکالری نیست.

  برنامه غذایی را باید طوری تنظیم کنید که دچارکاهش یا افزایش وزن نشوید. البته باید توجه کنید برای افرادی که اضافه وزن دارند، این ماه بهترین فرصت برای پیروی از غذاهای سبک و کم کالری و در نتیجه کاهش وزن است.

  برنامه غذایی  شما در ماه رمضان باید به گونه ای باشد که تمام گروه های غذایی به صورت زیر مصرف شوند:


  1- نان وغلات
  این گروه شامل انوع نان، سیب زمینی و ماکارونی است که منابع خوبی از انرژی ، مواد حاوی نشاسته، پروتئین، املاح و فیبر هستند.
  توصیه می شود از نان های کامل مانند نان سنگک و جو، که منابع خوب فیبر هستند، استفاده کنید.


  2- شیرو لبنیات:
  این گروه شامل شیر، ماست، پنیر، دوغ و کشک است، که منابع خوبی از کلسیم و پروتئین برای حفظ فعالیت طبیعی بدن هستند، ولی بهتر است انواع کم چرب و کم نمک را انتخاب کنید.

  3- گوشت و جانشین های آن:
  این گروه شامل انواع گوشت های قرمز و سفید، تخم مرغ و حبوبات هستند که منابع خوبی از پروتئین ، ویتامین های گروهB و آهن می باشند.
  هنگام استفاده از گوشت قرمز، چربی های قابل رؤیت گوشت را پاک کرده و از حبوبات و گوشت سفید بیشتر از گوشت قرمز استفاده کنید.


  4- سبزی ها :
  از انواع سبزی به صورت پخته یا خام در برنامه رژیم روزانه استفاده کنید. این گروه منابع خوبی از ویتامین هایA,C و فیبر هستند.

  5-  میوه ها:
  این گروه شامل انواع میوه های تازه و خشک مانند برگه ها، کمپوت و آب میوه ها بوده و منابع خوبی از ویتامینC و فیبر هستند.
  توصیه می شود از مرکبات که منبع خوب ویتامینC هستند، به طور روزانه استفاده کنید و در صورت تمایل از آبمیوه و کمپوت، حتماً از نوع خانگی و با میزان قند کم، مصرف کنید.


  گروه متفرقه
  این گروه شامل انواع دانه های گیاهی از قبیل پسته، بادام و فندق، و انواع روغن های مایع، جامد، کره ،خامه، سس سفید هستند. هم چنین منابع خوبی برای تأمین انرژی و ویتامین محلول در چربی ( A,D,E,K) به شمار می روند.
  توصیه می کنیم مصرف روغن های جامد نباتی و حیوانی، کره ، خامه، سس سفید، انواع دسرها، شیرینی ها و شکلات را کاهش دهید و از روغن های مایع گیاهی مانند زیتون و دانه های گیاهی از قبیل پسته، بادام، فندق و بادام زمینی استفاده کنید.


  چند توصیه مهم برای روزه داری

  1- غذاهای پر حجم برای سحری استفاده نکنید.

  2- از مصرف غذاهای چرب برای سحری پرهیز کنید.

  3- از مصرف چای زیاد در سحری خودداری کنید.

  4- از کربوهیدرات های پیچیده مانند نان، برنج، سیب زمینی دروعده سحراستفاده کنید . مصرف این مواد باعث کاهش حس گرسنگی در طول روز می شود.

  5- با منابع قندی و انرژی مانند خرما، آب میوه، انواع شربت و شله زرد افطار کنید.

  6- اگر وعده افطار و شام جدا بودند ، شام را سبک و کم حجم میل کنید. هیچ گاه چند نوع غذا را با هم مصرف نکنید.

  7- مصرف شام را با استفاده از میوه در حجم کم خاتمه دهید.

  8- پس از مصرف شام، حتما وعده مختصری، شامل میوه، شیر یا انواع مغزهای گیاهی مانند پسته و بادام استفاده کنید.

  9-  از زمان صرف افطار تا قبل ازخواب مایعات، زیاد بنوشید.

  10- از مصرف انواع دسرها و شیرینی هایی با شکر زیاد در برنامه افطار و سحر خودداری کنید.

  11- مصرف قندها و شیرینی های طبیعی مانند خرما و توت را که منابع خوبی از املاح، ویتامین ها و انرژی هستند، به جای انواع شیرینی تهیه شده با شکر توصیه می کنیم.

  12- مصرف غذا در وعده های سحر و افطار به صورتی باشد که هیچ گاه احساس سیری کامل نکنید.

  13-  با وجود این که روزه داری می تواند، مشکلات سلامتی مانند فشار خون بالا، چربی خون بالا، چاقی و اختلالات گوارشی را بهبود بخشد، اما افرادی که بیماری های مزمن مانند دیابت ، بیماری های قلبی وعروقی، نارسایی های کلیه و نوسانات فشار خون دارند، حتماً با پزشک معالج خود مشورت کرده و در صورت صلاحدید پزشک می توانند روزه بگیرند.


  نمونه رژیم 2200 کالری برای فرد بزرگسال با فعالیت سبک
  سحر: نان سنگک یا تافتون 4 کف دست( یک کف دست = 10×10 سانتی متر)
  پنیر پاستوریزه 30 گرم( به اندازه یک قوطی کبریت)

  شیر یک دوم لیوان معمولی کم چرب

  1 عدد میوه متوسط


  افطار: 1 لیوان شیر کم چرب داغ + 3 عدد خرما

  3 برش نان سنگک یا تافتون 10×10 سانتی متر+ 15 گرم پنیر کم نمک + 1 عدد گوجه فرنگی + 1 عدد میوه متوسط


  شام:
  یک و یک سوم لیوان برنج پخته + 90 گرم گوشت مرغ بدون پوست +   4 قاشق مرباخوری روغن مایع + 1 لیوان سالاد + 1 عدد میوه متوسط یا یک دوم لیوان آب میوه تازه.
  برای تهیه سس سالاد می توانید 1 قاشق مرباخوری روغن زیتون را با کمی سرکه یا آبلیمو مخلوط و استفاده کنید.
  بعد از شام: 1 عدد میوه متوسط + 12 عدد پسته یا بادام یا فندق+ 2 عدد برگه .

  تبیان


title: روزه داری از دیدگاه تغذیه
text:
  روزه داری از دیدگاه تغذیه




  یک متخصص تغذیه روزه داری را برای حفظ سلامت با اهمیت دانست و گفت: در صورتی که خوراک روزه داران منطبق با دانش تغذیه و اصولی باشد روزه داری می‌تواند به سلامت و نشاط بدن کمک کند.

  دکتر احمد درستی در خصوص فواید روزه‌داری برای انسان، گفت: هنگام تغذیه خون فراوانی به دستگاه گوارش سرازیر می‌شود به همین دلیل پس از پایان غذا خوردن، بی‌حالی و کاهش توان فعالیت فکری به سراغ انسان می‌آید اما روزه‌داری موجب می‌شود تا با استراحت به دستگاه گوارش، خون کافی به سراسر بدن به خصوص دستگاه مغزی و عصبی برسد و به سلامت بدن و نیز ایجاد فرصت کافی فکری و همچنین عبارت سازنده کمک کند.

  درستی، اندکی بی‌حالی و احساس گرسنگی در روزه‌داری را طبیعی دانست و افزود: در صورتی که افراد سالم باشند، اندکی بی‌حالی و ضعف را تجربه می‌کنند که تحمل آن خیلی سخت نیست ولی فشارهای غیرطبیعی بر بدن را باید با مشاوران و متخصصان تغذیه در میان گذاشت.

  وی گفت: بدن انسان مقداری چربی به عنوان ذخیره انرژی نگه می‌دارد که ممکن است مقداری کاروتنوئیدهای مصرف شده توسط فرد را در خود ذخیره کند که تغییر رنگ‌ می دهند و به شکل فشرده درمی‌آیند و با روزه داری امکان استفاده از این ذخیره انرژی فراهم می‌شود.

  این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران تاکید کرد: افرادی که چاق نیستند و اضافه وزن ندارند می‌توانند چربی‌های زمان‌مند خود را بسوزانند و پس از پایان روزه‌داری چربی لطیف و تازه را جایگزین کنند.

  این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران با تاکید بر بیماری‌های خاص و افرادی که در معرض بیماری‌ سوء تغذیه هستند، گفت: دین اسلام نیز روزه گرفتن را برای افراد ناتوان مضر می‌داند.

  وی به افرادی که بدون میل وعده سحری روزه می‌گیرند اشاره کرد و گفت: این افراد ممکن است که روزهای ماه رمضان را بدون مشکل بگذرانند اما از نظر دانش تغذیه، سیری شکمی اهمیتی ندارد و مهم سیری سلول‌ها است که ضعف در آنها باعث بروز سوء تغذیه و کاهش انرژی در بدن می‌شود.

  درستی در این رابطه افزود: نخوردن سحری همچنین موجب تورم بدن و چاقی ظاهری و نیز تجمیع مواد زائد حاصل از سوخت چربی در بدن می‌شود که خستگی در پایان روز، افت قند و کاهش یادگیری و دقت در افراد را به همراه می آورد.


  منبع : isna.ir
  گردآوری سلامت اکاایران


title: خوردن غذاهای پُر ادویه‌ در سحری، تشنگی را افزایش می‌دهد
text:
  خوردن غذاهای پُر ادویه‌ در سحری، تشنگی را افزایش می‌دهد




  متخصصان تغذیه می‌گویند: مصرف بادمجان، فلفل و سایر ادویه‌ها در هنگام سحر به دلیل ایجاد احساس تشنگی بیش‌تر، برای روزه‌داران توصیه نمی‌شود.

  میترا زراتی کارشناس‌ارشد تغذیه در این خصوص گفت: شایع‌ترین مشکل گوارشی در روزه‌داران ابتلا به یبوست است که با رژیم غذایی مناسب می‌توان از این مشکل پیش‌گیری کرد.

  وی افزود: بر این اساس خوردن میوه‌جات، هم چون خیسانده‌ی برگه آلو، انجیر ، انگور ، هندوانه و مصرف روغن زیتون به همراه غذا در پیش‌گیری از یبوست بسیار موثرست.

  زراتی به نوجوانان روزه‌دار که تحرک بیش‌تری نسبت به سایرین دارند، توصیه کرد: نوجوانان باید بین‌ افطار تا سحر، حداقل 8 لیوان آب و نوشیدنی استفاده کنند، چرا که در طول روز به دلیل تحرک و تعریق زیاد، آب بدنشان کاهش می‌یابد.

  وی در پایان تصریح کرد: استفاده‌ی روزانه‌ی روزه داران از مقادیر متنوع آجیل بدون نمک (پسته، گردو، بادام، فندق و ...) که حاوی چربی گیاهی غیراشباع و مفید است، ضمن عدم افزایش کلسترول خون، به هان میزان چربی‌های اشباع، برای بدن انرژی تامین می‌کند.

  تبیان


title: این غذا در ماه رمضان شما را سیر نگه می دارد
text:
  این غذا در ماه رمضان شما را سیر نگه می دارد




  ما در این گزارش غذایی را به شما معرفی می کنیم که به علت دیر هضم بودن آن و همچنین تأمین آنتی اکسیدان و آب بدن می تواند غذایی مفید در طول ماه مبارک رمضان باشد.

  میترا زراتی متخصص تغذیه گفت: با توجه به اینکه وعده افطار دیر صرف می شود، مصرف افطار همراه با شام مفصل مشکل آفرین است.

  وی در ادامه گفت: توصیه می شود فاصله ۳۵ دقیقه ای بین صرف افطار تا شام باشد به شرط اینکه افطار یا شام سبک صرف شود.

  زراتی در ادامه تصریح کرد: بهترین توصیه این است که یک افطار ساده همراه با شیر ولرم باشد و در وعده شام حتما از کربوهیدرات هایی مانند نان یا برنج استفاده شود.

  این متخصص تغذیه و رژیم درمانی همچنین اظهار داشت: بهترین کربوهیدرات هایی که می توان توصیه کرد چه در وعده افطار و چه در وعده سحر ماکارونی است.

  وی در ادامه افزود: به علت دیر هضم بودن نشاسته موجود در ماکارونی، این غذا روزه داران را زمان بیشتری سیر نگه می دارد به ویژه اگر همراه با سبزیجاتی مانند قارچ، فلفل دلمه، نخود فرنگی که آب مورد نیاز بدن و آنتی اکسیدان های بدن را می توانند تأمین کنند، استفاده شود.


  منبع : باشگاه خبرنگاران
  گردآوری سلامت اکاایران


title: بهتر است افطارمان را با چه چیزی شروع کنیم؟
text:
  بهتر است افطارمان را با چه چیزی شروع کنیم؟




  _ برای شروع افطار می توان از خوراکی های شیرین طبیعی و آب ولرم استفاده کرد

  _ با توجه به حرارت زیادی که معده در پایان روز پیدا می کند، شروع افطار با آب سرد بسیار مضر و حتی خطرناک است. در این حالت معده دچار انقباض شدید می شود که این امر ضعف معده و بروز مشکلات گوارشی را در پی دارد.

  _ اگر افطار را با آب سرد شروع کنید مانند آن است که روی یک ظرف چینی داغ آب سرد بریزید. مشابه همان بلایی که سر ظرف چینی می آید بر سر معده شما نیز خواهد آمد. هم چنین به این دلیل که در ابتدای افطار کبد تمایل شدیدی به جذب غذا دارد، آب یخ مصرف شده توقف چندانی در معده نمی کند و بلافاصله وارد روده می شود که این مسئله می تواند باعث بروز رفلکس پاراسمپاتیک شدید و حتی سنکوپ و مرگ ناگهانی شود.

  _ طبیعتاً به دلیل بالا بودن حرارت معده، استفاده از آب جوش یا نوشیدنی های داغ هم  چندان مناسب نیست. بنابراین همچنان که در احادیث آمده است، اگر می خواهید روزه خود را با آب باز کنید باید از آب جوشیده ولرم استفاده کنید. طبق این روایات، آب ولرم اخلاطی را که در طول روز در معده جمع شده است، می شوید.



  منبع : khorasannews.com
  گردآوری سلامت اکاایران


title: انواع مزاج در طب قرآنی
text:
  انواع مزاج در طب قرآنی




  مزاجها

  افراد از نظر نوع مزاج به چهار دسته تقسیم می شوند: 1)افراد صفراوی مزاج 2) افراد سوداوی مزاج 3) افراد بلغمی مزاج 4) افراد دموی مزاج


  صفراوی 

  صفرا ترشحات کبد است که رنگ آن زرد که جزء آتش بوده گرم و خشک است و گرما زیاد تولید می کند.ph~8.5  است


  بیماری صفرا

  کسانی که صفرا زیاد تولید می کنند - سر درد – شقیقه نبض میزند -زردی سفیدی چشم – سیاهی رفتن چشم – سرگیجه - طعم دهانشان تلخ شده  ترش کردن گلو وقتی صفرا داخل معده بیاید –تشنگی- سوزش جگر زیر دنده راست آنها خیلی گرم است و حداقل دو درجه تب دارند و لبهای آنها دچارخشکی بوده پوست سرشان ترک خورده و می سوزد و بعنوان شوره و حتی ریشه مژه و دور پلک سوخته و پوسته پوسته می شود – پوست زبر – رنگ ادرار زرد تیره –ابرو میریزد – علاقه زیاد به آب یخ و یخ – تند خو بهانه گیر -موها تکه تکه میریزد. – دیدن خواب هولناک افتادن از بلندی جنگ و ستیز

  علت: غذاهای چرب و شیرین صفرا را زیاد می کند.


  غذای مضر برای صفرا مزاج ها:
  پرخوری – بعد از غذای مختصر دوباره غذا خوردن – آش رشته – ماکارونی سیر (مطلقا نخورید مزاج کبد گرم و تر است و سیر تبدیل به آتش شده و بیمار حالش بد می شود)-شیرینی 


  درمان: انار و شاتوت بهترین دارو است – زرشک – تمشک – زردآلو – هلو – خیار کاهو – هویج – روغن زیتون – کنجد – سیب – گلابی – سوپ جو – کدو خورشتی – خوراک قارچ – کدو حلوایی – اسفناج – گشنیز – نخود فرنگی – عدس - ماش - جو دو سر – لیمو عمانی 


  سوداوی
  سودا سرد و خشک از جنس خاک و رسوب خون است و PH=6 است و در طحال تولید می شود و طحال را فعال می کند. PH  خون باید بالای 7 باشد و اگر به 7 برسد به حالت اغماء و غش می رود) اگر سودا زیاد شود طعم دهان شور می شود – بوی عفونت دهان و کابوس می بیند و دچار افسردگی و خستگی – خود خوری – فکر زیاد بدون آنکه بداند – لاغری – بی نشاطی – یبوست شدید هفته ای یک بار– مدفوع قیری و سیاه – سوزش هنگام دفع ادرار – ادرار تیره خاکستری می شود – حالت تهوع– حس تاریکی چشم و شب کوری – تیرگی رنگ پوست و صورت – سوزش معده– خارش زیاد بدن وترک خوردن پوست – قلنج معده

  علت
  غذا های مانده و بیات و شور و نمک سود سودا را زیاد می کند

  غذای مضر برای سوداوی مزاج ها
  عدس - نوشابه با غذا - ماهی دودی – غذای مانده و بیات – نمک سود – خیار شور – گوشت پیر (رنگ قرمز تیره) – پنیر نباید بخورند

  درمان
  خوردن غذای گرم و تر – ملین – سوپ جو (با پاچه گوسفند – کمی زنجبیل   زعفران) بعد از سلامتی عسل و قدومه شیرازی مرتب استفاده کنید – توت با آب گرم طهارت کند- – انجیر – خرما – کشمش – هل – دارچین – زیره  زعفران


  بلغمی
  بدن علیه خودش انقلاب می کند و رماتیسم مفصلی می آورد .مثل کشک و آب یا سفیده تخم مرغ است ومربوط به سیستم لنفاوی یا سیستم ایمنی یا است.از جنس آب وسرد و تر است و کسانی که سردی زیاد بخورند (ماست ترشی)بلغم فعال می شود. وزیر چشم پف کرده - مزه دهانشان ترش می شود – پوست شل و ول و سفید و آبکی می شود – پوست مقطعی سفید می شود (برص) و موها زود سفید می شود و مو – لک قهوه ای در سفیدی چشم و سردی دست وپا و پا درد و زانو درد – لرزش دست و پا (پارکینسون) دیر هضم شدن غذا – درد معده – تنگی نفس موقع خوردن غذا - قلنج می کنند و دوست دارند ماساژ بدهند و درد کمر و بین شانه ها و گرفتگی ماهیچه پشت گردن - کسل و خواب آلود – جاری شدن آب از دهان در خواب – دچار تپش قلب وقتی از خواب بیدار می شود - رقیق بودن آب بینی – ترشح بینی – سرفه زیاد - فراموشی – دفع ادرار زیاد همراه با فشار ضعف مثانه .

  علت: غذاهای لبنیات و ترشی و سرکه بلغم را زیاد می کند.

  غذای مضر برای بلغمی مزاج ها:
  لبنیات – ترشی – لیته – شور – سیب زمینی – عدس – قارچ – گوشت گاو و گوساله – گوشت سفید(برای رماتیسمی ها بد بوده و درد را زیاد می کند)- چای – قهوه – نسکافه – میوه ترش و کال – نارنگی – کیوی – گرمک(سرد است) – خیار پوست کنده – لیمو شیرین – سوپ جو با زنجبیل

  درمان:
  گوشت (شتر – گوسفند - کبوتر – سار – گنجشک) – ادویه جات (هل – دارچین – زنجبیل – زیره – زعفران – زنیا – سرنجان – خولنجان – سیر- موسیر – خردل) - سبزیجات( کرفس– نعناع – ریحان – جعفری – ترخون – مرزه) - کلم – مارچوبه – هویج - کدوحلوایی - لیمو ترش – گندم – نخود – گردو هندی – قدومه شیرازی


  دموی 
  از جنس هوا و گرم وتر است وبرای رساندن غذا واکسیژن به سلولها است.و اگر زیاد شود مزه دهان شیرین می شود- سر سنگین شده – – چرت زدن  کم حواس –کش آمدن آب دهان – زبان قرمز می شود مثل آنکه رب انار یا زرشک خورده باشد و بدن دچار خارش و دمل و جوش ریز بیشتر در گردن بین کتف شده از لثه خون می آید و مضطرب میشود.

  علت : پرخوری وخوردن بیش از حد خون را زیاد می کند 

  غذای مضر برای دموی مزاج ها:
  پر خوری - بادنجان – غذای نشاسته ای – آب یخ –شیرینی - غذای ممنوعه

  درمان:
  ناشتا (خاک شیر - بالهنگ – تخم ریحان – تخم مل – قدومه شیرازی – بالنگو – اسفرزه) یکی از اینها را در آب بریزید حجمش زیاد می شود و بخورید حرکات دودی روده را زیاد کرده و روده براحتی کار می کند – استفاده از ترشی طبیعی فصل (شاتوت - زرشک – لیمو ترش – آب نارنج – مرکبات) – سوپ جو – نان جو - سالاد با روغن زیتون و آب لیمو قبل از غذا – جوانه ها – سبزی – میوه

  منبع :وب سایت طب قرآنی


title: چه بیمارانی نباید روزه بگیرند؟
text:
  چه بیمارانی نباید روزه بگیرند؟




  ماه مهمانی خدا فرا رسیده است و بیماران خاص هم روزه‌داری می‌کنند البته با توجه به ابتلای آنان به یک بیماری خاص لازم است به فراخور شدت بیماری و شرایط جسمی خود نکاتی را در زمینه خورد و خوراک و فعالیت بدنیشان در طول این ماه رعایت کنند تا بتوانند بهتر روزه‌داری کنند.

  اسدالله رجب- رییس انجمن دیابت - می‌گوید:

  دیابتی‌های که خوب آموزش دیده‌اند می‌دانند که می‌توانند روزه بگیرند یا نه. اگر در این زمینه شک دارند، لازم است با پزشک خود مشورت کنند. بیمارانی که قصد روزه‌داری دارند باید سه چهار روز پیش از شروع ماه رمضان قند خون خود را کنترل کنند تا پیش از سحر و افطار قند خونشان زیر 130 و دو ساعت پس از آن زیر 180 باشد.

  وی اضافه می‌کند: دیابتی‌هایی که می‌توانند روزه بگیرند لازم است با پزشک خود در این زمینه مشورت کنند چرا که در دوران روزه‌داری قند خون آنها پایین می‌آید. آنان باید میزان داروی خود- چه قرص و چه انسولین- را یک چهارم تا یک سوم کاهش دهند تا ساعت 13 تا 16 دچار افت قند خون نشوند.

  رییس انجمن دیابت تاکید می‌کند: مبتلایان به نوسانات شدید قند خون یا بیمارانی که دچارعوارض کلیوی و نوروپاتی نیز هستند، نمی‌توانند روزه بگیرند علاوه بر آن بیمارانی که تحت درمان با انسولین هستند با توجه به اینکه لازم است روزانه چند بار انسولین تزریق کنند، نمی‌توانند روزه بگیرند، مگر درموارد خاص که این کار را با نظر پزشک انجام می‌دهند.

  دکتر منصور گتمیری - متخصص کلیه- درباره روزه‌داری مبتلایان به نارسایی کلیه، اظهار می‌کند: نارسایی مزمن کلیه به پنج مرحله تقسیم می‌شوند. بیمارانی که در مراحل اول تا سوم بیماری قرار دارند، علایم نارسایی کلیه در آنان بسیار خفیف است و حتی بسیاری از این مبتلایان از ابتلای خود به این بیماری آگاهی ندارند. آنان منعی برای روزه‌داری ندارند، مگر اینکه روزه گرفتن موجب تشدید نارسایی کلیه آنها شود.

  این متخصص کلیه می‌افزاید: ابتلای مبتلایان به نارسایی کلیه به بیماری‌هایی مانند دیابت و فشار خون موجب می‌شود که آنان برای روزه‌داری محدودیت داشته باشند. بنابراین این دسته از بیماران باید با مشورت با پزشک معالج خود، اقدام به روزه گرفتن بکنند.

  گتمیری به بیمارانی که نارسایی کلیه آنها در مرحله چهار و پنج قرار دارد، اظهار می‌کند: مبتلایان به نارسایی کلیه که بیماری آنها در مرحله پنج قرار دارد، نیاز به دیالیز صفاقی یا خونی پیدا می‌کنند و حتی ممکن است نیازمند پیوند کلیه باشند. با توجه به شدت بیماری این افراد، به آنان اجازه روزه‌داری نمی‌دهیم.

  وی می‌افزاید: بیمارانی که نارسایی کلیه آنها در مرحله چهار قرار دارد، به دیالیز نیازی ندارند، اما ممکن است شرایط جسمی آنها به گونه‌ای باشد که نتوانند روزه‌داری کنند. البته به این بیماران نیز توصیه می‌کنیم که پس از مشورت با پزشک معالج خود در زمینه روزه‌داری تصمیم بگیرند.

  گتمیری می‌افزاید: 10 تا 15 درصد جمعیت بالغ کشورهای جهان دچار نارسایی مزمن کلیه هستند که حدود 60 تا 70 درصد از این افراد علاوه بر نارسایی کلیه، دچار دیابت و پرفشاری خون هستند. بسیاری از آنان می‌توانند با رعایت مسائل بهداشتی، روزه بگیرند و حتی این کار ریسک بیماری زمینه‌ای آنها را کاهش می‌دهد. البته باید مراقب باشیم که روزه‌داری موجب تشدید نارسایی مزمن کلیه نشود.

  وی با بیان اینکه دیابت نوع 2 عمده‌ترین عامل ابتلا به نارسایی کلیه است، اظهار می‌کند: ابتلا به این بیماری با اضافه وزن، چاقی و مصرف زیاد نمک رابطه دارد. به این بیماران توصیه می‌کنیم که پس از مشورت با پزشک خود، اقدام به روزه‌داری کنند؛ چرا که در صورت رعایت رژیم غذایی مناسب، آنان می‌توانند در طول ماه مبارک رمضان از اضافه وزن خود بکاهند.از این طریق میزان فشار خون آنان کاهش می‌یابد و کنترل دیابت راحت‌تر می‌شود . در این شرایط می‌توان امیدوار بود که عوارض نارسایی مزمن کلیه کاهش یابد.

  دکتر محمد رضا منقچی مدیر و مسئول فنی مرکز تحقیقات ترومبوز – هموستات دانشگاه علوم پزشکی تهران- در مورد روزه‌داری مبتلایان به هموفیلی می‌گوید: هموفیلی یک بیماری ژنتیک است که مبتلایان به آن دچار اختلال انعقاد خون هستند. بدن مبتلایان به هموفیلی با این بیماری سازگار شده است و این افراد منعی برای روزه‌داری ندارند، چون روزه گرفتن موجب افزایش اختلال انعقادی آنان نمی‌شود البته بیمارانی که سابقه اختلالات و خونریزی‌های گوارشی دارند، باید پس از مشورت پزشک اقدام به روزه‌داری کنند.

  وی می‌افزاید: با توجه به طولانی بودن مدت روزه‌داری و گرمای هوا، بدن مایعات بیشتری دفع می‌کند و همین امر ممکن است موجب ضعیف شدن بدن مبتلایان به هموفیلی شود، ولی این وضعیت اختلالات انعقادی آنان را تشدید نمی‌کند.

  دکتر امیررضا عظیمی - عضو کمیته علمی انجمن ام اس- درباره روزه‌داری مبتلایان به این بیماری- می‌گوید: مبتلایان به ام اس که بیماری‌شان عود کرده و در حال مصرف کورتون هستند، نباید روزه بگیرند. علاوه بر آن بیمارانی که نیازمند مصرف داروهای خوراکی هستند یا پس از تزریق آمپول‌ دچار علائمی مانند تب و بدن درد می‌شوند و برای کاهش این علائم باید داروی خوراکی مصرف کنند، مجاز به روزه‌داری نیستند.

  وی می‌افزاید: مبتلایان به ام اس که بیماری آنان با گرسنگی عود می‌کند نیز اجازه روزه‌داری ندارند، اما بیمارانی که علائم بیماریشان خاموش است و برای کنترل آن به مصرف مستمر داروهای خوراکی نیاز ندارند، می‌توانند پس از مشورت با پزشک خود روزه بگیرند البته اگر علائم بیماری این دسته از بیماران به علت گرسنگی شروع یا تشدید شود، آنان نیز نباید روزه بگیرند.

  دکتر محمود هادی پور- رییس اسبق انجمن تالاسمی- درباره روزه‌داری مبتلایان به تالاسمی می‌گوید: مبتلایان به تالاسمی ماژور به علت شرایط متابولیک خود توانایی روزه‌داری ندارند چون بدنشان نمی تواند گلیکوژن کافی در کبد ذخیره کند با این وجود اگر تمایل به روزه‌داری دارند باید با پزشک خود در این زمینه مشورت کنند.

  مشاور سازمان انتقال خون در امور مصرف‌کنندگان مستمر خون درباره روزه‌داری مبتلایان به آنمی داسی شکل، اظهار می‌کند: آنان نیز وضعیت مشابه مبتلایان به تالاسمی ماژور را دارند و شرایط خون‌رسانی‌شان ایده‌آل نیست. این بیماران هم باید پس از مشورت با پزشک، اقدام به روزه‌داری کنند.

  وی با اشاره به مبتلایان به تالاسمی مینور می‌گوید: این افراد سالم تلقی می‌شوند و روزه‌داری برای آنان منعی ندارد. البته آنان در شرایطی مجاز به انجام این کارهستند که به بیماری مبتلا نباشند تا موجب ایجاد محدودیت در روزه‌داری آنها شود.


  چه بخوریم چه نخوریم؟

  رجب به تغییر روش تغذیه در ماه مبارک رمضان اشاره و اظهار می‌کند: معمولا در این ماه مصرف شیرینی‌ها مانند خرما، زولبیا و بامیه، شله‌ زرد و حلوا افزایش پیدا می‌کند، اما دیابتی‌ها باید رژیم غذایی معمول خود را رعایت کنند تا قند خون آنها دچار نوسان نشود. در این جهت آنان باید غذاهای پرچرب و دارای قند فراوان را کمتر مصرف کنند و به جای آن از میوه‌ها استفاده کنند، چرا که میوه‌ها حاوی ویتامین‌ها و املاح هستند و بخشی از مایعات بدن را تامین می‌کنند.

  رییس انجمن دیابت ایران تاکید می‌کند: لازم است دیابتی‌ها طی دو تا سه نوبت افطار کنند، چرا که مصرف زیاد مواد غذایی در طی مدتی کوتاه موجب افزایش شدید قند خون می‌شود.

  گتمیری نیز به مبتلایان به نارسایی مزمن کلیه توصیه می‌کند که میزان مصرف کالری خود را بین سحر و افطار کاهش دهند، چون در غیر این صورت نه تنها روزه‌داری موجب کاهش علائم بیماری نمی‌شود، بلکه ممکن است خطرات مضاعفی را برای بدن به دنبال داشته باشد و حتی پرخوری موجب ایجاد عارضه در دستگاه گوارش و قلب و عروق شود.

  این متخصص کلیه تاکید می‌کند: لازم است مبتلایان به نارسایی مزمن کلیه مصرف نمک را طی ماه مبارک رمضان تا حد امکان کاهش دهند، چرا که انجام این کار بر کاهش فشار خون نیز تاثیر مثبتی دارد.

  وی در زمینه مصرف مایعات می‌گوید: لازم است مبتلایان به نارسایی کلیه بین افطار و سحر مایعات کافی مصرف کنند، البته نباید هنگام افطار به یک باره مایعات مصرف کنند، چرا که در این صورت عملکرد دستگاه گوارش دچار اختلال می‌شود و بدن نمی‌تواند به گونه‌ای مطلوب مواد غذایی را دریافت کند.

  این متخصص کلیه می‌افزاید: لازم است روزانه حدود سه لیتر مایعات بنوشیم، چرا که حدود 1.5 تا 2 لیتر مایعات بدن از طریق ادرار دفع می‌شود. البته بخشی از مایعات بدن از طریق مصرف میوه و سبزیجات تامین می‌شود. افرادی که وزن آنها بیش از 70 کیلوگرم است نیز به مایعات بیشتری نیاز دارند.

  منقچی درباره تغذیه روزه‌داران مبتلا به هموفیلی می‌گوید: آنان مانند افراد سالم نباید پس از افطار حجم زیادی از غذا را مصرف کنند، چرا که این کار مشکلات گوارشی را تشدید می‌کند.

  عظیمی هم در زمینه تغذیه روزه‌داران مبتلا به ام‌اس اظهار می‌کند: آنان می‌توانند غذاهای مختلف از جمله غذاهای شور و شیرین را بخورند و فقط هنگامی که در حال استفاده از کورتون هستند، به آنان توصیه می‌کنیم که از مصرف این گونه غذاها خودداری کنند.

  هادی پور به مبتلایان به تالاسمی توصیه می‌کند که از گرما اجتناب کرده و در فاصله افطار تا سحر مایعات کافی بنوشند. مواد غذایی حاوی آنتی‌اکسیدان و پروتئین مصرف و آب کافی بنوشند علاوه برآن داروهای خود را به‌ موقع و طبق دستور پزشک مصرف کنند.


  چه میزان فعالیت بدنی داشته باشیم؟

  رجب درباره فعالیت بدنی مبتلایان به دیابت در ماه مبارک رمضان می‌گوید: بیمارانی که روزه می‌گیرند باید پس از افطار فعالیت بدنی داشته باشند، چرا که فعالیت بدنی طی روز ممکن است منجر به افت قند خون آنها شود.

  گتمیری به فعالیت بدنی روزه‌داران مبتلا به نارسایی مزمن کلیه اشاره و اظهار می‌کند: لازم است در صورت امکان این بیماران در محل خنکی استراحت کنند. به ویژه اگر نارسایی کلیه آنها به مرحله سه رسیده باشد. با این کار دفع مایعات نامحسوس بدن از راه‌هایی مانند تنفس و تعریق کاهش می‌یابد.

  وی می‌افزاید: روزه‌داران مبتلا به نارسایی مزمن کلیه در صورت نیاز به خروج از منزل، این کار را پیش از ساعت 10 صبح یا پس از ساعت 17 انجام دهند.

  منقچی با بیان اینکه فعالیت بدنی روزه‌داران مبتلا به هموفیلی باید در طول روزهای ماه مبارک رمضان کاهش یابد، اظهار می‌کند: در کل آنان نباید فعالیت سخت و سنگین بدنی انجام دهند و لازم است تنها به انجام نرمش در هوای خنک بپردازند.

  عظیمی درباره فعالیت بدنی روزه‌داران مبتلا به ام اس در ماه مبارک رمضان می‌گوید: آنان باید تا حد امکان از قرار گرفتن در معرض گرما اجتناب کنند، چرا که گرما موجب عود بیماری آنان می‌شود علاوه بر آن از فعالیت روزانه خود بکاهند و ساعات خوابشان را افزایش دهند.


  منبع : isna.ir
  گردآوری خانه داری اکاایران


title: روزه برای این بیماران مفید است
text:
  روزه برای این بیماران مفید است




  روزه داری برای افرادی که سابقه بیماری های داخلی دارند نه تنها مضر نیست بلکه می تواند مفید هم باشد.

  خسرو نیا متخصص گوارش و کبد گفت: روزه داری برای افرادی که سابقه بیماری داخلی اعم از کبد چرب ، چاقی، دیابت و فشار خون دارند نه تنها مضر نیست بلکه می تواند مفید هم باشد.

  وی ادامه داد: این افراد می توانند با تغذیه های مناسب و عدم پرخوری استراحت لازم را به بدن داده و کمک فراوانی به کاهش چربی های روی کبد نمایند.

  وی افزود: افرادی که روزه می گیرند از پرخوری در افطار و سحر پرهیز نمایند و روزه را با آب گرم و شربت باز کنند و از خوردن آش و غذاهای سنگین که حاوی نخود و لوبیا است خودداری نمایند و غذا را آهسته و به مقدار کم میل کنند.

  خسرونیا تصریح کرد: کسانی که سکته قلبی، مغزی و خونریزی دستگاه گوارش کردند حتما با مشورت پزشک روزه بگیرند.

  وی خاطر نشان کرد: در صورتی که افطار به مقدار زیاد مصرف می کنید از خوردن شام پرهیز کنید تا دچار کبد چرب، چاقی و دیابت و فشار خون نشوند.


  منبع : yjc.ir

  گردآوری سلامت اکاایران


title: راه کاهش تشنگی در ماه رمضان
text:
  راه کاهش تشنگی در ماه رمضان




  سر کشیدن آب زیاد بین غذای سحری، به امید جلوگیری از تشنگی در طول روز اشتباه است، چون باعث رقیق شدن شیره معده و در نتیجه نفخ و اختلال در هضم می شود. از طرفی، خوردن میوه در هنگام سحر ، علاوه بر مقاومت بیشتر در مقابل تشنگی، باعث رفع مشکل یبوست هم می شود.

  توصیه می شود جهت تامین آب لازم، از حدود یک ساعت بعد از افطار تا نیم ساعت قبل از سحر، دست کم شش لیوان آب بنوشید. توجه داشته باشد که از خوردن چای پُررنگ ، قهوه، کاکائو و موادی که باعث دفع بیشتر آب (به علت مدر بودن) از بدن می شوند، (به خصوص در سحری) پرهیز کنید.

  براى از بین بردن یا کم کردن عطش شدید در این ماه چه باید کرد؟

  براى فهم این سؤال به این مثال توجه کنید: مزرعه اى را در نظر بگیرید که در کنار یک رودخانه پُرآب است. براى این که بتوانیم این مزرعه را به صورت دائم آبیارى کنیم و از حملات احتمالى آب در فصول گوناگون در امان نگه داریم، سدى مقابل آب مى زنیم تا بتوانیم آب را مهار کرده و با ایجاد روزنه هایى در سد به صورت دائم و کنترل شده مزرعه مان را آبیارى کنیم.

  در ماه مبارک رمضان نیز بایستى سدى در بدنمان بسازیم که بتوانیم آب و مواد غذایى را که در سحرى مصرف کرده ایم به صورت یکنواخت و دائم در طول روز به قسمت هاى مختلف بدنمان برسانیم. این کار را مى توانیم با مصرف مواد غذایى پُرفیبر(سبزیجات و میوه ها) انجام دهیم.

  این گروه از مواد غذایى با احاطه سایر گروه هاى غذایى خورده شده:

  اولا باعث مى شوند آنزیم هاى گوارشى به صورت آرام آرام روى مواد غذایى اثر کنند.

  ثانیا با کم کردن سرعت جذب مواد غذایى باعث مى شوند که بدن به آهستگى و در فرصت مناسب به جذب مواد غذایى اقدام کند تا هم دچار خستگى کمترى شود و هم از افزایش ناگهانی قند خون و ترشح انسولین بالاى بعد از آن جلوگیرى کند.

  بنابراین توصیه مى شود در سحرى از مواد غذایى پرفیبر مثل سبزیجات و بالاخص میوه ها استفاده کنید، چرا که میوه ها اولا منبع سرشارى از فیبر هستند، و ثانیا قند موجود در میوه ها در حالت خالص و بدون فیبر هم دیرتر از قندهاى ساده جذب مى گردد که این امر سبب مى گردد فرد دیرتر احساس گرسنگى نماید.

  مواد غذایى پرفیبر آب زیادى را در خود جذب کرده و بدن مى تواند آب را به آهستگى جذب کند و احساس تشنگى، دیرتر عارض مى گردد.

  یکى از مکانیسم هاى احساس گرسنگى، خالى بودن معده است. فیبرها سرعت حرکت مواد غذایى را نیز کاهش مى دهند و این مساله باعث مى شود که مکانیسم مذکور دیرتر شروع شود.

  مصرف آب به مقدار فراوان در وعده سحرى و بالاخص ما بین غذا توصیه نمى شود، زیرا باعث رقیق شدن اسید و آنزیم هاى گوارشى شده و اختلال در روند هضم را باعث مى شود.

  چه مواد غذایى را بهتر است در این ماه، در رژیم غذایى خانواده قرار داد؟

  به طور خلاصه توصیه مى شود از مواد غذایى زیر در ماه مبارک رمضان بیشتر استفاده کنید:

  در وعده سحرى:

  - از غذاهایى که داراى قندهاى مرکب هستند مثل میوه جات بیشتر استفاده شود.

  - از غذاهاى حاوى فیبر مثل سبزیجات ومیوه جات بایستى بیشتر استفاده شود.

  - از مواد غذایى سرخ شده ، پرچرب و شیرین پرهیز گردد.

  - از غلات و حبوبات به میزان دلخواه در غذاى سحرى استفاده گردد.

  - مصرف بیش از حد گوشت در سحرى توصیه نمى گردد.

  - مصرف آب قبل از شروع سحرى و در بین وعده هاى غذایى توصیه نمى شود.

  - مصرف ادویه جات و غذاهایى مثل کله پاچه، سیرابى و... در سحرى توصیه نمى شود.

  در وعده افطارى و شام :

  - شروع افطارى بایستى با چند عدد خرما، همراه با کمى آب ولرم یا شیر ولرم باشد.

  - سعى شود بین افطارى و شام فاصله ای وجود داشته باشد.

  - شروع افطارى همراه با نوشیدنى هاى خنک نباشد، بلکه حتما باید ولرم باشد. سوپ انتخاب خوبی است.

  - مصرف بیش از حد مواد غذایى پُرچرب و شیرین در افطار سبب تشنگى و به دنبال آن مصرف زیاد آب مى شود، در نتیجه با کاهش غلظت اسید و آنزیم هاى گوارشى موجب اختلال در هضم و جذب مواد غذایى مى شود.

  دکتر رضا آمری نیا- پزشک و متخصص تغذیه


title: پرسش و پاسخ خواندنی امام صادق با طبیب هندى
text:
  پرسش و پاسخ خواندنی امام صادق با طبیب هندى




  سخنان امام صادق(ع) با طبیب هندى درباره ی شگفتی هاى خلقت انسان

  ربیع حاجب مى گوید: روزى طبیبی هندى در مجلس منصور کتاب طب مى خواند، در حالى که امام صادق علیه السّلام در آنجا حضور داشت. چون از قرائت مسائل طب فراغت یافت، به امام ششم علیه السّلام گفت: دوست دارى از دانش خود به تو بیاموزم؟ حضرت فرمود: نه، زیرا آنچه من مى دانم از دانش تو بهتر است. طبیب پرسید: تو از طب چه مى دانى؟ فرمود: من حرارت را با سردى، و سردى را با گرمى، رطوبت را با خشکى، و خشکى را با رطوبت درمان مى کنم، و مسأله تندرستى را به خدا وامى گذارم و براى تندرستى دستور پیامبر را به کار مى برم که فرمود: «شکم خانه درد است، و پرهیز درمان هر دردى است، و تن را به آنچه خوى گرفته باید عادت داد».

   

  طبیب گفت: طب جز این چیزى نیست. امام گفت: مى پندارى که من این دستورها را از کتاب هاى بهداشتى یاد گرفته ام؟ گفت: آرى، امام فرمود: من این ها را از خدا فرا گرفته ام. تو بگو من از جهت بهداشت داناترم یا تو؟ طبیب گفت:البته من. امام علیه السّلام فرمود: اگر این چنین است من از تو سؤالاتى مى پرسم، تو پاسخ بده. گفت: بپرس.

  امام صادق(ع) سئوالات زیر را از طبیب هندی پرسیدند:

  "چرا جمجمه ی سر چند قطعه است؟

  چرا موى سر بالاى آن است؟

  چرا پیشانى مو ندارد؟

  چرا در پیشانى خطوط و چین وجود دارد؟

  چرا ابرو بالاى چشم است؟

  چرا دو چشم مانند بادام است؟

  چرا بینى میان چشم هاست؟

  چرا سوراخ بینى در زیر آن است؟

  چرا لب و سبیل بالاى دهان است؟

  چرا مردان ریش دارند؟

  چرا دندان پیشین، تیزتر و دندان آسیاب، پهن و دندان بادام شکن بلند است؟

  چرا کف دست ها مو ندارد؟

  چرا ناخن و مو جان ندارند؟

  چرا قلب مانند صنوبر است؟

  چرا شُش دو تکه است و در جاى خود حرکت می کند؟

  چرا کبد (جگر) خمیده است؟

  چرا کلیه مثل دانه لوبیاست؟

  چرا دو زانو به طرف پشت خم و تا مى گردند؟

  چرا گام هاى پا میان تهى است؟ "

  طبیب هندی در پاسخ به تمامی سئوالات بالا گفت : نمی دانم.

  امام فرمود: من علّت اینها را مى دانم. طبیب گفت: بیان کن.


  امام فرمود:

  *جمجمه به دلیل اینکه میان تهى است، از چند قطعه آفریده شده است و اگر قطعه قطعه نبود، ویران مى شد، لذا چون چند قطعه است، دیرتر مى شکند.

  *موى در قسمت بالای سر است، چون از ریشه ی آن روغن به مغز مى رسد و از سر موها که سوراخ است، بخارات بیرون مى رود و سرما و گرمایى که به مغز وارد مى شود، دفع می شود.

  *پیشانى مو ندارد، براى آنکه روشنایى به چشم برسد.

  *خط و چین پیشانی نیز عرقی را از سر می ریزد، نگه می دارد تا وارد چشم ها نشود و انسان بتواند آن را پاک کند، مانند رودخانه ها که آب های روى زمین را نگهدارى مى کنند.

  ابروها بالاى دو چشم قرار دارند تا نور به اندازه ی کافی به آنها برسد. اى طبیب، نمى بینى وقتی شدت نور زیاد است، دست خود را بالاى چشم ها می گیری تا روشنى به مقدار کافی به چشم هایت برسد و از زیادى آن پیشگیرى کند؟!

  *بینى بین دو چشم قرار دارد تا روشنایى را بین آنها به طور مساوی تقسیم کند.

  *چشم ها شکل بادام هستند تا میل دوا در آن فرو برود و بیرون آید. اگر چشم چهار گوش یا گرد بود، میل در آن به درستی وارد نمى شد و دوا به همه جای آن نمى رسید و بیماری چشم درمان نمى شد.

  *خداوند سوارخ بینى را در زیر آن آفرید تا فضولات مغز از آن پایین بیاید و بو از آن بالا رود. اگر سوراخ بینی در بالا بود، نه فضولات از آن پایین مى آمد و نه بوی چیزی را در مى یافت.

  *سبیل و لب را بالاى دهان آفرید، تا فضولاتى را که از مغز پایین می آید نگه دارد و خوراک و آشامیدنى به آن آلوده نگردد و آدمى بتواند آنها را از پاک کند.

  *براى مردان محاسن(ریش) را آفرید تا نیازی به کشف عورت(پوشاندن سر) نداشته باشند و مرد و زن از یکدیگر مشخص شوند.

  *دندان هاى پیشین را تیز آفرید تا گزیدن آسان گردد، و دندان هاى آسیاب را براى خرد کردن غذا پهن آفرید، و دندان نیش را بلند آفرید تا دندان هاى آسیاب را مانند ستونى که در بنا به کار مى رود، استوار کند.

  *دو کف دست را بى مو آفرید تا سودن به آنها واقع گردد. اگر کف دست مو داشت، وقتی انسان به چیزی دست می کشید به خوبی آن را حس نمی کرد.

  *مو و ناخن را بى جان آفرید، چون بلند شدن آنها زشت و کوتاه کردن آنها زیباست. اگر جان داشتند، بریدن آنها همراه با درد زیادی بود.

  *قلب را مانند صنوبر ساخت، چون وارونه است. سر آن را باریک قرار داد تا در ریه ها در آید و از باد زدن ریه خنک شود.

  * کبد را خمیده آفرید تا شکم را سنگین کند و آن را فشار دهد تا بخارهاى آن بیرون رود.

  *کلیه را مانند دانه لوبیا ساخت، زیرا منى قطره قطره در آن مى ریزد و از آن بیرون مى رود. اگر کلیه چهار گوش یا گِرد بود، اولین قطره مى ماند تا قطره دوم در آن بریزد و آدمى از انزال لذت نمى برد. زمانی که منى از محل خود که در فقرات پشت است، به کلیه می ریزد، کلیه چون کرم بسته و باز مى شود و کم کم منی را به مثانه مى رساند.

  *خم شدن زانو را به طرف عقب قرار داد، تا انسان به جهت پیش روى خود راه رود، و به همین علت حرکات وى میانه است، و اگر چنین نبود در راه رفتن مى افتاد.

  *پا را از سمت زیر و دو سوى آن، میان باریک ساخت، براى آنکه اگر همه پا بر روی زمین قرار می گرفت، مانند سنگ آسیاب سنگین مى شد. سنگ آسیاب چون بر سر گردى خود باشد، کودکى آن را بر مى گرداند و هر گاه بر روى زمین بیفتد، مردی قوی به سختى مى تواند آن را بلند کند.

  آن طبیب هندى گفت: این ها را از کجا آموخته اى؟ فرمود: از پدرانم و ایشان از پیامبر و او از جبرئیل، امین وحى و او از پروردگار که مصالح همه اجسام را داند. طبیب در آن وقت مسلمان شد و گفت: تو داناترین مردم روزگارى.

  راستى چه شگفت انگیز است که حضرت صادق علیه السّلام بدون در دست داشتن ابزار امروزى که وسیله شناخت درون و برون انسانند، در گوشه ای از شهر مدینه براى یک طبیب هندى شگفتی هاى خلقت انسان را با دلایل محکم بیان مى فرماید.

  منبع : سایت طعام اسرار


title: اهمیت روزه از دیدگاه پزشکی
text:
  اهمیت روزه از دیدگاه پزشکی




  شهید دکتر سید رضا پاک نژاد در مجموعه ای که " اولین دانشگاه و آخرین پیامبر" نام دارد و رساله دوره دکترای ایشان بوده، مطالب جالبی در مورد نکات بهداشتی و تربیتی اسلام متذکر شده اند. این شهید بزرگوار، بهره ای که از دانش پزشکی داشتند، دلایل بسیاری از سنن و فرائض اسلامی را توضیح دادند. کتاب روزه ایشان نیز حاوی نکات پزشکی و علمی ارزشمندی است. به مناسبت حلول مبارک ماه رمضان بخشی از مطالب این کتاب در شماره های مختلف در اختیار بازدیدکنندگان عزیز قرار می گیرد. توجه شما را به آن جلب می نماییم.

  1- روزه چیست؟
  روزه ((Fast به معنای کم خوردن نیست ، بلکه به معنای خودداری از خوردن، آشامیدن ، داشتن روابط جنسی، سخن گفتن و بالاخره پرهیز از کار کردن در فرهنگهای مختلف به نام " روزه داری" شده است.
  در میان بومیان استرالیا بر هر زنی واجب بوده که پس از فوت شوهرش به تناسب از چند روز تا یکسال روزه بگیرد و سخن نگوید. روزه در دیانت یهود قبل از مسیحیت بود چنانچه حضرت مریم نیز بر طبق آیات نذر می نماید روزه بگیرد و با احدی سخن نگوید.

  صائبی ها و مانویان و مسیحیان از بعضی خوردنیها اجتناب می کنند و ما مسلمانان از خوردن و آشامیدن خودداری می کنیم. و دستورات دیگری نیز در این رابطه هست که البته با منع از خوردن همین مقدار ماده غذایی که امعاء و احشاء را به فعالیت وادار می نماید، هدف از روزه حاصل نمی شود.

   
  2- زمان روزه داری در قرآن کریم چیست؟
  قرآن کریم آغاز روزه داری مسلمانان را از زمان بازشناخته شدن رشته های سیاه و سفید آسمانی از یکدیگر تعریف می کند.مسلمانان در آن زمان ساعت نداشتند و به همین علت  بهترین شناسایی شروع وقت روزه داری نظر انداختن به آسمانها بوده .در حقیقت تعیین زمان روزه یکی از هزاران معجزه ای است که توسط قرآن مطرح شده است.

  طرز طلوع و غروب خورشید در مناطق استوایی چنان است که از وسط آسمان می گذرد و هر چه به دو قطب نزدیکتر می شویم. خوشید زاویه نشین تر می شود و از گوشه ها عبور می کند و در مکانهایی وجود دارند که با یک چشمک زدن خورشید و سوسو کردن نور و در حقیقت پیدایش نوارهای سفید و روشن متمایز از سیاه، می توان شب و روز را از یکدیگر باز شناخت و در حقیقت تعیین وقت قرآن را به عنوان اعجاز پذیرفت( تمیز خطوط نورانی خورشید از تاریکی های شب در تمام نقاط مسکونی کره زمین، امکان پذیر و بهترین وسیله شناسایی است) طول روزه مسلمانان از طلوع اولین اشعه خورشید تا غروب آخرین شعاع آن است و بدین ترتیب در کشورهایی که بین خط استوا تا مدارهای 67 درجه عرض جغرافیایی شمالی و جنوبی تقریباً واقعند، تشخیص زمان آغاز و هنگام پایان روزه داری آسان بوده و اگر کسانی باشند که در اراضی بین 69 درجه تا قطبین واقعند بر حسب آنچه فقها اظهار داشته اند می توانند تقسیمات متعادلی بمنظور فوق بنمایند بدین ترتیب:

  وقت روزه داری مسلمانان از طلوع فجر صادق تا مغرب شرعی بوده و تشخیص ایندو زمان یعنی آغاز و پایان آن برای همه و حتی کسانیکه حس تشخیص شان ضعیف است آسان می باشد.

   
  3- چرا سی روز روزه می گیریم ؟
  سالی چند روز روزه شدن و گاهی در یک ماه یک یا چند روز را انتخاب کردن مدت روزه داری است که امروز جهانیان هر کدام بنحوی آنرا پذیرفته اند.در بین مسلمانان روزه واجب هر ساله در انحصار ماه رمضان است که تقریباً سی روز می شود.

  بندیکت (Benedict) دانشمند فیزیولژی یک دوره روزه را سی و یکروز دانسته می گوید در این مدت در ترکیب خون هیچگونه اختلاطی بهم نرسیده و آن نوری که در بعضی از روزه داران دیده می شود یک حالت جوانی و نشاطی است که برای روزه داران رخ می دهد.

  دکتر ژان فروموزان(Jean Fromosan) می گوید ذخایر کلیکوژن کبدی و پروتئین خون و ذخیره چربی که در مرد سی درصد و در زن بیست درصد است برای یک ماه بدن کافی است.

  دکتر الکسیس کارل(222 انسان وجود ناشناخته) در باره روزه مطالبی دارد تا آنجا که می گوید با روزه داری قند خون در کبد میریزد و چربیهائی که در زیر پوست ذخیره شده اند و پروتئین های عضلات و غدد و سلولهای کبدی آزاد می شوند و بصرف تغذیه می رسند که چون با سخن ژان فروموزان که گفت بعضی عناصر ذخیره ای بدن برای سی روز کافیست در کنار یکدیگر قرار داده شود نتیجه می گیریم که در ظرف مدت یک ماه روزه داری آدمی دارنده یک بدن تازه تعمیر شده و آزاد گردیده از قید و بند سموم و کهنه هاست. بعلاوه نباید اثر فاصله هلال تا محاق و ماه را که قریب 30 روز می شود فراموش نمود یعنی گردش آسمانها نیز مدت روزه داری را سی روز اعلام داشته و می دارند.

  کسانی دیگر نیز از متخصصین هستند که ذخائر بدنی را برای سی روزه روزه داری مناسب و کافی دانسته اند و می دانیم اولین روز پس از ماه روزه یعنی روز اول شوال را نمی توان روزه گرفت و آنرا حرام شمرده اند، این مسئله برای یکنواخت بودن مسلمانان و تشویق آنها است در اینکه باید هماهنگ و در یک صف بوده و برای حفظ حدود و ثغور دستورات اسلامی کوشا باشد.

  تبیان


title: چند خبر در مورد تغذیه در ماه رمضان
text:
  چند خبر در مورد تغذیه در ماه رمضان




  نخوردن سحری موجب سردرد می‌شود

  دکتر حسن مظفری متخصص تغذیه درباره نخوردن ‌سحری در ماه مبارک رمضان گفت: از نظر تغذیه‌ای روزه بی سحری توصیه نمی‌شود . در افرادی که بی‌سحری روزه می‌گیرند ، کمبود بیش از حد انرژی باعث می شود، بدن از منابع چربی برای تامین انرژی استفاده کند و در اثر سوخت ناقص چربی ها ، ترکیبات ستونی در بدن ایجاد می شوند که منجر به ایجاد بوی بد دهان ، سردرد، دردهای عضلانی می‌شوند و فرد احساس می‌کند که سالم نیست...


  دکتر افرا درخشی متخصص تغذیه نیز گفت: صرف سحری برای همه روزه‌داران به خصوص نوجوانان در حال رشد ضروری بوده و سحری باید شامل یک وعده غذای کامل برای هر فرد باشد.

  یک روزه‌دار در طول روز با کمبود آب و نمک‌ها یا الکترولیت و قند مواجه است، بنابراین در هنگام افطار به نحو شایسته‌ای این کمبودها باید جبران شود. شروع افطار با مایعات گرمی مانند آب، چای، شیر، سوپ سبزیجات به همراه چند عدد خرما مناسب است.

  وی افزود: مصرف نان، پنیر، سبزی و مایعات، به همراه خرما بهترین افطار به شمار می‌رود و صرف شام به منظور جلوگیری از ولع بعد از افطار دو ساعت بعد توصیه می‌شود. اما درمورد نوجوانان و افرادی که تازه به سن تکلیف رسیده‌اند (چون در دوران رشد هستند ) باید افطار و شام در یک وعده با هم خورده شوند. غذای شام باید شامل مواد گوشتی، مرغ، ماهی، تخم مرغ، سالاد و ماست باشد.


  کشمش و خرما جایگزین زولبیا و بامیه شود

  یک متخصص تغذیه توصیه کرد که به جای مصرف زولبیا و بامیه در ماه مبارک رمضان، کشمش و خرما را که از سودمندترین قندهای طبیعی هستند ، مصرف کنند که اثرات جانبی بسیار کمی هم دارند.

  دکتر مظفری در مورد مصرف و تولید بسیار بالای زولبیا، بامیه و نقل و نبات در ماه رمضان گفت: باید مصرف شیرینی بخصوص شیرینی‌هایی مصنوعی متعادل باشد، چون مصرف بیش ار حد قند در بروز بیماری های قلبی و عروقی نقش دارد و به نسبت افزایش مصرف آن ، بدن از دریافت مواد غذایی دیگر محروم می‌شود.

  وی درمورد فواید و مضرات مصرف غذاهایی نظیر سوپ و آش در هنگام افطار گفت: اینکه برخی افراد هنگام افطار غذاهای بسیار ساده‌ای نظیر آش و سوپ مصرف می‌کنند و بعد از چند ساعت شام می‌خورند، بد نیست چون دستگاه گوارش ابتدا با حجم کمی از غذا آماده فعالیت می‌شود و از میزان عطش نیز کاسته می‌شود و بدن با دست آوردن حالت ثبات آماده شام می‌شود؛ اما اینکه برخی از همان ابتدا افطار و شام را با هم مصرف می‌کنند و یک دفعه مواد غذایی بسیاری را وارد دستگاه گوارش می‌کنند زیاد مطلوب نیست و روش اول بسیار بهتر است.


  زنان شیرده روزه‌دار مواد غذایی با کیفیت بخورند
  دکتر مظفری در پاسخ به این سوال که زنان شیرده روزه دار چه نکات غذایی را باید رعایت کنند، گفت: چون بخش عمده‌ای از مواد غذایی که زنان شیرده مصرف می‌کنند، وارد شیر شده و به کودک می‌رسد، نیازهای تغذیه‌ای آنها بالا می‌رود. لذا برای شیردهی موفق نیازمند مصرف مواد غذایی بیشتری از نظر کمی و کیفی هستند و در صورت روزه‌دار شدن باید هنگام سحر و افطار، مواد غذایی را با کمیت و کیفیت مطلوبی مصرف کنند تا لطمه‌ای به کودک وارد نشود.

   


  نمی‌توان برای همه افراد در ماه رمضان یک الگوی تغذیه‌ای واحد پیاده کرد
  یک متخصص تغذیه و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد اعتقاد دارد که در ماه مبارک رمضان نمی‌توان برای افراد یک الگوی تغذیه‌ای واحد پیاده کرد.

  وی اظهارداشت: هرگونه نیاز بدن به غذا باید تامین شود که حجم آن را خود فرد تعیین می‌کند. لذا افرادی هستند که در وقت سحر نمی‌توانند غذا بخورند، به هر حال باید غذا به اندازه مورد نیاز مصرف شود و اگر بتوانیم آگاهی مردم را نسبت به منابع غذایی مواد مغذی افزایش دهیم ، می‌توانیم سلامت بدن را حفظ نماییم.

  این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد به سحری به عنوان وعده مهمی در ماه رمضان اشاره کرد و گفت: باید سحری غذای کاملی باشد زیرا در طول روز بدن به پروتئین نیازمند است که می‌توان با قرار دادن گوشت، برنج، حبوبات و سبزیجات در سحری پروتئین‌های مورد نیاز بدن را تامین کرد.

  برای شروع افطار بهتر است از خرما، شیر گرم یا چای استفاده شود تا معده به آرامی کار خود را شروع کند یا بهتر است از مایعات و موادی مثل شله زرد استفاده کرد.


  بیماران گوارشی از گرفتن روزه خودداری کنند
  چنانچه بیماران گوارشی در حین روزه‌داری دچار علائمی چون دل درد خصوصا هنگام ظهر شوند، نشانه فعالیت بیماری بوده و باید از روزه‌داری پرهیز کنند.

  دکتر علی فانی متخصص بیماری های گوارشی در مورد تغذیه افرادی که برای اولین بار روزه می‌گیرند، گفت : غذاها خصوصا در موقع افطار باید سبک، نسبتا کم حجم و پرکالری باشند، مثل لبنیات، عسل، خرما، برخی از شیرینی‌های ساده و مواد پروتئینی مثل گوشت و پرهیز از مصرف غذاهای پرحجم و نفاخ به دلیل استراحت معده در شب و نیز پرهیز از غذاهای چرب، سرخ کرده و چاشنی‌ها.

  وی افزود: یک سوپ مناسب برای افطار، یک پیش غذای مناسب است چون آب بدن را تامین می‌کند و هضم خوبی دارد، ولی آش رشته که هم کشک دارد و هم سنگین و نفاخ است باید مصرف نشود.

  وی در مورد روزه گرفتن افرادی که به بیماری‌ گوارشی مبتلا هستند، گفت: افرادی که مبتلا به زخم های فعال سیستم گوارشی فوقانی مثل معده و اثنی عشر هستند، ترجیحا از روزه‌داری معاف هستند چون روزه داری با تشدید ترشح اسید معده منجر به فعال سازی زخم و عوارضی چون خونریزی می‌شود.


  سنگ کلیه بیماری نیست که مانع روزه‌داری شود
  بیماران مبتلا به سنگ کلیه می‌توانند با نوشیدن 8 لیوان آب یا مایعات در فواصل افطار تا سحر روزه بگیرند.

  دکتر روشنی متخصص بیماری های کلیوی تاکید کرد: سنگ کلیه بیماری نیست که مانع روزه‌داری شود.

  وی ‌افزود: همانطور که به چنین بیمارانی در ایام غیر از ماه رمضان توصیه می‌شود 8 لیوان آب یا مایعات بنوشند، در ماه رمضان هم با تقسیم دفعات نوشیدن آب و مایعات در ساعات بین افطار تا سحر، می‌توانند روزه خود را بگیرند.

  وی توصیه کرد که افراد از نوشیدن نوشابه‌های گازدار در ابتدای افطار بپرهیزند، چرا که این نوشابه‌ها هم موجب کمبود کلسیم در بدن و هم باعث تورم معده و ایجاد سیری کاذب می شوند.

   منبع : سایت ایسنا ( خبرگزاری دانشجویان ایران )
  ویرایش و تلخیص : آکاایران


title: در ماه رمضان چه ورزشی و چه زمانی؟
text:
  در ماه رمضان چه ورزشی و چه زمانی؟





  یک متخصص تغذیه یک ساعت پس از افطار را بهترین زمان برای انجام تمرینات ورزشی در ماه رمضان عنوان کرد.

  دکتر علی مظاهری نژاد معاون آموزشی گروه پزشکی ورزشی دانشگاه علوم پزشکی ایران، گفت: ورزش که همواره برای سلامتی جسم و روح به آن سفارش شده است، در ماه مبارک رمضان جایگاه ویژه‌ای یافته و می‌تواند نقش خود را بهتر و بیشتر ایفا کند. هر چند افراد در ماه مبارک رمضان با یکسری محدودیت در فعالیت‌های فیزیکی مواجه هستند، اما هیچ گاه توصیه نمی‌شود که در هنگا م روزه‌داری ورزش نکنند.

  وی افزود: روزه‌داری باعث حفظ طراوت ذهنی، شادابی و سلامت جسمی می‌شود و ورزش نیز نه تنها با روزه منافاتی ندارد، بلکه اگر به صورت صحیح و اصولی انجام شود، فرد روزه‌دار را در مقابل خستگی‌ها و دشواری‌های روزه به ویژه در هوای گرم مقاوم‌تر می‌کند.

  مظاهری نژاد درباره ارتباط تحرک فیزیکی در روزه‌داری و پیشگیری از ضعف عمومی و کسالت بدن، گفت: ورزش باعث سوختن چربی‌های بدن شده و ذخایر چربی بدن را کاهش می‌دهد، همچنین تعادلی میان سوختن کربوهیدرات‌ها و چربی‌ها صورت می‌گیرد. در زمان روزه‌داری به علت اینکه کربوهیدرات کمتری وارد بدن می‌شود، بدن چربی‌ها را بیشتر می‌سوزاند.

  مظاهری نژاد با اشاره به این باور اشتباه که بعد از سحر و قبل از افطار می توان ورزش کرد، گفت: بهترین زمان ورزش حدود یک ساعت بعد از افطار است و با فعالیت فیزیکی و ورزش قند خون کاهش می‌یابد و فرد روزه‌دار که به علت گرسنگی، قند خون پایینی دارد، اگر قبل ازافطار فعالیت کند افت قندی بیشتری پیدا کند.

  این متخصص تغذیه توصیه کرد که روزه‌داران پس از افطار از خوردن غذاهای چرب و شیرین پرهیز کرده و مایعات زیادی بنوشند، همچنین لازم است قبل از ورزش 2 لیوان آب خورده و هنگام ورزش نیز آب مصرف کنند تا آب بدن آنها حفظ شود. توصیه می‌شود افراد ورزشکار و عادی از افطار تا سحر مایعات، میوه‌ها و سبزیجات مصرف کنند تا آب بدن آنها حفظ شود.

  مظاهری‌نژاد همچنین گفت: لازم است افراد در ماه مبارک رمضان سطح ورزش را از نظر شدت و مدت کاهش دهند، اگر فردی قبلا با شدت زیادی ورزش می‌کرده و آمادگی خوبی دارد در این ایام سطح ورزش را به شدت متوسط تقلیل دهد تا از خستگی بیش از حد بدن جلوگیری شود.

  وی یادآور شد: افراد در زمان عادی می‌توانند حداقل 340 تا 370 دقیقه در هفته فعالیت بدنی داشته باشند، اما در ماه مبارک رمضان به علت محدودیت‌هایی که در زمان، شدت فعالیت، سطح آمادگی بدن و ضعف ناشی از گرسنگی ایجاد می‌شود، افراد باید حداقل‌ها را رعایت کنند.

  مظاهری نژاد توصیه کرد: در ماه رمضان افراد باید جهت سلامت قلبی - عروقی و حفظ سلامت بدن 150 دقیقه در هفته فعالیت متوسط انجام دهند، البته نوع ورزش افراد به شدت فعالیت و سطح آمادگی بدنی آنها بستگی دارد. انجام ورزش‌های هوازی مانند پیاده‌روی و شنا بهترین نوع ورزش در این ماه مبارک هستند، همچنین روزه‌داران می‌توانند حدود دو مرتبه در هفته ورزش‌های قدرتی را انجام دهند تا قدرت عضلات بدن آنها حفظ شود.

  وی خاطرنشان کرد: ورزشکاران در روزهای عادی ممکن است روزی 1 تا 2 مرتبه به مدت 2 ساعت فعالیت هوازی انجام داده و هفته‌ای 3 مرتبه نیز تمرینات قدرتی انجام دهند، اما در ماه مبارک رمضان توصیه می‌شود فعالیت‌های هوازی را به یک نوبت ( پس از افطار )‌ کاهش داده و تمرینات قدرتی را نیز حداقل 2 مرتبه در هفته انجام دهند.

  وی توصیه کرد که ورزشکاران تمرینات‌شان را بعد از افطار انجام دهند، چرا که فعالیت‌های ورزشی قبل از افطار، آنها را دچار تنش و خستگی می‌کند، همچنین به فدراسیون‌ها نیز توصیه می‌شود در صورت امکان، انجام مسابقات ورزشی را به بعد از ماه مبارک رمضان موکول کنند.

  مظاهری نژاد در پایان درباره استفاده از مکمل‌های غذایی در ماه رمضان نیز، گفت: اگر سطح فعالیت بدنی کاهش یابد، به مراتب از مکمل‌ها هم باید کمتر استفاده شود، البته بسته به شدت تمرین و میزان فعالیت، مصرف مکمل‌ها نیز باید تغییر کند.


  منبع : isna,ir

  گردآوری سلامت اکاایران


title: شرایط روزه داری در افراد مختلف
text:
  شرایط روزه داری در افراد مختلف


   

  احتیاجات کالرى در زنان و مردان به چه میزانى است؟

  لازم به توضیح است که در ماه مبارک رمضان، میزان نیاز به کالرى تفاوت چندانى با حالات غیر روزه ندارد. فقط نحوه زمان بندى مصرف مواد غذایى برای آزاد شدن ذخایر چربى فشرده و قدیمى، و جایگزین شدن آنها با بافت های جدید و قابل دسترسى متفاوت است.

  میزان کاهش وزن در ماه مبارک رمضان تا چه حدى معمول است؟

  با توجه به اینکه در ماه مبارک رمضان، در بیشترین زمان فعالیت(طول روز) کمترین مصرف مواد غذایى را داریم و با توجه به این که فعالیت هاى روزمره سبب از دست رفتن کالرى مى شوند، وزن بدن کم خواهد شد. این مساله در مورد افراد مختلف با توجه به جنس(مرد یا زن)، وزن و سن متفاوت است، ولى در حالت معمول بین 2 الى 4 کیلوگرم کاهش وزن وجود دارد که این کاهش، قسمتى مربوط به از دست دادن کالرى و قسمتى مربوط به عدم دریافت مواد غذایى و آب است.

  افرادى که از رژیم هاى لاغری یا چاقی استفاده مى کنند، در مدت این ماه باید به چه صورت عمل کنند؟

  افرادى که به جهت کاهش یا افزایش وزن از رژیم هاى غذایى استفاده مى کنند، بایستى ناهار رژیم خود را در سحرى میل کنند و وعده غذایى مربوط به صبحانه را براى افطار در نظر بگیرند و شام رژیم را هم در جاى خود و به جاى شام ماه مبارک رمضان استفاده کنند.

  خانم هاى شیرده با رعایت چه نکات تغذیه اى در هنگام روزه دارى، سلامت شان تضمین مى شود؟

  در کتب تخصصى تغذیه آمده است که حدود یک سوم نیاز مادر براى ترشح شیر، از ذخایر چربى بدن که در سه ماهه سوم حاملگى تشکیل شده است تامین مى گردد و دو سوم دیگر از طریق تغذیه بایستى مهیا گردد.

  رژیم غذایى مادر شیرده بایستى غنى از پروتئین، کلسیم، آهن و ویتامین ها باشد و در صورت لحاظ نکردن این مواد در رژیم غذایى، وى دچار کمبودهاى شدید و نهایتا عوارض خطرناکى چون پوکى استخوان، خرابى دندان ها، کم خونى و ریزش مو مى شود.

  طبق فتاوى مراجع تقلید عظام، مادران شیرده مى توانند روزه بگیرند، ولى اگر بعد از چند روز احساس کردند که روزه سبب کاهش مقدار شیر آنها شده است، روزه گرفتن جایز نیست.

  به مادران در دوران شیردهى توصیه مى شود در وعده هاى غذایى سحرى، افطار و شام از مواد سرشار از آهن(مثل گوشت و حبوبات) و کلسیم(مثل شیر و لبنیات) بیشتر استفاده کنند و از خوردن ادویه جات ، فلفل، سیر، پیاز و زیره که سبب بد بو شدن شیر مى شوند، پرهیز کنند، چرا که مکیدن فرزند یکى از عوامل مؤثر در ترشح شیر است و بد بو شدن شیر سبب عدم مکیدن نوزاد و در نتیجه کاهش یا قطع شیر مى گردد.

  آیا در سنین مختلف هنگام روزه دارى باید تغذیه متفاوت باشد؟

  نیازهاى تغذیه اى در سنین مختلف متفاوت است.

  نیاز به انرژى با افزایش سن کاهش مى یابد که در ارتباط با کاهش اندازه بدن، کاهش توده چربى و کاهش فعالیت بدنی است.

  نیازهاى پروتئینى در سالمندان کمى بیشتر از افراد جوان تر مى باشد، چرا که براى حفظ تعادل نیتروژنى و پیشگیرى از تعادل منفى آن وجلوگیرى از تحلیل عضلات لازم است.

  با توجه به این که افراد سالمند به علت کم تحرکى اکثرا دچار یبوست هستند، مصرف کربوهیدرات هاى پیچیده مثل سبزیجات، نان و غلات سبوس دار و میوه ها در وعده هاى سحرى و افطارى نسبت به سنین جوان بیشتر توصیه مى شود، چرا که این گروه از مواد غذایى باعث جلوگیرى از یبوست مى شوند.

  در پسران و دخترانى که مى خواهند براى نخستین بار روزه بگیرند، آیا تفاوتى در نوع مواد غذایى مصرفى شان وجود دارد؟

  نیاز به انرژى در خانم ها و آقایان متفاوت است که مربوط به میزان فعالیت آنها و اثرات هورمون هاى مختلف مى باشد.

  در خانم ها با توجه به این که در دوره عادت ماهیانه کمبودهایى از قبیل آهن ممکن است دیده شود، میزان نیاز به برخى از مواد غذایى بیشتر است. بنابراین توصیه مى شود خانم ها، بالاخص افرادى که تازه به سن بلوغ رسیده اند و توفیق روزه دارى در ماه رمضان را کسب کرده اند، نسبت به تغذیه خود دقت بیشترى نموده و با مصرف بیشتر مواد سرشار از آهن مثل گوشت ها، حبوبات، جگر، آجیل و خشکبار باعث جلوگیرى از عوارضى مثل کم خونى، ریزش مو و... شوند.

  دکتر رضا آمری نیا- پزشک و متخصص تغذیه


title: تاکید پیامبر و ائمه بر مسواک زدن
text:
  تاکید پیامبر و ائمه بر مسواک زدن




  شاید برایتان جالب باشد که بدانید در حدود 110 حدیث مختلف در خصوص مسواک زدن، در کتب حدیث آمده است. محتوای بیشتر این احادیث، بر نقش مسواک در حفظ سلامت دهان و دندان و لزوم توجه و استفاده مردم از آن تاکید می کنند. نکاتی که امروز برای ما کاملا بدیهی به نظر می‌رسد، اما برای اقوام عرب در هزار و پانصد سال پیش کاملا آموزشی و مفید بوده است. این احادیث علی رغم متن ساده، توصیه های مفیدی در خود دارند که بسیاری از آنها امروزه توسط دندانپزشکان به بیماران توصیه می شوند.

  اهمیت مسواک زدن و رعایت بهداشت دهان

  حضرت محمد(ص) می‌فرماید: "دندان ها که صاف و زیبا هستند، در اثر جویدن غذا، آلوده می شوند و کم کم بوی دهان تغییر می یابد و ایجاد فساد در قوای دماغیه می نماید. وقتی که انسان مسواک نماید، فساد از بین می رود و دندان دوباره تمیز و پاکیزه می گردد."

  پیامبر(ص) می فرمود: "اگر برای مردم دشوار نبود در هر نماز، مسواک زدن را واجب می کردم."

  پیامبر اکرم(ص) فرموده اند: "جبرئیل همواره مرا به مسواک زدن سفارش می‏کرد تا جایی که گمان کردم آن را واجب خواهد ساخت."

  رسول الله(ص) فرموده اند: "به مسواک زدن امر شدم آن گونه که ترسیدم بر من فرض گردد."

  امام حسین(ع) چنین می‌فرمود: "پدر ما به ما دستور می داد بعد از خلال دندان ها، سه مرتبه آب را در دهان بگردانیم و دور بریزیم (مضمضه کنیم ). سپس آب را بیاشامیم."

  پیامبر(ص) فرمود: "مسواک زدن، اقتضای فطرت انسان است."


  توصیه به مسواک زدن

  اما رضا(ع) فرمودند: "دو رکعت نماز که بعد از شستن و مسواک نمودن دندان خوانده شود، از هفتاد رکعت نماز بدون مسواک بهتر است."

  امیرالمؤمنین(ع) می‌فرماید: "مسواک زدن سبب جلب رضایت و خشنودی خداوند و اجرای سنت پیغمبر است و وسیله خوشبویی دهان و دندان است."


  توصیه به استفاده از خلال دندان

  پیامبر(ص) می‌فرماید: "دندان های خود را خلال کنید، زیرا خلال کردن جزء نظافت است و نظافت نشانه ی ایمان است و شخص با ایمان داخل بهشت می شود."

  پیامبر گرامی اسلام برای وادار کردن همه مردم به نظافت دندان و دهان می فرمودند: "یکی از حقوقی که مهمان به گردن میزبان دارد این است که میزبان برای او چوب خلال دندان را در وقت غذا خوردن آماده کند."

  توجه اسلام به جزئیات بهداشتی تا این حد بوده که به ما اجازه نداده با هر چیزی، یا با هر چوبی خلال کنیم. در یک روایت آمده است که :"خلال کردن با هر چیزی، موجب فقر است."

  امام رضا(ع ) نیز می گوید: "با چوب درخت انار و شاخه های ریحان خلال نکنید، زیرا این هر دو سبب تحریک رگ جذام می شوند."


  فواید مسواک زدن:

  امام صادق(ع ) می فرماید: "مسواک نمودن 12 فایده دارد:

  ـ مسواک زدن پیروی از سنت پیامبر است.

  ـ دهان را پاک می کند.

  ـ سبب ازدیاد نور چشم می شود.

  ـ باعث خشنودی خداوند می گردد.

  ـ باعث سفید شدن و زیبایی دندان می شود.

  ـ از پوسیدگی دندان ها جلوگیری می کند.

  ـ لثه را محکم می سازد.

  ـ اشتها را زیاد می نماید.

  ـ بلغم را از بین می برد.

  ـ حافظه را تقویت می نماید.

  ـ حسنات انسان را در پیشگاه خدا زیاد می کند.

  ـ فرشتگان نیز خرسند می شوند."


  روش مسواک زدن

  امام رضا(ع) می فرمود: "زیاده روی در مسواک زدن، باعث صدمه به مینای دندان و سست شدن ریشه های آن می شود."


  نقش مواد قندی در تخریب دندان

  امام رضا(ع) می فرمایند: "هر کسی مایل است دندان هایش سالم بماند، شیرینی را بعد از خوردن مقداری نان مصرف کند، زیرا نان در دهان خمیر می شود و این خمیر، گودال ها و حفره های مینا را پُر می کند. در این صورت، شیرینی هیچ گونه تاثیر سوئی بر روی دندان ها نخواهد گذاشت."

  و نیز می‌فرمایند: "یکی از هوس های مضری که زیان فوق العاده ای به سلامت و استحکام دندان ها وارد می سازد، هوس خوردن شیرینی است که راه را بر روی بیماری های دندان می گشاید."

  خوردن شیرینی ها، امروز در کشورهای متمدن جهان زیاد شده است و یکی از علل عمده امراض دندان است.


  جنس مسواک

  امام هشتم(ع) می فرماید: "بهترین چوب برای مسواک، چوب درخت اراک است، زیرا این چوب، دندان ها را جلا می دهد و دهان را خوشبو می کند و لثه ها را محکم کرده و نیز از پوسیدگی جلوگیری می نماید؛ و این فواید در صورتی است که مسواک زدن با اعتدال و میانه روی همراه باشد."


  چوب اراک؛ معادلی برای مسواک و خمیر دندان های امروزی

  اعراب برای مسواک زدن و پاکیزگی دندان‌ها، از چوب درخت اراک استفاده می‌کردند. درخت اراک در مناطق بیابانی می‌روید.

  اراک شبیه درخت انار است و در تمام مدت سال سرسبز است. شاخه‌های آن باریک و گرد و برگ های آن به خاطر وجود ماده روغنی سبز رنگ، درخشان است، و شیره ای به رنگ زرد مایل به سبز روشن از آن خارج می شود.

  لایه داخلی چوب این درخت از الیاف سلولزی تشکیل شده است. الیاف بر اساس نظامی دقیق در کنار یکدیگر مرتب شده اند و در کنار هم کامل ترین مسواک طبیعی را تشکیل می دهند.

  علاوه بر این، چوب درخت اراک حاوی مواد مختلفی است که در جلوگیری از پوسیدگی دندان، استحکام ‌بخشیدن به ساختار دندان، حفظ سلامت دندان و لثه، سفید کردن دندان و خوشبو کردن دهان کاملا موثر است.

  منبع: هفته نامه سپید


title: موضوع غذا خوردن در قرآن
text:
  موضوع غذا خوردن در قرآن




  سوره اعراف ؛ آیه 31

  یَا بَنِی آدَمَ خُذُواْ زِینَتَکُمْ عِندَ کُلِّ مَسْجِدٍ وکُلُواْ وَاشْرَبُواْ وَلاَ تُسْرِفُواْ إِنَّهُ لاَ یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ


  ترجمه :
  اى فرزندان آدم، نزد هر مسجد (به هنگام نماز) لباس و زینت‏هاى خود را برگیرید و بخورید و بیاشامید و اسراف نکنید، همانا خداوند اسرافکاران را دوست ندارد.
  شاید بتوان گفت: آنچه در قرآن با خطابِ «یا بنى آدم» بیان مى‏شود، مربوط به تمام انسان‏ها و همه‏ى ادیان و از مشترکات آنان است.

  قرآن در سوره کهف، آیه 46 به مال و فرزند،«زینت» گفته است: «المال و البنون زینة الحیاة الدّنیا». بنابراین ممکن است، آیه بیانگر این باشد که مال و فرزند خود را هنگام رفتن به مسجد همراه داشته باشید، تا با مال خود، به حل مشکلات اقتصادى مسلمین بپردازید و با حضور فرزند در مساجد و جماعات، مشکلات تربیتى نسل آینده را حل کنید.


  اسراف در غذا و پرخورى، منشأ بسیارى از بیمارى‏هاى جسمى و روحى و مایه‏ى سنگدلى و محروم شدن ازچشیدن مزه‏ى عبادت است.
  گرچه استفاده از زینت و طعام، امرى فطرى و طبیعى است، ولى در شرایط خاص مانند وجود نیازمندان ومحرومان، باید با آنان همدردى کرد.

  امام صادق علیه السلام فرمودند: کسى که رزق یک روز خود را داشته باشد، ولى قانع نباشد و از مردم سؤال و تکدّى کند، از مسرفان است.

  اسراف در غذا و پرخورى، منشأ بسیارى از بیمارى‏هاى جسمى و روحى و مایه‏ى سنگدلى و محروم شدن ازچشیدن مزه‏ى عبادت است. چنانکه پیامبر(ص) فرمودند: «المعدة بیت کلّ داء»: معده، کانون هر بیمارى است.

  پزشکى مسیحى پس از شنیدن این آیه و حدیث گفت: تمام علم طب، در این آیه و این سخن پیامبر شما نهفته است.

  امام صادق علیه السلام فرمودند: آنچه باعث از بین رفتن مال و زیان رساندن به بدن باشد، اسراف است.

  در روایت دیگرى مى‏خوانیم: آن چه در راه خدا مصرف شود ،هرچند بسیار زیاد باشد، اسراف نیست و آنچه در راه معصیت خدا استفاده شود، هرچند اندک باشد، اسراف است.


  نتیجه گیری:
  1 - اوّل نماز، آنگاه غذا «عند کلّ مسجد و کلوا و اشربوا» اوّل توجّه به روح و معنویّت، آنگاه توجّه به جسم.

  2- صرفه‏جویى، محبوب خداوند است و بهره‏گیرى از زینت و غذا، باید دور از اسراف باشد.

  تبیان


title: رمضان در کنار پزشک
text:
  رمضان در کنار پزشک




  فشار، چربی و اوره ی خون بالا

  گاهی این سؤال وجود دارد که می‌توان با وجود فشار خون، چربی‌ خون یا اوره بالا در ماه مبارک رمضان روزه گرفت یا خیر؟

  کارشناسان تغذیه و متابولیسم در این باره پاسخ می‌دهند در صورتی که بیمار بتواند بدون هیچ نوع عارضه‌ای داروهایش را در دو وعده سحری و افطار میل کند، محدودیتی در این باره وجود ندارد، اما در کل بهتر است قبل از آن با پزشک معالج خود مشورت کند.

  دکتر مظهری، کارشناس تغذیه و عضو هیات علمی، در این باره چنین توضیح می‌دهد: «مطالعات نشان می‌دهند که در طول روزه‌داری سطح کلسترول بد و تری گلیسیرید کاهش چشمگیری پیدا می‌کند. میزان کلسترول خوب بالا می‌رود و تا حدودی فشار خون بالا تعدیل می‌شود. به همین دلیل اگر افراد در دوران روزه‌داری نیز پرهیزهای غذایی خود را رعایت کنند، می‌توانند حتی به کنترل بیماری خود، تا حد زیادی کمک کنند.»

  البته بیمارانی که اوره بالایی دارند، از این امر مستثنی هستند، چرا که امساک از غذا، سطح اوره را در خون بالا می‌برد. بنابراین به هیچ عنوان روزه‌داری و تحمل گرسنگی برای این بیماران توصیه نمی‌شود.


  بیماری‌های کلیه‌

  در مورد بیماری‌های مزمن و شدید کلیوی، چند مورد هست که بنا به نظر اکثریت قاطع پزشکان، منع قطعی برای روزه‌داری به وجود می‌آورد، چرا که در این حالت‌ها، امکان تطابق مناسب با تغییرات آب و املاح وجود ندارد.

  به گفته متخصصان بیماری‌های کلیه، اگر در اثر نارسایی متوسط و شدید، کلیه از کار افتاد و بیمار تحت درمان با دیالیز قرار گرفت، دفع شدید پروتئین از ادرار (که در هموگلوبینموپاتی‌ها دیده می‌شود) و خطر لخته شدن خون بالا می‌رود. همچنین در صورت دفع مکرر سنگ‌های کلیوی، روزه گرفتن از لحاظ پزشکی ضرر جدی دارد و منع شده است.

  به گفته متخصصان، افرادی که تشکیل سنگ‌های ادراری در آنها‌ ‌فعال بوده و بیش از دو سنگ ادراری ظرف مدت 6 ماه دارند یا هم اکنون‌ ‌دارای سنگ ادراری هستند، بهتر است در مورد روزه گرفتن احتیاط کنند.

  با این حال، دکتر احمد تارا، فوق تخصص بیماری‌های کلیه، درباره رابطه ننوشیدن آب در ماه مبارک رمضان و بیشتر شدن احتمال تشکیل سنگ در افراد مستعد، این طور توضیح می‌دهد: «هرچند که طبق گزارش‌های علمی، نوشیدن فراوان آب به مدت 5 سال، آمار ایجاد مجدد سنگ کلیه را در افرادی که سابقه آن را داشته‌اند، کاهش می‌دهد، اما این نکته به این معنی نیست که اگر افراد هنگام روزه‌داری، از نوشیدن آب تا چند ساعت در روز محروم شوند، مشکل خاصی برای آنها ایجاد می‌شود.»

  به عبارت دیگر، مدت زمان روزه‌داری آنقدر نیست که بتواند کم‌ آبی جدی ایجاد کند. به همین علت نخوردن آب در هنگام روزه‌داری، احتمال ایجاد سنگ کلیه را افزایش نمی‌دهد.

  دکتر تارا در مورد بیماران پیوندی اشاره می‌کند: «مطالعات جدید نشان می‌دهد در صورتی که عملکرد کلیه پیوندی خوب باشد، روزه ضرری برای کلیه پیوندی پس از سال اول پیوند کلیه ندارد.»


  بیماری‌های چشم

  یکی از سؤالاتی که برخی افراد با شماره عینک بالا دارند، این است که آیا روزه‌داری می‌تواند عیوب انکساری چشم (نزدیک بینی و دور بینی) را تشدید کند و شماره عینکشان را بالا ببرد؟

  چشم‌پزشکان این موضوع را در شماره‌های پایین چشم رد می‌کنند، اما به گفته دکتر علی عبداللهی، جراح و فوق تخصص شبکیه چشم، تغذیه سر عصب بینایی در افراد مبتلا به نزدیک ‌بینی شدید با نمره عینک بالاتر از 18،‌ در اثر روزه‌داری مختل می‌شود و به همین دلیل، متخصصان چشم به این افراد توصیه می‌کنند روزه نگیرند.

  بیماران مبتلا به آب سیاه با فشار طبیعی، دسته دیگری از بیماران چشمی هستند که روزه‌داری برای آنها ممنوع است.

  دکتر فرنوش صفوی‌فر


title: مصرف میوه در سحری، از تشنگی جلوگیری می کند
text:
  مصرف میوه در سحری، از تشنگی جلوگیری می کند




  مصرف میوه یا آب میوه تازه هنگام سحر از تشنگی در طول روز جلوگیری می کند. همچنین برای جبران کمبود میزان آب و املاح بدن در ماه رمضان، می توان از مقداری سوپ یا آش هنگام افطار استفاده کرد.

  در ادامه آمده است: مایعات را می توان در مدت زمان افطار تا سحر مورد استفاده قرار داد. در این صورت هنگام سحر ضرورتی وجود ندارد که از چند لیوان آب یا از مقدار زیادی چای برای رفع تشنگی در طول روزه داری استفاده کرد.

  مینا مینایی، کارشناس ارشد دفتر بهبود تغذیه ی جامعه معاونت سلامت وزارت بهداشت و درمان افزود:نباید دسرها و شیرینی ها را که حاوی شکر فراوان هستند، به مقدار زیاد مصرف کرد و بهتر است به جای آنها از خرما و توت که دارای قند طبیعی و همچنین املاح و ویتامین هستند، استفاده نمود.


  وی با بیان این که روزه داران باید از خوردن غذاهای شور هنگام سحر خودداری کنند، زیرا تشنگی را در طول روز افزایش می دهد، ادامه داد: باید از خوردن غذاهای بسیار سرد یا بسیار گرم و نیز از نوشیدن آب سرد در ابتدای افطار خودداری شود و در صورت رفع تشنگی می توان از آب گرم، چای یا شیر گرم استفاده کرد.

  همچنین مصرف زیاد غذاهای ترش و شور، شیر، میوه و سبزیجات خام و برنج نیز در ازدیاد ترشح اسید معده و درنتیجه ایجاد سوزش و درد معده و اثنی عشر دخالت دارند.

  مبتلایان به زخم معده و اثنی عشر و ناراحتی روده بهتر است از غذاهایی استفاده کنند که هضم شان آسان و ساده بوده و باعث نفخ دستگاه گوارش نشود که از جمله ی این غذاها می توان به غذاهای کبابی و خورشتی، انواع سوپ کم چرب، آب میوه ها، نان، پنیر و ماست به مقدار کم اشاره کرد.

  استرس و فشار عصبی و روحی ، داشتن گروه خونی O، وجود میکروب هلیکوباکترپیلوری، مصرف قهوه و الکل از عوامل تشدید کننده زخم معده و اثنی عشر هستند.

  منبع:مهر


title: مضرات بدون سحری روزه گرفتن
text:
  مضرات بدون سحری روزه گرفتن




  روزه یکی از عبادات بسیار خوب اسلام است که علاوه بر فواید فراوان روحی، در صورتی که درست اجرا شود، می‌تواند سلامت جسمی فرد را نیز تضمین کند. ولی متاسفانه در برخی موارد به دلیل عدم رعایت نکات کلیدی در روزه‌داری، نه تنها افراد نمی‌توانند از مزایای آن بهره‌مند شوند، بلکه دچار مشکلات جانبی خواهند شد که چندان سودمند نیست.

   

  یکی از نکاتی که روزه‌داران باید به آن دقت کنند این است که هرگز وعده سحری را حذف نکنند، زیرا این مساله به خصوص برای افرادی که فعالیت ذهنی دارند (دانش‌آموزان) و یا کارگرانی که فعالیت بدنی زیادی دارند بسیار حائز اهمیت است.

  علاوه بر آن به دلیل فاصله زمانی بین وعده سحری و افطار و برای جلوگیری از گرسنگی و تشنگی در طول روز بهتر است از تمام گروه‌های غذایی در وعده سحری استفاده شود:

  مصرف میوه و سبزی تازه، علاوه بر تامین ویتامین‌ها و مواد مغذی، مقدار فیبر بالایی را نیز به بدن می‌رساند که هم از یبوست جلوگیری می‌کند و هم قسمتی از آب مورد نیاز بدن را نیز تامین می‌کنند.

  بهتر است در وعده سحر از مواد حاوی کلسیم مثل پنیر و شیر استفاده شود. نان‌های سبوس‌دار نیز گزینه بسیار مناسبی برای وعده سحری هستند.

  در وعده سحر می‌توان سالادی متشکل از سبزی‌های برگ سبز (کاهو، خیار و سبزی‌های معطر) به همراه مواد غذایی حاوی ویتامین C نظیر گوجه فرنگی، فلفل دلمه، لیمو ترش و همچنین هویج رنده شده یا جوانه گندم به همراه 1 یا 2 عدد گردو یا اندکی روغن زیتون استفاده کرد.

  مصرف بیش از حد زولبیا و بامیه و مواد غذایی شیرین در فاصله کمی، روزه‌دار را گرسنه می‌کنند، زیرا قندهای ساده ای که دراین مواد وجود دارند، سریع‌تر وارد جریان خون می شوند و با تحریک ترشح انسولین(هورمون کاهش دهنده ی قند خون که از لوزالمعده ترشح می شود)، قند خون را پس از مدتی کاهش می‌دهند.

  در وعده سحر استفاده از غلات و حبوبات نیز سودمند است؛ مثلاً مصرف عدسی به همراه روغن زیتون، گلپر و لیمو ترش گزینه بسیار مناسبی است، البته به شرطی که از مشکلات گوارشی رنج نبرید و اکیداً توصیه می شود که حتماً حبوبات را قبل از مصرف دو بار خیس کرده و آب آن را عوض کنید و پس از صرف چنین غذا‌هایی بهتر است یک استکان کوچک عرق نعناع یا عرق رازیانه مصرف کنید.

  همچنین نوشیدن مقدار زیاد چای در وعده سحری از ترس تشنگی به هیچ وجه توصیه نمی‌شود، زیرا زیاد نوشیدن چای موجب افزایش دفع ادرار و از دست رفتن املاح معدنی بدن می‌شود. برای جلوگیری از بروز تشنگی، مصرف آب، چای کمرنگ، آب میوه، میوه‌ها و سبزی‌های آب دار، شیرکم‌چرب و ... به خصوص در افراد مسنی که روزه می‌گیرند بسیار اهمیت دارد.

  در خاتمه بهتر است ذکر کنیم که چنانچه روزه‌داری بر اساس اصول کلی بهداشتی انجام شود، باعث ایجاد تعادل در چربی‌های خون، کاهش وزن اضافی، دفع سموم بدن و تعدیل فشار خون می‌گردد و در کل وضعیت سلامت افراد بهبود چشم‌گیری خواهد یافت.

  صدف کوه کن


title: چند نکته طلایی برای روزه داری در تابستان
text:
  چند نکته طلایی برای روزه داری در تابستان




  هدف ما از روزه گرفتن در ماه مبارک رمضان علاوه بر اجر معنوی آن، بهره بردن از منافع جسمانی و روانی این ماه مبارک است. البته ماه رمضان امسال به دلیل مصادف شدن با روزهای گرم و طولانی تابستان دارای حساسیت و تحمل بیشتری است که با یک برنامه تغذیه ای درست هنگام افطار و سحر می توانیم بدون هیچ گونه مشکلی از مزایای آن بهره ببریم و به مشکلاتی مانند ضعف بدنی، افت فشار، تشنگی و گرسنگی نیز دچار نشویم.

   

  رعایت راهکارهای ساده تغذیه ای در افطار و سحر می تواند روزه داران را به منظور دریافت منافع بدنی و تسهیل بهره مندی از مزایای روحانی این ماه مبارک یاری کند زیرا یک فرد بیمار به درستی نمی تواند از برکات ماه رمضان فیض ببرد.

   

  • برای اینکه کمتر هنگام روزه داری تشنه شوید بهتر است در برنامه غذایی سحری از خوردن غذاهایی مثل انواع کوکو، بادمجان، سوسیس و کالباس، سس مایونز و سیر و پیاز و همچنین غذاهای چرب و پرنمک که سبب تشنگی زیاد در طول روز می شود پرهیز کنید.

   

  • سعی کنید از غذاهای آب پز شده و خورشت های آبدار و کم نمک استفاده کنید.

   

  • خوردن مواد شیرین مانند زولبیا و بامیه هنگام سحر سبب افت سریع قند خون و احساس گرسنگی در طول روز می شود.

   

  • بعد از خوردن سحری، بهتر است هنگام مسواک زدن برای کاهش تشنگی و خشکی دهان، از حجم کمتری خمیر دندان استفاده کنید.

   

  • سعی کنید در ماه رمضان میوه های آب دار و سبزی های بیشتری مصرف کنید تا در طول روز دچار تشنگی نشوید.

   

  • بهتر است هنگام افطار از مخلوط آبلیموی تازه با آب یا چای کمرنگ یا شربت خاکشیر به جای قهوه و چای پر رنگ استفاده کنید.

   

  • خوردن 8 تا 12 لیوان آب از افطار تا هنگام سحرسبب می شود تا شما در طول روز کمتر دچار تشنگی شوید.

   

  • برای اینکه بعد از خوردن افطار و سحری دچار سوزش معده و ترش کردن نشوید بهتر است از غذاهای سبک و کم چرب استفاده کنید. در ضمن مایعات را پس از اتمام غذا بخورید و بلافاصله بعد از خوردن سحری به رختخواب نروید.

   

  • بهتر است افطار خود را با یک استکان آب ولرم یا یک فنجان شیر و عسل باز کنید و از خوردن غذا و شیرینی های فراوان هنگام افطار بپرهیزید تا دچار سنگینی و مشکلات معده نشوید.

   

  • سعی کنید وعده های غذایی مانند پلو و خورش را دو ساعت بعد از افطار میل کنید تا هضم آن آسان باشد.

   

  • برای جلوگیری از بروز یبوست و مشکلات روده، بعد از خوردن افطار آلو و انجیر خیس شده و میوه هایی همچون گلابی، هلو و هندوانه میل کنید.


  • ورزش سبک و پیاده روی بعد از افطار به هضم غذا و جلوگیری از یبوست کمک زیادی می کند.

   

  • وعده سحری را به هیچ عنوان حذف نکنید زیرا ادامه دادن به این روال در طول ماه رمضان سبب افت بدنی و تحلیل عضلانی خواهد شد.

   

  • نان و پنیر کم نمک با سبزی یا گردو با یک لیوان شیر از بهترین خوردنی ها برای سحر محسوب می شود زیرا علاوه بر حجم سبک دارای قوت بسیار است.

   

  • برای اینکه در طول روز کمتر تشنه شوید، بهتر است علاوه بر خوردن آب فراوان در فاصله افطار تا سحر، از کربوهیدرات هایی همچون نان و غلات و ماکارونی سبوس دار در وعده افطار و سحر استفاده کنید. این مواد سبب می شود گلیکوژن بدن در حد نرمال حفظ شده و فرد کمتر دچار تشنگی شود.

  منبع:google2fa.mihanblog.com
  گردآوری سلامت آکا


title: آداب و اوقات غذا خوردن
text:
  آداب و اوقات غذا خوردن




  از حضرت صادق(ع) نقل شده است که مؤمن قبل از بیرون رفتن از خانه چاشت( صبحانه) بخورد که باعث افزایش عزت او می شود و در حدیث دیگری فرموده که اگرمی خواهی به دنبال کاری بروید، مقداری نان با نمک بخورید که باعث عزت بیشتر می شود و کارت بهتر راه می افتد.

  امام علی(ع) فرموده اند: قبل از خوردن بگذارید غذا سرد شود. روزی غذایی را برای رسول خدا آورند، فرمودند: بگذارید تا سرد شود زیرا خدا آتش را بعنوان غذای ما قرار نداده وغذای سرد برکت دارد.

  همچنین پیامبر از دمیدن ( فوت کردن) در غذاها نهی می فرمود.

  حضرت امیرالمومنین می فرمایند:

  اگر کسی می خواهد که با خوردن غذا، دچار ناراحتی یا مشکلی نشود تا گرسنه نشده است چیزی نخورد و قبل از شروع خوردن غذا بسم الله الرحمن الرحیم بگوید و تا سیر نشده است، دست از خوردن بکشد .

  طبق احادیث و روایات، موقع غذا خوردن بایستی :

  1- لقمه را کوچک برداشت( به مقدار کم درهر قاشق غذا خورد).

  2- غذا را کاملاً جوید.

  3- موقع خوردن به صورت دیگران نگاه نکرد.

  4- غذای خیلی داغ نخورد.

  5- در غذا فوت نکرد، بلکه بگذاریم سرد شود.

  6- با چاقو، نان را تکه نکرد.

  7- سر سفره، دست خود را جلوی دیگران دراز نکرد ( از جلوی دیگران چیزی برنداشت).

  8- ابتدای غذا خوردن بسم الله الرحمن الرحیم گفت.

  9- بعد از گرسنه شدن غذا خورد.

  10- قبل از سیر شدن ، دست از خوردن کشید.

  تبیان


title: محرم و نذورات و رعایت سلامت
text:
  محرم و نذورات و رعایت سلامت



  نذر کردن به مناسبت‌ های مذهبی متعدد با فرهنگ دینی ما رابطه‌ ای مستحکم و طولانی ‌مدت دارد. محرم از ایامی ‌است که نذر‌های زیادی در آن ادا می ‌شود. بیشتر این نذری ‌ها به صورت طبخ غذا و پخش آن میان مردم انجام می ‌شود. به علاوه توزیع غذا در دسته ‌ها و هیات ‌های مذهبی در این ایام معمول است.


  با توجه به این که این غذاها بین افراد زیادی توزیع می‌شود در صورت رعایت نکردن اصول بهداشتی می‌ تواند،سبب گسترش بیماری ‌های واگیر دار و یا مسمومیت‌ های غذایی بین مصرف کنندگان شود.

  در صورتی که با اجرای موارد ساده ای می ‌توان با تهیه غذای سالم چه از نظر بهداشتی و چه از نظر تغذیه ‌ای به حفظ سلامت کسانی که این غذاها توسط آن ها مصرف می‌ شود توجه نشان داد و از این طریق نذر خود را به معنی واقعی ادا کرد. توجه با این مورد به خصوص هنگامی ‌که ایام محرم در فصول گرم سال قرار می ‌گیرد مهم تر است.

  از سوی دیگر بیماری ‌های غیرواگیر شایع مانند بیماری‌ های قلبی و عروقی در جامعه می ‌تواند تحت تاثیر مصرف این غذاها قرار گیرد. استفاده از دنبه گوسفند های نذری ذبح شده برای تهیه خورش قیمه ، استفاده از چربی زیاد در طبخ غذا های نذری، شیرین کردن زیاد شربت ها و نوشیدنی ها از جمله مواردی است که برای مبتلایان به بیماری های مزمنی چون بیماری های قلبی عروقی ممکن است مشکلاتی به وجود آورد؛ به خصوص این که اعتقاد مردم نسبت به متبرک بودن این غذاها باعث می شود که در بسیاری از موارد افراد یاد شده، پرهیز غذایی خود را در این مورد بشکنند و رژیم معمول خود را در این روزها انجام ندهند.

  منبع :تبیان


title: اثر روزه بر چربی های خون
text:
  اثر روزه بر چربی های خون



  مقایسهُ اثرات روزه ماه مبارک رمضان باالگوی غذایی کم چرب و نسبتا" کم کالری برلیپیدهای پلاسمائی افراد هیپرلیپیدمیک ( چربی خون بالا )

  درماه مبارک رمضان مسلمانان رژیم غذائی خود را از سه وعده صرف غذا (صبح، ظهر و شب ) به دو وعده (قبل از صبح وابتدای شب) تغییر می دهند.

  برای بررسی تاثیرالگوی غذائی ماه مبارک رمضان (دو وعده) برروی پارامترهای بدن سنجی و مقادیر چربی های خون وارزیابی تاثیرات فوق تا یکماه بعد از رمضان، تعداد 38 مرد دچار چربی خون بالا (هیپرلیپیدمیک) از افراد مختلف جامعه انتخاب شدند که از این تعداد 28 نفر در گروه روزه دار و 10 نفر دیگر در گروه غیر روزه دار قرار داشتند. به این افراد در مورد رعایت الگوی غذایی کم چرب و نسبتا" کم کالری آموزش داده شد. این بررسی 20 روز قبل از رمضان شروع و تا یکماه بعد ازرمضان ادامه یافت. در ماه مبارک رمضان گروه روزه دار در طول شبانه روز از دو وعده غذا و گروه کنترل یا غیر روزه دار از سه وعده غذا استفاده می کردند . جهت ارزیابی های تغذیه ای و کنترل رعایت الگوی غذائی فوق از افراد تحت مطالعه 12 بار یاد آمد 24 ساعته خوراک در طول انجام طرح بعمل آمد. اندازه گیری های بدن سنجی و آزمایش های خونی شامل اندازه گیری مقادیر کلسترول -LDL ، کلسترول -HDL ، کلسترول تام و تری گلیسرید در چهار نوبت ( 20 روز قبل از ماه رمضان ، اول ، آخر و یکماه بعد از رمضان) انجام گردید. هدف از این مطالعه مقایسه بین اثرات روزه ماه مبارک رمضان و الگوی غذایی کم چرب و نسبتا" کم کالری بر چربی های پلاسمایی افراد هیپرلیپیدمیک بود.

  بررسی نتایج حاصل نشان داد که گروه روزه دار در طی ماه رمضان کاهش معنی داری در میزان انرژی و مواد مغذی دریافتی خود داشتند، ولی در گروه کنترل ( غیر روزه دار) تغییری در مقادیر فوق در طی بررسی مشاهده نگردید. همچنین در گروه روزه دار در پایان ماه رمضان مقادیر وزن، نمایه توده بدن ، کلسترول –LDL ، کلسترول تام و تری گلیسرید کاهش یافته بود، ولی مقدار کلسترول-HDL افزایش مختصری نشان داده بود و این تغییرات تا یکماه بعد از رمضان نیز ادامه داشت. در گروه غیر روزه دار تغییر معنی داری در مقادیر مذکور مشاهده نگردید.

   بنابراین به نظر می رسد رعایت الگوی غذایی مناسب، همراه با کاهش انرژی دریافتی در ماه مبارک رمضان تاثیر معنی داری در کاهش مقادیر چربی خون و پارامترهای بدن سنجی در افراد هیپرلیپیدمیک می تواند داشته باشد.

  تبیان


title: کدام بیماران گوارشی روزه نگیرند؟
text:
  کدام بیماران گوارشی روزه نگیرند؟




  کم‌آبی، یبوست مزمن را در کسانی که به این مشکل دچارند تشدید خواهد کرد.

  بیشتر مشکلات گوارشی و اختلالات مربوط به دستگاه‌گوارش به دلیل رعایت نکردن رژیم غذایی سالم، پرخوری و افراط در بعضی گروه‌های غذایی و البته تحرک نداشتن اتفاق می‌افتد؛ یعنی اسهال مزمن، یبوست مزمن و مشکلات سوءهاضمه بدون زخم یا مشکلات روده‌تحریک‌پذیر که قسمتی از مشکلات قابل تقسیم‌بندی گوارشی هستند، طی ماه مبارک رمضان تشدید و علایم آن‌ها بد‌تر می‌شود ولی هیچ‌کدام ضرر عمده‌ای را متوجه فرد نمی‌کنند و باعث خون‌ریزی و… نمی‌شوند بنابراین از موارد منع روزه‌داری نیستند. اما برای مبتلایان به برخی بیماری‌های دیگر گوارشی روزه گرفتن ممنوع است:


  مبتلایان به زخم‌معده:

  زخم‌های فعال دستگاه گوارش شامل زخم معده و زخم اثنی‌عشر هستند. اگر به‌تازگی آندوسکوپی کرده‌اید و تشخیص زخم معده برایتان داده شده است، نباید روزه بگیرید.


  مبتلایان به مشکل کبدی:

  بیماران کبدی که تحت‌درمان هستند ولی علایم پیشرفته کبدی ندارند، برای مثال نارسایی ‌کبد یا سیروز کبدی
  پیش نیامده است، می‌توانند با نظر پزشک خود دارو‌هایشان را تنظیم کنند و روزه بگیرند اما اگر به نارسایی کبد یا مشکلات کبدی همراه با تورم بدن دچارند و تنظیم پروتئین بدن و دیگر فاکتورهای حیاتی آن‌ها از طریق دارو‌ها تحت کنترل درآمده است، هرگز نباید روزه بگیرند.


  مبتلایان کولیت اولسروز:

  کسانی که به بیماری‌ کولیت اولسروز یا کرون مبتلا هستند به دلیل تشدید مشکلات در اثر روزه‌داری بهتر است از روزه‌داری اجتناب کنند.


  مبتلایان به یبوست:

  کم‌آبی، یبوست مزمن را در کسانی که به این مشکل دچارند تشدید خواهد کرد. با وجود این، اگر تمایل دارید روزه بگیرید، برای جلوگیری از مشکل جدی‌تر، حجم مواد فیبری مانند میوه و سبزی‌ها را در وعده غذایی خود بیشتر کنید. تحرک داشته باشید و در طول شبانه‌روز ۸ تا ۱۰ لیوان مایعات بنوشید. مصرف چایتان را کم کنید.


  مبتلایان به سوءهاضمه:

  از نظر علمی، روزه‌داری برای کسانی که سوءهاضمه دارند، جایز نیست و به‌طور قطع علامت‌های آن‌ها تشدید خواهد شد اما این تصمیم‌ به عهده شماست و امیدوارم با توصیه‌های ما موفق به روزه‌داری شوید. به طور معمول افراد زیادی علایم برگشت اسید، حالت ترش‌کردن، سوزش سردل و بدمزه شدن دهان را تا به حال تجربه کرده‌اند.

  علایم این افراد در اثر خالی ماندن معده‌ و ترشح اسیدمعده، تشدید می‌شود ولی به‌هر حال تصمیم با شماست. اگر باوجود این علایم تمایل دارید روزه بگیرید، برای جلوگیری از این حالت‌های ناخوشایند باید پیش از مصرف سحری و افطاری داروهای خود را مصرف کنید و حجم وعده‌غذاییتان را کاهش دهید و پرخوری نکنید. از مصرف چای با حجم زیاد و به‌خصوص چای پررنگ و قهوه بپرهیزید. غذاهای کم‌چرب و کم‌ادویه، برای شما بسیار مناسب‌تر است.

  دکتر عباسعلی محرابیان - فوق تخصص بیماریهای گوارش


  منبع : mahu.ir
  گردآوری سلامت اکاایران


title: برنامه غذایی نوجوانان روزه دار
text:
  برنامه غذایی نوجوانان روزه دار




  برنامه ریزی برای داشتن یک تغذیه صحیح در ایام ماه مبارک رمضان از اهمیت ویژه ای برخوردار است تا هم بتوان با پرهیز از پُرخوری و آشفته خوری، آمادگی لازم را برای بهره گیری از برکات معنوی این ماه و توفیق انجام عبادات و مناجات داشت و هم با رعایت مقدار مصرف و تامین نیازهای غذایی در حد قابل قبول، از زیان های ناشی از کمبود غذایی در امان بود.


  برنامه ریزی تغذیه ای
  روزه دار می تواند با در نظر گرفتن نیاز طبیعی خود به گونه ای برنامه ریزی کند که معادل غذای مورد نیاز روزانه خود را به جای چند وعده، در دو وعده افطار و سحری دریافت کند. به خصوص در مورد نوجوانان در حال رشد که به بلوغ تکلیفی رسیده اند، این نکته مورد سفارش است. اما در مورد سایر افراد بهتر است با مراعات توصیه های شرعی و اخلاقی کمتر از جیره معمولی روزانه دریافت نمایند، زیرا روزه داری متداول همین گونه است و پرخوری یک حالت غیرعادی است. از این رو در اکثر موارد کاهش وزن اتفاق می افتد و این کاهش وزن به علت سوزاندن مقداری از چربی های ذخیره ای بدن است.

  اگر چه بعضی از کتاب های غربی به تقسیم غذای مصرفی در دفعات متعدد توصیه می کنند، اما صرف غذا در دفعات کمتر مثلا دو بار در روز، نه تنها هیچ اشکالی ندارد، بلکه بعضی تحقیقات جدید، مزیت روش دوم را لااقل از نظر چگونگی تأثیر روی چربی های خون مطرح می کنند.

  در برخی از آثار پزشکی نقل شده از معصومین علیهم السلام، از جمله کتاب گران قدر رساله ذهبیه از حضرت امام علی بن موسی الرضا(ع)، شیوه دوم به عنوان شیوه صحیح و پسندیده توصیه شده است.


  تغذیه نوجوانان
  اگر چه مدت روزه داری واجب، از 30 روز در سال تجاوز نمی کند، اما به نوجوانان در حال رشد توصیه می کنیم که برنامه غذایی ایام روزه داری را به گونه ای انتخاب کنند که میزان کالری و پروتئین توصیه شده روزانه را در دو وعده افطار و سحری دریافت نمایند. این کار، آسان و قابل اجراست، مشروط بر این که نوجوانان از خوردن غذاهای پُرحجم ، کم کالری و بسیار آبکی در افطار خودداری کنند و حتما برای صرف سحری از خواب برخیزند.

  مصرف حداقل یک لیوان شیر یا ماست، پنیر یا گوشت و یا تخم مرغ ،همچنین غذای معمول خانواده ها(مثلا غذای هنگام شام در ماه های غیرماه رمضان) در افطاری و یک غذای دیگر در هنگام سحر سفارش می شود.

  نوجوانان باید سبزیجات تازه(ضدعفونی شده)، میوه و مقدار کافی آب و نوشیدنی ها(مثل چای کم رنگ، آب میوه و... ) را در فاصله افطار تا سحر مصرف کنند. البته نوشیدن آب فراوان در وسط غذا یا بلافاصله پس از م صرف غذا ، باعث رقیق شدن شیره گوارشی و اختلال در هضم غذا می شود.

  همچنین لازم است حداقل در ساعات روزه داری از فعالیت های سنگین ورزشی که موجب تشنگی آن ها می شود و نیازهای غذایی آن ها را به شدت افزایش می دهد، خودداری کنند.

  آن ها همچنین باید غذای افطاری را که در حقیقت می تواند مجموعه ای از صبحانه و شام با اندکی تغییر و کاهش حجم باشد، به آرامی اما در یک وعده میل کنند و از خوردن تنقلات فراوان در فاصله افطار تا سحر خودداری کنند تا معده آن ها به هنگام صرف سحری به طور کامل خالی و آماده غذای سحر باشد.

  در ضمن برای آن که خوردن غذای سحری دشوار نباشد، باید کمی زودتر از خواب برخیزند.

  هم چنین برنامه خواب خود را طوری تنظیم کنند که حداقل 7 ساعت در شبانه روز بخوابند. به دلیل به هم خوردن برنامه خواب و بیداری در ایام ماه مبارک رمضان، مجددا بر حداقل 7 ساعت خواب آرام برای نوجوانان تاکید می کنیم، زیرا نوجوانان به کمبود خواب حساس اند.

  در ایامی که طول ساعات روز بیشتر است، خوردن چند عدد بادام در هنگام سحری علاوه بر غذای پیش بینی شده، سودمند است. البته مسواک کردن دندان به شکل کامل در هر صورت و به خصوص پس از خوردن بادام برای خارج کردن ذراتی که ممکن است لای دندان ها باقی بماند، ضروری است.

  همان گونه که اشاره کردیم آشامیدن آب زیاد بعد از غذا به خصوص به هنگام سحری، موجب نفخ و اختلال هضم می شود، بنابراین سرکشیدن مقدار زیادی آب بعد از سحری از بیم تشنگی در روز، کار درستی نیست.

  در مقابل، خوردن میوه در هنگام سحر علاوه بر رفع مشکل یبوست، باعث مقاومت بیشتر در برابر تشنگی می گردد.

  دکتر محمد مهدی اصفهانی

  منبع: کتاب بهداشت تغذیه در روزه


title: تغذیه از نظر قرآن کریم
text:
  تغذیه از نظر قرآن کریم




  خداوند کریم در قرآن مجید برای بهتر و سالم ماندن جسم انسان ها دستوراتی فرموده و بوسیله پیامبر گرامی اش محمد مصطفی (ص) به بشریت ارزانی شده است.

  قرآن کریم در سوره عبس آیه 24 چنین می فرماید:

  « فَلْیَنظُرِ الْإِنسَانُ إِلَى طَعَامِهِ »

  یعنی آدمی باید به غذایش، خوراکش و به آنچه می خورد توجه داشته باشد که از هر نظر پاک و تمیز ، حلال، مباح و قابل خوردن باشد و از نظر بهداشت و سلامتی بایستی دقت کافی مبذول دارد که آنچه می خورد سالم باشد و چه از نظر ظاهر و چه از نظر باطن آلوده نباشد. حق کسی را نخورد و توجه داشته باشد که چه می خورد و به اندازه کافی بخورد و آیا آنچه می خورد، خوردنی است؟

   

  و نیز بنگرد که آفرینش چقدر در به وجود آمدن این غذا از عناصر و عوامل مختلف استفاده کرده است و چه نیروهایی بکار رفته تا این غذا به صورت کنونی درآمده است.

  و نیز در سوره اعراف آیه 31 می فرماید:

  « یَا بَنِی آدَمَ خُذُواْ زِینَتَکُمْ عِندَ کُلِّ مَسْجِدٍ وکُلُواْ وَاشْرَبُواْ وَلاَ تُسْرِفُواْ إِنَّهُ لاَ یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ »

  ای فرزندان آدم زینت و آرایش خود را نزد هر مسجدی (در هر نمازی) فرا گیرید (بهترین و پاکیزه ترین جامه های خود را بپوشید) و بخورید و بیاشامید و در خوردن و آشامیدن زیاده روی نکنید که خدا آنان را که اسراف و زیاده روی می کنند دوست ندارد.

  باز قرآن کریم برای برقراری بهداشت و محیط سالم در آیه 168 سوره بقره چنین می فرماید:

  « یَا أَیُّهَا النَّاسُ کُلُواْ مِمَّا فِی الأَرْضِ حَلاَلاً طَیِّباً وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّیْطَانِ إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُّبِینٌ»

  ای مردم از آنچه خدا در روی زمین از حلال ها و پاکیزه ها آفریده، بخورید و از گام ها (آثار و نشانه ها)ی شیطان پیروی نکنید.

  در آیه 172 سوره بقره باز چنین می فرماید:

  « یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُلُواْ مِن طَیِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاکُمْ وَاشْکُرُواْ لِلّهِ إِن کُنتُمْ إِیَّاهُ تَعْبُدُونَ »

  این آیه نیز دستور می دهد که از غذاهای پاک و پاکیزه و حلال ها و قابل خوردنی ها استفاده کنید و شکر نعمت های خدا را به جای آورید.

  آیات قرآنی انسان را از تصرف خائنانه در غذاها ، خراب کردن مواد غذایی مردم و آلوده کردن آنها، مواد خوب و بد را مخلوط کردن برای سودجویی شخصی، گران فروشی و ظلم و ستم بر مردم بازداشته و نهی فرموده است و آن را از زشتی ها و پلیدی ها می داند که در این باره آیه 81 سوره طه چنین می فرماید:

  « کُلُوا مِن طَیِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاکُمْ وَلَا تَطْغَوْا فِیهِ فَیَحِلَّ عَلَیْکُمْ غَضَبِی وَمَن یَحْلِلْ عَلَیْهِ غَضَبِی فَقَدْ هَوَى»

  یعنی از غذاهای پاکیزه که روزی اتان کردیم بخورید و در آن طغیان نکنید و از حد و اندازه تجاوز ننمایید (حلال آن را به حرام مبدل نکنید). سپاس گزار باشید و اسراف و زیاده روی نکنید که غضب و خشم من بر شما فرود می آید و غضب و خشم من بر هر که فرود آید محققاً هلاک و تباه خواهد شد.

  برای به دست آوردن غذاهای پاکیزه و برای بدست آوردن سالم ترین غذاها در محل سکونت انسان ها (هم از نظر پاکی ظاهری و هم از نظر پاکی معنوی) آیه 19 سوره کهف چنین می فرماید:

  «... فَابْعَثُوا أَحَدَکُم بِوَرِقِکُمْ هَذِهِ إِلَى الْمَدِینَةِ فَلْیَنظُرْ أَیُّهَا أَزْکَى طَعَامًا فَلْیَأْتِکُم بِرِزْقٍ مِّنْهُ...»

  یعنی با این پول هایتان که دارید، یکی را از میان خود به شهر بفرستید تا دقت کند و خوب بنگرد که غذای کدامیک از فروشندگان پاکیزه تر است و از آن غذای پاکیزه برای شما بیاورد.

  از این آیات قرآنی چنین بر می آید که خداوند متعال و اسلام مبین برای بهداشت و سلامتی آدمیان دستورات بس گرانبهایی داده و خاطر نشان ساخته است که انسان ها بایستی از آلودگی های غذایی ، خوراکی، زندگی، آموزشی و به طور کلی از همه زشتی ها و پلیدی ها دوری گزینند و دور ناروایی ها نگردند.

  از رسول گرامی و ائمه اطهار دستورات بهداشتی زیادی رسیده است. از جمله کتاب های بهداشتی پزشکی ائمه، کتاب طب النبی، طب الصادق و طب الرضا را می توان نام برد.

  تبیان


title: تغذیه در قرآن و حدیث
text:
  تغذیه در قرآن و حدیث





  قرآن:

  غذا در اسلام,تغذیه در قرآن,آداب غذا خوردن

  1- رویاندیم در آن (زمین) دانه را * و انگور و علوفه را * و زیتون و خرما را * و باغ های پردرخت را * و میوه و چراگاه را * تا از آن بهره مند شوید. (سوره عبس 32-29)

  2 – خداوند «دام ها را برای شما آفرید» و از آنها می خورید. (سوره نحل-5)

  3 - اوست آنکه دریا را مسخر شما ساخت تا از آن گوشتی تر و تازه بخورید... (سوره نحل- 14)

  4 - در دام ها برای شما عبرتی است که به شما از شیر آنها می نوشانیم. (سوره مؤمنون-21)

  5 - بیرون می آید از شکم های آنها (زنبور عسل) ، نوشیدنی که رنگ های گوناگون دارد و در آن شفایی است برای مردمان ... .(سوره نحل-69)

   


  احادیث:

  1- نان

  پیامبر (ص): خدایا به نان ما برکت ده و میان ما و آن جدایی مینداز که اگر نان نبود نه می توانستیم روزه بگیریم، نه نماز بخوانیم و نه دیگر واجبات پرورگار خویش را بجا آوریم. (کافی 6/287)

  امام صادق (ع): تن بر نان بنا شده است. (کافی 6/286)

  امام صادق (ع): اصل معاش آدمی و زندگی او ، نان است و آب. (بحار 87/3)

   


  2- گوشت

  پیامبر (ص) به روایت امام صادق (ع): بر شما باد خوردن گوشت، چون گوشت، برای آدمی گوشت می آورد. هر کسی چهل روز بر او بگذرد و در آن فاصله گوشت نخورده باشد، بدخُلق خواهد شد و هر کسی بدخلق شد، به او گوشت بخورانید. (وسائل 17/26)

  پیامبر(ص) به روایت امام صادق (ع): آقای خوراک دنیا و آخرت گوشت است و آقای نوشابه های دنیا و آخرت آب. (وسائل 17/27)


  پیامبر (ص): خدایا به نان ما برکت ده و میان ما و آن جدایی مینداز که اگر نان نبود نه می توانستیم روزه بگیریم، نه نماز بخوانیم و نه دیگر واجبات پرورگار خویش را بجا آوریم.
  پیامبر(ص) به روایت امام صادق (ع): هر کسی چهل روز بر او بگذرد و گوشت نخورده باشد، باید قرض الحسنه بگیرد و گوشت بخورد. (وسائل 17/26)

  امام علی (ع) به روایت امام صادق (ع ): چون مسلمانی سست و ضعیف شود، لازم است گوشت و شیر بخورد که خدای بزرگ نیرو را در آنها آفریده است. (خصال 2/617)

  امام باقر(ع ): آقای خوراکی ها گوشت است. (بحار 66/60)


  پیامبر (ص) : هر کسی چهل روز گوشت نخورد، بداخلاق خواهد شد و هر کسی بداخلاق شد، به او گوشت بخورانید.
  امام صادق (ع): گوشت از گوشت به رویش می آید و هر کسی آن را چهل روز ترک کند ، خلق او بد می شود. آن را بخورید که بر توانایی چشم و گوش شما می افزاید. (وسائل 17/26)

  امام صادق (ع): گوشت باید هر سه روز یک بار خورده شود که در ماه می شود ده بار، نه بیش از این. (کافی – 5/511)

  امام حسن عسگری(ع) می فرماید: اگر می خواهی قوت بگیری، گوشت بخور.

   


  3 - شیر:

  امام علی (ع): شیر گاو دارو و درمان است.

  امام باقر(ع): رسول خدا (ص) خوراکی ای نمی خورد و نوشابه ای نمی نوشید مگر اینکه می گفت: «خدایا آن را بر ما مبارک فرما‌ و آن را برای ما به چیزی نیکوتر از آن تبدیلش کن»، یعنی خدایا آن را بر ما مبارک فرما و بیشتر از آن بهره ما قرار ده.

   


  4- میوه:

  امام صادق(ع): مرد باید از هر میوه عمومی برای خانواده خود بخرد.


  5- سبزی ها:

  امام صادق: هر چیزی را زینتی است و زینت سفره سبزی خوردن است.


  امام صادق (ع): نخوردن شام، باعث پیری زودرس می شود.امام صادق (ع): نخوردن شام، باعث پیری زودرس می شود.


  نگهداری تندرستی با خوراک

  پیامبر (ص): خوراک شام را فرو نگذارید، هر چند دانه ای خرمای خشک باشد که من از ترک شام برای امّتم از پیری زودرس هراس دارم، زیرا خوراک شام مایه نیرومندی پیر و جوان است.

  امام علی (ع): شام پیامبران در آغاز شب است. شام را ترک نکنید که ترک آن سبب ویرانی بدن می شود.

  امام باقر (ع): آغاز ویرانی بدن، ترک شام خوردن است.

  امام صادق (ع): ترک شام خوردن، مایه پیری زودرس است.

  تبیان


title: روزه و بیماری های گوارشی
text:
  روزه و بیماری های گوارشی




  بسیاری از افراد به دلیل اندکی ناراحتی گوارشی، از روزه‌گرفتن اجتناب می‌کنند، در حالی که با رعایت چند نکته تغذیه‌ای می‌توان این عوارض را به حداقل خود رساند. دکتر مظهری به این افراد توصیه می‌کند مصرف مواد غذایی سرخ کرده، پر از ادویه، روغن و شکر بالا را کنار بگذارند.

  به گفته این متخصص تغذیه، از آنجا که در هنگام روزه‌داری، اسیدیته معده بالا می‌رود، مصرف این‌گونه مواد می‌تواند احساس سنگینی در معده، ترش کردن و دیگر مشکلات گوارشی را به همراه داشته باشد. در عوض مواد غذایی حاوی فیبر نظیر میوه ‌‌و ‌‌سبزیجات می‌توانند از تولید بیش از اندازه اسید در معده جلوگیری کنند.

  کسانی که هپاتیت مزمن دارند که به سیروز کبدی منجر شده، نباید روزه بگیرند؛ زیرا کبد قادر به ساخت گلوکز از گلیکوژن نیست و گرسنگی در این افراد باعث می شود قند خونشان به شدت پایین بیاید.

  دکتر ناصر ابراهیمی دریانی، فوق تخصص گوارش و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران هم در مورد کسانی که زخم معده و اثنی عشر دارند، چنین می‌گوید: «به هیچ عنوان ثابت نشده گرسنگی باعث ایجاد زخم پپتیک شود؛ گرچه در بیمارانی که زخم فعال دارند یا پیش از این دچار عوارض این زخم‌ها،‌ مانند تنگی و خونریزی از معده و دستگاه گوارش شده‌اند، روزه گرفتن مخاطره‌آمیز خواهد بود و نباید روزه بگیرند.» دکتر دریانی به افرادی که سابقه زخم اثنی عشری دارند که زخم آنها به خوبی ترمیم شده، توصیه می‌کند در سحر یا افطار یک عدد امپرازول یا یک عدد رانیتیدین مصرف کنند و روزه خود را بگیرند.

  این عضو هیأت علمی در مورد سوء هاضمه که با عوارضی چون ترش کردن و سوزش پشت جناغ همراه است و همچنین رفلاکس (بازگشت اسید معده به مری) راه‌هایی را پیشنهاد می‌کند که با رعایت آنها به‌راحتی می‌توان روزه داشت: «این افراد باید افطار و سحر کم میل کنند و بلافاصله بعد از افطار به حالت درازکش نخوابند. ضمن اینکه بعد از افطار سیگار نکشند. همچنین افرادی که دچار این مشکلات هستند، باید از خوردن غذاهای پرچرب و ادویه دار، سس (به خصوص سس گوجه و آب گوجه)، مرکبات، شکلات، ترشی ها، قهوه و ... پرهیز کنند.»

  مطالعات نشان داده برای کسانی که دچار کولیت و یبوست شدید هستند، بیماری‌ای که با عوارضی چون درد شکمی، احساس دفع (مدفوع شل یا سخت و تکه تکه) و تغییر در دفعات و قوام اجابت مزاج، نفخ زیاد و گاه احساس پری همراه است، گرفتن روزه زیان‌آور است.

  افرادی که ناقل هپاتیت B هستند نیز دسته دیگری از بیماران‌ هستند که باید در مورد بی‌خطر بودن روزه توجه لازم را به خرج دهند. دکتر دریانی، درباره این دسته از بیماران هم می‌گوید: «در صورتی که آنزیم‌های کبدی این بیماران بالا نباشد، به عبارتی بافت کبد آنها دچار مشکل نشده باشد، گرفتن روزه منعی ندارد.

  اما کسانی که هپاتیت مزمن دارند که به سیروز کبدی منجر شده، نباید روزه بگیرند؛ زیرا کبد قادر به ساخت گلوکز از گلیکوژن نیست و گرسنگی در این افراد باعث می شود قند خونشان به شدت پایین بیاید.»

  منبع:tebyan.net

  گردآوری سلامت اکاایران


title: توصیه به پنج دسته از بیماران در ماه رمضان
text:
  توصیه به پنج دسته از بیماران در ماه رمضان




  همانطور که می دانید فلسفه روزه داری براین اساس است که افراد روزه دار حال نیازمندان را دریابند بنابراین نباید به دنبال این بود که چه بخوریم تا گرسنه نشویم بلکه باید بدانیم که در ایام مبارک ماه رمضان چه برنامه غذایی داشته باشیم که سلامت ما آسیب نبیند

   
   

  روزه داری در بیماران کلیوی
  دکتر محمدرضا صفری نژاد، جراح و متخصص بیماری های کلیه و مجاری ادراری گفت:« ثابت نشده است روزه داری فرد را مستعد سنگ کلیه می کند. برای همه کسانی که دارای سنگ کلیه هستند یک نسخه واحد نمی توان پیچید و برای هر بیمار بسته به شرایط محیط، نوع کار، میزان فعالیت روزانه و میزان دفع مایعات، باید جداگانه تصمیم گرفت».

   

  این جراح و متخصص بیماری های کلیه و مجاری ادراری افزود:« افرادی که یک کلیه خود را به دلیل ابتلا به سنگ کلیه از دست داده اند، نباید روزه بگیرند همچنین افرادی که بیش از 50 درصد عملکرد کلیه های خود را به علت سنگ کلیه از دست داده اند صلاح است روزه نگیرند و بیمارانی که برای بار اول در ماه رمضان دچار سنگ کلیه شده و مبتلا به درد و خونریزی می شوند نیز تا درمان کامل نباید روزه بگیرند ».
  وی در ادامه گفت :« افرادی که دارای سنگ کلیه از نوع عفونی هستند و عفونت فعال کلیه دارند، روزه داری توصیه نمی شود همچنین افرادی که جنس سنگ آنها سیستئین است، نباید روزه بگیرند چرا که به سرعت دچار سنگ کلیه می شوند».

   

  دکتر صفری نژاد گفت:«افرادی که در سابق یک بار دچار سنگ کلیه شده اند و چندین سال است که دیگر سنگ کلیه نداشته اند، می توانند روزه بگیرند . همچنین افرادی که اخیرا فقط بار اول است که دچار سنگ کلیه شده اند و درمان نیز انجام شده است، می توانند روزه بگیرند و بیمارانی که دارای یک سنگ منفرد در قسمتی از کلیه بوده که چندین سال است، بدون تغییر باقی مانده است، می توانند روزه بگیرند و توصیه می شود این افراد حتما ما بین افطاری و سحری حداقل 8 لیوان آب علاوه از میزان مورد نیاز برای رفع تشنگی بنوشند».

   


  روز داری بیماران دیابتی دکتر کامران نیکو سخن ، مدیرعامل انجمن دیابت ایران، در رابطه با روزه داری در بیماران دیابتی گفت :«مجوز روزه گرفتن برای افراد دیابتی باید از طرف پزشک معالج صادر شود . افرادی که دچار عوارض دیابت نظیر مشکلات کلیوی شده اند باید از روزه گرفتن پرهیز کنند . برخی از افراد هم که دیابت خود را بدون دارو کنترل می کنند باید در نظر داشته باشند که گرسنه ماندن طولانی همیشه سبب کاهش قند خون نمی شود بلکه در مواقعی قند را نیز افزایش می دهد به این دلیل که در مواقع گرسنگی طولانی بدن از قند کبد استفاده می کند . اگر روزه داری صحیح انجام نشود در بسیاری از مواقع فرد حتی اگر دارویی هم مصرف نکند دچار مشکلاتی می شود ، این گونه افراد باید با پزشک معالج خود مشورت کنند ».

   

  وی در رابطه با کنترل قند خون در افراد دیابتی گفت :« اگر افراد دیابتی تمایل به گرفتن روزه دارند باید قند خون خود را کنترل کنند ، آزمایش هایی که افراد دیابتی انجام می دهند صرفا نشانه کنترل و یا عدم کنترل کامل قند خون نیست . فردی که می خواهد کنترل قند خون داشته باشد باید آزمایش همو گلوبین را قبل از ماه رمضان انجام دهند . آزمایش همو گلوبین ، آزمایشی است که میانگین قند خون را در طی سه ماهه اخیر نشان می دهد ، این آزمایش عملکرد قند خون را به طور واقعی نشان می دهد».

   

  دکتر کامران نیکو سخن در رابطه با تغذیه در ایام ماه رمضان چنین بیان کرد:« بسیاری از افراد با شروع ماه رمضان اقدام به مصرف خوراکی های شیرین نظیر زولبیا ، بامیه وحلوا و غیره می کنند . توصیه ای کلی به افراد این است که حجم غذاهای مصرفی را کاهش دهند ، در این ایام افراد باید از مصرف غذاهای پرحجم در زمان های افطار و سحر خودداری کنند».


  دکتر کامران نیکو سخن ، مدیرعامل انجمن دیابت ایران، در رابطه با روزه داری در بیماران دیابتی گفت :«مجوز روزه گرفتن برای افراد دیابتی باید از طرف پزشک معالج صادر شود . افرادی که دچار عوارض دیابت نظیر مشکلات کلیوی شده اند باید از روزه گرفتن پرهیز کنند . برخی از افراد هم که دیابت خود را بدون دارو کنترل می کنند باید در نظر داشته باشند که گرسنه ماندن طولانی همیشه سبب کاهش قند خون نمی شود بلکه در مواقعی قند را نیز افزایش می دهد به این دلیل که در مواقع گرسنگی طولانی بدن از قند کبد استفاده می کند . اگر روزه داری صحیح انجام نشود در بسیاری از مواقع فرد حتی اگر دارویی هم مصرف نکند دچار مشکلاتی می شود ، این گونه افراد باید با پزشک معالج خود مشورت کنند ».

   

  وی در رابطه با کنترل قند خون در افراد دیابتی گفت :« اگر افراد دیابتی تمایل به گرفتن روزه دارند باید قند خون خود را کنترل کنند ، آزمایش هایی که افراد دیابتی انجام می دهند صرفا نشانه کنترل و یا عدم کنترل کامل قند خون نیست . فردی که می خواهد کنترل قند خون داشته باشد باید آزمایش همو گلوبین را قبل از ماه رمضان انجام دهند . آزمایش همو گلوبین ، آزمایشی است که میانگین قند خون را در طی سه ماهه اخیر نشان می دهد ، این آزمایش عملکرد قند خون را به طور واقعی نشان می دهد».

   

  دکتر کامران نیکو سخن در رابطه با تغذیه در ایام ماه رمضان چنین بیان کرد:« بسیاری از افراد با شروع ماه رمضان اقدام به مصرف خوراکی های شیرین نظیر زولبیا ، بامیه وحلوا و غیره می کنند . توصیه ای کلی به افراد این است که حجم غذاهای مصرفی را کاهش دهند ، در این ایام افراد باید از مصرف غذاهای پرحجم در زمان های افطار و سحر خودداری کنند».

   
   

  روزه داری در مادران باردار و شیرده
  دکتر خدیجه رحمانی ، متخصص تغذیه در گفت و گو با خبرنگار سلامت نیوز در رابطه با روزه داری در مادران شیرده گفت :« مادران شیرده در شش ماه اول شیردهی به دلیل نیاز شیرخوار به شیرمادر بایستی از روزه گرفتن خودداری کنند و در صورتی که به روزه گرفتن اصرار دارند می توانند از شش ماهه دوم به بعد روزه بگیرند اما توصیه بر این است که مادران شیرده از روزه داری خودداری کنند چرا که کاهش آب بدن مادر و کم آبی موجب افزایش غلظت شیر شده و حتی کم آبی بر حجم شیر مادر نیز تاثیرگذار است».

   

  دکتر خدیجه رحمانی تاکید کرد:« مادران باردار و یا شیرده بهتر است روزه نگیرند بخصوص مادران بارداری که در سه ماهه دوم بارداری هستند و باید گفت روزه داری در سه ماهه اول و سوم به طور کلی ممنوع است و تنها روزه گرفتن در سه ماهه دوم مجاز است که بهتر است در این زمان نیز از روزه گرفتن خودداری کنند».

   
   

  روزه داری در بیماران قلبی
  درهمه بیماران قلبی درمورد روزه داری نمی توان نسخه واحدی تجویز کرد.درهر بیماری بسته به نوع و شدت بیماری و وجود علایم قلبی و نوع دارو و دوز داروی مصرفی باید بیمار با پزشک معالج مشورت نماید.
  تنها با مشورت با پزشک معالج خود هر بیماری می تواند در مورد روزه داری تصمیم گیری کند . دربیماران قلبی خفیف و کنترل شده می تواند به تخفیف و کنترل بیشتر بیماری قلبی کمک کند . ترک سیگار و کاهش مصرف غذاهای پرکالری و پرچربی و حجیم و نفاخ و آرامش روحی و روانی میتواند دربیماران قلبی بسیار مفید خواهد بود.

   

  در بسیاری از بیماران قلبی مثل بیماران مبتلا به چربی خون –دیابت تیپ 2 - چاقی - پرفشاری خون خفیف و متوسط – بیماران سیگاری روزه داری می تواند بسیار کمک کننده و مفید باشد به شرطی که در موقع افطار و سحری از پرخوری و مصرف مفرط مواد قندی و غذاهای پر چرب و سنگین اجتناب نمایند و بجای کاهش وزن دچار چاقی و افزایش وزن نشوند .
  بیماران مبتلا به پرفشاری خون شدید و کنترل نشده دارند یا پرفشاری خون شدید که با داروهای متعدد بخصوص دیورتیکها کنترل نسبی شده نباید روز ه بگیرند.
  بیماران قلبی همراه بابیماری سنگ کلیه یا افزایش اوره خون نباید روزه بگیرند.

   
   

  روزه داری در بیماران ام اس
  بیماران ام اس در طول روز، خیلی سریع دچار خستگی می شوند به طوری که بنا به اظهارات این گونه بیماران، یک ربع فعالیت آنان، مانند یک روز فعالیت افراد دیگر است.
  روزه برای مبتلایان ام. اس ضرر دارد، چرا که روزه گرفتن در برخی از مبتلایان ام.اس، تاثیر بسیار مطلوبی بر روح و روان آنان دارد.

  منبع:salamatnews.com

  منبع:

  گردآوری پرتال اکاایران


title: نکات تغذیه ای مهم در روزه‌‌داری
text:
  نکات تغذیه ای مهم در روزه‌‌داری




  دفعات غذا خوردن نیز اهمیت خاصی در سلامت انسان دارند. در روزهای معمولی و غیر روزه‌داری توصیه می‌شود که غذایی پر حجم و دارای مقدار زیادی گوشت در هنگام ظهر(ناهار) میل شود و صبحانه و شام از غذاهای سبک استفاده شود. خوردن یک میان وعده در صبح (یک عدد میوه) و عصر نیز کمک زیادی به کنترل اشتها و سوخت و ساز بدن می‌کند و از ایجاد اشتهای کاذب نیز می‌کاهد.

  در طول افطاری تا سحری نیز رعایت دفعات غذا خوردن بسیار اهمیت دارد. وقتی ایام روزه‌داری با روزهای گرم و طولانی سال مصادف می‌شود، از آن جا که مدت زمان بین افطار و سحری کم است، دو وعده‌ی غذای اصلی (افطار و سحری) و یک میان وعده تا زمان قبل از خواب (مصرف میوه‌ و نوشیدنی‌) توصیه می‌شود. البته در تمام ساعات ما بین افطار و سحری، نوشیدن مایعات به مقدار فراوان توصیه می‌گردد.

  هنگام روزه‌داری در ماه‌های سرد سال که شب‌ها طولانی هستند، می‌توان سه وعده غذا و یک میان وعده را داشت. به عنوان مثال شروع افطار با غذایی سبک مثل نان، پنیر، گردو، سبزی، خرما و شیر مناسب است. پس از 3- 2 ساعت (بسته به شرایط فیزیولوژیکی و اشتهای فرد) و زمانی که فرد حس می‌کند دوباره به حد کافی گرسنه شده است، خوردن شام مناسب خواهد بود.(البته حتما لازم نیست افطاری و شام را جدا از هم میل نمود، بلکه بسته به شرایط و عادت خانواده می توان روزه را با مصرف کمی آبجوش و غذاهای سبک در افطار باز کرد و بعد از آن غذای پخته مثل پلو و خورش را میل نمود). بین شام تا سحری هم صرف یک میان وعده‌ای که شامل کمی آجیل، میوه‌ و نوشیدنی‌ توصیه می شود. در نهایت مصرف سحری بسیار ضروری است که می‌تواند شامل غذاهای دارای کربوهیدرات های پیچیده و غیر سرخ کرده و عموماً حاوی غلات، لبنیات، کمی گوشت، سبزی‌جات و حبوبات باشد. (البته افراد چاق باید در م صرف غذا احتیاط کنند تا دچار اضافه وزن بیشتر نشوند).

  روش تغذیه و منش زندگی نیز از دیگر نکات بسیار با اهمیت هستند. شروع افطاری با آب گرم و خرما و عدم استفاده از مایعات سرد، هم‌چنین عدم مصرف غذاهای سنگین مثل غذاهای چرب و سرخ‌کردنی‌ همواره مورد توصیه است.

  در عین حال اگر غذا بسیار آبکی باشد و نان هم در آن تیلیت شود و یا نوشیدن مایعات فراوان در طول غذا خوردن، موجب کاهش اثر آنزیم‌های گوارشی بر غذا و بروز برخی بیماری‌ها و نارسایی‌های گوارشی می‌شود.

   

  خوردن آهسته و جویدن کامل غذا، لذت بردن از غذا و دست کشیدن از صرف غذا هنگامی که کاملا سیر نشده ایم، همگی از توصیه‌های قابل توجه دین مبین اسلام و علم تغذیه است.

  مصرف ادویه فراوان علاوه بر ایجاد ناراحتی‌های گوارشی، باعث افزایش تشنگی در طول روز می شود.

  مصرف غذاهایی از قبیل کله پاچه ، سیرابی و شیردان به علت داشتن مقدار زیادی چربی، منجر به بروز مشکلات گوارشی و سلامتی و هم‌چنین تشنگی شدید در طول روز می‌گردند.

  نوشیدن نوشابه‌های گازدار نیز منجر به سوء تغذیه، افزایش احتمال چاقی و افزایش بیماری‌های گوارشی منجر می‌شود.

  کم‌خوری بیش از حد که می‌تواند به سوء تغذیه، سرگیجه، سردرد، اختلالات عصبی، لاغری مفرط، افت قند خون و ... منجر شود و پُرخوری بیش از حد و هم‌چنین ریزه خواری‌ همگی به سلامت فرد لطمه می‌زنند.

  خواب مناسب و کافی نیز لازم است. طی تحقیقات مشخص شده که خواب دیرهنگام و نامنظم، به ویژه در کودکان و نوجوانان، می‌تواند منجر به کاهش قد، چاقی یا لاغری مفرط گردد. برای کودکان حداقل 8 ساعت و برای نوجوانان حداقل 7ساعت خواب در طول شب( که از اوایل شب شروع شود) توصیه شده است.

  مصرف بسیار کم و هم‌چنین مصرف فراوان سبزی‌ها تشنگی در طول روز را افزایش می‌دهند.

  عدم نوشیدن کافی مایعات ، نوشیدن چای و قهوه ی فراوان و غلیظ ، عدم مصرف یا مصرف ناکافی میوه‌ها و سبزی‌جات نیز همگی ممکن است منجر به یبوست شوند که با مصرف این مواد غذایی در حد مناسب، این مشکل از بین خواهد رفت. در زمان یبوست علاوه بر مصرف میوه‌ها، سبزی‌جات و مایعات کافی، مصرف خیسانده‌ی آلو‌ بخارا، انجیر خشک و توت‌خشک نیز لازم است.

  در خاتمه یادآوری می‌گردد کههنگام غذا خوردن و بعد از آن، خون فراوانی به سمت دستگاه گوارش سرازیر می‌گردد و به همین دلیل فرد دچار بی‌حالی و کاهش توان فعالیت فکری می شود. روزه‌داری با استراحت دادن به دستگاه گوارش و فرستادن خون کافی به سراسر بدن به ویژه به دستگاه مغزی و عصبی (ایجاد فرصت کافی برای فعالیت فکری مناسب)، می تواند به حفظ سلامتی بدن کمک شایانی کند.

  در عین حال نباید تصور کرد که روزه نباید منجر به بی‌حالی و احساس گرسنگی شود، بلکه این حالات به طور طبیعی در هنگام روزه‌داری در افراد سالم نیز ایجاد می‌شود که باید آن‌ها را تحمل نمود، ولی اگر حالات غیرعادی یا فشارهای غیرطبیعی بر بدن ایجاد شود، مشاوره با پزشک یا متخصص مربوطه کاملاً ضروری است.

  دکتر احمدرضا درستی- متخصص تغذیه


   


title: رهنمودهای اسلام درباره غذا خوردن
text:
  رهنمودهای اسلام درباره غذا خوردن




  نخستین نکته برای رعایت دستورهای بهداشتی درباره خوردن، توجه به این حقیقت لازم است که در نظام آفرینش،«خوردن»، ابزاری برای زندگی است، نه آن که زندگی، ابزاری برای خوردن؛ چنان که در حکمتی منسوب به امام علی(ع) آمده است:

  لا تطلبِ الحَیاةَ لِتأکلَ، بَل اطلُبِ الاکل لِتحیا. (زندگی را برای خوردن مخواه، بلکه خوردن را برای زندگی بخواه).

  بسیاری از مردم ـ اگر نگوییم بیشتر آنهاـ سلامت، شادابی و زندگی خود را فدای شکم خود می کنند.از این رو، هیچ گاه به فکر این نیستند که چه بخورند، چگونه بخورند و چه اندازه بخورند. پس، هر چه را مزه بهتری دارد، به هر اندازه که میل دارند و به هر شکلی که پیش بیاید، مصرف می کنند و بدین سان، گرفتار انواع بیماری ها می شوند، چنان که امام علی(ع) می فرماید:

  مَن غَرَسَ فی نَفسِهِ مَحَبَة انواع الطعام، اجتَنی ثِمارش فُنونِ الاسقام.

  (هرکس در دل خود، درخت علاقه به انواع غذاها را بکارد، میوه ی انواع بیماری ها را از آن می چیند).

  رهنمودهای اسلام در این زمینه، فوق العاده مهم و ارزشمندند و با در نظر گرفتن عصر صدور آنها، معجزه علمی پیشوایان دین، محسوب می شوند. در این باره، توجه به دو نکته، دارای اهمیت است:

  الف- رهنمودهای اسلام درباره خوردن، تنها سلامت جسم را تضمین نمی کند، بلکه تضمین کننده سلامت جسم و روح انسان هاست.

  ب- از آن جا که عقل و علم، به همه رازهای آفرینش احاطه ندارند، چه بسا حکمت برخی از رهنمودهای اسلام برای دانش امروز، مجهول باشد، ولی بی تردید این به معنای بی دلیل بودن آن رهنمودها نیست، چنان که فلسفه تعدادی از احکام اسلام، در گذشته ناشناخته بود و امروزه علم به راز آنها پی برده است.


  و اینک، اشاره ای کوتاه به آن رهنمودها:

  1- حلال بودن غذا
  نخستین و مهم ترین رهنمود اسلام درباره مواد غذایی مورد مصرف، این است که «حلال» باشند، بدین معنا که:

  اولا: آنچه انسان مصرف می کند، باید از راه مشروع تهیه شده باشد. غذایی که از راه نامشروع و تجاوز به حقوق دیگران تهیه گردد، هر چند ممکن است برای سلامت جسم، ضرر نداشته باشد، اما بی تردید برای سلامت روان، زیانبار است.

  ثانیا: غذای انسان باید ازطیبات(آنچه پاک است) تهیه شده باشد. بر اساس این رهنمود، انسان نباید غذاهایی را که طبع توده مردم از آن نفرت دارد، یا اسلام خوردن آن را ممنوع دانسته(مانند: گوشت مردار یا گوشت حیوانات حرام گوشت) مصرف کند، هر چند که تجاوز به حقوق دیگران نباشد.

  ثالثا: غذا برای کسی که مصرف کننده است، نباید زیانبار باشد. توضیح این که ممکن است غذایی برای یک نفر مفید باشد، اما برای دیگری به دلیل آن که بیماراست، زیانبار باشد.

  رابعا: غذا برای روح انسان یا جامعه مَفسده نداشته باشد. توضیح این که ممکن است غذایی حلال باشد و برای جسم هم زیانبار نباشد، لیکن چگونگی مصرف آن، برای روح یا جامعه مفسده داشته باشد؛ مانند غذا خوردن در ظروف طلا و نقره، یا غذا خوردن از سفره ای که مشروبات الکلی در آن قرار دارد. خوردن این گونه غذاها نیز در اسلام، ممنوع شناخته شده است.

  2- دو وعده غذا خوردن در شبانه روز
  در روایات اسلامی، برای تداوم سلامت و شادابی انسان، خوردن دو وعده غذا در صبح و شام توصیه شده است. اهل بهشت نیز که در دار السلام، جاوید هستند، در همین دو وعده غذا می خورند: «وَلَهُم رِزقهُم فِیهَا بُکرَة وَ عَشِیا؛ و در بهشت، هر صبح و شام، روزی آنان آماده است»(مریم : آیه62)

  3- توصیه به کم خوری
  پیشوایان دین، ضمن تأکید بر کم خوری، منافع فراوانی برای آن ذکر کرده اند؛ مانند: تداوم سلامت بدن، صفای اندیشه، نورانیت دل، رهایی از دام شیطان، بهره گیری از ملکوت هستی، نزدیکی به خداوند متعال و استفاده بهتر از عبادت پروردگار.

  4- خطر پُرخوری
  برعکس، پُرخوری از منظر احادیث، به شدت نکوهیده است. پُرخوری از سلامت می کاهد، بدن را بدبو می کند و زمینه را برای انواع بیماری های جسمی و روحی فراهم می سازد. پُرخوری، جوهر نفس راتباه می کند، به نیروی تقوا (پرهیزگاری) و ورع (خویشتن داری) ضربه می زند، حجاب تیزهوشی است و دل را سخت و تاریک می سازد.

  5- مقدار غذای مفید
  برای پیشگیری از زیان های پُرخوری و بهره گیری از منافع کم خوری، پیشوایان اسلام توصیه کرده اند که انسان تا زمانی که احساس گرسنگی نکرده، چیزی نخورد و قبل از آن که کاملا سیر شود، از خوردن غذا دست بکشد:«کُل وَ انتَ تشتهی، وَ امسِک وَ انتَ تَشتهی».

  6- برترین خوراکی و بهترین سفره 
  از منظر روایات اسلامی، برترین غذاها ، غذایی است که دارای چند ویژگی باشد:

  اول آن که از دست رنج خودِ فرد تهیه شده باشد؛

  دوم آن که خانواده ی او آن را دوست داشته باشند؛

  سوم این که بوی آن موجب آزار دیگران نباشد.

  بهترین سفره ها نیز پاکیزه ترین، حلال ترین و ساده ترین آنهاست و انواع غذاهای رنگارنگ و گران قیمت ـ که اهل بیت(ع) از مصرف آنها پرهیز می کردند ـ بر آن چیده نشده باشد.

  7- آداب سُفره
  آدابی که پیشوایان اسلام برای حضور بر سفره غذا توصیه کرده اند، عبارت اند از :

  بودن سبزیجات در سفره، شستن دست ها، نشستن بر سر سفره با فروتنی، گرامی داشتن نان، سهیم کردن ناظر(اعم از انسان و حیوان) در غذا و آخرین ادب، صدقه دادن از آن غذا یا همانند آن.

  منبع: سایت طعام اسرار
  ویرایش و تلخیص:آکاایران


title: روزه در بیماری های اعصاب و روان
text:
  روزه در بیماری های اعصاب و روان




  دکتر مصطفی نجفی، فوق تخصص روان پزشکی کودک و‌ ‌نوجوان، در مورد این که آیا بیماران اعصاب و روان هم می‌توانند روزه بگیرند، بسیار خوش‌بین است: «روزه‌داری در بیماران مبتلا به اختلالات روانی خفیف علاوه بر جنبه های‌ ‌مذهبی، به عنوان یک شیوه روان درمانی و تغییر رفتار‌ ‌محسوب شده و سلامت روانی آنها را تقویت می‌کند.»

   

  با این حال، رعایت احتیاط از توصیه‌های موکد ایشان برای این بیماران است: «این بیماران باید علاوه بر تغذیه مناسب، برنامه‌‌ریزی خاصی برای مصرف داروهای خود در افطار و سحر نیز داشته‌ ‌باشند‌،‌ چرا که اگر در مرحله بهبود باشند، اما تغذیه‌ ‌مناسب نداشته باشند، از نظر مکانیسم‌های تطابق روانی ضعیف‌تر ‌عمل کرده و به خوبی نمی‌توانند با شرایط خاص این ماه و تغییرات به وجود آمده در برنامه روزانه‌شان، کنار بیایند. در نتیجه ممکن است با عود یا‌ ‌تشدید علائم بیماری مواجه شوند. به همین دلیل توصیه می‌‌‌شود این قبیل بیماران از روزه‌داری مستمر یک ماهه خودداری‌ ‌کنند‌

  به گفته دکتر نجفی، روزه‌داری برای بیماران‌ ‌مبتلا به اختلالات روانی حاد، مضر است، بنابراین از لحاظ شرعی نیز‌ ‌منع دارد.
   

  بیماری‌های مغز و اعصاب

  در برخی بیماری‌ها، می‌توان با استفاده از داروهایی که اثر طولانی‌مدت‌تری دارند و نیز استفاده از 1 یا 2 دوز دارو، به جای مصرف 3 دوز منقسم، بیماری را کنترل کرد و در عین حال روزه هم داشت. برخی بیماری‌های مغز و اعصاب از این جمله‌اند.

  اما دکتر کتایون علی‌خانی، متخصص مغز و اعصاب این گونه هشدار می‌دهد که در برخی از این بیماران، مانند افراد مبتلا به صرع، مصرف سر وقت و به موقع داروهای ضد تشنج در طول شبانه‌روز الزامی است و مصرف داروهای آهسته‌رهش پاسخگو نیست.

  به همین علت روزه گرفتن برای این بیماران توصیه نمی‌شود؛ به خصوص اینکه تغییرات قند خون ،‌ املاح و الکترولیت‌ها در بدن، بر آستانه تشنج بیمار تاثیرگذار است. به گفته متخصصان مغز و اعصاب، 99 درصد بیماران مبتلا به صرع به همین دلایل، قادر به روزه‌داری نیستند.

  اما در بیماران مبتلا به ام-اس که مشکل خاصی ندارند، چون گرفتاری آنان عمدتا در سیستم اعصاب مرکزی است، هیچ منعی برای روزه‌داری وجود ندارد؛ با این حال، بهتر است قبل از روزه‌داری با پزشک معالج خود در این باره مشورت کنند.

  گرسنگی طولانی مدت، ممکن است در برخی بیماران مبتلا به سردردهای میگرنی، سبب عود حملات آنها شود. بنابراین بیماران میگرنی با علایم شدید و یا میگرن‌های پیچیده با علایم مغز و اعصاب نمی‌توانند روزه‌ بگیرند. ولی بیماران تحت درمان، می‌توانند بدون نگرانی در ایام ماه مبارک رمضان روزه بگیرند.

  دکتر فرنوش صفوی‌فر


title: توصیه های سلامتی در ماه رمضان
text:
  توصیه های سلامتی در ماه رمضان




  برنامه غذایی ما در ماه مبارک رمضان نباید نسبت به قبل خیلی تغییر کند و در صورت امکان باید ساده باشد. همچنین باید طوری تنظیم شود که بر روی وزن طبیعی تأثیر زیادی نداشته باشد .

  با توجه به ساعات طولانی گرسنگی در روز ، باید غذاهایی را مصرف کنیم که به کندی و دیر هضم می شوند مثل غذاهای حاوی فیبر زیاد . غذاهای دیرهضم معمولاً 8 ساعت در دستگاه گوارش می مانند، در حالیکه غذاهای زود هضم فقط3 تا4 ساعت در معده باقی می مانند و فرد خیلی زود احساس گرسنگی خواهد کرد.

  غذاهای دیر هضم عبارتند از : حبوبات و غلات مثل جو ، گندم ، جو دوسر ، لوبیا ، عدس ، آرد سبوس دار ،‌ برنج با پوست و غیره ( که کربوهیدرات های پیچیده نامیده می شوند ) .


  غذاهای زود هضم عبارتند از :

  غذاهایی که حاوی قند ، آرد سفید و غیره هستند ( که به این گروه کربوهیدرات های تصفیه شده گفته می شود ).


  غذاهای حاوی فیبر غذایی عبارتند از :

  غذاهای حاوی سبوس ، گندم سبوس دار ، غلات و حبوبات ، انواع سبزی ها مانند لوبیای سبز ، نخود ، ‌ ذرت ،‌ اسفناج ، برگ چغندر ، میوه های با پوست ، میوه خشک شده مثل برگه زردآلو ، انجیر ،‌ آلو خشک ، بادام و غیره .

  غذاهای مصرفی باید در حالت تعادل با یکدیگر باشند و از همه گروه های غذایی مثل میوه، سبزیجات ،‌گوشت و مرغ و ماهی ، نان و غلات و گروه شیر و لبنیات باید در برنامه غذایی ما وجود داشته باشد .

  غذاهای سرخ شده باید به مقدار کم مصرف شوند، زیرا باعث عدم هضم ، سوزش سردل و اختلال در وزن مناسب می شوند .

   

  از چه غذاهایی پرهیز کنیم ؟

  1 -غذاهای سرخ کردنی و چرب

  2- غذاهای حاوی قند زیاد

  3 - خوردن غذای زیاد بخصوص هنگام سحر

  4 - خوردن چای زیاد هنگام سحر. چای باعث افزایش ادرار شده و از این طریق نمک های معدنی که در طول روز بدن به آنها نیاز دارد، دفع می شوند .

  5 - سیگار : اگر شما نمی توانید کشیدن سیگار را یک دفعه قطع کنید از هفته های قبل از ماه رمضان مصرف آن را به تدریج کاهش دهید.


  چه غذاهایی را مصرف کنیم ؟

  1 - مصرف کربوهیدرات های مرکب در سحر که مدت طولانی تری هضم می شوند و باعث می شوند که کمتر گرسنه شوید .

  2- حلیم یک منبع عالی پروتئین بوده و از غذاهائی است که دیر هضم می شود .

  3 - خرما منبع عالی قند ، ‌فیبر ، کربوهیدرات ، پتاسیم و منیزیم می باشد .

  4 - مغز بادام غنی از املاح خصوصا کلسیم و فیبر می باشد .

  5 - موز منبع غنی پتاسیم ، منیزیم و کربوهیدرات می باشد .

  6- مصرف زیاد آب یا آب میوه در فاصله بین افطار و زمان خواب باعث تأمین آب مورد نیاز بدن می شود .

   

  مشکلات سلامتی ، علل و درمان آن

  یبوست
  یبوست می تواند باعث ایجاد بواسیر ، شقاق های دردناک مقعد و سوء هاضمه به همراه نفخ شود .

  علل : مصرف کربوهیدرات های تصفیه شده ، مصرف کم آب و فیبر غذایی.

  درمان : مصرف کم کربوهیدرات های تصفیه شده ، افزایش مصرف آب ، استفاده از سبوس در پخت نان ها ، استفاده از آردهای قهوه ای و سبوس دار

   

  سوء هاضمه و نفخ
  علل : پرخوری ، مصرف زیاد
  غذاهای چرب و سرخ شده ، غذاهای تند و ادویه دار، غذاهایی که ایجاد نفخ می کنند مثل تخم مرغ ،‌ کلم ، لوبیا، عدس و نوشابه های گازدار

  درمان : پرخوری نکنید ، آب میوه یا آب بنوشید . از غذاهای سرخ کردنی اجتناب کنید .

   

  ضعف ( افت فشار خون )

  علائم : افزایش تعریق ، ضعف ، خستگی ، کم شدن انرژی ، سرگیجه بخصوص هنگام برخاستن ، ظاهر رنگ پریده و احساس افتادن که این علائم بیشتر هنگام بعد از ظهر اتفاق می افتند .

  علل : مصرف کم مایعات و کاهش مصرف نمک

  درمان :به مکان های گرم نروید . مصرف نمک و مایعات را افزایش دهید .

  توجه : افت فشار خون باید با گرفتن فشار خون در هنگام بروز علائم تأیید شود . افراد دارای فشار خون بالا ممکن است در طول ماه رمضان نیاز به تنظیم مجدد داروهای خود توسط پزشک داشته باشند .

   

  سردرد
  علل : عدم مصرف کافئین و تنباکو ،‌انجام کار زیاد در طول روز ، کم خوابی ، گرسنگی که معمولاً در طول روز بیشتر شده و در انتهای روز بدتر می شود . سردرد وقتی با افت فشار خون همراه شود، می تواند منجر به سردرد شدید و حالت تهوع قبل از افطار شود .

  درمان : در طول یک تا دو هفته قبل از ماه رمضان به تدریج مصرف کافئین و تنباکو را قطع کنید . چای سبز و بدون کافئین ممکن است جایگزین خوبی باشد . همچنین برنامه خود را در طول ماه رمضان طوری ترتیب دهید تا خواب کافی داشته باشید .

   

  کاهش قند خون

  علائم : ضعف ، سرگیجه ، خستگی ،‌کاهش تمرکز ،‌ تعریق زیاد ، لرزش بدن ، عدم توانائی برای انجام فعالیت های بدنی ، سردرد و تپش قلب.

  علل در افراد غیر دیابتی : مصرف زیاد قند مثل کربوهیدرات های تصفیه شده مخصوصاً در هنگام سحر باعث می شود که بدن مقدار زیادی انسولین تولید کرده و باعث افت قند خون شود .

  درمان : خوردن غذا هنگام سحر و کاهش مصرف نوشیدنی ها و غذاهای حاوی قند .

  توجه : افراد دیابتی ممکن است به تنظیم مجدد داروهای خود در ماه رمضان احتیاج داشته باشند و باید با پزشک خود مشورت کنند .

   

  انقباضات عضلانی

  علل : مصرف کم غذاهای حاوی کلسیم ، پتاسیم و منیزیم

  درمان : خوردن غذاهای غنی از املاح بالا مثل : سبزیجات ، میوه جات ، شیر و لبنیات ، گوشت و خرما

  توجه : افراد دارای فشار خون بالا که تحت درمان هستند و افراد دچار سنگ کلیه ، باید با پزشک خود مشورت کنند .

   

  زخم معده ،‌ سوزش سردل ، التهاب معده افزایش سطح اسید در معده خالی در ماه رمضان باعث تشدید زخم و التهاب معده می شود که به صورت احساس سوزش در ناحیه معده و زیر دنده ها ظاهر شده و می تواند بطرف حلق گسترش یابد . غذاهای تند ، قهوه و نوشابه های سیاه این حالت را بدتر می کنند .

  درمان های پزشکی برای کنترل سطح اسید معده وجود دارند وافراد مبتلا، قبل از روزه گرفتن باید با پزشک خود مشورت کنند .

   

  سنگ کلیه

  سنگ کلیه ممکن است در افرادی که به مقدار کم آب می نوشند ایجاد شود . بنابراین مصرف زیاد مایعات برای جلوگیری از تشکیل سنگ ضروری می باشد .

   

  درد مفاصل

  علل : در طول ماه رمضان که نمازهای بیشتری خوانده می شود، فشار روی مفاصل زانو افزایش می یابد . در افراد مسن و یا افراد دچار التهاب مفاصل این مسئله باعث درد ، سفتی ، تورم و احساس ناراحتی می شود.

  درمان : وزن را کم کنید تا زانوها مجبور نباشند وزن زیادی را تحمل کنند . قبل از ماه رمضان اندام تحتانی را ورزش دهید تا برای فشار اضافی وارده، آماده باشند . آمادگی بدنی باعث می شود تا نماز راحت تر خوانده شود .

  منبع : WWW.CRESCENTLIFE.COM


title: تشنگی ماه رمضان را با طب سنتی برطرف کنید
text:
  تشنگی ماه رمضان را با طب سنتی برطرف کنید




  یک متخصص طب سنتی گفت: مصرف عرقیجات در ماه رمضان توصیه نمی‌شود، زیرا این نوشیدنی‌ها خنک کننده کبد هستند و نه خنک‌کننده بدن.

  اقباله ذاکر حسینی با تاکید بر مصرف نوشیدنی‌های ولرم در وعده‌های افطار، اظهار کرد: به دلیل طبع سرد بدن لازم است در وعده افطار از نوشیدنی‌های ولرم همراه با مواد دارای قند طبیعی مانند خرما، عسل یا انگور شیرین استفاده شود، چرا که این مواد شیرین علاوه بر تنظیم قندخون بدن خاصیت سم‌زدایی نیز دارند.
   
  وی درباره مواد غذایی پیشنهادی در ماه رمضان که به رفع عطش کمک می‌کنند، بیان کرد: دم کردن برگ خشک نعناع و یا مخلوط آن با عسل و تهیه به صورت شربت و نوشیدن آن بین افطار تا سحر موجب رفع تشنگی خواهد شد.

  ذاکر حسینی افزود: در میان عرقیات تنها کاسنی خاصیت خنک‌کنندگی بدن را دارد، از این رو پیشنهاد می‌شود نوشیدنی هایی مانند خاکشیر را با کمی کاسنی و گلاب مخلوط کرده و سپس استفاده کرد.

  این متخصص طب سنتی ، تمبر هندی را به عنوان یکی از مواد غذایی مفید در ماه رمضان معرفی کرد و گفت: خیس دادن تمبر هندی و صاف کردن آن و سپس مخلوط آن با عسل و تهیه به صورت شربت، نوشیدنی مفیدی برای رفع یبوست در ماه رمضان محسوب می‌شود.

  وی افزود: می‌توان از دم کرده لیمو عمانی و همچنین مخلوط زردآلوی تازه همراه عسل نیز به عنوان مواد غذایی مناسب جهت رفع عطش و سنگینی معده استفاده کرد.


  منبع : باشگاه خبرنگاران

  گردآوری سلامت اکاایران


title: علت تشنگی زیاد چیست
text:
  علت تشنگی زیاد چیست




  کم آب شدن بدن زمانی رخ می دهد که آب دفع شده از بدن بیشتر از مقدار جذب آب باشد. باید بدانیم که بدن ما همواره در حال تغییر است.

  آب به طور معمول به دلیل تنفس، تعریق، ادرار و مدفوع از دست می رود. نوشیدن آب کافی و فراوان بسیار اهمیت دارد اما تشنگی مکرر و همیشه ممکن است علامتی از یک مشکل پزشکی باشد. محققان علوم پزشکی دلایل تشنگی مکرر و شدید را این‌گونه ذکر می‌کنند:

  ۱. از دست دادن آب و نمک زیاد که می‌تواند در نتیجه استفراغ، اسهال و نخوردن آب کافی باشد. اسهال یکی از شایع ترین علل دفع آب بدن است. اسهال مداوم و همیشگی هم ناراحت کننده و آزاردهنده بوده و هم خطرناک است. زیرا مقدار زیادی آب از بدن دفع می کند. در سراسر جهان، سالانه بیش از ۴ میلیون کودک به دلیل کم آبی بدن در اثر اسهال جان می دهند.

  ۲٫ استفراغ مداوم نیز می تواند باعث از دست دادن آب بدن شده و اگر فرد نتواند مایعات را تحمل کند، جایگزینی آب دفع شده دشوار خواهد بود.

  ۳٫ همچنین با افزایش دما، اولین راه خنک شدن بدن تعریق است. چه به دلیل شرایط محیطی باشد (به عنوان مثال کار کردن در محیطی گرم) یا ورزش شدید در هوای گرم یا به دلیل تب ناشی از عفونت، بدن مقدار قابل توجهی آب را برای خنک نگهداشتن خود استفاده می کند.

  ۴٫ در افراد مبتلا به دیابت نیز افزایش میزان قند خون می تواند منجر به افزایش ادرار و در نتیجه کم آبی شود. به همین دلیل است که ادرار مکرر و تشنگی بیش از حد از جمله علائم بیماری دیابت هستند. پوست نیز نقش مهمی در تنظیم مایعات و درجه حرارت بدن دارد. پس سوختگی پوست و دیگر بیماری های التهابی آن نیز موثر است.

  ۵٫ عدم توانایی نوشیدن مقدار کافی و مناسب آب از دیگر دلایل کم آبی است. این که این مساله به دلیل عدم دسترسی به آب یا عدم توانایی برای نوشیدن مقدار کافی آب است تفاوتی ندارد، این مشکل می تواند منجر به بروز کم آبی شود.

  ۶٫ خوردن غذایی پرادویه و نمک.

  ۷٫ خون‌ریزی به طوری که افراد به مقدار زیادی خون از دست دهند.

  ۸٫ مصرف برخی داروهای خاص.

  ۹٫ ابتلا به نارسایی کلیه، کبد و قلب علائم و نشانه های کم آب شدن بدن اولین واکنش بدن به کم آبی، احساس تشنگی برای افزایش دریافت آب همراه با کاهش دفع ادرار برای حفظ آب است. ادرار نیز غلیظ و تیره رنگ می شود. هر چه مقدار کاهش آب بیشتر شود، علائم بیشتری ظاهر می شوند؛ علامت هایی مانند افزایش تشنگی، نداشتن اشک، خشکی دهان، تهوع و استفراغ، تپش قلب و گرفتگی عضلات. کودکان و افراد مسن بیشتر در معرض این مشکل قرار دارند. مطمئن شوید که افراد مسن و کودکان آب کافی نوشیده و آب اضافی نیز در دسترس دارند و در مواقع نیاز به آنها کمک کنید.


  منبع:سلامت نیوز
  ویرایش و تلخیص:آکاایران


title: سحری بخوریم یا نه؟
text:
  سحری بخوریم یا نه؟




  سحری یک وعده غذایی مهم و ضروری در ماه رمضان است. بنابراین توصیه می شود به هیچ وجه روزه بدون سحری نگیرید. این کار به ویژه در فصل تابستان موجب کاهش توان جسمی، عدم تمرکز ذهن، تحریک پذیری و کم آب شدن بدن می گردد. بهتر است سحری وعده ای مشابه ناهار در روزهای عادی در نظر گرفته شود.

  اما سحری چه بخوریم؟

  متخصصان تغذیه معتقدند که از مصرف غذاهای حاوی چربی و پروتئین زیاد پرهیز کنید. پروتئین ها برای متابولیسم نیاز به آب زیادی دارند بنابراین در مصرف منابع پروتئینی اعتدال را رعایت کنید. انواع چربی های مفید می توانند منبع انرژی خوبی برای روزه داران باشند. چربی ها آخرین گروه مواد غذایی هستند که معده را ترک می کنند و برای همین به احساس سیری کمک می کنند. روغن هایی مانند روغن زیتون، هسته انگور ، کنجد، آفتابگردان، و کانولا انتخاب های مناسبی به شمار می روند. تصور نکنید که هر چه وعده سحری سنگین تر و پر کالری تر باشد، تحمل روزه داری برای شما آسان تر می شود.

  بهتر است از مواد غذایی که هضم آنها طولانی تر است مانند ترکیبی از غلات (مانند نان ترجیحا سبوس دار، برنج ، سیب زمینی) و حبوبات یا گوشت های کم چرب و یا تخم مرغ استفاده شود. همچنین لبنیات کم چرب، سالاد و میوه ها را نیز در وعده سحری بگنجانید.


  چگونه از تشنگی پیشگیری کنیم؟

  در سحر از خوردن مواد غذایی شور و پر ادویه، کنسروها، ترشی های حاوی نمک زیاد، چای پررنگ، قهوه و نوشابه خودداری کنید. چای و قهوه مدر (ادرار آور) هستند و آب بدن را دفع می کنند. همچنین از سبزیجات خام و پخته و میوه ها استفاده کنید. سبزیجات و میوه ها به دلیل دارا بودن فیبر، در دستگاه گوارش آب جذب کرده و موجب حفظ آب و عدم دفع زودهنگام آن از بدن می شوند، در نتیجه کمتر تشنه می شوید.

  بهترین نوشیدنی آب است. شربت آب لیمو با کمی عسل، تخم شربت و خاکشیر نیز گزینه های خوبی هستند که احتمال تشنگی در طول روز را کاهش داده و از گرمازدگی جلوگیری می کنند.
   
  اگر در وعده سحر اشتها ندارید...

  اغلب افراد تمایلی برای خوردن وعده سحری ندارند. به این افراد توصیه می شود شب ها کمی زودتر بخوابند تا در زمان سحر به موقع بیدار شوند و  فرصت کافی برای خوردن سحری داشته باشند. همچنین برای تحریک اشتها بهتر است وعده سحری را با خوردن سالاد یا میوه آغاز نمود.


  منبع: seemorgh.com
  گردآوری سلامت اکاایران


title: نکات روزه داری از دیدگاه ده متخصص
text:
  نکات روزه داری از دیدگاه ده متخصص




  برای ذخیره انرژی و جلوگیری از یبوست

  شیده فتاحی، مسؤول واحد آموزش همگانی انستیتو تحقیقات تغذیه کشور

  بعضی از روزه‌داران، بدون سحری روزه می‌گیرند که این امر موجب می‌شود نیازهای تغذیه‌ای آنها تأمین نشود و در نتیجه ی کمبود بیش از حد انرژی و سوخت ناقص چربی‌ها، ترکیبات کتونی در بدن آنها ایجاد گردد که منجر به ایجاد بوی بد دهان ، سردرد و دردهای عضلانی می‌شود.

  حذف وعده سحری سبب پایین افتادن قند خون (هیپوگلیسمی) می‌شود که منجر به کاهش یادگیری، بی‌حوصلگی و خستگی می‌شود. بنابراین مصرف سحری برای همه روزه‌داران به‌خصوص نوجوانان در حال رشد ضروری است و سحری باید شامل یک وعده غذای کامل برای هر فرد باشد، زیرا در طول روز بدن به پروتئین نیازمند است که می‌توان با قرار دادن گوشت، برنج، حبوبات و سبزیجات در سحری پروتئین‌های مورد نیاز بدن را تأمین کرد.

  اگر در ماه مبارک رمضان دچار یبوست هستید، می‌توانید از خورشت‌‌های ملین مثل خورشت آلو و دیگر خورشت‌‌های سبزی‌دار استفاده کنید. خوردن انواع سبزی‌های خام و پخته و میوه‌های خیسانده مانند آلو و انجیر به بهبود این وضعیت کمک می‌کند.

  مصرف روغن زیتون به همراه سالاد نیز در پیشگیری از یبوست مؤثر است. خوردن چای پر رنگ، قهوه و کاکائو موجب پیدایش حالت یبوست می‌شود. مصرف آب کافی برای رفع یبوست و دفع سموم و مواد زائد بدن و انجام واکنش‌های بیولوژیکی داخل بدن مفید است.


  برای سلامت روانی

  دکتر مصطفی نجفی، فوق تخصص روان‌پزشکی

  روزه‌داری در بیماران مبتلا به افسردگی و بیماری‌های خفیف علاوه بر جنبه‌های مذهبی، به عنوان یک شیوه ی روان‌ درمانی و تغییر رفتار محسوب شده و سلامت روانی آن‌ها را تقویت می‌کند.

  روزه‌داری همچنین  قدرت اراده، تصمیم‌گیری و توان اجرایی را نیز در آن‌ها افزایش می‌دهد. البته بیماران مبتلا به اختلالات روانی هنگام روزه‌داری، باید علاوه بر تغذیه ی مناسب، برنامه‌ریزی خاصی برای مصرف داروهای خود در افطار و سحر نیز داشته باشند.

  در صورتی که بیماران روانی در مرحله ی بهبود، از تغذیه مناسب برخوردار نباشند از نظر مکانیسم‌های تطابق روانی ضعیف‌تر عمل کرده و به خوبی نمی‌توانند با تغییرات حاصله از نظر سبک زندگی روزانه در این ماه کنار بیایند. در نتیجه با عود یا تشدید علائم بیماری مواجه می‌شوند. به همین دلیل توصیه می‌شود این قبیل بیماران از روزه‌داری مستمر یک ماهه خودداری کنند.


  برای جلوگیری از ایجاد سنگ کلیه

  دکتر کیوان دادخواه، متخصص جراحی کلیه 

  با توجه به این که در ماه مبارک رمضان، افراد در معرض کم آبی شدید قرار می گیرند و مواد زائد با غلظت بالا در ادرارشان دفع می‌شود، بنابراین در این ماه برای پیشگیری از تشکیل سنگ‌های کلیه و دستگاه ادراری، باید مبادرت به مصرف مایعات بیشتری در سحر و افطار کرد.

  همچنین، افرادی که تشکیل سنگ‌های ادراری در آن‌ها فعال بوده و بیش از دو سنگ ادراری ظرف مدت 6 ماه داشته‌اند یا هم اکنون دارای سنگ ادراری هستند، بهتر است موارد احتیاط را در زمینه مصرف مایعات رعایت نمایند.

  اما روزه‌دارانی که فقط یک نوبت سنگ ادراری درمان شده داشته‌اند، به شرط مصرف آب فراوان بین افطار تا سحر می‌توانند روزه بگیرند، هر چند تحت نظر بودن این افراد توسط پزشک نیز بسیار ضروری است.


  برای بیماران دیالیزی کلیوی

  دکتر بهروز برومند، فوق تخصص کلیه

  بیماران کلیوی که تحت درمان دیالیز قرار گرفته‌اند، باید از روزه گرفتن خودداری کنند. با توجه به این که بیماران دیالیزی قدرت تطابق پرخوری و کم‌خوری را ندارند و بیشتر اوقات هم کم‌اشتها هستند، از نظر پزشکی، قادر به روزه گرفتن نیستند.


  برای سلامت گوارش

  دکتر افرا درخشی، متخصص تغذیه

  مصرف نان، پنیر، سبزی و مایعات همراه خرما بهترین افطار به شمار می‌رود و صرف شام برای جلوگیری از ولع پس از افطار، 2 ساعت بعد توصیه می شود.

  علاوه بر افطار، در سحری نیز خوردن غذای کامل توصیه می‌شود. خوردن غذای سحر ضمن افزایش کارایی روزانه، از بروز صدمات سیستم عصبی، چشم و قلب جلوگیری می‌کند.

  سحری باید شامل یک وعده غذای کاملِ سبک و سرخ نشده باشد.


title: نکات تغذیه ای مهم برای روزه داری در تابستان
text:
  نکات تغذیه ای مهم برای روزه داری در تابستان




  به دلیل همزمان شدن ماه مبارک رمضان با فصل تابستان و افزایش طول مدت روزه‌داری توجه به چند نکته برای مراقبت از سلامتی ضروری است.

  _ ماه مبارک رمضان فرصتی برای افراد روزه‌دار است که الگوی‌های ناسالم زندگی خود را تغییر دهند و به خصوص افرادی که از اضافه وزن رنج می‌برند یا به سیگار عادت دارند می‌توانند حداقل یک ماه از این فاکتورهای بیماری‌زا دوری کنند.

  _ روزه‌داری راهکاری موثر برای کاهش وزن است که در پی آن وضعیت سلامت بدن بهبود پیدا می‌کند. افرادی که به بیماری‌هایی از جمله کلسترول بالا، فشارخون و دیابت مبتلا هستند می‌توانند با روزه گرفتن شرایط خود را بهتر کنترل کنند.

  _ همچنین برخی از روزه‌داران تمایل دارند در دو وعده سحر و افطار در مصرف مواد خوراکی افراط کنند که این شیوه البته تمام فوائد روزه‌داری را از بین می‌برد.

  _ از دیگر مشکلاتی که روزه‌دارن در ماه رمضان امسال ممکن است با آن روبرو شوند می‌توان به ترش کردن، سوء هاضمه،‌ سردرد، کاهش شدید آب بدن، خستگی و گرمازدگی اشاره کرد که به دلیل گرمای هوا بروز می‌کنند.

  _ پزشکان توصیه می‌کنند که برای پیشگیری از این قبیل مشکلات روزه‌داران در ساعات افزایش دمای هوا در طول روز تا حد امکان از خانه و محل کار خود خارج نشوند و در فضای باز نیز بیشتر در سایه باشند.

  _ همچنین مصرف مایعات بیشتر در ساعات بین افطار تا سحر توصیه می‌شود تا کم‌آبی بدن در طول روز جبران شود. علاوه بر این روزه‌داران باید پس از افطار حتی‌الامکان از مصرف مواد کافئین‌دار پرهیز کنند چون مصرف این مواد خوراکی احتمال کم‌آبی بدن را تشدید می‌کنند.

  _ علاوه بر این لازم است افراد مبتلا به دیابت پیش از اقدام به روزه گرفتن با پزشک معالج خود مشورت داشته باشند تا توصیه‌های ضروری و تغییرات لازم برای آنان در نظر گرفته شود. همچنین روزه‌دارانی که به دیابت مبتلا هستند بعد از افطار باید مایعات زیاد مصرف کنند.

  در مدت زمان روزه‌داری بدن از میزان گلوکز ذخیره شده استفاده می‌کند و پس از آن چربی موجود در بدن سوزانده می‌شود که در کاهش کلسترول، وزن و فشارخون موثر است.

  منبع : isna.ir
  گردآوری سلامت اکاایران


title: توصیه های غذایی برای روزه داران
text:
  توصیه های غذایی برای روزه داران




  اگرچه برای روزه داران واقعی فواید روزه و آثاری که بر جسم آنها دارد هدف اصلی نیست ، اما به هرحال در روایات بر این نکته تاکید شده است که گذشته از آثار معنوی، روزه ماه رمضان در سلامت جسمی روزه داران هم مؤثر است. اما نباید فراموش کرد که تنها در شرایطی می توان انتظار داشت که روزه دار سلامت جسم و روح را به دست آورد که مطابق اصول صحیحی باشد. مثلاً روزه می تواند با کاهش وزن بدن، سبب کاهش فشار بر مفاصل استخوانی پا، کمر و سایر اندام شود؛ البته در صورتی که شخص روزه دار در خوردن افطاری و سحری طوری زیاده روی نکند که بعد از پایان ماه رمضان اضافه وزن پیدا کند. رعایت توصیه های زیر می تواند به یک روزه داری سالم کمک کند.

  توصیه هایی برای افطار

  1 – بیشتر انرژی بدن باید با خوردن سحری تامین شود. پس افطار را سبک بخورید تا شکم سنگین نشود.

  2 – غذای افطار باید سبک و پرکالری بوده و سریع هضم شود. مثل: خرما ، شله زرد ، مقداری کمی شیر و چای کمرنگ. شما هم حتماً از غذاهای کم حجم استفاده کنید تا به معده فشاری وارد نشود.

  3 – بهتر است با چای شیرین و خرما روزه خود را باز کنید و حتی المقدور از نوشیدن آب زیاد بپرهیزید؛ چون این کار باعث بی حالی، ضعف و درد معده خواهد شد.

  غذای افطار باید سبک و پرکالری بوده و سریع هضم شود. مثل: خرما ، شله زرد ، مقداری کمی شیر و چای کمرنگ.

  4 – موقع افطار مایعات زیادی مصرف نکنید؛ چرا که مصرف مایعات در این زمان، سبب سوء هاضمه می شود، اگرچه در ساعات بعد از افطار نوشیدن آب زیاد مفید است.

  5 – در زمان افطار و سحر از خوردن غذاهای پرچرب خودداری کنید.


  توصیه هایی برای سحری

  1 – فراموش نکنید که پرخوری در هنگام سحر نه تنها از احساس گرسنگی در ساعات انتهایی روز جلوگیری نمی کند، بلکه در ساعات ابتدایی بعد از سحر، فشار زیادی را به معده و دستگاه گوارشی فرد وارد می کند که سبب بروز علائمی نظیر سوء هاضمه، درد و نفخ معده می شود.

  2 – در ماه رمضان سعی کنید شب ها زود بخوابید تا بتوانید سحر به موقع ( تقریباً 5/1 ساعت قبل از اذان صبح ) بیدار شوید. با این روش از ورود مقدار زیادی غذا و مایعات به معده و تجمع آنها جلوگیری می کنید و هضم غذا نیز راحت تر خواهد بود.

  3 – بیدار نشدن برای سحری کاملاً اشتباه است و در طولانی مدت سبب ضعف و بی حالی روزه داران خواهد شد.

  4 – در سحر از مواد غذایی پروتئین دار ( تخم مرغ ، حبوبات ، لبنیات و گوشت ) استفاده کنید و به جای نوشیدن آب زیاد، میوه های آب دار بخورید.

  5 – مایعات توصیه شده برای سحری باید به تدریج نوشیده شوند. یک لیوان آب میوه و یک لیوان شربت عسل یا قند اثر مفیدی خواهد داشت.

  در سحر از مواد غذایی پروتئین دار ( تخم مرغ ،حبوبات ، لبنیات و گوشت ) استفاده کنید و به جای نوشیدن آب زیاد، میوه های آب دار بخورید.

  6 – رژیم غذایی سحر بهتراست شامل مواد غذایی متنوع باشد. این نکته برای نوجوانان اهمیت بیشتری دارد و باید از مواد غذایی قندی، پروتئین دار و پر انرژی استفاده کنند.

  7 – از مصرف نمک زیاد خودداری کنید، چون نمک زیاد سبب دفع مایعات از بدن و احساس تشنگی در ساعات روز خواهد شد. با یک رژیم غذایی معمولی، نمک کافی به بدنتان خواهد رسید و نیازی به مصرف نمک اضافی نیست.

  8 – بعد از خوردن سحری حتی الامکان نخوابید، چون وضعیت درازکش، سبب برگشت مواد به مری و ترش کردن می شود و گذشته از آن فردای آن روز احساس خوبی نخواهید داشت. این کار در دراز مدت باعث سوزش سردل و بیماری " رفلکس معده و مری " می شود. در این بیماری غذا از معده و مری بر می گردد و به اصطلاح احساس " ترش کردن" را گویند.


  توصیه هایی دیگر برای روزه داران

  1 –اول ساعات بعد از سحری و سپس ساعات بعد از افطار به ترتیب برای مطالعه دانش آموزان و دانشجویان وقت مناسبی است.

  2 – ورزشکاران در ماه رمضان نسبت به افراد عادی نیاز بیشتری به پروتئین ، قند و ویتامین ها دارند. باید حدود 3 ساعت بعد از افطار ورزش را شروع کرد تا غذای مصرف شده فرصت هضم پیدا کند. بین خوردن غذا و شروع ورزش باید فاصله ای باشد که جریان خون بتواند به راحتی به عضلات بدن برسد.

  3 – درماه رمضان تمرینات ورزشی سبک تر باشد، زیرا بدن نمک و آب زیادی در جریان ورزش از دست می دهد و در ورزش های شدید منجر به ضعف شدید بدن می شود. ورزشکار باید تا سحر به تدریج مایعات زیادی مصرف کند که نیازهای بدنش تامین شود.

  4 – خرما ، سوپ، سبزیجات و شیر برای افطار ورزشکاران توصیه می شود.

  5 – در صورتی که فردی بعد از افطار قصد تمرین ورزش سنگین یا مسابقه ورزشی را دارد بهتر است قبل از شروع مسابقه، هنگام افطار از گوشت، زرده تخم مرغ و ماهی استفاده کند. مصرف مایعات فراوان از جمله آب میوه ها قبل از ورزش هم مناسب است.

  6 – میزان انرژی تامین شده از پروتئین در ورزشکاران باید حدود 15 درصد و حداکثر 20 درصد باشد؛ چون پروتئین زیاد، مناسب نیست و سبب تولید مواد زاید در خون و احساس خستگی در حین ورزش می شود.

  منبع : ماهنامه دنیای تغذیه


title: سوالات یک دیابتی درباره روزه
text:
  سوالات یک دیابتی درباره روزه


   

  در آستانه ماه مبارک رمضان، بیماران زیادی از پزشکان خود در مورد امکان روزه داری سئوال می کنند. بیماران دیابتی نیز با توجه به شرایط خاص بیماری، در این مورد پرسش های گوناگونی دارند. در اینجا سعی شده است که به تعدادی از این سؤالات پاسخ داده شود. قابل ذکر است که در مورد بیماران دیابتی ممنوعیت کامل روزه داری وجود ندارد.


   1-  من بیماری قند دارم و در حال حاضر برای پایین آوردن قند خونم از قرص قند استفاده می کنم. آیا می توانم روزه بگیرم؟

  در صورتی که شما به بیماری مزمن دیگری مبتلا نیستید و در حال حاضر قند خونتان در حد قابل قبولی (در حالت ناشتا زیر 160 میلی گرم در دسی لیتر ) است و اخیراً دچار افت قند خون نشده اید، به احتمال زیاد می توانید روزه بگیرید.


  2-  آیا دخترم که دیابتی است و انسولین تزریق می کند هم می تواند روزه بگیرد؟

  بعید به نظر می رسد که ایشان بتواند روزه داری را تحمل کند. البته اگر اصرار بر روزه داری  داشته باشد، در صورتی که انسولین زیادی مصرف نمی کند و طی روز دچار افت قند خون نمی شود، با احتیاط کامل و رعایت نکاتی که بیان خواهد شد ممکن است بتواند، دوره روزه  داری را بدون خطر پشت سر بگذارد.


  3- آیا اگر من روزه بگیرم ممکن است دچار عوارض بدی شوم؟

  خطرناک ترین عارضه روزداری، کاهش بیش از حد قند خون است. شما طی روزه داری بیش از هر چیز باید مراقب باشید که قند خونتان زیاد افت نکند.


  4- چگونه می توانم بفهمم که قند خونم پایین است؟

  افت قند خون با علائمی مانند: ضعف و بی حالی شدید، عرق سرد فراوان ، تپش قلب، سرگیجه و تاری دید، گرسنگی شدید، لرزش بدن و در نهایت بیهوش شدن مشخص می گردد.


  5-  اگر وسط روز دچار چنین مشکلی شدم چه کنم؟

  در صورتی که شما گلوکومتر(دستگاه اندازه گیری قند خون) در اختیار دارید، فوراً قند خونتان را اندازه بگیرید، در صورتی که قند خونتان کمتر از 50 بود، حتماً باید روزه خود را افطار کنید. اما اگر گلوکومتر ندارید با بروز علائم افت قند خون ، سریعاً روزه خود را افطار کنید و با مصرف شربت و شیرینی مختصر، از عوارض بعدی پیشگیری کنید.


  6- آیا روزه گرفتن رژیم محسوب می شود یا اینکه طی ماه رمضان هم باید رژیم خاصی را رعایت کنم؟

  رعایت رژیم دیابتی برای شما الزامی است. شما طی ماه رمضان بین افطار تا اذان صبح مواد غذایی مصرف می کنید، لذا باید نکاتی را رعایت نمایید که قند خون شما در این فاصله بیش از حد بالا نرود.


  7- آیا میزان کل مواد غذایی مصرفی در ماه رمضان باید مانند رژیم قبلی ام باشد؟

  بله، حتماً. شما نباید کالری دریافتی خود را در ماه رمضان نسبت به قبل افزایش دهید. خصوصاً مصرف مواد قندی و شیرین از جمله زولبیا و بامیه را حتماً محدود کنید. در صورت تمایل شدید به مواد شیرین می توانید از مربا یا نوشابه های رژیمی استفاده کنید و یا هنگام افطار دو عدد خرما همراه با چای کم رنگ مصرف کنید.


  8- وعده های غذایی ام باید به چه صورت باشد؟

  بهتر این است که با یک افطار ساده (مثلاً مشابه صبحانه)آغاز کنید و شام را با فاصله 2-1 ساعت بعد مصرف نمایید. قبل از خوابیدن هم می توانید، غذای مختصری (مشابه عصرانه) بخورید. سحری را هم حتماً میل کنید.


  9- اگر برای خوردن سحری نتوانستم بیدار شوم چه کنم؟

  بهتر است از روزه گرفتن آن روز منصرف شوید، چرا که احتمال پایین افتادن قند خونتان و عوارض دیگر زیاد است.


  10- نوشیدن آب و مایعات غیر قندی تا چه اندازه مجاز است؟

  بهتر این است که آب کافی بنوشید تا طی روز دچار کم آبی نشوید، توصیه می کنیم بعد از خوردن سحری قبل از شروع روزه ، حداقل 2-1  لیوان آب بنوشید.


  11- آیا رفتن مرا به مهمانی های افطاری صلاح می دانید؟

  مسلماً شرکت در جمع خانواده و دوستان از نظر روحی بسیار برایتان مناسب است، اما چه در ماه رمضان و چه غیر آن، هیچگاه در مهمانی ها فراموش نکنید که شما یک بیمار دیابتی هستید و باید در خوردن مواد غذایی احتیاط لازم را به جای آورید تا سال ها با سلامت کامل به زندگی ادامه دهید.


  12- اگر بعد از افطار احساس کردم قند خونم بالاست چه کنم؟

  در صورت امکان قند خونتان را اندازه گیری کنید. اگر بالای 250 بود، باید شب بعد 20 درصد از کالری دریافتی خود را کم کنید تا دچار مشکل نشوید. به هر حال متوجه باشید که اگر قند خونتان هنگام شب بالا باشد، نتایج مثبت روزه داری عاید شما نخواهد شد.


  13- اگر هنگام سحر احساس کردم قند خونم بالاست چه کنم؟

  در این صورت اگر قند خونتان بالای 200 باشد، باید از مواد غذایی سحری خود 20 درصد کم کنید؛ اما اگر قند خونتان بالای 350 بود، توصیه می کنم اصلاً روزه نگیرید.


  14- اگر طی روز استراحت کنم بهتر است یا می توانم فعالیت داشته باشم؟

  فعالیت فیزیکی شما باید در حد معمول بوده و استراحت زیاد ، به نفع شما نیست. اموری که نیاز به فعالیت جسمانی شدید دارد را بهتر است بعد از ظهرها انجام ندهید تا از افت شدید قند خون پیشگیری شود.


  15- ورزش چطور؟

  ورزش سبک 15-10 دقیقه ای هنگام صبح حتماً برایتان مناسب است، اما ورزش هنگام بعد از ظهر و قبل از افطار می تواند مشکل ساز باشد. باید در صورت امکان، در طول شب زمانی را به ورزش اختصاص دهید.


  16- در ماه رمضان قرص هایم را در چه زمانی مصرف کنم؟

  به طور کلی قرص های مصرفی صبح و ظهر را هم زمان هنگام افطار و قرص مصرفی شبانه را قبل از سحری مصرف کنید. البته اگر قند خونتان تحت کنترل است، ممکن است، تحت نظارت پزشک بتوانید تعداد قرص هایتان را کاهش دهید.


  17- اگر فراموش کردم قرصم را مصرف کنم چه باید بکنم؟

  از آنجا که عدم مصرف مایعات طی روز می تواند منجر به غلیظ شدن خون و بالاتر رفتن قند خون و عوارض دیگر شود، لذا توصیه می کنم حتماً قرص خود را به موقع مصرف کنید و اگر فراموش کردید خصوصاً در صورتی که معمولاً قند خونتان بالاست، بهتر است آن روز را روزه نگیرید.


  18- بهترین زمان برای آزمایش قند خون در ماه رمضان چه زمانی است؟

  باید هر بیمار دیابتی که روزه می گیرد، گلوکومتر در اختیار داشته باشد و قبل از افطار، دو ساعت بعد از افطار و قبل از سحری ، قند خون خود را اندازه گیری نماید. اما در صورتی که گلوکومتر در دسترس نباشد بهتر است، آزمایش های خود را تحت نظارت پزشک و در زمان تعیین شده انجام دهید. در ماه رمضان بررسی قند خون ناشتا باید قبل از افطار صورت گیرد که بسیار کمک کننده است.


  19- آیا اگر روزه بگیرم چربی خونم هم پایین می آید؟

  در صورتی که رژیم خود را رعایت کرده باشید می توانید، منتظر کاهش چربی های خونتان باشید. این مسئله در پیشگیری از بیماری های قلبی-عروقی و فشار خون هم به شما کمک می کند . طی ماه رمضان، رژیم غذایی در بسیاری از خانواده ها حاوی مواد قندی و نشاسته ای فراوان می باشد که ضمن اثر نامطلوب بر قند خون ، چربی های خون را هم بالا می برد.


  20- آیا بیماران دیابتی که به نحوی دچار عوارض مزمن دیابت به صورت مشکل کلیه ها، چشم، قلب و ... شده اند، می توانند روزه بگیرند؟

  هر چند ممکن است برخی از این افراد با روزه گرفتن دچار مشکل حادی نشوند، ولی برای پیشگیری از پیشرفت عوارض مزمن بهتر است، روزه نگیرند یا با پزشک متخصص مربوطه مشورت کنند.

  منبع: طعام اسرار


title: توصیه‌های پیامبر اسلام درباره سلامتی
text:
  توصیه‌های پیامبر اسلام درباره سلامتی




  پیامبر اسلام و ائمه معصومین به بهداشت و سلامتی جسم توجه زیادی داشتند و مصرف مال را در این راه اسراف نمی دانستند، چنانکه عقیده داشتند آنچه در راه سلامتی بدن مصرف شود، اسراف نمی باشد. اسراف در چیزهایی است که باعث ضرر رساندن به بدن شود. در این مطلب تعدادی از توصیه های پیامبر اسلام درباره سلامتی بدن و روح را آورده ایم.

  یکی از علل پیشرفت مسلمانان در پزشکی، توجه پیامبر اکرم (ص) به مسائل بهداشتی بوده است. اسلام، درباره اصول کلی پزشکی و بهداشت دستورهایی به پیروانش داده است که می‌توان از این دستورها به عنوان یکی از پایه‌های علم پزشکی اسلامی یاد کرد.

   

  اسلام و سلامت,نکات بهداشتی, توصیه های پیامبر درباره سلامتی, سخنان پیامبر درباره مسواک زدن



  احادیثی زیادی از پیغمبر اسلام (ص) درباره سلامت، بیماری، بهداشت و مسایل دیگر مربوط به پزشکی وجود دارد. مجموعه گفته‌های پیغمبر اسلام درباره طب را بعدها نویسندگان اسلامی تدوین کردند و بر آن شرح‌ها نوشتند و این مجموعه‌ها به نام طب‌النبی معروف گردید. ائمه علیهم السلام هم روایات پزشکی زیادی را از پیامبر اکرم (ص) نقل کرده اند.


  پیامبر اسلام فرموده اند:
  • آن که دردها را آفریده، درمان آنها را نیز آفریده است.
  • هر دردی را درمانی است، پس چون دارو به درد برسد، به اذن خداوند بهبود یابد.
  • خود را مداوا کنید، چراکه خداوند هیچ دردی  را فرو نفرستاده، مگر آنکه برای آن درمانی نازل کرده است.
  • هر کاری را چاره ای است و چاره تندرستی در دنیا چهار چیز است : کم سخن گفتن، کم خوابیدن (خواب کافی)، کم راه رفتن و کم غذا خوردن.
  • روزه بگیرید تا تندرست بمانید.
  • سفر کنید تا تندرست بمانید.

   

  • سه چیز است که بدن به واسطه آن شاداب می شود و رشد می کند: بوی خوش، جامه نرم و نوشیدن عسل.
  • خوردن شام را ترک نکنید، هر چند به خوردن یک عدد خرمای خشک باشد، چرا که خوردن شام، مایه نیرومندی پیر و جوان است و ترک آن مایه پیری و در هم شکستگی.
  • هر کس اندوه و دغدغه اش فراوان شود، بدنش بیمار می گردد.


  • کوتاه کردن ناخن ها مانع بروز درد بزرگ می شود و روزی شخص را فراوان می کند.
  • هر کس به حرام درمان بجوید، خداوند در آن شفایی قرار نمی دهد.
  • تا هنگامی که بدنت درد را تحمل می کند، از دارو بپرهیز و آنگاه که درد را تحمل نکرد، از دارو استفاده کن.
  • هر کس سلامتی بر بدنش چیرگی دارد، مداوا نکند.
  • هر کس می تواند با بیماری خود سر کند، از درمان بپرهیزد، زیرا بسا دارویی که خود ، بیماری بر جا می نهد.

   

  توصیه های پیامبر اسلام در مورد بهداشت دهان و دندان
  • چرخاندن آب در دهان، مایه آمرزش شما و باعث فرار شیطان است.
  • هر کس در هر روز دو بار مسواک بزند، سنت پیامبران را استمرار بخشیده است، در برابر هر نمازى که بخواند، خداوند برایش پاداش صد رکعت مى نویسد، از فقر به غنا (و بى نیازى) درمى آید، دهانش خوش بو مى شود، حافظه اش فزونى مى یابد، فهمش استوار مى گردد، غذایش گوارش مى یابد، درد دندان هایش از میان مى رود، بیمارى از او دور مى گردد و فرشتگان به واسطه نورى که بر او مى بینند، با او دست مى دهند.


  • مسواک زدن دوازده ویژگى دارد :

  مایه پاکى دهان است؛ سبب خشنودى پروردگار است؛ دندان ها را سفید مى کند؛ جِرم دندان را از میان مى بَرَد؛ بَلغَم را مى کاهد؛ غذا را مطبوع مى سازد؛ حسنات را دو چندان مى کند؛ به واسطه آن سنت انجام مى گیرد؛ فرشتگان بدین وسیله حضور مى یابند؛ لثه را تقویت مى کند؛ بر گذرگاه قرآن مى گذرد و نزد خداوند، هر دو رکعت نماز با مسواک، دوست داشتنى تر از هفتاد رکعت بى مسواک است.


  - دندان هایی که صاف و زیبا هستند، در اثر جویدن غذا، آلوده می شوند و کم کم بوی دهان تغییر می یابد و ایجاد فساد در قوای دماغیه می نماید. وقتی که انسان مسواک نماید، فساد از بین می رود و دندان دوباره تمیز و پاکیزه می گردد.


   

  • خلال کردن دندان ها موجب بهداشت دهان و سبب جلب روزى است.
  • اگر برای مردم دشوار نبود، در هر نماز مسواک زدن را واجب می کردم.
  • جبرئیل همواره مرا به مسواک زدن سفارش می‏کرد تا جایی که گمان کردم آن را واجب خواهد ساخت.
  • به مسواک زدن امر شدم آن گونه که ترسیدم بر من فرض گردد.
  • مسواک زدن، اقتضای فطرت انسان است.
  • دندان های خود را خلال کنید (مثل نخ دندان)، زیرا خلال کردن جزء نظافت است و نظافت نشانه ایمان است و شخص با ایمان داخل بهشت می شود.

  • یکی از حقوقی که مهمان به گردن میزبان دارد این است که میزبان برای او چوب خلال دندان را در وقت غذا خوردن آماده کند.

  توجه اسلام به جزئیات بهداشتی تا این حد بوده که به ما اجازه نداده با هر چیزی خلال کنیم. در یک روایت آمده است که : خلال کردن با هر چیزی، موجب فقر است.


  روش غذا خوردن پیامبر اسلام
  حضرت هیچگاه تا حد سیر شدن غذا نمی خورد و پرخوری را سبب بیماری می دانست.
  پیامبر هیچگاه در غذا نمی دمیدند (فوت نمی کردند) و صبر می کردند تا غذای داغ سرد شود و می فرمود: برکت در غذای سرد است.
  البته منظور این است که پیامبر غذا را وقتی خیلی داغ بود نمی خوردند تا کمی ملایم و قابل خوردن شود، نه اینکه بعضی غذاها را که باید گرم خورده شود، آن را سرد کنند و بخورند.


  10 نکته از بهداشت شخصی پیامبر اسلام

  در اینجا به بخشی از بهداشت شخصی پیامبر اشاره می کنیم.
   

  1- شستشوی بدن در اسلام از اهمیت زیادی برخوردار است و توجه به پاره ای مسائل که همراه نظافت و شستشوی بدن است مانند وضو و غسل و موارد آن که از سنت های موکد اسلام است می تواند بیانگراین اهمیت باشد. پیامبر اسلام حمام خصوصی داشت و کسی در حمام به او کمک می کرد. همچنین قبل از حمام رفتن چیزی میل می کرد و هنگام بیرون آمدن سر خود را با عمامه می بست و ایمنی از سردرد را از خواص آن بر می شمرد.


  2- پیامبر اسلام موهای سرش را با سدر می شست و می فرمود کسی که سر خود را باسدر بشوید خداوند وسوسه شیطان را از او دور می کند و چنین کسی مرتکب معصیت نمی شود و هر کس معصیت نکند وارد بهشت می شود.


  3- پیامبر اسلام می فرمود زدودن موهای زائد بدن مایه افزایش دید چشم و قوی شدن عضلات و مانع چروک و آلودگی بدن می شود.
  4- رسول خدا فرمود: هر کس می خواهد از فقر در امان باشد و از درد چشم و پیسی و جنون ننالد، ناخن هایش را روز پنج شنبه هنگام عصر بگیرد و از انگشت کوچک دست چپ شروع نماید.


  5- حضرت دهان، دست و صورت خود را می شست و آب را در دهان غرغره می کرد و هر وقت دست و صورت خود را می شست، با حوله ای مخصوص، صورتش را خشک می کرد و غیر از ایشان کسی به آن حوله دست نمی زد.
  6- رسول خدا در شبانه روز سه بار مسواک می کرد : قبل از خواب، بعد از بیدار شدن از خواب و پیش از نماز صبح. آن حضرت با چوب اراک (درختی مخصوص) مسواک می کرد و جبرئیل او را به این کار سفارش کرده بود.

   

  7- پیامبر به خلال کردن دندان ها بعد از غذا (مثل نخ دندان امروزی) اهمیت زیادی می داد و می فرمود: خلال کردن دندان ها موجب بهداشت دهان و سبب جلب روزى است.


  8- در مورد بوی خوش بدن نقل شده که هزینه عطر رسول اکرم بیش از خوراک او بود. آن حضرت خود را با مشک خوشبو می کرد چندان که مشک بر فرق سرش برق می زد. آن حضرت آن قدر خوشبو بود که هر جا عبور می کرد تا سه روز بوی خوشش از آنجا به مشام می رسید.


  9- رسول گرامی اسلام موهایش را شانه می کرد و هنگام شانه زدن می فرمود: شانه زدن "وبا" را از بین می برد. آن حضرت به دیگران نیز سفارش می کرد که موهایشان را مرتب کنند (کوتاه نگه دارند و شانه کنند).
  10- حضرت علی (ع) فرموده اند: رسول خدا هر وقت در آینه می نگریست می فرمود: سپاس خدای را که خلقت مرا کامل و صورت مرا زیبا گردانید  و در مقابل عیوب دیگران، مرا زینت بخشید.


  امام صادق (ع) فرموده اند: پیامبر در آینه نگاه می کرد و موهای سرش را منظم می نمود و شانه می زد و گاهی در آب نگاه می کرد و موهایش را مرتب می کرد و این کار را برای بیرون رفتن از منزل انجام می داد.
  حضرت می فرمود : خداوند دوست دارد که بنده اش چون به سوی برادرانش می رود، خود را برای آنها منظم کند و بیاراید و زیبا سازد.

  منابع:
  سیب سلامت (سایت کانون فرهنگی هنری والعادیات یزد)
  هفته نامه سپید
  سایت موسسه امام هادی
  قدس آنلاین


title: دهانی خوشبو با کمک طب اسلامی
text:
  دهانی خوشبو با کمک طب اسلامی




  بوی بد دهان، از آن مشکلاتی است که می‌تواند آن چنان باعث آزار انسان بشود که روابط اجتماعی او را مختل کند و حتی باعث گوشه‌نشینی و انزوای او شود.


   

  ائمه معصومین (ع) و پیشوایان دینی ما را به یکسری امور سفارش کرده‌اند که می‌توانیم با رعایت آن‌ها دهانی خوشبو داشته باشیم:

   

  پیامبر خدا (ص) : «مویز، چه نیکو خوراکی است! پِی را استحکام می‌بخشد، بیماری را از میان می‌بَرَد، خشم را فرو می‌نشانَد، پروردگار را خشنود می‌سازد، بلغم را می‌بَرَد، بوی دهان را خوش می‌سازد و رنگ را صفا می‌دهد 1».

   

  امام صادق (ع) : «چه نیکو لقمه‌ای است پنیر! دهان را تَر و تازه می‌کند، بوی دهان را خوش می‌سازد، غذای پیشین را هضم می‌کند و غذا را مطبوع می‌سازد 2».

   

  آن حضرت همچنین فرمود: «حَوْک (بادْروج)، سبزی پیامبران است. بدانید که در آن، هشت ویژگی است: هَضم‌کننده است؛ گرفتگی‌های عروق و مجاری را می‌گشاید؛ آروغ را خوش‌بو می‌سازد؛ دهان را بوی خوش می‌بخشد؛ اشتهاآور است 3».

  * به نقل از ایّوب بن نوح، یکی از کسانی که با امام کاظم علیه‌السلام بر سرِ سفره‌ای حضور یافته بود، برایم نقل کرد که ایشان، بادروج خواست و فرمود: «دوست دارم غذا را با آن آغاز کنم. انسدادها را باز می‌کند، غذا را دوست‌داشتنی می‌سازد و ... غذای خویش را با آن، پایان ده؛ زیرا آنچه را پیش‌تر بوده، گوارش می‌دهد و آنچه را پس از آن خواهد بود، دوست‌داشتنی می‌سازد، سنگینی را از میان می‌برد و بوی آروغ و بوی دهان را خوش می‌سازد 4».

  * به نقل از فرات بن احنف: از امام صادق علیه‌السلام درباره تَرِه پرسیدند. فرمود: «بخور؛ چرا که در آن، چهار ویژگی است: بوی دهان را خوش می‌سازد 5».

   

  امام علی (ع) نیز در حدیثی می‌فرمایند: «جویدن کُنْدُر، دندان‌ها را استحکام می‌دهد، بلغم را می‌راند و بوی بد دهان را می‌برد 6».

  امام صادق (ع) : «چه نیکو لقمه‌ای است پنیر! دهان را تَر و تازه می‌کند، بوی دهان

  را خوش می‌سازد، غذای پیشین را هضم می‌کند و غذا را مطبوع می‌سازد

  امام صادق (ع) همچنین فرمود: «چهار چیز است که دیده را جلا می‌دهد و سود دارد و زیانی نمی‌آورد 7».

  درباره آن‌ها از او پرسیدند، فرمود: «آویشن و نمک که چون در بر هم قرار گیرند، بادها را از دل برون می‌رانند، انسداد را می‌گشایند، بلغم را می‌سوزانند، آب را در بدن به جریان درآورند، بوی دهان را خوش می‌سازند، معده را نرمی می‌دهند، بوهای بد را از دهان ببرند».

   

  منابع:

  1- الاختصاص، صفحه 124 عن أبی هند الداری، بحار الأنوار، جلد 66، صفحه 153، حدیث 11؛ تاریخ دمشق، جلد 21، صفحه 60، کنزالعمّال، جلد 10، صفحه 41، حدیث 28266 دانش نامه احادیث پزشکی: 1 / 382

  2- الدروع الواقیة، صفحه 42 عن سماعة، بحار الأنوار، جلد 66، صفحه 105، حدیث 11 دانش نامه احادیث پزشکی: 1 / 382

  3- الکافی، جلد 6، صفحه 364، حدیث 4، مکارم‌الأخلاق، جلد 1، صفحه 388، حدیث 1309، بحار الأنوار، جلد 66، صفحه 215، حدیث 13.

  انظر تمام الحدیث فی ج 2، صفحه 198، حدیث 1513، دانش نامه احادیث پزشکی: 1 / 384.

  4- الکافی، جلد 6، صفحه 364، حدیث 3، مکارم‌الأخلاق، جلد 1، صفحه 389، حدیث 1312، بحار الأنوار، جلد 66، صفحه 215، حدیث 14.

  انظر تمام الحدیث فی ج 2، صفحه 198، حدیث 1514، دانش نامه احادیث پزشکی: 1 / 384.

  5- الکافی، جلد 6، صفحه 365، حدیث 4، الخصال، صفحه 249، حدیث 114، المحاسن، جلد 2، صفحه 315، حدیث 2085، مکارم الأخلاق، جلد 1، صفحه 387، حدیث 1303 عن الإمام الباقر علیه‌السلام نحوه، بحارالأنوار، جلد 66، صفحه 200، حدیث 1. انظر تمام الحدیث فی: ج 2، ص 434، حدیث 1928، دانش نامه احادیث پزشکی: 1 / 386.

  6- الخصال، صفحه 612، حدیث 10 عن أبی بصیر ومحمّد بن مسلم عن الإمام الصادق عن آبائه علیهم‌السلام، تحف العقول، صفحه 101، مکارم‌الأخلاق، جلد 1، صفحه 423، حدیث 1441، بحار الأنوار، جلد 66، صفحه 443، حدیث 2 دانش نامه احادیث پزشکی: 1 / 386

  7- مکارم الأخلاق، جلد 1، صفحه 416، حدیث 1410، بحار الأنوار، جلد 66، صفحه 198، حدیث 4. انظر تمام الحدیث فی: صفحه 332، حدیث 1756، دانش نامه احادیث پزشکی: 1 / 388

  بخش تغذیه و آشپزی تبیان 


title: ارتباط غذا با طول عمر از نگاه قرآن و احادیث
text:
  ارتباط غذا با طول عمر از نگاه قرآن و احادیث





  امروزه دانشمندان معتقدند که انسان با دور ساختن عوامل مرگ می‌تواند عمر نامحدود داشته باشد. همین مسئله باعث شده تا محققان در محیط آزمایشگاه با بهبود شرایط زندگی، عمر حشره ای را به هشتاد برابر افزایش دهند.


  پیری که به دنبال جوانی به وجود می‌آید، در حقیقت تغییرات و پیدایش کلسترول در جدار عروق است که به تصلب یا سفت شدن شرایین موسوم است. این یکی از تعریف‌های پیری است. حال اگر شرایطی به وجود آید و این چربی‌ها در جدار عروق جمع نشوند، پیری و فرسودگی به تأخیر خواهد افتاد. این شرایط عبارت است از:

  * اعتدال در صرف غذا و خودداری از پرخوری، چنان چه امیر مۆمنان علی (ع) می‌فرمایند: «هر که کمتر خورد رنج و آلامش (دردهایی که به بدن می‌رسد) کم‌تر است.»

  * رعایت آداب تغذیه به منظور جلوگیری از سوء هضم و نفخ و غیره.

  * خودداری از هرگونه اعتیاد.

  * مصرف ماست بیشتر از سایر غذاها برای مبارزه با میکروب‌های سم ساز روده (در افراد سالم و جوان)

  * مبارزه با یبوست و تنبلی روده

  * جلوگیری از پیدایش چربی خون در اثر مصرف نکردن روغن‌های حیوانی و غذاهای بسیار چرب.

  * سحرخیزی و ورزش در هوای آزاد به خصوص در صبح زود.

  * رعایت نوع غذای روزانه؛ زیرا اگر زیادتر از حد معمولی چرب باشد سازنده کلسترول، اگر خیلی‌ترش باشد موجب ضعف و پیری و سستی اعصاب، اگر خیلی پرنمک باشد باعث لاغری و کم سویی چشم و اگر خیلی شیرین باشد عامل چاقی خواهد بود.

  * صرف غذاهای مختلف و رنگارنگ در یک وعده غذایی، اختلال هضم را در پی خواهد داشت، زیرا هر یک از آن‌ها زمانی جداگانه برای هضم و جذب لازم دارد.

  رعایت نکات فوق در سالخوردگان بیشتر و در زمان پیری لازم است، زیرا دوران پیری زمان ضعف و ظهور بیماری‌ها است.

  افراد مسن غالباً دچار بیماری‌هایی از قبیل فشار خون، نقرس، دردهای مفصلی، نارسایی شریان‌های مغزی قلب (کرونرها) و مشکل شدن هضم به علت کم شدن شیره های هاضمه ای خواهند شد.

  امام جعفر صادق (ع) می‌فرمایند: موقعی که سن به 50 سالگی رسید، با شکم پر از چربی نخوابید

  قرآن کریم چنین می‌فرماید: هر که را عمر طولانی دادیم از خلقتش می‌کاهیم (هرچه پیری فراتر رسد، ضعف و سستی بیشتر خواهد شد) قسمتی از آیه 68 سوره یس.

  در دوران پیری دفع کلسیم از خون زیاد می‌شود و خوردگی استخوان‌ها شروع می‌گردد. مخصوصاً در افرادی که تحرک کمتری دارند.

  در این دوران عمر بایستی به اندازه نیاز مواد غذایی را مصرف کرد، زیرا اضافه آن به صورت چربی ذخیره شده مخاطرات زیادی به وجود می‌آید. در این رابطه پیامبر گرامی اسلام محمد مصطفی (ص) می‌فرمایند: معده خانه بیماری زایی است. به بدنتان چیزی که احتیاج دارد بدهید. (به اندازه احتیاج غذا بخورید)

  طبق گفته کارشناسان تغذیه مقدار کالری لازم در دوران پیری در حدود 1600 تا 2600 کالری است که باید به وسیله غذاهای روزانه تأمین شود. این مقدار کالری از خوردن غذاهای ساده نیز به دست می‌آید که روش پسندیده آن، این است که در 24 ساعت به عنوان مثال: یک وعده از غذای پختنی (ناهار) و یک وعده میوه‌جات (شام) و صبحانه نیز غذای بسیار سبک و بدون چربی استفاده شود.

  استفاده از غذاهای سبک به عنوان شام توسط ائمه اطهار (ع) بسیار توصیه شده است.

  امام جعفر صادق (ع) می‌فرمایند: موقعی که سن به 50 سالگی رسید، با شکم پر از چربی نخوابید.

  زیرا شب‌ها عصب سمپاتیک کم‌تر فعالیت دارد، برعکس عصب پاراسمپاتیک که فعالیت آن تازه شروع به کار می‌کند. سوخت و ساز بدن 10-20 درصد تنزل می‌کند، لذا شب‌ها چربی‌ها کمتر می‌سوزند و اکثر سالمندان نیز مبتلا به زیادی چربی خون هستند، این هر دو نقص باعث بروز عوارضی می‌شود که درباره آن شرح زیادی داده شده است.

  از رسول اکرم محمد مصطفی (ص) نقل شده است که: ایشان در جمعی از اصحاب حضور داشتند و فرمودند: کسی که شب میوه می‌خورد زیان نمی‌بیند.

  حضرت جعفر بن محمدالصادق (ع) می‌فرماید: روغن غذا، خوب است اما من دوست نمی‌دارم برای پیران و خوردن روغن در زمستان بهتر است از خوردن آن در تابستان.

  گروهی اظهار می‌دارند: برای مبارزه با چاقی شب‌ها شام نمی‌خوردند، حال اینکه نخوردن شام توصیه نشده است. باید خورد اما ساده و سالم و به اندازه چنان چه رسول گرامی اسلام (ص) می‌فرمایند: شام بخورید اگرچه مشتی خرما باشد. زیرا شام نخوردن مایه ضعف و پیری است.

  بخش تغذیه و آشپزی تبیان

  منبع: کیهان


   


title: اوتیسم چیست؟
text:
  اوتیسم چیست؟




  اوتیسم  ( ( Autismنوعی اختلال رشدی است که با رفتارهای ارتباطی ، کلامی غیر طبیعی مشخص می شود . علائم این اختلال در سال های اول عمر بروز می کندو علت اصلی آن ناشناخته است. این اختلال در پسران شایع تر از دختران است. وضعیت اقتصادی ، اجتماعی ، سبک زندگی و سطح تحصیلات والدین نقشی در بروز اوتیسم ندارد. این اختلال بر رشد طبیعی مغز در حیطه تعاملات اجتماعی و مهارت های ارتباطی تأثیر می گذارد. کودکان و بزرگسالان مبتلا به اوتیسم در ارتباطات کلامی و غیر کلامی ، تعاملات اجتماعی و فعالیت های مربوط به بازی، مشکل دارند. این اختلال ارتباط با دیگران و دنیای خارج را برای آنان دشوار می سازد . در بعضی موارد رفتارهای خود آزارانه و پرخاشگری  نیز دیده می شود. در این افراد حرکات تکراری ( دست زدن ، پریدن ) پاسخ های غیر معمول به افراد ، دلبستگی به اشیا و یا مقاومت در مقابل تغییر نیز دیده می شود و ممکن است در حواس پنجگانه ( بینایی ، شنوایی ، لامسه ، بویایی و چشایی )  نیز حساسیت های غیر معمول نشان دهند. هسته مرکزی اختلال در اوتیسم ، اختلال در ارتباط است.

  50 % از کودکان اوتیستیک قادر نیستند از زبان به عنوان وسیله اصلی برقراری ارتباط با سایرین استفاده نمایند. عدم به کار بردن ضمیر "من"  از ویژگی های کلامی این کودکان است. از مسائل دیگر تکلمی، تکرار کلمات و جملات اطرافیان است.
  انواع اختلالات نافذ رشد چیست؟
  چندین اختلال در زیر گروه اختلالات نافذ رشد وجود دارد. در اختلالات نافذ رشد آسیب شدید در چندین حوزه رشدی وجود دارد. افرادی که در طبقه بندی اختلالات نافذ رشد قرار می گیرند در برقراری ارتباط اجتماعی دچار مشکل هستند ولی شدت آن متفاوت است.

  نکات عمده ای که تفاوت میان اختلالات را بیان می کنند عبارت اند از :

  اختلال اوتیستیک
  : ارتباط ، تعامل اجتماعی و بازی تخیلی به طور مشخص آسیب دیده است. علائق ، فعالیت ها و رفتارهای تکراری دیده می شود . اختلال در سه سال اول زندگی شروع می شود.اختلال آسپرگر : با آسیب در تعاملات اجتماعی و وجود فعالیت ها و علائق محدود مشخص می گردد . علائم بالینی کلی که نشان دهنده تأخیر در زبان باشد وجود ندارد یعنی در حقیقت مبتلایان مشکلات تکلمی کمتری دارند. هوش طبیعی و یا بالاتر از طبیعی است.

  اختلال رت
  : اختلال پیش رونده ای است که فقط در دختران دیده می شود. ابتدا مراحل رشد طبیعی است ولی بعد مهارت های به دست آمده قبلی و استفاده هدف دار از دست ها را از دست می دهند و به جای آن حرکات تکرار شونده دست ایجاد می شود که بین سنین1-4 سالگی شروع می شود.اختلال فرو پاشنده دوران کودکی : رشد حداقل در دو سال اول زندگی طبیعی است . از دست دادن جدی مهارت هایی که قبلاً داشته است مشاهده می شود.

  اختلال نافذ رشد غیر اختصاصی
  : به تنهایی علائم مشخص هیچیک از اختلالات بالا را ندارد و نمی توان آنرا جزو یکی از طبقه بندی های فوق الذکر جای داد.

  علت اوتیسم چیست؟
  اوتیسم یک ناتوانی طولانی مدت است که منجر به اختلال عملکرد عصبی – روانی در فرد می شود. گر چه به نظر می رسد که اوتیسم عارضه نادری است اما اطلاعات اخیر گویای آن است که شیوع اوتیسم حتی تا20 مورد در هر10000 تولد زنده می رسد. اوتیسم در پسران3 - 4 برابر بیشتر از دختران دیده می شود. اگر چه علت اصلی آن کاملاً شناخته شده نیست، اما در سال های اخیر تحقیقات و مطالعات بسیاری در این زمینه صورت گرفته است.تحقیقات تأکید زیادی بر منشاء زیست شناختی و عصب شناختی در مغز دارد . در بسیاری از خانواده ها سابقه اوتیسم و یا اختلالات مربوط به آن وجود داشته است که ریشه ژنتیک را مطرح می کند اگر چه تا به حال ژن خاصی که مربوط به اوتیسم باشد شناخته نشده است .  پژوهشگران در مورد نقش ژنتیک در علت شناسی اوتیسم اختلاف نظر دارند و عده ای از آنها ترکیب چندین ژن را به عنوان علت اختلال مطرح می کنند . چندین نظریه درباره اوتیسم مطرح شده که هیچیک به طور دقیق اثبات نشده است.

  اوتیسم یک بیماری روانی نیست
  ؛کودکان مبتلا به اوتیسم کودکان سرکشی نیستند که خود رفتارهایشان را انتخاب کرده باشند. اوتیسم به دلیل داشتن والدین بد ایجاد نمی گردد، به علاوه هیچ عامل روان شناختی خاصی در خصوص تأخیر رشد کودک شناخته نشده است.

  علائم اوتیسم چیست ؟
  افراد مبتلا به اوتیسم معمولاً حداقل نصف علائمی را که در زیر عنوان شده است نشان می دهند . این نشانه ها از خفیف تا شدید متغیر هستند . در موقعیت های کاملاً متفاوت،  رفتارهایی که با سن کودک تطابق ندارد مشاهده می گردد.·       اصرار به یکسانی داشته و در مقابل تغییر مقاوم هستند.

  ·       مشکلات شدید تکلمی دارند.

  ·       در بیان نیازها مشکل دارند و از اشارات و حرکات به جای کلمات استفاده می کنند.

  ·       اغلب از ضمایر استفاده معکوس می کنند ، به جای استفاده از " من"  از " تو" استفاده می کنند .

  ·       کلمات و یا جملات دیگران را تکرار می کنند.

  ·       خنده و گریه بی دلیل دارند و یا بدون علت مشخص نگران و مضطرب می شوند.

  ·       قشقرق به پا می کنند و به دلایلی که برای دیگران آشکار نیست شدیداً پریشان می شوند.

  ·       قادر نیستند با دیگران رابطه برقرار کنند.

  ·       دوست ندارند در آغوش گرفته شوند و یا دیگران را در بغل گیرند.

  ·       تماس چشمی ندارند یا تماس چشمی آنها اندک است.

  ·       به روش آموزش معمول پاسخ نمی دهند.

  ·       با اسباب بازی، درست بازی نمی کنند.

  ·       چرخیدن و تاب خوردن را خیلی دوست دارند.

  ·       احساس درد کمتر یا بیشتر از حد دارند.

  ·       از خطرات نمی ترسند.

  ·       پر تحرک یا کم تحرک هستند.

  ·       به صحبتها و یا صداها پاسخ نمی دهند به طوری که به نظر می آید ناشنوا هستند اگر چه حس شنوایی سالم است.

  ·       70 % کودکان مبتلا به اوتیسم، ناتوانی هوشی دارند.



  باورهای غلط درباره اوتیسم:

  -1 کودکان مبتلا به اوتیسم هرگز ارتباط چشمی برقرار نمی کنند.

  -2 کودکان اوتیستیک نبوغ دارند.

  -3 کودکان مبتلا به اوتیسم صحبت نمی کنند.

  -4 کودکان اوتیستیک قادر به نشان دادن محبت خود نیستند.


  باورهای دیگر :
  -
  1 منظور از پیشرفت این کودکان یعنی این که کاملاً شفا یابند.

  -2 کودکان مبتلا به اوتیسم نمی توانند به دیگران لبخند بزنند.

  -3 کودکان اوتیستیک تماس بدنی محبت آمیز برقرار نمی کنند.

  ما می دانیم که این کودکان تحریکات حسی را به گونه ای متفاوت درک می کنند که موجب اشکال در ابراز محبت و برقراری ارتباط عاطفی در آنها می گردد. اما به هر حال این کودکان می توانند محبت کنند. در صورتی که این کودکان را باور کنیم قادر به داد و ستد عاطفی با آنها هستیم.


  سخنی با والدین گرامی

  مهم ترین اصل در بهداشت روانی خانواده ، پذیرش استعدادها ، تفاوت های فردی و در نهایتمعلولیت

  فرزند است. با توکل به خداوند بزرگ با در نظر گرفتن توانایی های فرزند خود و با دلگرمی هر چه بیشتر در کنار آموزگاران با همراهی همه افراد خانواده ،  نقایص کودک خود از قبیل مشکلات حسی ، جسمی ، حرکتی و ذهنی را بشناسیم و با قرار گرفتن کودک در جایگاه مناسب موافقت نماییم تا شاهد پیشرفت هرچه بیشتر او باشیم.


  اختلال بینایی

  اختلال بینایی همان کاهش توانایی دیدن است. اصطلاح هاینیمه بینا ، کم بینا ، نابینا برای توصیف میزان اختلال های بینایی به کار می روند.

  نیمه بینا : کاملاً مشخص است.

  کم بینا : اشخاصی که حتی با اصلاح چشم با وسایل کمکی نیز با مشکل مواجه هستند. نابینایان می توانند از باقی مانده بینایی خود استفاده نمایند. فقط20% آنان نابینای مطلق هستند .

  نابینای آموزشی : فردی است که قادر به استفاده از بینایی نیست و بر حواسی مانند شنوایی و لامسه تکیه می کند و باید از آموزش خاص هماهنگ با استفاده از حواس دیگر برای یادگیری استفاده کند.


  اختلال شنوایی
  به فردی ناشنوا اطلاق می شود که حس شنوایی او برای هدف های معمولی زندگی مفید و قابل استفاده نباشد.

   اختلال شنوایی به :

  * خفیف   (40-25 دسی بل )

  * متوسط (55-41 دسی بل )

  * نیمه شدید (70-56 دسی بل )

  * شدید   (90-71 دسی بل )

  * عمیق  (91 دسی بل )

  تقسیم بندی شده است.


  روش های آموزش در این اختلال :

  * گفتار خوانی یا همان لب خوانی

  * ارتباط شفاهی با استفاده از باقیمانده شنوایی و بصری

  * و ارتباط کلامی می باشد.

  همه افراد دچار آسیب شنوایی باید حتماً از سمعک  استفاده کامل نمایند.


  صرع

  فردی به صرع دچار می شود که در برخی از سلول های مغزی او ، مقدار انرژی الکتریکی به صورتی غیر طبیعی تخلیه می شود. در چنین حالتی انرژی تخلیه شده به سلول های مجاور گسترش می یابد؛ در نتیجه حالاتی نظیر بیهوشی ، حرکات غیر ارادی یا پدیده های حسی غیر طبیعی به فرد دست می دهد.


  کودکان بیش فعال ، پرتحرک

  کودک بیش فعال ، کودکی با فعالیت زیاد و اختلال توجه است . او دچار رفتار و کردار ناگهانی ، حواس پرتی ، اختلال یادگیری ، عدم تمرکز حواس فکری ، بیقراری شدید حرکتی و تحریک پذیری شدید ، عدم ثبات هیجانی ،کم خوابی، منفی گرایی شدید، تخریب رفتار ضد اجتماعی و تغییرات خلقی فراوان می باشد و مانع سکوت و تمرکز در کلاس می شود. در حالت های شدیدتر ، کودک دچار اختلال رفتاری پیشرفته می باشد که باید به روان پزشک مراجعه شود و کودک  پس از مصرف دارو از آموزش بهره گیرد.


  فلج مغزی

  فلج مغزی عارضه ای است که در اثر آسیب بخش کوچکی از مغز به وجود می آید که این بخش وظیفه کنترل حرکات را بر عهده دارد و در نتیجه ی آسیب ، اختلال هایی در کنترل ماهیچه های بدن پدید می آید.

  گردآوری سلامت آکا


title: جامعه آگاه معلولان توانا
text:
  جامعه آگاه معلولان توانا



   
  خنده می بینی ولی از گریه من غافلی
  کلبه من از درون ابر است و بیرون آفتاب
  قرار است که معلولین بتوانند مستقل باشند و هویت و شخصیت خود را به دیگران اثبات کنند، ولی با کدام امکانات؟ با کدام حمایت ویژه؟ باکدام برنامه؟
  در قانون جامعه حمایت از معلولان ، آمده است: سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلا می ایران موظف است حداقل دو ساعت از برنامه های خود را در هر هفته در زمان مناسب به برنامه های سازمان بهزیستی کشور و آشنایی مردم با توانمندی های معلولین اختصاص دهد. معلول در این قانون به افرادی اطلا ق می گردد که به تشخیص کمیسیون پزشکی سازمان بهزیستی بر اثر ضایعه جسمی، ذهنی، روانی یا توام، اختلا ل مستمر در سلا مت وکارایی عمومی وی ایجاد گردد به طوری که موجب کاهش استقلال فرد در زمینه های اجتماعی واقتصادی شود...


  افراد معلول هر یک، دارای توانایی ها و محدودیت های خاصی است معلولین بهتر از هر کس دیگری می دانند که قابلیت و ظرفیتشان تا کجاست این عزیزان می دانند مادامی که خود همت نکرده و حرکتی نکنند، جایگاهی نمی یابند با این وجود نیازهایی از قبیل آموزش های علمی و فنی متناسب ، تهیه وسایل بهداشتی و کمکی، تلا ش برای بازپس گیری بخشی از توانایی ها، مشاوره های روانشناسی و تقویت اعتماد به نفس، دسترسی به دارو و درمان و امکانات پزشکی، مناسب سازی ساختمان ها و معابر، مهیا نمودن مکان ها و وسایل ورزشی، بالا بردن سطح آگاهی ها در رابطه با نحوه برخورد با افراد معلول و فرهنگ سازی توسط رسانه ها در مورد شان و منزلت این افراد وبسیاری دیگر عمدتا از عهده و اختیار معلولان خارج است و باید اراده مافوقی برای اعاده نمودن آنها سراغ گرفت.
  ضمن آنکه باید برنامه هایی فراگیر، برای خارج کردن معلولین از انزوا و احساس بیهودگی و نزدیک کردن خود و خانواده هایشان به یکدیگر، به وسیله ابزارهایی مانند تشکیل سازمان های مردم نهاد یا از طریق فناوری های نوین ارتباطی وجود داشته باشد تا بلکه خود این افراد پیگیر حقوق خود باشند و از راه همدلی و همدردی با یکدیگر بخشی از آلا م ایشان نیز تسکین یابد. توانبخشی مبتنی بر جامعه، راهبردی برای ارائه خدمات توانبخشی درون جامعه با همکاری اعضای جامعه و خانواده ها است چرا که نکته مهم در توانمند سازی فرد معلول، دادن نقش های مختلف به او در خانواده و جامعه است. معلولیت در واقع در تعامل فرد با جامعه مفهوم پیدا می کند.
  برای اینکه چرخه ورود روحی و روانی معلولان به اجتماع و گروه های دوستی با حفظ کرامت انسانی معلول فراهم شود اقداماتی همچون: رشد عاطفی، افزایش خلاقیت، توسعه مهارت های حرکتی و حرفه ای رفع تنش، رهایی از حالا ت خشم، آب درمانی، موسیقی درمانی، تئاتر درمانی، نقاشی، سرود، قصه خوانی، بازی درمانی می تواند اثربخش باشد. توان برنامه ریزی و آموزش ماست که ناتوان است وگرنه اکثر افراد معلول می توانند پس از آموزش لازم، بسیاری از فعالیت های عادی زندگی را با اندک تفاوت یا آهسته تر از دیگران انجام دهند. آنچه یک معلول نیاز دارد پذیرفتن و باور کردن توانایی های اوست نه غصه خوردن برای ناتوانی وی. در شهر بدون مانع، برنامه ریزی برای فردای معلولین در حال انجام است. همه امکانات به تساوی و عدالت بین همه تقسیم شده است. جامعه با آموزش اثربخش، پیام آور محیط سالم برای زندگی است. مساوی سازی فرصت ها و توجه به حقوق انسانی، مشخصه جامعه آگاه و معلولان تواناست. در واقع هر چه فرد معلول از خودباوری و عزت نفس بالا تری برخوردار باشد از موقعیت و عزت نفس بالا تری برخوردار بوده واز آسیب های روانی اجتماعی نیز مصون خواهد ماند و زندگی برایش سبز خواهد ماند. در جامعه آگاه مطالعه در وضع و حال معلولین مطالعه تفاوت هاست، مطالعه شباهت هاست. تفاوت ها در تفکر، دیدن، شنیدن، تکلم، اجتماعی شدن یا حرکت کردن و شباهت ها در خصوصیت ها و نیازها و شیوه های یادگیری راه رهایی از هر گرفتاری با برنامه ریزی و تقویت اراده میسر است. برنامه ریزی عملی جامعه و تقویت اراده معلول تابلویی است از افق دور، که روشن و باز است.
   
  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: مشکل حمل و نقل معلولان حل‌شدنی نیست
text:
  مشکل حمل و نقل معلولان حل‌شدنی نیست



   
  فرض کنید برای انجام امور روزمره زندگی از وسیله نقلیه خاص و ویژه‌ای که مناسب شما طراحی شده استفاده می‌کنید اما این وسیله گاهی هست و گاهی نیست.
  البته بهتر است بگویم گاهی اجازه استفاده از آن را دارید و گاهی نیز به‌دلیل بروز برخی مشکلات، وسیله نقلیه مورد نظر در دسترس شما نخواهد بود. حال در نظر بگیرید به‌دلیل داشتن انواع معلولیت‌ها و برخی ناتوانی‌های جسمی و حرکتی از استفاده از وسایل نقلیه عمومی و ماشین‌های شخصی دیگر معذور باشید. با در نظر گرفتن چنین شرایطی تکلیف شما برای انجام کارهای شخصی و رسیدگی به امور زندگی چیست؟ چگونه به انجام کارهای زندگی خویش خواهید پرداخت؟ حتما تعجب کرده و به فکر فرو رفته اید. حق با شماست که تعجب کنید، اما حکایت حمل‌ونقل معلولان در همین جمله‌ها خلاصه می‌شود: گاهی هست و گاهی نیست...


  اقشار مختلف معلولان به‌دلیل داشتن شرایط خاص جسمانی قادر به استفاده از انواع گوناگون وسایل نقلیه نیستند و در زمینه حمل‌ونقل همچنین رفت و آمد در سطح شهرها نیازهای ویژه‌ای دارند که محتاج رسیدگی و توجه بیشتری هستند.
  بنابراین تا زمانی که تمامی وسایل نقلیه عمومی شهری مانند اتوبوس، مترو، تاکسی‌ها، ماشینها و... مناسب‌سازی‌ شوند لازم است از وسایل ایاب و ذهاب مخصوصی جهت تردد استفاده کنند. اما اکثر اوقات ماشینها و سرویسهای مخصوص معلولان که جهت استفاده این عزیزان مناسب‌سازی‌ شده به علت بروز برخی مشکلات فعالیت نمی‌کنند و یا فعالیت شان تا مدتها به تعویق می‌افتد.
  همانطور که سال قبل نیز شاهد بودیم سرویسهای بهزیستکار که مخصوص ایاب و ذهاب معلولان هستند به علت کمبود سهمیه بنزین حدود چهار ماه فعالیت نداشتند و اکثر معلولانی که مشکلات جسمی و حرکتی حادتری دارند چندین ماه خانه نشینی پیشه کردند و فقط برای انجام امور بسیار ضروری از منزل خارج می‌شدند. درصورتی که یکی از نیازهای مهم و حیاتی بشر حضور اجتماعی است لذا انزوا و خانه نشینی مانع بروز استعدادهای فردی شده همچنین کاهش روحیه شاد زیستن و امیدواری افراد را در پی خواهد داشت.
  البته سال قبل بعد از پیگیری‌های فراوان توسط گروههای مختلف معلولان بالاخره مشکل بنزین سرویسها حل شد و به فعالیت‌شان ادامه دادند. اما متأسفانه هنوز هم شاهد وجود بسیاری مشکلات و معضلات در ناوگان حمل‌ونقل معلولان هستیم. هنوز هم معلولانی داریم که گاهی به‌دلیل دردهای بسیار جسمانی و گاهی مناسب نبودن وسایل ایاب و ذهاب، درخانه ماندن را به حضور اجتماعی ترجیح می‌دهند.
  برخی مواقع بروز مشکلات بسیاری مانع حضور فرد معلول در جامعه و بین دوستان و شهروندان دیگر می‌شود. از جمله: پایان یافتن قرارداد شرکتهای ارائه دهنده سرویس مخصوص معلولان با سازمان بهزیستی، مناسب نبودن بعضی ماشینهای ارائه دهنده سرویس با شرایط جسمی و حرکتی برخی معلولان، کمبود ماشین و وسیله نقلیه مناسب‌سازی‌ شده و گاهی نیز خراب بودن ماشینها و لغو سرویس برخی عزیزان در ایام هفته، ارائه ندادن سرویس در روزهای تعطیل درصورتی که ممکن است در ایام تعطیل امری بسیار مهم و حیاتی و گاهی درمانی برای یک معلول رخ دهد و مشکلات و موانع بسیار زیاد دیگری که در حوصله بحث نمی‌گنجد.

  نکته بسیار مهمی که لازم می‌دانم بدان اشاره کنم این است که فرد معلول هم انسانی است مانند انسان‌های دیگر و حق زندگی دارد و برای ادامه زندگی همچنین رفع نیازهای روزمره نیازمند استفاده صحیح و به موقع از امکانات شهری و اجتماعی است. اما به‌دلیل وجود چنین مشکلاتی همیشه باید خویش را با شرایط و امکانات هماهنگ کند نه شرایط و امکانات را با خویش. فرد معلول مجبور است برای زندگی و انجام امور ضروری خود طوری برنامه ریزی کند که وسایل مورد نیاز فراهم باشد و روزها و ساعتهایی به خویش اجازه عبور و مرور دهد که از قبل هماهنگ شده است.هرچند می‌دانم و می‌دانی که با وجود تمامی مشکلات، زندگی باز هم زیباست و تا معضلات و مشکلات نباشد اراده افراد نیز ساخته و محکم نمی‌شود.
  همه ما نیاز داریم برای داشتن زندگی بهتر و آینده‌ای روشن‌تر تلاش کنیم ولیکن وجود چنین مشکلاتی، حضور و فعالیت معلولان اعم از جسمی و حرکتی، جانبازان، معلولان ضایعات نخاعی، کسانی که با صندلی چرخدار، عصا، واکر و دیگر ابزار توانبخشی تردد می‌کنند، افراد نابینا، ناشنوا و تمامی اقشاری که هریک به نحوی معلولیت دارند را دچار مشکل می‌سازد و همگی مسئولیم برای حل این گونه معضلات تا حد توان کوشش کنیم. مهم‌ترین و بارزترین نیاز بشر حرکت و تکاپوست، اگر حرکت، تلاش و حضور در اجتماع نباشد زندگی نیز جریان نخواهد داشت و فرد در سکوتی سرد و بی‌روح درجا خواهد زد، آنگاه نمی‌توان انتظار داشت که فرد معلول در خانه بنشیند و تحولی در خویش و زندگی و جامعه ایجاد کند درصورتی که دوستان و معلولان بسیار خلاق و توانا حتی از خانه ماندن نیز پلی زده‌اند برای کشف هنرهای خدادادی و رسیدن به رموز زندگی، ولی حضور بیشتر و داشتن استقلال فردی برای حرکت و کشف توانایی‌ها، لازمه زندگی هر انسانی است پس بیایید موانع را نادیده نگیریم و به جای حل مسئله، صورت مسئله را خط نزنیم.
  گاهی اوقات شاهدیم که حمل‌ونقل معلولان توسط شرکتهای خصوصی و سازمانهای مردم نهاد نیز صورت می‌گیرد اما بازهم بروز برخی مشکلات و به تعویق افتادن ارائه خدمات باعث رنجش خاطر معلولان می‌شود. چه بسیار خوب است اگر تمامی این گونه سازمانها با تلاش بیشتر و ارائه خدمات مناسب‌تر سعی در حل مشکل حمل‌ونقل معلولان داشته باشند. با همکاری و تعاون بهزیستی و احساس مسئولیت شرکتها و سازمانهای دولتی و غیردولتی ذیربط می‌توان مشکلات را حل کرد و به آینده جامعه معلولان رنگی روشن و عطر زندگی بخشید.
  می دانیم که نمی‌توان روزی سرکلاس درس و دانشگاه حاضر شد و روزی دیگر به‌دلیل کمبود امکانات حمل‌ونقل غایب بود. می‌دانیم که نمی‌توان روزی به محل کار رفت و روزی دیگر نرفت. نمی‌توان از انجام امور زندگی بازماند و باخانه ماندن روزها و ساعتها را سپری کرد. نمی‌توان برای رفع نیازهای زندگی مدام از دیگران کمک گرفت و مدام به فکر چاره‌ای برای رفت و آمد مناسب‌تر بود. زندگی آنقدر مشکلات دارد که نمی‌توان دست روی دست گذاشت و تلاشی نکرد. پس درنظر بگیریم که افراد معلول برای رسیدگی به تمامی امور ذکرشده هزاران هزار ناهمواری و معضل را پشت سرمی گذارند تا به اهداف و آرزوهای خویش برسند. 

  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: کودکان سرطانی در حسرت چشیدن طعم سلامتی
text:
  کودکان سرطانی در حسرت چشیدن طعم سلامتی



   
  سرطان در کودکان کشورهای در حال توسعه رو به افزایش است به طوری که از هر یک میلیون نفر کودک زیر ۱۴ سال سالانه ۱۶۵ کود ک در کشورهای رو به رشد به سرطان مبتلا می شوند این در حالی است که تغذیه نادرست جهش های ژنتیکی و کاهش سن مصرف دخانیات از اصلی ترین عوامل ایجاد این عارضه به شمار می رود. از سوی دیگر فقر که یار با وفای گهواره ای این کودکان است و در نتیجه آن ناآگاهی یا عدم توان خانواده ها نسبت به انجام معاینات به موقع و یا درمان مطلوب عمده ترین عامل در تقویت ریشه های این بیماری در جان کودکان است. اما نقش ما ●چگونه در قطع این ریشه ها برجسته می شود ؟...


  سالانه بیش از ۳ هزار کودک ایرانی به سرطان مبتلا می شوند لذا سرطان را به طور متوسط سومین عامل مرگ در کشور اعلام کرده اند. در این میان لوسمی حاد شایعترین نوع سرطان کودکان است. اما باید توجه داشت که علاوه بر عامل جهش های ژنتیکی که مصرف الکل و دخانیات در والدینی که قصد باردار شدن دارند احتمال ایجاد آن را افزایش می دهد کاهش سن مصرف مواد مخدر و حتی الکل در بین کودکان و نوجوانان، مصرف بیش از حد غذاهای پرچرب، سرخ شده، شور و در نتیجه آن چاقی و همچنین شیوع استرس و افسردگی از عوامل ایجاد کننده سرطان و ناآگاهی والدین در توجه به علائم هشداردهنده و یا نداشتن استطاعت کافی مالی برای انجام اقدامات درمانی مناسب از علل تشدید این بیماری در کودکان محسوب می شوند.


  ●زنده ماندن کودک هفت ساله ام با خداست
  «استفراغ های مکرر و سردردهای مداوم و شدید ما را به شک انداخت. کاش هرگز نگین من مبتلا نمی شد.»
  این جمله را از زبان س. ر مادر ۲۵ ساله نگین. ن می شنویم که به گفته خود یک ماه است که فرزندش را از کرمانشاه برای درمان رادیوتراپی به نقاهتگاه مرکز خیریه حمایت از کودکان سرطانی (محک) در تهران آورده است.
  نگاهی غمناک و پر از هزاران حرف نگفته بین او و کودک رد و بدل می شود که سرآغازی برای بیان حرف دل مادر است.
  نگین دو هفته سردرد شدید و استفراغ های مکرر داشت و پس از مراجعه به دکتر مشخص شد که یک تومور مغزی بزرگ در کودک من ریشه دوانده است.
  کودک دیگری ملتمسانه دستان مادر را به سمت اتاق بازی می فشارد.
  «این دخترت هم مبتلاست؟»
  نه. اما...
  تا چند ثانیه از دیدن چهره این زن که در سکوت بغض جاری در اشک هایش در گریبان خود فریاد می زند محروم می شویم.
  اما من فقط همین دو بچه را دارم که یکی از آنها مادرزادی مبتلا شد. در صورتی که در فامیل ما اصلا سابقه سرطان وجود ندارد.
  کودک که در گوشه ای از دیوار خزیده است انگشت خود را بر روی رنگ سبز دیوار در یک خط مستقیم به جلو می برد!
  رنگ سبز که مکتب یونگ (فیلسوف سوئیسی) با امید و رستاخیز تداعی می شود در اینجا به خطی از قطع ضربان بدل شده است اما به کدامین گناه؟!
  «چقدر امیدواری؟»
  «گفتند با خداست، برای نگینم دعا کنید ... »
  هر سه به سمت اتاق بازی می روند اما چه عظمتی در صبر این مادر نهفته است!
  پزشکان ایرانی خیلی به ما محبت کردند
  «استعجل، ابنی، استعجل یا محمدی!»


  به سمت یکی از اتاق ها در وسط سالن دراز نقاهتگاه می رویم کودکی شتابان از پشت با ما برخورد می کند اما بی اعتنا به آنچه روی داده است می خندد و به پیش می رود.
  مادر آهسته نزدیک می شود. با زبان بی زبانی عذرخواهی می کند و به ما می فهماند که عرب است اما می تواند دست و پا شکسته انگلیسی صحبت کند.
  درباره کودک از او سوال می کنیم که اکنون به کنار مادر بازگشته است.
  Coming from Iraq. Mohammad majed. ۳ Years old. one year I am in Iran
  ایمان می گوید که وقتی محمد ۲ ماهش بوده است دو لکه سفید در وسط دو چشمش دیده است و از آن به بعد نوزاد از مکیدن سینه مادر سرباز زده است.
  مادر در هنگام صحبت بر سر محمد که تنها چند تار مو بر آن باقی مانده دست می کشد. چشمان محمد منحرف شده است.
  معصومیت در چهره این کودک سه ساله عراقی جنگ زده بیداد می کند. آیا تا کنون از برخورداری از نعمت سلامتی شرمگین بوده اید. شرم از این که کودکی تنها دو ماه طعم گس این نعمت را چشیده باشد؟
  « الان یک سال است که ۱۰ روز به ایران می آیم. محمد را شیمی درمانی می کنند و دوباره برای مدتی به عراق بر می گردم.»
  بغض خود را در گلو خفه می کند و در جست وجوی واژه های بیشتر در زبان بیگانه و با جمله های نیمه تمام ادامه می دهد: «من همین یک پسر را دارم. از پزشکان ایرانی و خدمات خوبی که در اینجا به ما ارائه می شود بسیار متشکرم. اشکر برضاک یا الله»
  ایمان محمدش را در آغوش می گیرد و می گرید.


  نقاهتگاه انجمن حمایت از کودکان سرطانی که از سال ۱۳۸۲ تاسیس شده است با ظرفیت ۳۰ تختی ۱۵ تخت برای اقامت کودکان با مادرانشان و ۱۵ تخت برای اقامت پدران با فرزند بیمارشان را در خود جای می دهد. به سمت اطلاعات بخش می روم که مرد میانسالی از آسانسور خارج می شود.
  بچه ها در مدرسه هلش دادند و بعد علائم بیماری ظاهر شد
  «آقا شما چه جوری فهمیدید فرزندتون مبتلا شده و الان چند وقته اینجا هستید؟»
  - دو سه روزه اینجا هستیم. در حیاط مدرسه بچه ها دخترم را هل دادند و بعد از مدتی علائم تومور استخوان فرزندم ظاهر شد که درد شدید یکی از این علائم بود.
  پدر! واژه ای که همواره حمایت و دلگرمی و اطمینان از داشتن یک پشتیبان محکم را به یاد می آورد.
  اسماء ۹ ساله با یک روسری گلدار بر سر به پدر ملحق می شود. دست در دست پدر از سالن عبور می کنند.
  عبارت معروفی هست که می گوید: «پدرها برای دخترانشان هزاران آرزو دارند.»
  هزاران آرزو که برای این پدر به یک آرزو خلاصه شده است.
  قایق زندگی قاسم کی به ساحل می نشیند؟!


  به اتاقی در انتهای سالن سر می زنیم مادری برای کودکش که مشخص نیست پسر است یا دختر قصه می خواند. قصه بیماری فرزندش را برایم بازگو می کند.
  «اهل شاخه هستیم. قاسم دو سال و سه ماهش بود که شروع به استفراغ های شدید کرد. بعد از ۳ ماه استفراغ مداوم پزشک اطفال گفت باید سی تی اسکن انجام بدهیم اما چیزی مشخص نشد. تا این که تشنج کرد و دکترها گفتند که باید سریع در بیمارستان بستری شود چون آب بدن بچه به شدت از دست رفته و لاغر شده است. بعد از سی تی اسکن مجدد تومور مغزی بدخیم پسرم خودش را نشان داد. قاسم من دوباره تشنج کرد و هر دو چشمش منحرف شد و بعد از آن هم همچنان در بیمارستان بستری ماند و برایش شنت گذاشتند و الان هم که در این نقاهتگاه هستیم.»
  قاسم نقاشی می کشید. قایقی کج و معوج بر روی یک زمینه آبی حرکت می کرد.
  درباره دستگاه شنت از او سوال کردیم.
  «رگ مغزی متصل به مثانه بچه هایی که تومور مغزی دارند می میرد و بنابراین مغز آنها آب جمع می کند. برای همین یک رگ مصنوعی برایشان می گذارند تا آب اضافی مغز با ادرار دفع شود. چون اگر مغز آنها آب جمع کند بزرگ می شود»
  این مادر خوزستانی تحصیلکرده آشنایی خوبی با بیماری کودکش داشت. مادر نقاشی قاسم را به دیوار می چسباند و او را تشویق می کنیم. با آن همه رنج خداحافظی می کنیم اما به راستی قایق زندگی این کودک کی به ساحل خواهد نشست؟!
  فردا یا شاید یک سال دیگر! اما بدانیم که همه این کودکان نیازمند محبت و دست نوازش ما هستند تا چند روز از عمر باقیمانده را اندکی در آرامش و شادی دنیای کودکانه خود بگذرانند.
  «شکرانه نعمت سلامتی خود را از این کودکان دریغ نکنیم.»
   
  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: تکریم حقوق همنوعان
text:
  تکریم حقوق همنوعان



   
  آنان که می‌توانند سخن بگویند، سکوت را به رضایت تعبیر می‌کنند؛ اما سکوت گاهی اعتراض است و گاهی هم تقدیر. این آخری را در دنیای ناشنوایان می‌بینید. دنیای ناشنوایان‌، دنیای سکوت است. چشم‌هایی که با آن هم باید دید و هم شنید. دستانی که باید با آن هم کار کرد و هم حرف زد. دنیای سکوتی که از رضایت نیست. شکایتی هم نیست. تقدیر است و سرنوشت. سرنوشتی که شاید بتوان آن‌را نوعی دیگر نوشت.
  به دلیل عدم دسترسی به تمامی مناطق روستایی، امکان ارائه آمار دقیق از آنان در کشور وجود ندارد؛ اما براساس آمار جهانی حدود ۳۵۰ هزار ایرانی، دچار اختلالات شنوایی خفیف، متوسط و عمیق هستند.
  بر طبق تعاریف، آسیب‌های شنوایی به ۵ دسته از ناشنوایی خفیف تا عمیق تقسیم می‌شود. در کم‌شنوایی خفیف، افت شنوایی۱۵ تا ۲۵ دسی‌بل است که اشکال واضحی در گفتار و زبان این افراد دیده نمی‌شود. در گروه دوم یعنی کم‌شنوایی ملایم افت شنوایی ۲۵ تا۴۰ دسی‌بل است؛ درک صدای آهسته برای این گروه مشکل است و اشکال در تلفظ آنها مشاهده می‌شود...


  گروه سوم کم‌شنوایی متوسط است که افت شنوایی۴۰ تا ۷۰ دسی‌بل است. برای این گروه سمعک توصیه می‌شود؛ زیرا بسیاری از صداها را نمی‌شنوند. گروه چهارم کم‌شنوایی شدید است که افت شنوایی‌ ۷۰ تا ۹۰ دسی‌بل است. این افراد هیچ‌کدام از اصوات گفتاری را نمی‌شنوند و استفاده از سمعک برای آنها ضروری است. گروه پنجم کم‌شنوایی عمیق است که افت شنوایی بیش از ۹۰ دسی‌بل است و در این گروه، کاشت حلزون در زمان مناسب می‌تواند کارگشا باشد.
  روزی برای شنیدن ۳ تا ۹ مهر ماه هر سال به عنوان هفته جهانی ناشنوایان نامگذاری شده است. دلیل نامگذاری این هفته که مصادف با هفته آخر سپتامبر است، گرامیداشت سالروز درگذشت دکتر شرایر است. وی اولین رئیس ناشنوای فدراسیون ناشنوایان و دانشگاه گالوت بود.
  در این هفته مراسم و جشن‌هایی از سوی انجمن بین‌المللی ناشنوایان با همکاری فدراسیون اتحادیه‌های ناشنوایان و همچنین اتحادیه اروپایی ناشنوایان در سراسر جهان برگزار می‌شود.
  فدراسیون جهانی ناشنوایان هدف از برگزاری این جشن‌ها را ترفیع فرهنگ ناشنوایان، دانسته‌هایی از زبان علم و اشاره، آگاهی مقامات و سیاستمداران جامعه شنوا و همچنین آشنایی عموم مردم با دستاوردها و مشکلات جامعه ناشنوایان می‌داند. در این هفته، ۸ مهر روز جهانی ناشنوایان نام گرفته است.
  امسال هفته جهانی ناشنوایان با شعار تکریم حقوق ناشنوایان برگزار می‌شود تا به ما یادآوری کند؛ ما شنوایان این روزها باید گوش خود را آماده شنیدن درد و مشکلات همنوعانی کنیم که سال‌ها را در سکوت سپری کرده اند و از بسیاری از حقوق خود محروم مانده‌اند.


  ● نقش اطرافیان‌
  محیط اطراف همه انسان‌ها با ۳ عامل تصویر‌، صوت و لمس اشیا و اجسام قابل درک است. مهم‌ترین نکته‌ای که در روان‌شناسی معلولین حسی باید به آن توجه کرد، این که بدانیم آنها همواره در درک محیط اطراف خود از یکی از این ۳ عامل محروم هستند.
  این شناخت، به ما کمک می‌کند که بتوانیم در برخورد با معلول حسی موفق‌تر باشیم. معلول حسی پیوسته این دغدغه را دارد که به دلیل نقص یکی از ورودی‌های اطلاعاتی خود، اطلاعات ناقصی را از محیط دریافت کند‌، لذا این تکلیف بر اطرافیان او واجب می‌شود که محیط اطراف را به گونه‌ای در ذهن او القا کنند که نقص حسی موجب آزار و تشدید احساس کمبود او نشود. در حقیقت اطرافیان یک معلول حسی باید نقش حس معلول او را ایفا کنند.


  ● باغچه اطفال‌
  در ایران کلمه ناشنوا با نام مرحوم باغچه‌بان پیوند خورده است. نام خانوادگی مرحوم جبار باغچه‌بان، عسگرزاده بود.
  او بعدها به مناسبت تاسیس اولین کودکستان در تبریز به نام «باغچه اطفال»، نام خانوادگی خود را به باغچه‌بان تغییر داد.
  در همان کودکستان بود که باغچه‌بان به فکر تعلیم و تربیت بچه‌های ناشنوا افتاد. بر اساس دستنوشته‌های او، این کار با تمسخر اطرافیانش روبه‌رو شد. وی می‌نویسد «وقتی فکر تعلیم و تربیت کودکان ناشنوا را با رئیس فرهنگ وقت تبریز در میان گذاشتم، با تعجب او روبه‌رو شدم و مورد تمسخر قرار گرفتم.
  رئیس فرهنگ به من گفت: اگه راست می‌گویی بیا و به بچه‌های سالم تبریز فارسی یاد بده، درس دادن به ناشنوایان پیشکش!» با این حال، باغچه‌بان تا یک سال بعد به ۳ کودک ناشنوا خواندن و نوشتن آموخته بود. روزی که این کودکان ناشنوا در تبریز امتحان می‌دادند، مردم از دیوارهای مدرسه بالا رفته بودند، آنها می‌خواستند خواندن، نوشتن و حرف زدن کودکان ناشنوا را ببینند.
  باور نداشتند این کودکان، توانایی خواندن و نوشتن داشته باشند. فکر می‌کردند معجزه ای رخ داده! شادروان باغچه‌بان، فعالیت آموزشی خود را در شهر شیراز به مدت۶ سال و پس از آن در تهران ادامه داد. وی نخستین دبستان ناشنوایان را در چهارراه حسن‌آباد در خانه‌ای محقر تاسیس کرد. وی روش آموزش الفبای دستی را اختراع کرد. همچنین در حین تعلیم و تربیت به روش دیگری دست یافت که امروزه آن روش به نام روش ترکیبی معروف است و با گذشت این همه سال به عنوان مترقی‌ترین روش در مدارس سراسر کشور استفاده می‌شود. وی کتب مختلفی را از جمله کتاب‌های کودکان (بابا برفی...)، کتاب حساب ویژه و کتاب آموزش کر و لال‌ها به رشته تحریر درآورد.
  این مرد شریف، معلم دلسوز و مهربان، ۴ آذر ماه ۱۳۴۵‌ در ۸۲ سالگی دیده از جهان فرو بست. ولی آموزش به ناشنوایان در ایران را که او پایه‌گذاری کرد، همچنان ادامه دارد.


  ● آموزش استثنایی در ایران‌
  تاریخچه آموزش استثنایی در ایران به بیش از ۷۰ سال پیش باز می‌گردد. در آن زمان، تلاش‌های آموزش دانش‌آموزان عقب افتاده به طور عمده در بخش غیردولتی انجام می‌‌شد. با تصویب در مجلس شورای اسلامی، سازمان آموزش استثنایی سال۱۹۹۳ تحت نظارت وزارت آموزش و پرورش تأسیس گردید.
  از مهم‌ترین اهداف نظام آموزش و پرورش استثنایی می‌توان به این ۴ هدف اشاره کرد:
  ۱) جبران ناتوانی‌های فیزیکی و ذهنی کودکان ناتوان از طریق طراحی سیستم آموزش و پرورش و برنامه‌های توانبخشی در جهت نوسامانی موقعیت اقتصادی و اجتماعی کودکان استثنایی
  ۲) تغییر و اصلاح سیاست‌های آموزش استثنایی با توجه ‌به‌آخرین متدهای جهانی مطابق با نیازهای کودکان ناتوان در شرایط خاص و محیط زندگی آنان
  ۳) تشکیل گرو‌ه‌های متفاوت آموزشی از کودکان و دانش‌آموزان ناتوان با توجه ‌به‌ نیاز‌‌ آنها ‌به‌آموزش‌های خاص، در نظر گرفتن نیازهای هر گروه در پیش دبستانی و دبستان و راهنمایی و دبیرستان و تأکید بر آموزش حرفه‌ای و تلاش برای نام‌نویسی تمام کودکان که نیازهای خاص دارند.
  ۴) مشارکت در پیشگیری از ناتوانی‌های جسمی و ذهنی مادرزادی، عقب‌ماندگی‌های حین و پس از زایمان کودکان از طریق بالابردن آگاهی عمومی و معرفی عوامل مسبب ناتوانی‌های مذکور در کودکان.


  ● مشکلات آموزش
  در مدارس ناشنوایان، آموزگاران ناچارند بر اساس آیین‌نامه عادی آموزش، عمل کنند. آموختن درس‌هایی مثل عربی و ادبیات به این بچه‌ها، خیلی دشوار است. مسأله این است که پیشرفت درس‌ها و نحوه امتحان هم باید مطابق همان روشی باشد که در مدرسه‌های معمولی انجام می‌شود. از طرفی، به لحاظ نحوه آموزش هم مشکل وجود دارد. ۳ روش عمده برای آموزش ناشنوایان در ایران وجود دارد:
  سبک اشاره‌، سبک لب‌خوانی و سبک کلی. در کشور ما سازمان آموزش و پرورش استثنایی و سازمان بهزیستی هر دو متولی آموزش ناشنوایان هستند. هرچند سازمان بهزیستی، خدمات حمایتی را به عهده دارد، اما در امر آموزش نیز فعالیت دارد.
  متاسفانه بنا بر نظر کارشناسان، هر چند هر ۲ سازمان سبک کلی را برای آموزش برگزیده‌اند، اما در روش تدریس یکسان عمل نمی‌کنند و این خود موجب سردرگمی ناشنوایان می‌شود.
  دانش‌آموزانی که در بهزیستی آموزش می‌بینند، از توانایی اشاره، بهره بیشتری می‌برند و گروهی که در آموزش و پرورش تحصیل می‌کنند، توانایی لب‌خوانی بیشتری دارند و هر دو گروه در مقابل هم دچار نقاط ضعف متقابلی هستند که این خود موجب سردرگمی ناشنوایان در ارتباط با یکدیگر می‌شود. از طرفی اجتماع نیز در برخورد با ناشنوایان نمی‌داند به چه شیوه‌ای متوسل شود کجدار مریز اشاره کند و یا دست و پا شکسته تکلم کند؟!
  اصولا آموزش این بچه‌ها باید عملی باشد نه تئوری. درس برای بچه‌های ناشنوا، تنها وسیله‌ای برای ایجاد ارتباط با افراد سالم است.
  چه ایرادی دارد در مدرسه، این بچه‌ها کار با رایانه، تایپ، نجاری و... را یاد بگیرند تا بتوانند در محیط‌های عادی کار کنند؟ براستی این‌که آغا محمدخان قاجار در چه سالی تاجگذاری کرد، چه دردی از بچه‌های ناشنوا کم می‌کند.


  ● اشتغال، مشکل همه‌
  متاسفانه سازمان بهزیستی به دلایل مختلف از جمله‌ عدم شناسایی ناشنوایانی که در نقاط دورافتاده و روستاها زندگی می‌کنند‌، امکان خدمات‌دهی به تمامی آنها را ندارد و تنها ۴۰ درصد از افراد دارای اختلال شنوایی، از خدمات توانبخشی و پزشکی این سازمان بهره‌مند می‌شوند.
  از سوی دیگر، تسهیلات اشتغالزایی برای ناشنوایان بسیار اندک است.
  معلولان ناشنوا نیز مانند دیگر شهروندان حق شهروندی‌، ازدواج و مسکن دارند و این مستلزم ایجاد اشتغال‌، به کارگیری و رسیدگی بیشتر مسوولان است، اما در جامعه‌ای که بیکاری مشکلی عمده است، قابل انتظار است مشکلات ناشنوایان در این راه چند ۱۰ برابر باشد.
  کارفرمایان و مسوولان نهادهای مختلف جامعه بدون ارزیابی و آزمایش تخصص و مهارت‌های ناشنوایان از جذب و به کارگیری آنان در مشاغل اجتناب می‌کنند.
  این در حالی است که ناشنوایان برای اشتغال نسبت به دیگر معلولان توانمندترند و در برخی مشاغل پر سرو صدا بسیار موفق ‌هستند. متاسفانه با وجود الزام قانونی اختصاص ۳ درصد از کل استخدام‌های نهادهای دولتی به معلولان‌، این قانون به طور کامل رعایت نمی‌شود.


  ● رابط ناشنوایان در تلویزیون‌
  استفاده از رابط ناشنوایان در سیما گرچه دیر و ناکامل آغاز شد، اما نویدی است برای استفاده ناشنوایان از رسانه ملی.
  خانم آقامحمد، کارشناس بهزیستی در این باره توضیح می‌دهد: به دنبال درخواست ناشنوایان و بررسی کارشناسان سیما، این کار آغاز شد. در شبکه‌های جهانی از رابط ناشنوایان استفاده می‌شد و بعضی کشورها زیرنویس ویژه ناشنوایان هم دارند، ما در سازمان بهزیستی از همان ابتدا خواستار استفاده هر دو امکان بودیم اما مسوولان سیما می‌گفتند استفاده از زیرنویس، هزینه بالایی دارد و در حال حاضر فقط می‌توانیم از رابط استفاده کنیم.
  فاطمه انصاری، کارشناس ناشنوایان می‌گوید: در کشورهای دیگر فیلم‌ها زیرنویس خاص ناشنوایان دارند که در آن جملات ساده و خلاصه شده اند و همچنین صداهایی که در فیلم شنیده می‌شود نوشته می‌شود مانند صدای همهمه یا این که همه خندیدند یا صدای گریه می‌آید.
  مهدی عطری در این باره می‌گوید: در اخبار ناشنوایان، خبرها خلاصه و ساده می‌شود یعنی در سطح متوسط درک ناشنوا، اما در فیلم‌ها گاه کلمات غامض و پیچیده‌ای به کار می‌رود که برای ما نیز قابل فهم نیست. اگر فیلمی زیرنویس خاص ناشنوایان را داشته باشد، آنها نیز می‌توانند آن را بخوبی تعقیب کنند.
  در دیدن اشاره‌های رابط توجه چشم باید دقیق باشد چون هر حرکتی معنایی دارد، اما جمله زیرنویس را با یک نگاه کلی می‌توان خلاصه کرد و خواند البته باید در نظر داشت زیرنویس برای افرادی که سواد دارند، مناسب است.
  به عقیده خانم آقا محمد، زیرنویس اخبار پس از چند بار تکرار به صورت کامل خوانده می‌شود؛ بعلاوه در شرایط کنونی که از زیرنویس استفاده نمی‌شود، نمی‌توان قضاوت صحیحی درباره آن داشت. بنابراین باید امکان استفاده از هر دو روش زیرنویس و رابط در اختیار ناشنوا قرار گیرد تا او بنا به شرایط خود بهترین را برگزیند.
  کارشناسان دیگر نیز ضمن تاکید بر این که باید قدر حضور رابط ناشنوایان در سیما را دانست، اظهار می‌کنند: در همه دنیا از ترکیب ۲ روش، ( اشاره و زیرنویس) استفاده می‌شود و پیشنهاد می‌کنند حال که هر فیلم ۲ بار پخش می‌شود یک بار با زیرنویس باشد و بار دیگر با استفاده از رابط.


  ● ناشنوایان و حوادث رانندگی‌
  ناشنوایان و کم شنوایان از آسیپ‌پذیرترین اقشار جامعه در تصادفات رانندگی به شمار می‌روند.
  حوادث رانندگی همواره در کمین ناشنوایان است. در شهری شلوغ مانند تهران بخش قابل توجهی از عوامل محیطی از طریق عامل صورت قابل درک است.
  «بوق زدن» نمادی از علائم قابل انتقال از طریق صوت است و رانندگان با اشکال مختلف «بوق زدن» مفاهیم متفاوتی را به سایر رانندگان و عابران پیاده منتقل می‌کند، در حالی که ناشنوایان چون این علائم صوتی را نمی‌شنوند، نمی‌توانند آنها را درک کنند.
  ضرورت رعایت حال رانندگان ناشنوا که خودروی آنها عموما با عبارت ناشنوا و تصویر مربوط مشخص شده بیشتر در نظر گرفته می‌شود؛ اما مراعات وضعیت عابران پیاده ناشنوا با توجه به این‌که معمولا مشخصه‌ای برای تشخیص آنها وجود ندارد معمولا صورت نمی‌گیرد.


  ● پیشگیری از ناشنوایی‌
  بیشتر کودکان از زمان تولد می‌شنوند. آنان با تقلید صداهای پیرامون خود و صدای والدین و اطرافیان خود صحبت کردن را می‌آموزند. اما همه کودکان از این موهبت برخوردار نیستند.
  از هر هزار کودک متولد شده در ایران، ۵ یا ۶ نفر دچار اختلال شنوایی خفیف تا شدید هستند، میانگین تشخیص ناشنوایی در ایران ۵/۲ تا سه سالگی است، در حالی که شناسایی این اختلال پس از ۶ ماهگی برای شروع درمان و کاهش عوارض آن، بسیار دیر است.
  از هر ۱۰۰۰ کودک، ۲ یا ۳ کودک ناشنوا یا سخت شنوا متولد می‌شوند و تعداد بیشتری در سال‌های بعدی کودکی شنوایی خود را از دست می‌دهند. بسیاری از این کودکان، نیازمند آن هستند که زبان و گفتار را به صورتی متفاوت با دیگر کودکان بیاموزند.
  از این رو، تشخیص هر چه سریع تر ناشنوایی یا ضایعه شنوایی حائز اهمیت بسیاری است. هزینه‌هایی که در ابتدا صرف تشخیص بموقع و مداخله به هنگام برای جلوگیری از این عارضه می‌شود، خیلی کمتر از هزینه‌هایی است که بعدها ایجاد می‌شود.
  بر اساس آماری که از غربال‌گری نوزادان به دست‌ آمده، اگر تشخیص کمتر از‌۶ ماه و مداخلات کمتر از یک سال صورت گیرد، میزان شنوایی این افراد نسبت به دیگر همنوعان خود بیشتر خواهد بود و اگر اقدامات و مداخلات بموقع صورت گیرد، این افراد زودتر به حالت طبیعی می‌رسند.
  کودکان باید در ماه نخست زندگی خود مورد ارزیابی شنوایی قرار گیرند در صورتی که مشکوک به کم‌شنوایی باشند، تا ماه سوم حتما باید توسط یک متخصص شنوایی سنجی مورد ارزیابی قرارگیرند. در صورت اثبات وجود کم شنوایی، حتما باید تا پیش از ۶ ماهگی سمعک یا دیگر وسیله ارتباطی مناسب تجویز شود.
  مهم‌ترین زمان برای دریافت و آموختن زبان، ۳ سال نخست زندگی هر فرد است. در حقیقت کودکان در‌۶ ماه نخست زندگی خود شروع به یادگیری زبان و گفتار می‌کنند. بررسی‌ها نشان می‌دهد افرادی که دچار اختلالات شنوایی هستند و اقدامات توانبخشی برای آنان خیلی زود آغاز می‌شود، مهارت‌های زبانی بهتری نسبت به گروهی دارند که این اقدامات برایشان انجام نمی‌گیرد.
  هر چه شما زودتر درخصوص ناشنوایی و اختلالات شنوایی، آگاهی داشته باشید، سریع تر می‌توانید اطمینان حاصل کنید کودکتان از راهکارهای کمکی برای آموزش مهارت‌های ارتباطی بهره مند شده است یا خیر.


  ● ارزیابی شنوایی کودکان‌
  گرچه ارزیابی شنوایی نوزادان، خیلی سریع وجود یا نبود کم شنوایی را در آنان نشان می‌دهد، اما برخی از کودکان چند ماه یا چند سال بعد دچار کم شنوایی می‌شوند.
  در این موارد، معمولا والدین نخستین افرادی هستند که متوجه این موضوع می‌شوند. حتی اگر کودک شما یک بار مورد ارزیابی شنوایی قرار گرفته است، باز هم باید مراقب بروز علائم کم شنوایی در فرزندتان باشید.
  به عنوان مثال در سال نخست زندگی کودک، توجه کنید آیا کودک شما به اصوات بلند واکنش نشان می‌دهد، صداها را تقلید می‌کند و به اسم خود پاسخ می‌دهد یا خیر؟ در۲ سالگی از خودتان بپرسید آیا کودک شما با صدای خودش بازی می‌کند، واژه‌های ساده را تقلید می‌کند و از بازی‌هایی مثل دالی بازی و بشین پاشو لذت می‌برد یا خیر؟ آیا برای صحبت کردن و خواستن اشیا از جملات دو کلمه‌ای استفاده می‌کند؟ در سه سالگی توجه کنید آیا «الان، نه» و «بیشتر نه» را می‌فهمد و دستورات ساده را اجرا می‌کند؟ اگر به هر دلیلی تصور می‌کنید، کودکتان خوب نمی‌شنود با پزشک، موضوع را مطرح کنید.
   
  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: معلولیت مشکل جامعه یا مشکل فرد
text:
  معلولیت مشکل جامعه یا مشکل فرد




  موضوع کودکان استثنایی و مسائل و مشکلات مربوط به این قشر، مبحثی است که از دید بسیاری از مردم جامعه ما ،

  صرفاٌ به خانواده های این افراد بر می گردد و غالباً از کنار مشکلات این افراد به سادگی می گذرند.  گروه پژوهشی ( بخش اجتماعی ) سایت تبیان به مناسبت روز جهانی نابینایان با جناب آقای غفوریان، رئیس آموزش و پرورش استثنایی تهرانگفتگویی داشت که در آن جایگاه کودکان استثنایی در جامعه و وضعیت علمی و درسی آنان تا اندازه ای مورد بررسی قرار گرفته است .

  آقای غفوریان در پاسخ سؤال ما درمورد فعالیت های این مرکز توضیح دادند:

  -  مدیریت آموزش و پرورش استثنایی تهران متولی آموزش و پرورش و توان بخشی دانش آموزان با نیازهای ویژه است.

  روند کلی عملکرد ما چنین است :ما هفت گروه دانش آموز را در تهران تحت پوشش داریم. در حقیقت اینهفت گروه ، هفت نوع آموزشخاص خود را دارند.مابر حسب نوع معلولیت ، دانش آموزان کم توان ذهنی، ناشنوا- نیمه شنوا، نابینا- نیمه بینا، معلول جسمی- حرکتی، با مشکلات ویژه یادگیری، مشکلات رفتاری  و چند معلولیتی را  در حدود 70 مرکز در سطح شهر تهران تحت پوشش داریم.تعداد کل دانش آموزان ما حدود 10 هزار نفراست. این دانش آموزان در اینهفتگروه از لحاظ مسائل آموزشی تفاوت هایی دارند؛  مثلادانش آموزان ناشنوا و نیمه شنوا و نابینا و نیمه بینا مانند بچه های عادی در مدرسه درس می خوانند و حتی وارد دانشگاه می شوند.

  دانش آموزان کم توان ذهنی  دوره پیش دبستانی، ابتدایی و دورهسهساله مهارت های حرفه ای دارند.

  بچه هایی که اختلالات رفتاری دارند و بچه های چند معلولیتی، در مراکز ما تا پایه پنجم ابتدایی درس می خوانند.

  یک گروه هم دانش آموزانی هستند که مشکلات ویژه یادگیری دارند. این عده در مدارس عادی تحصیل می کنند وممکن است تنها در یک یا دو درس  مشکل داشته باشند؛ آنها در کلینیک ما به صورت پاره وقت برای جبران ضعف درسی کار می کنند.


  دانش آموزان استثنایی چطور شناخته می شوند؟

  همه ساله در کل کشور طرح سنجشی اجرا میشود که بین آموزش و پرورش کودکان استثنایی و وزارت بهداشت مشترکاً صورت می گیرد. در این طرح دانش آموزان ازتمام جنبه ها از فیلتر سنجش ما می گذرند. عده ای هم مراجعه حضوری دارند و در واحد سنجش ما آزموده می شوند تا جایگاه آموزشی آنها تعیین شود.

  بزرگترین حسن این طرح،ارتقای سطح سلامت است و به نوعی پیشگیری از معلولیت ها هم هست. در رابطه با بچه های دارای مشکلات ویژه هم، آنها در مدارس شناسایی و به کلینیک ها معرفی می شوند.

  سیستم آموزش و پرورش استثنایی  براساس نرم افزار آموزش عادی است، منتها برای بچه های نابینا واحدی داریم که کتاب ها را به نوار یا خط بریل تبدیل می کند.علیرغم  وجود مشکلات جسمی ، سال گذشته دانش آموزان ما در کنکور رتبه دو رقمی کسب کردند، با این کهسهمیه ای هم ندارند و تنها تسهیلات دادن منشی به بچه ها در جلسه کنکور است. پس با هدف شناخت توانمندی این بچه ها، لازم است کهروی این موضوع کار شود.

  زمانی گفته می شد مشکل معلولیت مشکل فرد است و فرد باید خود را با جامعه تطبیق دهد. اما اکنون نگاه جهانی این است کهمعلولیت مشکل جامعه استو باید شرایطی فراهم شود تا همه افراد جامعه حق شهروندی داشته باشند و این مسئله با فراهم کردن فرصت های برابربرایاین افرادتحقق می یابد.

  هم اکنون حدود 3500 دانش آموز ما در گروه ناشنوایان و نیمه شنوایان و نابینایان و نیمه بینایان و معلولین جسمی و حرکتی در مدارس عادی درس می خوانند و ما برای تسهیل در کار، به آنها معلم رابط می دهیم. پس تغییر نگرشبه این ترتیب تدریجاً صورت می گیرد ، تا افراد عادی بدانند هیچ مشکلی از جانب یک فرد معلول برای آنها پیش نمی آید.

  درآموزش فراگیرهدف این است که هر فردی بدون توجه به مشکلاتی که دارد بتواند در نزدیکترین مکان به محلسکونت خود تحصیل کند. در اجلاسی که در سالامانکا( اسپانیا )تشکیل شد با حضور وزیر آموزش وپرورش ایران و  وزرای آموزش وپرورش سراسر جهان ،قراردادی بسته شد و همه در آنجا به صورت مشروط قراردادی را امضا کردند که تا سال 2015 آموزش فراگیر در همه کشورهای عضو اجرا شود. ما نیزدر پیآن هستیم که این شرایط را با منعطف کردن آموزش و پرورش ایجاد کنیم و نظام ارزشیابی را منعطف کنیم تا هر کس مطابق توانایی و استعداد خود ، فرصت استفاده از آنرا داشته باشد.ما باید با فراهم کردن تسهیلات برای حضور دانش آموزان معلول در مدارس ( مثل امکانات سخت افزاری)  شرایط را برای حضور فعال آنان در صحنه جامعه فراهم کنیم. الان دردواستان گیلان و اصفهان بحث آموزش فراگیر به صورت آزمایشی در روستاها در حال اجراست.

  به طور کلیآموزش فراگیر مربوط به همه افرادی است که ممکن است به نوعی مشکل داشته باشند مثل بچه هایی که در خانوادههاینابسامان هستند.

  آیا  بااجرای طرح آموزش فراگیر ، مدارس استثنایی تعطیل خواهند شد ؟

  خیر. دانش آموز در سیستم فراگیر باید مقید باشد که خود سیستم تحصیلی اش را انتخاب کند. از نظر ما مزیت آموزش فراگیر، فراهم شدن بستری مناسب در جهت ارتقای شرایط اینعزیزان است.مزیت دیگرآندرگیر شدن همه نهادهای جامعه با این موضوع است. از نگاه دینی در اسلام هم توجه خاصی به توانایی های فردی شده است، بنابراین ما باید در برنامه ریزی ها همهی این موارد را در نظر بگیریم.

  فرزندان معلول ما راضی به ترحم نیستند اما دغدغه های بسیاری دارند: دغدغه تحصیل ، شغل و ازدواج. درست مثل افراد عادی که این مسائل را حق خود می دانند.

   برای پذیرش افراد استثنایی در جامعه ، جایفرهنگ سازی را در تبلیغات و برنامه های صدا و سیما  چگونه می بینید؟

  من فکر می کنم ما از نظر کیفیت و سیستم آموزشی در مورد بچه های استثنایی، در آسیا و خاورمیانه حرف های زیادی برای گفتن داریم،  خصوصاً در این چند سال اخیر. منتهابرای تأثیر گذاری  بر افکارعمومی، این ارتباط باید دو طرفه باشد یعنی آموزش و پرورش استثنایی شهرتهران اختیارات محدودی دارد ولی متولی این کار ( دو طرفه کردن ارتباط بین کودکان استثنایی با سایر افراد جامعه) کیست؟

  این که تصور کنیم نهادهایی مثل ما یا بهزیستی متولی این امر هستند شاید مغایر با آموزش فراگیر باشد. ولیایده آل آن است که همهحس کنیم معلولیت مشکل جامعه است. صدا و سیما همانطور که برای افراد عادی  برنامه تولید می کندباید برای معلولین هم برنامه هایی تولید کند.  اکنونبه طور محدود مشاهده می شود که در بعضی از برنامه های صدا و سیما، خانمی در گوشه صفحه تلویزیون متن برنامه ها رابرای ناشنوایان به زبان اشاره اجرا می کند. این مسئله نباید محدود باشد باید نهادینه شود تا همه فکر کنند و در برنامه ریزی های خود این مسائل را لحاظ کنند. تمام دستگاههای اجرایی و رسانه های گروهی،وهر کسی که به نوعی با افراد جامعه سروکار دارد باید در برنامه ریزی های خود، شرایط ویژه معلولین رادر نظر بگیرد، به طوری که حرمت این بچه ها هم حفظ شود.

  ما در آموزش و پرورش استثنایی این کار را شروع کرده ایم. مثلاً در شبکه تهران و سایر شبکه ها برنامه هایی را داشته ایم. اما باید در کل دیدگاهجامعه را نسبت به این عده تغییر دهیم.

  گردآوری سلامت آکا


title: معلولیت واقعیت حامیان خیر پشتوانه این واقعیت
text:
  معلولیت واقعیت حامیان خیر پشتوانه این واقعیت
   



  اگرچه معلولیت به هر دلیل و علتی که حادث شود یک آسیب اجتماعی محسوب می شود اما این پدیده یک واقعیت اجتماعی است و البته حامیان خیری که به مدد این گروه از توانجویان آمده اند ، پشتوانه ها و ستون محکمی برای این معلولان هستند.
  ناتوانی خانواده ها در رسیدگی کامل به معلولان و رفع نیازهای مختلف آنها سبب شده آسایشگاههای نگهداری معلولان دراین زمینه به کمک خانواده ها بیایند.
  اما در بسیاری از مواقع بویژه زمانی که میزان معلولیت فرد زیاد است و یا اینکه معلول کاملا مجهول الهویه است ،پس از واگذاری در آسایشگاه ها ، خانواده ای برای رسیدگی به آنها وجود ندارد.
  اینجاست که نقش خیرین بسیار نقش می نماید ، افرادی که بعضا بخشی و یا تمام زندگی خود را وقف حمایت از معلولان آسایشگاهها می کنند...


  آنها با کشیدن دست نوازش بر سر این معلولان و با هر وسیله ای سعی درکاهش مشکلات معلولان دارند که مهترین نیاز آنها وجود آسایشگاههایی است که همچون خانه و آشیانه ای آنها را از بی سرپناهی نجات دهد.
  "زلیخا فتوت " اززمره خیرینی است به کمک و یاری معلولان جسمی و ذهنی می پردازد. این بانوی ۴۰ ساله سری لانکایی حدود ۲۵ سال است که به همراه همسر ایرانی خود در تهران زندگی می کند و پیوسته یکی از اعضای فعال خیرین آسایشگاه خیریه کهریزک و موسسه خیریه بقیت الله بوده است.
  فتوت در خصوص علت کمک خود به معلولان به خبرنگار اجتماعی ایرنا گفت: می خواهم راه
  پدرم را ادامه دهم چرا که اوخدمت به مردم یتیم و معلولان جسمی و ذهنی را بخشی از وظایف خود
  می دانست و با این کار به آرامش می رسید.


  فتوت خانواده همسر خود را عامل مهمی برای قرار گرفتن وی دراین مسیر دانست و گفت همواره تشویق ها و بستر سازی آنها سبب شده تا این راه را با قوت طی کنم.
  به گفته وی هر سال با کمک تعدادی دیگر ازخیرین به برپایی غرفه هایی در قالب یک نمایشگاه پرداخته و عواید آن به معلولان اختصاص می یابد.
  وی با بیان اینکه امسال اولین نمایشگاه خیریه در روز ۲۹ مرداد ماه سال جاری برپا شد، ادامه داد: دومین نمایشگاه نیز در تاریخ ۱۶مهر ماه جاری به مدت چهار روز در یکی از مناطق تهران برپا می شود.
  به گفته فتوت دربرپایی نخستین نمایشگاه خیریه مردم ۲۵۰ میلیون ریال کمک کردند و درنمایشگاه آتی مهرماه در قالب ۲۰ غرفه از جمله غرفه مواد غذایی خانگی، غرفه شوینده ها، غرفه پوشاک، غرفه کاردستی و غیره برپا می شود.
  وی با بیان اینکه برای ساخت یک زمین در شهر جدید هشتگرد به منظور نگهداری ۵۰ معلول نیاز
  به پنج میلیارد ریال بودجه است که تاکنون بخشی از این مبلغ توسط مردم اهدا شده است تاکید کرد: هدف از برگزاری این نمایشگاهها تامین هزینه ساخت مرکز نگهداری یاد شده است.
  به گفته وی دراین مرکز قرار است معلولان ذهنی حرکتی موسسه خیریه بقیه الله و تعداد دیگری از معلولان به صورت شبانه روزی نگهداری شوند.
  وی افزود: اکنون توانسته ایم به صورت اجاره ای محلی را برای نگهداری این معلولان تهیه کنیم
  اما با ساخت این زمین نه تنها دیگر مشکلی برای نگهداری این معلولان نداریم بلکه می توانیم مسوولیت نگهداری تعداد دیگری از معلولان را نیز برعهده بگیریم که اکنون در شرایط سختی زندگی می کنند.
   
  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: فریب آجیل های خوش رنگ و لعاب را نخورید
text:
  فریب آجیل های خوش رنگ و لعاب را نخورید




  ایده آل: بهتر است قبل از خرید آجیل با انواع آجیل و مواد به کار رفته در فرآوری‌شان آشنا شوید تا علاوه بر یک پذیرایی خوب، سلامت خود و خانواده‌تان را نیز تضمین کنید. برخی آجیل‌ها ظاهر بسیار جذاب و براقی دارند و برخی دیگر وارداتی هستند و تحت عنوان هندی، تایلندی و... به فروش می‌رسند. برخی نیز با عنوان خام و بوداده پشت ویترین به نمایش گذاشته می‌شوند اما از بین آنها کدام انتخاب بهتری است؟



  یک ظرف کوچک آجیل معادل دو بشقاب برنج!

  آجیل از نظر رده‌بندی هرم غذایی در گروه گوشت و جانشین‌های آن قرار می‌گیرد. این خوراکی به عنوان یک میان‌وعده مفید بخشی از نیاز بدن به کالری و همچنین ویتامین‌ها و مواد معدنی را تامین می‌کند. سدیم، پتاسیم، کلسیم و برخی ویتامین‌ها از جمله ویتامین E جزء  ریزمغذی‌هایی هستند که در ترکیب آجیل موجود است. نکته مهم در مورد مغزها نوع و میزان چربی آنهاست که همانند یک شمشیر دو دم عمل می‌کند. مصرف این چربی‌ها از یک سو موجب برقراری تعادل مثبت بین چربی‌های خون به نفع چربی‌های مفید می‌شود و می‌تواند در برابر بیماری‌های قلبی- عروقی و سکته‌های مغزی و قلبی اثر پیشگیری‌کننده داشته باشد. اما از سوی دیگر مسئله بالا بودن کالری این دسته از خوراکی‌ها بوده که مصرف بیش از حد این مواد منجر به اضافه وزن می شود. به طور متوسط یک ظرف کوچک آجیل حاوی حدود 600 کیلوکالری انرژی معادل دو بشقاب برنج است. توصیه می‌شود هنگام مصرف آجیل حد تعادل را رعایت کرده و در کنار مصرف آن از مصرف سایر خوردنی‌های همیشگی خود بکاهید.



  آجیل بوداده برای مبتلایان به فشارخون  مضر است!

  تفاوتی که بین آجیل بوداده و آجیل خام وجود دارد نمک به کار رفته در آجیل بوداده است. وقتی اجزای آجیل با نمک تفت داده می‌شود طعم دیگری پیدا می‌کند و برخی‌ها این طعم را بیشتر دوست دارند غافل از اینکه اضافه شدن نمک می‌تواند مصرف ما را محدود کند. به این مفهوم که بدن ما در طول روز به میزان محدودی نمک احتیاج دارد و خوردن نمک بیش از آن مقدار می‌تواند به سلامتی لطمه بزند و زمینه‌ساز بروز بیماری‌های قلبی - عروقی و فشارخون شود. به همین دلیل توصیه می‌شود از آجیل خام استفاده کنید و در صورت امکان از خوردن آجیل بوداده پرهیز کنید. آجیل جزو گروه خشکبارهاست و میوه تازه نیست. به مرور زمان که این میوه خشک می‌شود مقداری از خواصش را نسبت به میوه تازه از دست می‌دهد. بنابراین حرارت دادن آن در فرآیند بودادن نیز باعث می‌شود دوباره مقداری از خواصش کم شود.



  بیش از یک یا 2 مشت آجیل در روز نخورید

  آجیل یک میان وعده بسیار خوب محسوب می‌شود اما مشکل اینجاست که خوردن آن حد ندارد و وقتی جلوی افراد گذاشته می‌شود در خوردنش زیاده‌روی می‌کنند. ما باید مصرف آجیل را به شکل محدودی در برنامه غذایی‌مان داشته باشیم. صرفنظر از بوداده یا خام بودن آجیل مصرف بیش از حد آن به لحاظ کالری بالایی که دارد می‌تواند منجر به اضافه‌وزن و چاقی شود. کسانی که دچار بیماری‌های قلبی - عروقی یا فشار خون هستند اکیدا توصیه می‌شود از مصرف آجیل شور پرهیز کنند و در این مورد حتما با پزشک خانواده خود مشورت کنند. اینکه ما بخواهیم حد و میزانی را تعیین کنیم و به همه توصیه کنیم که در این حد و میزان آجیل شور بخورید رویه غلطی است زیرا این میزان می‌تواند با توجه به شرایط بدنی افراد متفاوت باشد اما می‌توان گفت حداکثر روزی به اندازه یک یا 2 مشت بسته آجیل مصرف کنند.



  براق‌ها سلامت را به خطر می اندازند!

  گاهی اوقات تولیدکنندگان برای جذاب‌تر نشان دادن ظاهر آجیل از رنگ‌ها و مواد براق‌کننده استفاده می کنند. اغلب اینها خوراکی‌های غیرمجازی هستند که فقط برای جلب مشتری‌های بیشتر استفاده می‌شوند. البته جز آجیل در محصولات دیگر نیز این براق‌کننده‌ها و رنگ‌ها به کار می‌روند. این مواد اثر تجمعی دارد یعنی به تدریج که مصرف می‌شوند در بدن روی هم انباشته می‌شود و این می‌تواند در درازمدت مشکلاتی را برای سلامت فرد ایجاد کند. حتی برخی از این براق‌کننده‌ها می‌توانند به کبد صدمه بزند یا برخی از آنها حتی می‌تواند سرطان‌زا باشد. در مورد پسته‌ها و تخمه‌های لب خندان که در فرآیند تولیدشان در آب گرم قرار داده می‌شوند نیز اگر این کار به صورت بهداشتی انجام شود، از آب پاکیزه استفاده شود و تولیدکنندگان بهداشت فردی‌شان را رعایت کنند، مشکلی از لحاظ آلودگی و سلامت ایجاد نخواهند کرد.

  آجیل‌های قدیمی سرطان‌زا هستند؟

  آجیل بستر مناسبی برای رشد میکرو ارگانیسم‌های بیماری‌زا به خصوص قارچ‌هـاسـت.بنــابراین آجیل را باید حتی‌الامکان هرچه تازه‌تر مصرف کنیم. هرچقدر آجیل تازه‌تر باشد میزان آلودگی‌اش با قارچ‌ها کمتر است به ویژه قارچ مولد «آفلاتوکسین» که به شدت بیماری‌زاست و می‌تواند زمینه‌ساز بروز بدخیمی‌ها شود. از رنگ و طعم آجیل نیز می‌توان به تازگی آن پی برد. قرار دادن آجیل‌ها در کنار خیابان و دست زدن افراد مختلف به آنها می‌تواند باعث شود میکروب‌هایی که روی پوست بدن افراد است به آجیل منتقل شود. البته این امر فقط درمورد دستفروش‌ها صادق نیست. حتی در بسیاری از مغازه‌ها هم این مساله وجود دارد. ما باید سعی کنیم آجیل را از مراکز معتبر تهیه کنیم زیرا این آلودگی‌ها هم می‌تواند در کوتاه‌مدت سلامتی افراد را تهدید کند و هم در دراز مدت اثر تجمعی و انباشتگی و بیماری‌زا داشته باشد. وقتی نگهداری آجیل طولانی‌تر می‌شود امکان رشد قارچ‌ها در آن افزایش پیدا می‌کند. به همین دلیل است که آجیل‌های وارداتی انتخاب مناسبی محسوب نمی‌شوند زیرا از زمان تولید تا رسیدن به دست مشتری فرآیند طولانی‌تری را طی می‌کنند و به همین علت احتمال رشد میکروب‌ها، باکتری‌ها و قارچ‌ها را بیشتر است. از طرف دیگر اغلب آجیل‌های وارداتی نمک بسیار بالایی دارند و شامل همان گروه آجیل‌های بوداده می‌شوند. بنابراین باید مصرف آنها را محدود کنید.

  گردآوری سلامت اکاایران


title: عقب‌ماندگی و محدودیت عملکرد اجتماعی
text:
  عقب‌ماندگی و محدودیت عملکرد اجتماعی



   
  عقب ماندگی ذهنی به معنای نقص هوشی در اوایل زندگی است که با محدود شدن عملکرد اجتمایی همراه است. با اقدامات آموزشی و اجتمایی می‌توان یک زندگی طبیعی در خارج از بیمارستان را برای این افراد فراهم کرد. این اقدامات شامل ثبت نام در مدارس ویژه, انجام کار‌های خانه داری و صنایع دستی و حمایت از افراد معلول و خانواده آنان است.


  ▪ آمار
  در جمعیت ۱۵ تا ۱۹ سال شیوع موارد متوسط و شدید حدود ۳ تا ۴ مورد در ۱۰۰۰ است. این شیوع از سال ۱۹۳۰ ‌اندکی تغییر کرده، اما بروز موارد شدید به علت مراقبت‌های خوب نوزادی و جنینی تا حد یک سوم تا یک دوم کاهش یافته است. علت ثابت ماندن شیوع, زندگی طولانی‌تر افراد عقب مانده ذهنی است.‏ ...


  ▪ بیماریهای جسمی
  شایع‌ترین حالت در موارد شدید و بسیار شدید عقب‌ماندگی ذهنی دیده می‌شود که اکثرا ناتوانایی‌های حسی یا حرکتی یا صرع دارند. فقط یک سوم این افراد تحرک دارند و یک چهارم به دیگران وابسته هستند. مشکلات شنوایی و بینایی مانع دیگری برای توانایی شناختی است. ناتوانی‌های حرکتی که شایع نیز است عبارتند از: اسپاستیسیتی، اتاکسی، آتتوز


  ▪ ‎اثر عقب ماندگی ذهنی بر‎ ‎خانواده
  به محض تشخیص عقب ماندگی ذهنی در نوزاد والدین دچار استرس می‌شوند. برخی کودک را نمی‌پذیرند. گرچه این طرد کردن مدت طولانی دوام ندارد، معمولاً تشخیص پس از سال اول گذاشته می‌شود. والدین مجبورند امید‌ها و انتظارات خود را تغییر دهند که گاهی باعث افسردگی طولانی والدین همراه با احساس گناه، شرم و خشم می‌شود.
  سرانجام اکثر والدین با وضع خود تطابق پیدا می‌کنند. این والدین نیازمند حمایت طولانی مدت هستند.
  ‎

  ▪ واکنش‌ها به وقایع استرس زا
  واکنش افراد عقب‌مانده مشابه افراد عادی است. با این حال آنان استرس را بیشتر در رفتار خود نشان می‌دهند تا در کلمات. تحریک‌پذیری، آژیتاسیون ترس یا رفتار‌های دراماتیک ممکن است نشانه یک اختلال حاد استرس باشد.
  همیشه باید این نکته را در نظر داشت که گاهی این واکنش به یک بیماری جسمی تشخیص داده نشده است.‏


  ▪ ‎مشکلات رفتاری
  مشکلات رفتاری کودکان عقب‌مانده ذهنی نسبت به کودکان عادی در سنین بالاتری رخ می‌دهند و بیشتر طول می‌کشند، گرچه طی زمان بهبود می‌یابند.بسیاری از عقب ماندگان ذهنی, پرفعالیت و حواس پرت تکانشی هستند. مشکلات جدی‌تر عبارتند از خود آزاری و رفتار‌های اوتیسمی
  ( مثل فعالیت‌های تکراری بی‌هدف) این مشکلات جدی در عقب ماندگان ذهنی شدید شایع است(۴۰ درصد کودکان و ۲۰ درصد بزرگسالان). در تعداد کمی از بیماران، رفتار‌های تهاجمی به حدی شدید است که احتمال آسیب به خود بیمار و مراقبت وی وجود دارد که به آن رفتار‌های چالشی برانگیز می‌گویند.‏


  ▪ ‎عقب ماندگی ذهنی خفیف‏
  ۸۰ ‎درصد افراد عقب ماندگی ذهنی‎ ‎در این گروه هستند. از نظر ظاهری طبیعی هستند و نقایص حسی و حرکتی آنان خفیف‎ ‎است. بنابراین عقب ماندگی ذهنی آنان تا شروع مدرسه تشخیص داده نمی‌شود. در سنین‎ ‎بزرگسالی می‌توانند زندگی مستقلی داشته باشند. گرچه در مواردی مثل خانه‌داری، ‎اشتغال و مواجهه با موقعیت‌های استرس زا نیازمند کمک هستند.‏


  ▪ ‎عقب ماندگی ذهنی متوسط‏
  ‏این گروه ۱۲‏‎ ‎درصد کل بیماران را تشکیل‎ ‎می دهند , یادگیری زبانی در حد برقراری ارتباط کافی است و اکثرا می‌توانند نحوه‎ ‎مراقبت از خود را یاد بگیرند. در دوران بزرگسالی اکثرا قادرند کارهای روزمره را‎ ‎انجام بدهند.‎


  ▪ ‎عقب ماندگی ذهنی شدید
  ‏ حدود ۷ درصد کل بیماران عقب‌مانده ذهنی، در این گروه هستند. رشد آنان در دوران پیش دبستانی شدید کاهش یافته است و بنابراین یادگیری آنان در مدرسه نیز همینطور است. البته بسیاری از آنان می‌توانند نحوه مراقبت از خود را بیاموزند و با جملات ساده ارتباط برقرار کنند. در بزرگسالی می‌توانند وظایف ساده‌ای را انجام دهند و فعالیت‌های اجتمایی محدودی دارند. بسیاری از آنان دارای مشکلات جسمانی هستند. تعداد‌اندکی از آنان توانایی شناختی ویژه‌ای دارند که در حالت طبیعی نیازمند هوش بالاست مثل محاسبات ریاضی ذهنی یا حافظه قوی.


  ▪ ‎عقب ماندگی ذهنی بسیار شدید
  ‏ یک در صد عقب ماندگان ذهنی در این گروهند. تعداد‌اندکی از آنان می‌توانند کاملا از خود مراقبت کنند و نیز تعداد کمی می‌توانند رفتار‌های اجتمایی یا توانایی سخن گفتن داشته باشند.


  ▪ ‎کودکان استثنایی
  همواره یکی از دلایلی که ما نمی‌توانیم اطلاعات کاملاً‌ مربوط و جامعی در مورد کودکان و دانش آموزان استثنایی بدست بیاوریم اینست که معمولاً وقتی با کودک استثنایی مواجه می‌شویم ذهن ما به خاطر انباشته شدن، از غیر عادی بودن ذهنی یا جسمی کودک پیشداوری می‌کند و غالباً ویژگی‌های خاصی که کودکان استثنایی دارند (نابینایی ـ ناشنوایی ـ عقب ماندگی و...) مشخصه اصلی آنها می‌شود.‏ متأسفانه اکثر والدین از داشتن چنین فرزندانی احساس شرمندگی می‌کنند ودر قالب موارد سعی در مخفی کردن کودکشان در انظار عمومی دارند.‏


  ▪ ‎تعریف کودک استثنایی‎
  کودک استثنایی، اول یک کودک است. (انسان است با همه خصوصیات و صفات یک انسان و بعد کودکی است با خصوصیات و تفاوت‌های استثنایی نسبت به سایر کودکان. و همین ویژگی‌ها و خصوصیات است که معلمان و اولیا باید خودشان را با آن سازگار کنند.‏ در واقع بین تمام خصوصیات روانی و جسمانی و تمام استعدادهای مختلف هر فرد تفاوت‌های مشهودی موجود است، پس می‌توان گفت که هر فرد نسبت به افراد دیگر استثنایی است و کلمه استثنایی به طور اعم و به معنای دقیق علمی خود نمی‌تواند فقط به گروههای خاصی از افراد جامعه اطلاق شود.‏ بنابراین آنچه که ما اصطلاحاً «کودک استثنایی» می‌‌نامیم، بدین معناست که کودک از نظر هوشی، جسمی، روانی و اجتماعی به میزان قابل توجهی نسبت به دیگر همسالان خود متفاوت است و نمی‌تواند به‌نحو مطلوب حداکثر استفاده از برنامه‌های آموزش و پرورش عادی ببرد.‏ در اینگونه کودکان واکنش‌ها، ویژگی‌های خاص دارد، بدلیل اینکه کودک رشد فکری کامل ندارد و به‌دلیل اینکه نمی‌تواند بر رفتارهای خود کنترل داشته باشد، یا اگر عمل خلافی از او سر زد احساس گناه و تقصیر کند، چون از نظر شخصیتی نارس و نابالغ است، ناگزیر نیازمند به توجه خاص و آموزش و خدمات فوق‌العاده‌ای است.‏ عنوان کودکان استثنایی در مکاتب امریکا و انگلستان فرق می‌کند. در امریکا به تمام کودکانی که به‌نحوی با کودکان طبیعی و همسن خود از نظر فکری، جسمی، عاطفی. عقلانی، رفتاری و... فرق داشته باشد، استثنایی گفته می‌شود و مسلماً با قبول این تعریف یک کودک نابغه، نابینا، ناشنوا و عقب مانده ذهنی همه استثنایی هستند.‏
   
  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: نمی‌گذارم متولد شوی
text:
  نمی‌گذارم متولد شوی



   
  تالاسمی یک واژه یونانی است که از دو کلمه تالاسا Thalassa به معنی دریا و امی Emia به معنی خون گرفته شده است و به آن آنمی مدیترانه‌ای یا آنمی کولی و در فارسی کم‌خونی می‌گویند. تالاسمی یک بیماری همولتیک مادرزادی است که طبق قوانین مندل به ارث می‌رسد. اولین‌بار یک دانشمند آمریکایی به نام دکتر کولی در سال ‌۱۹۲۵ آن را شناخت و به دیگران معرفی کرد.
  این بیماری به صورت شدید (ماژور) و خفیف (مینور) ظاهر می‌شود. اگر هر دو والدین دارای ژن معیوب باشند به صورت شدید یعنی ماژور (Major) و اگر یکی از والدین فقط ژن معیوب داشته باشد به صورت خفیف یعنی مینور (Minor) ظاهر می‌شود...

  تالاسمی,همولتیک مادرزادی ,نمی‌گذارم متولد شوی


  علائم و عوارضی که تالاسمی در بیماران ایجاد می‌کند در نوع ماژور تالاسمی (کم‌خونی شدید) هموگلوبین خون غیرطبیعی به نام F یا جنینی افزایش یافته و هموگلوبین قرمز خون کاهش پیدا می‌کند. کودکی که این بیماری را در خود دارد کم‌خون است و این کم‌خونی باعث بزرگ شدن طحال و کبد و تغییر قیافه ظاهری او می‌شود.
  بنابراین به علت پایین آمدن مداوم خون، بیمار مجبور است مدام خون تزریق کند و در اثر تزریق خون که دارای مقدار زیادی آهن است و در اثر خود بیماری که باعث شکسته شدن هموگلوبین (گلبول‌های قرمز) و آزاد شدن آهن می‌شود، میزان آهن خون افزایش یافته و در بافت‌های عمده بدن چون قلب، کبد ، طحال و... رسوب می‌کند و سبب ایجاد مشکلات دیگری می‌شود که تنها به کمک آمپول دسفرال می‌توان از تجمع آهن جلوگیری کرد.
  تالاسمی در ایران نیز حضور دارد و حدود۳۰ هزار نفر به این بیماری مبتلا هستند و هر سال به این تعداد نیز اضافه می‌شوند.


   مبتلایان تالاسمی در ایران به چهار گروه تقسیم می‌شوند.
  ۱) گروه اول مبتلایانی که دسترسی به امکانات پزشکی و درمانی ندارند و از درمان صحیح یعنی تزریق خون و دسفرال محروم هستند.
  ۲) گروه دوم بیمارانی که به موقع بیماریشان تشخیص داده می‌شود و خون تزریق می‌‌کنند؛ اما از دسفرال و سایر اقدامات درمانی استفاده نمی‌کنند.
  ۳) گروه سوم کسانی که بیماریشان به موقع تشخیص داده می‌شود، تزریق مناسب خون همراه با روش‌های جانبی را به موقع دریافت می‌دارند و طول عمری قابل‌ملاحظه خواهند داشت.
  ۴) گروه چهارم بیمارانی که دسترسی به پیوند مغز استخوان داشته‌اند، احتمال بهبودی آنان تا حدود زیادی میسر است.


  تالاسمی «بتا» شایع‌ترین بیماری ژنتیکی در کشور و بسیاری از کشورهای خاورمیانه و حوزه مدیترانه است. بیماری تالاسمی ماژور یک بیماری ارثی است که فرد بیمار یک ژن معیوب را از پدر و دیگری را از مادر دریافت می‌کند و به‌علت ناتوانی در ساخت هموگلوبین نیازمند دریافت خون است.
  با دریافت خون، سیستم خون‌سازی بدن متوقف و لذا با لیزشدن گلبول‌های قرمز دریافتی آهن آنها بدون استفاده در بدن ذخیره می‌شود. افزایش تدریجی آهن به بافت‌ها صدمه می‌زند و افزایش بیش از حد آهن مشکلات متعددی را برای بیمار در پی داشته و اثرات جانبی این افزایش، بیمار را از پای درمی‌آورد.
  برای جلوگیری از ایجاد صدمه بعد از مدتی دریافت خون، بیمار باید دارویی را مصرف کند که آهن را به خود جذب کرده و از طریق کلیه دفع کند.
  در حال حاضر دسفرال معروف‌ترین داروی کاهش آهن بیماران تالاسمی است. تزریق این دارو بین ۸ تا ۱۲ ساعت طول می‌کشد و بیمار مجبور است روزانه این دارو را مصرف کند. این در حالی است که قرص خوراکی این دارو در کشورهای اروپایی به تولید انبوه رسیده و در دسترس بیماران تالاسمی قرار دارد.


  ● تاریخچه انجمن تالاسمی ایران
  اما آنچه در این بین بیش از پیش لازم و ضروری به نظر می‌رسد وجود یک نهاد مردمی برای کمک به بیماران تالاسمی بود و همین نیاز باعث شد تا انجمن تلاسمی ایران در سال ۱۳۶۸ فعالیت خود را به‌طور رسمی آغاز کرده و برای حمایت از بیماران تالاسمی گام‌های موثری بردارد.
  انجمن تالاسمی ایران در حال حاضر بیش از ۱۸ هزار عضو دارد که تمامی این افراد، بیماران تالاسمی بوده و با داشتن کارت عضویت این انجمن از امکانات درمانی آن استفاده می‌کنند.
  یکی از مهمترین اهدافی را که انجمن تالاسمی ایران از زمان تاسیس تاکنون دنبال کرده و به نتایج مطلوبی هم در این زمینه دست‌یافته، جلوگیری از تولد فرزند مبتلا به تالاسمی است. آمار تولد این افراد در سال‌های گذشته بیش از یک هزار تولد بوده که با برنامه‌های آموزشی و
  اطلاع رسانی‌های صورت گرفته توسط انجمن تالاسمی و فعالیت‌هایی که بیش از همه طی دو سال گذشته صورت گرفته، توانسته است این آمار را تا مرز ۳۰۰ تولد در سال کاهش دهد.انجمن تالاسمی ایران در استان‌های مختلف کشور کارگاه‌های آموزشی در زمینه پیشگیری و درمان تالاسمی برگزار می‌کند.
  هدف از برگزاری این کارگاه‌ها آشنا کردن افراد با بیماری تالاسمی، چگونگی پیشگیری از بیماری و چگونگی رفتار با بیماران تالاسمی است.به گفته عضو هیات‌مدیره انجمن تالاسمی ایران، استان مازندران بیشترین تعداد مبتلایان به تالاسمی را با دو هزار و ۵۶۳ بیمار دارد و کمترین آمار مربوط به استان زنجان با ۵۸ مبتلا به تالاسمی است.
  تهران نیز با یک هزار و ۶۳۹ بیمار تالاسمی در انجمن تالاسمی ایران حضور دارد، البته لازم به تذکر است این آمار با توجه به اینکه هنوز افرادی هستند که به عضویت انجمن تالاسمی درنیامده‌اند، آمار قطعی این بیماران نیست.
  ضمن اینکه طبق آخرین آمار اعلام‌شده از سوی وزارت بهداشت و درمان بیش از ۲۶ هزار بیمار تالاسمی در ایران وجود دارد.مشهدی اظهار داشت: مهمترین مشکلات ما در زمینه آگاه‌سازی افراد برای پیشگیری از تولد فرزند مبتلا به تالاسمی در استان‌ها و مناطق محروم کشور است.


  بیشترین آمار افراد مبتلا به تالاسمی به استان‌های سیستان و بلوچستان و هرمزگان تعلق دارد. یکی از عمده دلایل این امر ازدواج‌های شرعی است که به ثبت نمی‌رسند و افراد بعد از تولد فرزند و برای گرفتن شناسنامه تازه اقدام به ثبت ازدواج خود می‌کنند و در واقع آزمایش‌های قبل از ازدواج را انجام نمی‌دهند.
  او سپس به مشکلات عمده بیماران تالاسمی اشاره کرد و گفت: عمده مشکلات این بیماران عدم دسترسی آسان به داروهای مورد نیاز است. اتفاقی که هرازگاهی باعث سرگردانی بیماران تالاسمی می‌شود.
  ضمن اینکه عدم استفاده از دانش پزشکی روز دنیا برای درمان این بیماران یکی دیگر از مشکلات موجود است. مشهدی افزود: در حال حاضر بیماران تالاسمی ایران مجبورند از داروی دسفرال تزریقی استفاده کنند؛ دارویی که آهن اضافه بدن آنها را از بین می‌برد و استفاده از آن برای بیمار تالاسمی حیاتی است، اما استفاده از داروی تزریقی دسفرال خود عذاب دیگری است که این بیماران متحمل می‌شوند.
  یک بیمار تالاسمی مجبور است از شب تا صبح این دارو را به خود ترزیق کند در حالی که قرص خوراکی دسفرال در کشورهای اروپایی موجود است، اما وزارت بهداشت و درمان هنوز اقدام به واردات این دارو یا تولیدات داخلی آن نکرده است.
  او تصریح کرد: یکی دیگر از کارهایی که انجمن تالاسمی ایران انجام داده، پیگیری واردات یا تولید داخلی داروی دسفرال است و خوشبختانه با پیگیری‌های این انجمن، وزارت بهداشت و درمان اعلام کرده که از اول تابستان قرص خوراکی دسفرال وارد بازار شده و در دسترس بیماران تالاسمی قرار می‌گیرد.
  مشهدی سپس به وضعیت معیشتی بیماران تالاسمی اشاره کرد و افزود: متاسفانه بسیاری از این بیماران ضمن اینکه توان پرداخت هزینه‌های درمانی خود را ندارند، از پرداخت هزینه‌های روزمره نیز عاجزند.
  انجمن تالاسمی ایران سعی می‌کند تا در حد توان در هزینه‌های جاری زندگی این افراد نیز نقشی داشته باشد، اما از آنجا که این انجمن یک نهاد غیردولتی است و از طریق کمک‌های مردمی اداره می‌شود و هدف ما در درجه اول فراهم آوردن امکانات درمانی مناسب برای این بیماران است، در بسیاری از موارد توان پرداخت دیگر هزینه‌های این بیماران را نداریم.
  عضو هیات مدیره انجمن تالاسمی ایران گفت: این انجمن از طریق کمک‌های مردمی، سازمان‌ها و شرکت‌های خصوصی اداره می‌شود و دولت در ازای هر بیمار تالاسمی سالانه فقط سه هزار تومان به انجمن کمک مالی می‌دهد و با توجه به اینکه فراهم آوردن امکانات درمانی مناسب و برگزاری سمینارهای مختلف در استان‌های کشور هزینه‌های بالایی دارد، در بسیاری از موارد انجمن توانایی رسیدگی به وضعیت معیشتی بیماران را ندارد.
   
  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: چگونگی برخورد خانواده با افراد معلول
text:
  چگونگی برخورد خانواده با افراد معلول




  برخورد خانواده با افراد معلول باید چگونه باشد؟

  درک این نکته مهم است که اگرچه ممکن است فرد معلول با دیگران تفاوت داشته باشد ولی تکیه بر ناتوانی فرد، نه تنها کمکی به وی نمی کند بلکه بر مشکلات وی خواهد افزود. افراد معلول، غالباً مشکلاتی دارند که مانع انجام برخی از فعالیت های آنها می شود یا احتمالاً آنها بعضی از کارها را به شکل دیگری انجام می دهند، اما اکثر افراد معلول نیز می توانند پس از آموزش لازم، بسیاری از فعالیت های عادی زندگی را با اندک تفاوت یا آهسته تر از دیگران انجام دهند. آنچه یک معلول نیاز دارد پذیرفتن و باور کردن توانایی های اوست نه غصه خوردن برای ناتوانی وی...


  علت معلولیت های جسمی و حرکتی چیست؟ و چگونه باید با آنها برخورد کرد؟

  افراد مبتلا به ضایعات نخاعی، معمولاً از ناحیه پا دچار ناتوانی هستند و فلج های مغزی می تواند هر یک از اندام ها یا همه آنها را مبتلا سازد. بیماری ها، حوادث و تصادفات نیز می توانند سبب بروز نوعی نارسایی حرکتی در فرد گردند. در برخورد با معلول جسمی باید ضمن توجه به محدودیت های حرکتی فرد، دیگر توانایی های او در حدی تقویت شود که حتی الامکان بتواند نارسایی ها را جبران کند.

  با افراد نابینا چگونه باید برخورد کرد؟

  در برخورد با فرد نابینا باید تلاش نمود تا در صورت وجود بینایی حتی به صورت جزیی، با استفاده از روش های مناسب، مهارت های فرد را در استفاده از آن بالا برد. تقویت حواس دیگر فرد، وی را در مواجهه با عوامل محیطی موفق تر می سازد.

  وضعیت زندگی و اثاثیه منزل، باید به نحوی چیده شود تا نابینا بتواند به راحتی وسایل مورد نیاز خود را پیدا کند. خوشبختانه امروزه با استفاده از الفبای بریل، نابینایان می توانند با سواد شوند، بخوانند و بنویسند.

  با افراد ناشنوا چگونه باید برخورد کرد؟

  در برخورد با افراد ناشنوا باید آرام و شمرده صحبت کرد و موقع صحبت روی خود را به سمت فرد نگهداشت تا بتواند با لب خوانی منظور ما را درک کند. صحبت با صدای بلند باعث می شود که وی نتواند منظور ما را به خوبی درک کند. چون در این حالت، لب خوانی مشکل می شود.

  منبع:تبیان
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: امید را از دست نمی‌دهیم
text:
  امید را از دست نمی‌دهیم



   
  مفهوم عدالت در اسلام جزء مباحث کلیدی و مهمی است که اندیشمندان و فقهای اسلامی به آن بسیار توجه کرده‌اند و از زوایای مختلف به آن پرداخته‌اند.
  دیدگاه‌های اسلام‌شناس معاصر (استاد مطهری) در این وادی از جایگاه قابل تاملی برخوردار است. به‌نظر استاد مطهری، عدالت مفهومی مطلق است نه نسبی چراکه اگر غیر از این بود، دین این اندازه بر آن تأکید نداشت. با این حال، وی بر این نظر است که عدالت در ۲ وجه فردی و اجتماعی قابل طرح است و هر نوع تئوری عدالت محوری ناگزیر از توجه به این مهم است؛ گرچه استاد اعتقاد دارد که به اصل عدالت اجتماعی از جانب فقها کمتر توجه شده است. با این بیان، مشخص می‌شود که شهید مطهری بر اصل قرارداد اجتماعی به‌عنوان مجرای اساسی عدالت تأکید شایانی داشته‌است؛ به این معنا که مصالح اجتماعی بر منافع آنی فردی اولویت دارند...


  با تصویب مجلس شورای اسلامی در اردیبهشت ماه ۱۳۸۳، کشور ما هم به جمع حدود ۵۰ کشوری پیوست که دارای قانونی برای امور معلولان خود هستند. این رقم در مقایسه با بیش از ۲۰۰ کشور عضو سازمان ملل متحد، بسیار پایین است. «قانون جامع حقوق معلولان» با وجود آنکه از دید تخصصی برای «جامع» نامیده‌شدن با مشکل مواجه است لیکن به‌عنوان قانونی که می‌تواند راه را برای رسیدن معلولان ایرانی به برخی از حقوق نادیده انگاشته شده شان هموار سازد، بسیار مهم است. وظیفه خود می‌دانم از همه دست‌اندرکاران تهیه و تصویب آن قدردانی و تشکر کنم.
  این در حالی است که از سال ۲۰۰۰ براساس پیشنهاد مکزیک، مجمع عمومی سازمان ملل متحد، کمیته‌ای متشکل از کشورهای عضو را برای تدوین کنوانسیون جامع حقوق معلولان تشکیل می‌دهد.
  بنابراین نوعی از پیشگامی نسبت به تدوین لایحه و تصویب قانون جامع حقوق معلولان در ایران وجود داشته است. حدود ۳ سال پس از تصویب این قانون (در دسامبر ۲۰۰۶)، کنوانسیون جامع حقوق معلولان نیز در مجمع عمومی به تصویب رسید و برای امضای کشورها از مارس ۲۰۰۷( ۱۰ فروردین ۱۳۸۶) آماده شد. این همزمانی را دوستان دارای معلولیت به فال نیک گرفتند تا شاید پیشگامی ایران در تصویب قانون ملی به امضای زود هنگام کنوانسیون منجر شود که با وجود موافقت‌های اصولی صورت گرفته، هنوز از آن خبری نیست...
  اما اینک در آستانه سالگرد تصویب قانون جامع حقوق معلولان، مرور دستاوردها و نقاط ضعف آن مهم و ضروری است. هر چند قوانین برای اجرا شدن تصویب می‌شوند اما در ایران به نوعی با یک معضل فرهنگی روبه‌رو هستیم که معمولا یک نگرانی عمده نسبت به اجرای قوانین همیشه وجود داشته است.
  این امر در مورد قانون جامع حقوق معلولان نیز وجود داشته است و ناله ناشی از عدم‌اجرای قانون به گفتمانی غالب در بین معلولان و دست‌اندرکاران امور آنها تبدیل شده است. در این میان، فقدان جامعیت و در برخی موارد نگرش سازمانی در متن مواد قانون، محدودیت خاصی را برای اجرای قانون به همراه داشته است.


  نگاه به قانون نشان می‌دهد که مواد ۳، ۱۰، ۱۳ و ۱۵ عمدتا در مورد عملکردهای سازمان بهزیستی کشور است و به نوعی برای تسهیل برخی از وظایف اجرایی آن تصویب شده است. این در حالی است که سازمان بهزیستی کشور تنها متولی امور معلولان – حتی در خدمات تخصصی - نیست.
  باید اذعان کرد که برخی سازمان‌ها همانند سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور، جمعیت هلال احمر، بنیاد شهید و ایثارگران – با توجه به اینکه موضوع معلولیت به نوعی با جانبازان مرتبط است – فدراسیون جانبازان و معلولان و کمیته ملی پارالمپیک و... در قانون مورد اشاره قرار نگرفته‌اند. علاوه بر اینها برخی سازمان‌ها و نهاد‌ها هم به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم در محدوده حقوقی قانون قرار می‌گیرند که نامی از آنها برده نشده است. غرض از بیان اینها، لزوم بازنگری فوری قانون نیست بلکه بیان موارد عدم‌جامعیت است.
  از سوی دیگر، بسیاری از مواد شانزده‌گانه قانون، منوط به تصویب آیین نامه‌های اجرایی شده که ضروری‌هم به نظر می‌رسد. خوشبختانه براساس اطلاع، تقریبا همه آیین نامه‌های اجرایی قانون به تصویب رسیده و ابلاغ شده‌اند. این در حالی است که به‌طور معمول در ایران، تصویب قانون و آیین نامه‌های اجرایی هرگز به معنای ضمانت اجرایی برای اجرای قانون نیست. در گذشته نیز در همین حیطه مسائل معلولان، موادی از قانون‌های مختلف مثل قانون کار، قانون برنامه سوم و چهارم توسعه، قوانین حمایتی جانبازان و معلولان و... وجود داشته که یکی از آشناترین آنها قانون الزام مؤسسات دولتی به استخدام ۳ درصد از میان معلولان است که همه تا حد زیادی با سرنوشت آن آشنا هستیم....
  در مورد قانون جامع نیز اقدامات خوبی صورت گرفته و در برخی موارد مفاد قانون اجرایی شده که حتما در گزارش‌های سازمان بهزیستی خواهد آمد لیکن متأسفانه هنوز به دلایل مختلف قانون به شکل کامل اجرا نشده که به‌نظر من دیدگاه و نگرش منفی نسبت به معلولیت و در مرحله بعد موضوع اعتبارات و کمبود آن نقش اساسی در این زمینه ایفا می‌کنند.
  این امر ما‌ را وا‌می‌دارد که نه تنها امروز که برای سال‌های آتی نیز برنامه‌های آگاه‌سازی و تغییر نگرش جامعه نسبت به ناتوانی و معلولیت را کنار نگذاریم. خوشبختانه در خود قانون جامع ، راهکار مناسبی برای این امر در نظر گرفته شده است. ماده ۱۲ اشعار می‌دارد که صدا و سیما باید ۲ ساعت از برنامه‌های خود در هفته را بدین‌منظور اختصاص دهند و این تنها باید در همین حیطه استفاده شود نه در کلیت برنامه‌های مختلف بهزیستی!
  از این‌رو با توجه به فرهنگ شفاهی موجود در جامعه و گستردگی اثرگذاری این رسانه در میان مردم، کدام راهکار مناسب‌تری را بدین‌منظور می‌توان سراغ گرفت. بنابراین موضوع فرهنگ‌سازی‌ باید در دستور کار جدی همه قرار گیرد.
  از سوی دیگر برای تداوم بخشیدن به اجرای هرچه مناسب‌تر قانون، تدوین برنامه‌های اجرایی سالانه و کمک دولت برای در نظر گرفتن بودجه و اعتبار مناسب برای بخش‌های مختلف قانون، نقش مهمی ایفا می‌کند. این فعالیت به‌طور عمده باید از سوی متولی اصلی قانون– سازمان بهزیستی کشور، حوزه معاونت امور توانبخشی - انجام پذیرد و تا آنجا که اطلاع دارم تلاش همکاران بر این امر استوار بوده است.


  به‌نظر می‌رسد نگرش منفی نسبت به معلولیت باز هم دلیل خوبی برای عدم‌اختصاص بودجه کافی است؛ همان حرف‌هایی که زیاد شنیده‌ایم و از آنهایی که معتقدند مگر نیازهای افراد عادی حل شده است که انتظار حل مشکلات معلولان را دارید؟ این مطلب را دست کم نگیرید که یکی از اهم معضلات کار در این حیطه است.
  در طرف مقابل نیز موضوع حضور هرچه بیشتر و گسترده‌تر معلولان و نهادهای غیردولتی آنان قرار دارد و نقشی که می‌توانند در اجرای قانون بر عهده بگیرند. نباید از نظر دور داشت که معلولان اگر موقعیتی مناسب در دنیا کسب کرده‌اند و به‌ویژه نقش مهمی که در تهیه، تدوین و تصویب کنوانسیون جامع حقوق معلولان داشته اند، صرفا به‌واسطه حضور بی‌بدیل و شایسته آنها در صحنه‌های اجتماعی و پیگیری مداوم امور بوده است.
  به‌نظر می‌رسد نقش اساسی معلولان و انجمن‌های آنان در پیگیری تحقق قانون جامع حقوق معلولان ، باید از سوی خود آنها مجددا مورد ارزیابی قرار گیرد. در این مسیر راه‌های مختلفی می‌تواند وجود داشته باشد؛ از حضور در برنامه‌های آگاه‌سازی و تغییر نگرش تا پیگیری‌های حقوقی و حتی آن‌طور که معاونت محترم توانبخشی بهزیستی فرموده‌اند، شکایت نسبت به عدم‌اجرای قانون... سابقه فعالیت‌های حقوقی در ایران نشان می‌دهد که می‌توان امید داشت تا با کمک قوه قضائیه نسبت به سهل انگاری، قصور و عدم‌اجرای قانون اقامه دعوی کرد و تا احقاق حق آن را ادامه داد و مطمئن بود که حق نادیده انگاشته شده در طول سالیان گذشته، محقق خواهد شد.بحث در این باره طولانی است اما نه در حوصله خوانندگان است و نه فضای روزنامه اجازه می‌دهد. با امید به تحقق کامل قانون و کنوانسیون جامع حقوق معلولان.
   
  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: چشم بگشا بر نابینایان
text:
  چشم بگشا بر نابینایان



   
  در تامین حقوق اجتماعی افراد نابینا و کم بینا، دست اندرکاران امر همواره با این سؤال مواجه بوده اند که مناسب ترین راه برای تامین مطالبات اجتماعی این گروه از توانخواهان چیست و چگونه می توان آنان را برای کسب استقلال در زندگی و پای نهادن به عرصه تعاملات انسانی یاری کرد؟ در پاسخ به این پرسش اساسی، نظرات متفاوتی مطرح می شود.
  گروهی برای اصلاح جامعه و تغییر نگرش آحاد مردم نسبت به افراد نابینا و باور به توانمندی ها و قابلیت های آنان تاکید می ورزند. گروه دیگر مؤکداً بیان می دارند ...


  که حمایت از نابینایان تنها تحت لوای قانون و اهرم های قدرت در جامعه امکان پذیر خواهد بود. اما دسته ای دیگر ضمن درنظرداشتن مقوله قانون و اهمیت آگاه سازی جامعه، می کوشند تااصلاح شیوه های مدیریتی در امور نابینایان را سرلوحه کار خود قرار دهند، چرا که امروزه اعتقاد غالب این است که عمده ترین مشکلات فراروی افراد نابینا و کم بینا، ناشی از ناکارآمدی شیوه های مدیریتی در ارائه خدمت رفاهی، آموزشی و اجتماعی به گروه مزبور است. آنچه این ادعا را تایید می کند، مقایسه تحلیلی شیوه اداره امور نابینایان در کشورهای توسعه یافته و جوامع در حال توسعه است. با انجام چنین مقایسه ای به وضوح درمی یابیم که در جوامع پیشرفته، نوع ساختار تشکیلاتی مرکز توانبخشی و سازمان های متولی این امر، به گونه ای است که اصول علمی مدیریت سازمانی در آن کاملاً مشهود است.
  تجربه کشورهایی چون انگلستان، اسپانیا، آلمان و... نشان می دهد که چنانچه ارائه خدمات اجتماعی و آموزشی به افراد نابینا و کم بینا به صورت تمرکزیافته و تحت یک ساختار سازمانی صورت گیرد، سرویس دهی به توانخواهان مزبور در تمامی زمینه ها- اعم از رفاهی و آموزشی- به گونه منسجم تری صورت می پذیرد. برای نمونه در کشور انگلستان، اداره سازمان امور نابینایان زیرنظر عالی ترین مقام مملکتی یعنی ملکه انجام می شود که به این ترتیب، این سازمان از جهت ساختار اداری، عملاً به نیرومندترین اهرم قدرت(دربار) وابسته خواهد بود که این خود در گسترش اختیارات متولیان امور نابینایان تاثیر به سزایی خواهد داشت. در کشورهای مورد بحث، ارائه خدمات خاص مانند آموزش مهارت های مربوط به خواندن و نوشتن، مهارت های روزمره، خدمات مشاوره ای و... که به شکل کاملاً تخصصی صورت می گیرد، توسط سازمان امور نابینایان انجام می شود. بخش دیگری از خدمات اجتماعی که از ماهیت عام تری برخوردارند، مانند امکانات بهداشتی و بیمه از سوی دولت به این افراد ارائه می شود.
  بخشی از اعتبارات موردنیاز سازمان های متولی امور نابینایان به ویژه در حوزه خدمات خاص، توسط دولت و مراجع رسمی تامین می شود، لیکن نکته قابل توجه این است که در کشورهای توسعه یافته، تشکل های فعال در زمینه مسائل و مشکلات افراد نابینا و کم بینا این امکان را یافته اند که با دریافت حق انحصار پاره ای فعالیت های تجاری و نیز جلب کمک هایی از سوی افراد خیر، بخش عمده ای از هزینه های خود را تامین کنند. سازمان های امور نابینایان عمدتاً به صورت هیات امنایی اداره می شوند. هسته مرکزی این تشکل ها را افرادی تشکیل می دهند که به صورت ثابت یا استخدام دائمی به کار مشغولند اما در بخش خدمات خاص، از نیروهای داوطلب نیز استفاده می شود.
  در کشورهای اروپای شرقی همانند روسیه و اوکراین نیز شاهد وضعیت مشابهی هستیم؛ در این دسته از کشورها، دولت ها کوشیده اند تا ضمن ارائه خدمات عام به افراد نابینا، با قراردادن پاره ای فعالیت های اقتصادی در انحصار سازمان های امور نابینایان، منابعی را به منظور درآمدزایی برای این موسسات فراهم کنند؛ چنان که کمک به کانون های موردنظر جهت تشکیل تعاونی های خاص، کارگاه های تولیدی، معافیت های مالیاتی و... از جمله مساعدت هایی است که در راستای تقویت بنیه اقتصادی موسسات امور نابینایان صورت می گیرد.
  در ایران، سازمان بهزیستی و سازمان آموزش وپرورش استثنایی به عنوان اصلی ترین متولیان آموزش، توانبخشی و تأمین امکانات رفاهی توانخواهان نابینا و کم بینا محسوب می شوند. سازمان استثنایی به عنوان زیرمجموعه ای از تشکیلات وزارت آموزش وپرورش، بر حسب وظیفه در راستای آموزش دروس مدرسه ای و تامین نیازهای تحصیلی نابینایان، در مقاطع پیش از دانشگاه گام برمی دارد. سازمان بهزیستی نیز می کوشد تا در تامین تجهیزات کمک آموزشی و کمک توانبخشی، ارائه خدمات توانپزشکی و توانبخشی آموزشی و اجتماعی، اعم از بریل آموزی، آموزش مهارت های روزمره، مهارت های زندگی، فنون خودیاری و نیز تامین امکانات شغلی و حرفه آموزی و... برنامه هایی را تدوین و اجرا نماید. پرواضح است که محدودیت های اجرایی سازمان های مزبور از سویی و وسعت دایره مخاطبان از سوی دیگر، موجبات ناکافی بودن خدمات موجود را فراهم آورده است. هر چند واگذاری بخشی از فعالیت های مربوط به امور معلولان و نابینایان به تشکل های غیردولتی، زمینه مناسبی را برای این تشکل ها جهت انجام تلاش های موازی فراهم آورده است، لیکن عدم بضاعت مالی و محرومیت از حمایت های قانونی مراجع رسمی موجب شده است تا موسسات غیردولتی نیز نتوانند چنانکه باید، در راستای تأمین مطالبات اجتماعی افراد تحت پوشش گام بردارند. حال سؤال اینجاست که برای بهبود شرایط موجود و تغییر شیوه ارائه خدمات به افراد نابینا و کم بینا چه باید کرد؟
  چنانکه گفته شد تغییر و اصلاح شیوه های مدیریتی امور نابینایان، عمده ترین راه حل در رفع موانع موجود است. به نظر می رسد که تشکیل سازمان امور نابینایان زیر نظر عالی ترین مقام رسمی و اجرایی کشور یعنی ریاست محترم جمهور و متمرکزساختن تمامی فعالیت ها و خدمات مربوط به این گروه از توانخواهان در این تشکیلات، زمینه مساعدی را جهت بهبود کیفیت اداره امور نابینایان و ارائه خدمات خاص به آنان فراهم خواهد ساخت.


   به طور کلی فواید تشکیل سازمان امور نابینایان را می توان به شرح زیر بیان داشت:
  ۱- ایجاد وحدت رویه در ارائه خدمات رفاهی، آموزشی و اجتماعی مورد نیاز افراد نابینا و کم بینا
  ۲- پیگیری دقیق تر امور نابینایان؛ چه در بخش خدمات خاص و چه در زمینه خدمات عام
  ۳- تسهیل ارتباطات برون سازمانی به منظور جلب هر چه بیشتر مشارکت سایر سازمان ها در ارائه خدمات عام به افراد نابینا و کم بینا؛ به ویژه در زمینه اشتغال، امکانات بهداشتی، خدمات بیمه ای و سایر خدمات مربوط به امکانات زندگی شهری
  ۴- نظارت و ارزیابی دقیق بر نحوه ارائه خدمات مورد نیاز افراد نابینا و کم بینا و نیز چگونگی عملکرد متولیان امر و نیز نظارت گسترده تر بر عملکرد سایر سازمان ها در انجام وظایف محوله در راستای تامین مطالبات اجتماعی نابینایان


  سازمانی که تحت عنوان سازمان ملی نابینایان از آن یاد می شود، دارای تشکیلاتی غیردولتی است که کلیه امور مربوط به افراد نابینا اعم از خدمات توانبخشی، توانپزشکی، رفاهی و حمایتی در آن تمرکز می یابد. شکی نیست که در چنین سازمانی، آموزش نیروی انسانی، دارای اهمیت به سزایی است؛ از بخش های خدماتی گرفته تا مقاطع کارشناسی و حتی رده های مدیریتی، همه و همه باید به فراخور حال، آموزش هایی را در خصوص چگونگی ایجاد ارتباط با افراد نابینا و کم بینا و نحوه ارائه خدمات خاص به آنان فراگیرند.
  در ساختار اداری سازمان ملی نابینایان، می تواند یک هسته مرکزی ایجاد شود که متشکل از نیروهای استخدامی باشد، اما در سایر بخش ها می توان از نیروهای موقتی یا داوطلب خدمت استفاده کرد.
  عمده ترین منابع اعتباری سازمان مزبور می بایستی از سوی دولت تامین شود. علاوه بر آن، برای تامین هزینه های جانبی می توان از طریق جلب مشارکت های مردمی و نیز پاره ای فعالیت های اقتصادی خودجوش همانند خرید سهام، ایجاد تعاونی های خاص و به ویژه ارتباط با مجامع بین المللی فعال در امور نابینایان و دریافت کمک از این سازمان ها اقدام کرد.


  استراتژی های سازمان ملی نابینایان را نیز می توان تحت عناوین زیر بیان کرد:
  الف- جمع آوری و تدوین اطلاعات مختلف مربوط به توانخواهان نابینا و کم بینا به صورت طبقه بندی شده و نیازسنجی دقیق از این گروه از معلولان جهت برنامه ریزی و ارائه خدمات خاص به آنان
  ب- ایجاد ارتباطات برون سازمانی جهت تسهیل ارائه خدمات عام به افراد نابینا و جلب مشارکت فعال سایر سازمان ها در تامین مطالبات این قشر از افراد جامعه
  ج- تدوین لوایحی در خصوص حقوق اجتماعی نابینایان و ارائه آن به دولت و همیاری جهت تصویب این لوایح و تحکیم پشتوانه های حقوقی در خصوص فعالیت های اجتماعی معلولان به ویژه افراد نابینا و کم بینا
  د- برنامه ریزی در جهت آگاه سازی خانواده های دارای فرزندان معلول بینایی و نیز عموم آحاد مردم نسبت به قابلیت های افراد نابینا از طریق ارتباط با رسانه های گروهی
  ه- نظارت و ارزیابی دقیق نسبت به عملکرد سایر سازمان ها درخصوص تامین حقوق افراد نابینا و نیز ایجاد هماهنگی و وحدت رویه بین این سازمان ها به منظور انسجام تلاش های انجام شده
  بر اساس آنچه گفته شد، حال به سهولت می توان بر ضرورت تشکیل سازمان ملی نابینایان در کشور تاکید کرد. لذا جا دارد تا صاحب نظران و اندیشمندان نابینا با همفکری و تلاش، زمینه مناسبی را جهت تدوین طرح ها و لوایحی در این راستا فراهم سازند تا در سایه این تلاش ها، شاهد بروز تحولات بنیادی در زندگی افراد نابینا و ارتقای سطح پایگاه اجتماعی آنان باشیم.
   
  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: دو نگاه پیش‌داورانه به معلولان
text:
  دو نگاه پیش‌داورانه به معلولان



   
  یک فرد معلول مانند دیگر افراد جامعه با اولین واحد اجتماعی‌ ارتباط برقرار می‌کند و به نظر می‌رسد این خانواده است که باید با آگاهی و مهارت لازم در زمینه محدودیت‌ها و توانمندی‌های فرد معلول، گام‌های اساسی برای کاهش مشکلات وی بردارد.
  با کمال تاسف باید گفت دو دیدگاه غلط در گذشته در خانواده‌های افراد معلول موجب افزایش معضلات اجتماعی معلولان شده است.
  دیدگاه اول که لازم است در آن بیشتر تأمل شود انکار وجود فرد معلول در خانواده است.
  برخی از خانواده‌ها که با مشکل معلولیت فرزند خود روبه‌رو می‌شوند بی‌آنکه آینده وی را درنظر بگیرند از بیم آنکه مبادا اطرافیان به این فرد طوری بنگرند که مایه سرافکندگی خانواده شود سعی می‌کنند وجود چنین کودکی را در خانواده انکار کنند، یا به عبارت دیگر او را از دید سایرین پنهان کنند...


  به نظر می‌رسد این نگرش نه‌تنها مشکلی از آن فرد معلول و خانواده‌اش کم نمی‌کند، بلکه در آینده موجب ایجاد مشکلات عدیده‌ای مانند انزواطلبی فرد معلول می‌شود.
  اگر این دیدگاه جای خود را به پذیرش واقعیت و نگاه به توانمندی‌های فرد معلول دهد می‌توان با ایجاد فرصت و امکانات برای وی از او به جای یک فرد منزوی و نیازمند، یک انسان توانمند و موفق ساخت.
  البته نباید انکار کرد که نقش اساسی در این راستا برعهده خود فرد معلول است زیرا یک معلول باید با پذیرش محدودیت‌ها و با باور توانمندی‌های خود و بروز آنها با این دیدگاه مبارزه کند تا بتواند به جایگاه واقعی خود در زندگی برسد.
  دیدگاه دیگری که جا دارد به آن پرداخته شود «نگاه ترحم‌آمیز» در برخورد با فرد معلول است که متاسفانه هم در خانواده و هم در جامعه موجب ایجاد مشکلات بی‌شمار روحی و اجتماعی برای فرد معلول می‌شود.
  البته شاید در نظر طرف مقابل این رفتار خیرخواهانه و متین باشد، اما نباید این موضوع را نادیده گرفت که فرد معلول هرقدر هم ناتوان باشد اما مانند یک انسان سالم دارای شأن و کرامت انسانی است که باید حفظ شود. در اینجا لازم است برای روشن‌تر شدن موضوع به چند مورد از این برخوردها اشاره شود: مثلا خانواده از بیم اینکه فرد معلول با توجه به وضعیتی که دارد نمی‌تواند به تنهایی برای پیگیری امورات خود از خانه بیرون آید او را از این کار باز می‌دارند و سعی می‌کنند.
  خود این وظایف را برعهده گیرند یا در انجام وظایف شخصی وی دخالت بی‌مورد می‌کنند. شاید انگیزه خانواده از این نوع برخورد با فرد معلول از روی حس کمک و دلسوزی باشد اما باعث می‌شود فرد معلول نتواند از توانمندی خود برای رفع مشکلاتش بهره گیرد که این خود موجب بروز حس بیهودگی و ناتوانی بیشتر در فرد معلول می‌شود.
  همچنین برخی از مردم در برخورد با یک معلول بی‌آنکه به توانمندی وی بنگرند وی را فردی ناتوان و بیچاره می‌بینند و از روی ترحم و دلسوزی فکر می‌کنند با دادن مقداری پول می‌توانند کمکی به او کنند یا سعی دارند با به زبان آوردن بعضی جملات ترحم‌آمیز نسبت به فرد معلول ابراز همدردی کنند در حالی که این‌گونه برخوردها نه‌تنها مشکلی از فرد معلول کم نمی‌کند بلکه موجب بروز تنش‌های روحی فراوان برای فرد معلول می‌شود که وی باید علاوه بر تحمل مشکلات جسمی خود این‌گونه برخوردها را هم تحمل کند. عوامل مختلفی که در ایجاد چنین نگرش‌هایی نسبت به اینگونه افراد موثر است در اینجا به آنها اشاره می‌شود:
  یکی از این عوامل را باید عدم آشنایی جامعه نسبت به توانمندی‌های افراد دارای معلولیت دانست. عامل دوم را باید پخش برخی فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی دانست که در آنها یا فرد معلول را به عنوان یک انسان ناتوان و بیچاره نشان می‌دهند یا از شخصیت معلول به عنوان یک سوژه طنزآمیز و خنده‌آور بهره می‌گیرند و عامل سوم را باید حرکات و رفتارهای غیرمنطقی و غیرمسئولانه برخی معلولان ناآگاه دانست که بی‌آنکه به توانمندی‌های خود توجه کنند برای آنکه بتوانند کمک ناچیزی از دیگران دریافت کنند به کارهای غیرمعقول مانند تکدی‌گری می‌پردازند که این خود عامل اصلی ایجاد نگرش‌های غلط نسبت به افراد معلول است.
  برای تفسیر این نگرش‌ها باید از راهکارهایی بهره گرفت مانند نشان دادن توانمندی‌های افراد معلول به جامعه با معرفی معلولان موفق به جامعه از سوی صدا و سیما و بالا بردن سطح آگاهی خانواده‌های دارای فرزند معلول نسبت به چگونگی رفتار با این فرزند.
  آموزش افراد معلول نسبت به چگونگی برخورد با معلولیت و ایجاد حس خودباوری و اعتماد به نفس در فرد معلول هم جهت ابراز وجود موثر است.



  ● در جست‌وجوی جایی برای توانمند شدن
  هرچند که جمعیت ثابت دریافت‌کننده خدمات کمیته امداد شامل سالمندان نیازمند و معلولان می‌شود اما به نظر می‌رسد که ارگان اختصاصی‌ای با بودجه‌ای مشخص برای کارآفرینی و حمایت از بازگشت معلولان به جامعه وجود ندارد.
  این در شرایطی است که به گفته حسین انواری سرپرست کمیته امداد، سالانه حدود ۹ میلیون نفر از ۳ دهک پایین جامعه به این نهاد حمایتی مراجعه می‌کنند. از سوی دیگر سالانه ۹۳ هزار نفر از چرخه حمایت کمیته امداد خارج می‌شوند. انواری با بیان اینکه سالانه حدود یکصد هزار نفر از حوزه خدمات خودکفایی خارج می‌شوند، در مورد وام‌های پرداختی به مددجویان و تاخیر پیش آمده در واگذاری وام‌های بانکی به آنها، می‌گوید: وجوهات وام‌های واگذار شده، از ۲ طریق صندوق وام کمیته امداد و تسهیلات بانکی تامین می‌شود.
  مسئولان کمیته امداد همچنین بیان می‌کنند که نوسانات اقتصادی همواره ضرایب سرویس‌دهی را تغییر می‌دهد.در سال‌جاری ۲۰۰ میلیارد تومان به صندوق وام و اشتغال کمیته امداد اختصاص یافت.
  در سال گذشته نیز حدود ۴۰۳ میلیارد تومان از بانک‌های عامل، وام اشتغال‌زایی دریافت شد که امسال این رقم به ۱۰ تا ۱۲ درصد رقم سال گذشته می‌رسد.بی‌تردید ایجاد فرصت اشتغال و درآمدزایی برای افراد کم‌توان در راستای جلوگیری از حضور افرادی که به عنوان معلول در اجتماع از جایگاه مناسبی برخوردار نیستند و در برخی موارد درچار سرخوردگی نیز می‌شوند، یکی از راهکارهایی است که می‌تواند به توانمند شدن جامعه معلولان کم‌توان یا ناتوان ما کمک کند 

  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: شخصیت های موفق دنیا با معلولیت جسمانی
text:
  شخصیت های موفق دنیا با معلولیت جسمانی




  آکاایران به نقل از برترین ها : موفقیت هایی که در زندگی هر فردی بدست می آیند، جزو افتخارات و دستاوردهای مهم زندگی او به حساب می آیند و ویژگی های خارق العاده و امتیازات او را نسبت به دیگران نشان می دهند. ولی وقتی معلولیت جسمانی مانعی سر راه موفقیت ها قرار دهد، مسیر موفقیت دشوار و رسیدن به هدف غیرممکن می نماید. شخصیت هایی که در زیر به آنها اشاره می کنیم، موفقیت را با وجود مانع بزرگ معلولیت جسمانی خود بدست آورده اند و الگوی دیگران قرار گرفته اند.


  مارلا رانیان

  معلولیت: نابینا

  مارلا در سن 9 سالگی به بیماری استارگارت مبتلا شد (نوعی از زوال شبکیه چشم) که باعث شد کاملاً نابینا شود. مارلا رانیان سه بار قهرمان دوی 5000 متر زنان شده است. او در پاراالمپیک تابستانی 1992 چهار مدال طلا بدست آورد. در پاراالمپیک 1996 او در رشته پرتاب وزنه مدال نقره برد و در مسابقات پنجگانه مدال طلا را بدست آورد. در سال 2000 او اولین پاراالمپین نابینا بود که در بازی های المپیک سیدنی استرالیا رقابت می کرد. او رکوردهای زیادی در آمریکا زده است که از آن جمله می توان به ماراتن زنان (2002)، دوی 500 متر (2001)، مسابقات هفتگانه (1996) اشاره کرد. در سال 2001، او زندگی نامه خود را تحت عنوان "خط پایانی نیست: زندگی من آنطور که من آن را می بینم" چاپ کرد.



  ونسان ونگوگ

  معلولیت: بیماری روانی

  ونسان ونگوگ، نقاش هلندی بود که یکی از بزرگترین نقاشانی است که دنیا تابحال به خود دیده است. نقاشی های او به ساختن بنیاد هنر مدرن کمک های عظیمی نموده است. او در حرفه نقاشی خود که 10 سال بود، بیش از 900 نقاشی و 1100 رسم انجام داد. بعضی از نقاشی های او امروزه جزو گرانترین نقاشی ها هستند: برای مثال، تابلوی نقاشی "زنبق ها" به قیمت 53.9 میلیون دلار فروخته شده است و پرتره دکتر گشه به قیمت 82.5 میلیون دلار فروخته شده است. ونگوگ از افسردگی رنج می برد و در سال 1889 در یک بیمارستان روانپزشکی پذیرش شد. افسردگی او با گذشت زمان بدتر شد و در جولای 1890 در سن 37 سالگی ونگوگ با شلیک گلوله به سمت سینه اش خودش را مجروح کرد و دو روز بعد مرد. آخرین کلمات او اینها بودند: "اندوه تا ابد ادامه دارد."



  لودویگ ون بتهوون

  معلولیت: ناشنوا

  بتهوون یکی از بزرگترین آهنگسازان تاریخ است. او اولین اجرای عمومی اش را به عنوان پیانیست در سن 8 سالگی انجام داد. او در وین تحت نظارت و راهنمایی موتسارت تحصیل کرد. در اواسط دهه دوم زندگی اش او به عنوان پیانیستی با بداهه پردازی های پیش بینی ناپذیر و خارق العاده، برای خودش نام و نشانی دست و پا کرد. در سال 1796 بتهوون کم کم شروع به از دست دادن شنوایی اش کرد. او علیرغم بیماری اش خودش را غرق در کارش کرد و چند شاهکار موسیقایی خلق کرد. بهترین آثار بتهوون، به نوبه خود بهترین آثار موسیقایی در تاریخ نیز هستند: سمفونی نهم (the 9th Symphony)، پیانو کنچرتوی پنجم (the 5th Piano Concerto)، وایولین کنچرتو (Violin Concerto)، لیت کوارتت (the Late Quartets) و میسا سولمنیس (Missa Solemnis) از آن دسته اند. او همه این دستاوردها را علیرغم ناشنوایی کامل و در 25 سال آخر عمرش بدست آورد.



  فریدا کالو

  معلولیت: فلج اطفال    

  فریدا کالو، نقاشی مشهور مکزیکی بود که نقاشی های او اکثراً خودنگاره یا خودفرتور (پرتره از خود) بودند و بیشتر غم و اندوه او را نشان می دهند. او برای نقاشی از رنگ های شاد و زنده استفاده می کرد که ناشی از فرهنگ مکزیک بود. او اولین هنرمند مکزیکی قرن بیستم بود که آثار او توسط یک موزه بین المللی خریداری می شد. کالو در شش سالگی فلج اطفال گرفت و این باعث شد که پای راست او لاغرتر از پای چپش شود و به همین دلیل کالو همیشه دامن های بلند و رنگارنگ می پوشید. او همچنین در یک تصادف جراحات شدیدی برداشت و با آنکه بهبود یافت و توانست در نهایت راه برود، باقی عمرش را با دردهای شدیدی سپری کرد.



  کریستی براون

  معلولیت: فلج مغزی

  کریستی براون نویسنده، نقاش و شاعر ایرلندی بود که به فلج مغزی شدید مبتلا بود. او در دوبلین به دنیا آمد و یکی از 13 فرزند زنده (از 22 فرزند) یک خانواده کاتولیک بود. او در اثر فلج مغزی معلول شد و سالها نمی توانست حرکت کند یا حرف بزند. پزشکان معتقد بودند که او از لحاظ ذهنی نیز معلول است. ولی مادرش شروع به صحبت با کرد و با او کار کرد و چیزهایی به او یاد داد. یک روز، او با پای چپش گچی را برداشت تا روی تخته چیزی بنویسد. در سن 5 سالگی فقط پای چپش به اراده او تکان می خورد. او برای اولین بار توانست با پایش با دیگران ارتباط برقرار کند. شهرت براون بخاطر زندگی نامه شخصی او با عنوان "پای چپم" است که فیلمی با همین نام از روی آن اقتباس شد و برنده جایزه آکادمی اسکار شد.



  جان نش

  معلولیت: شیزوفرنی

  جان فوربس نش، ریاضیدان آمریکایی و برنده جایزه نوبل بود که آثار او در تئوری گیم، هندسه دیفرانسیل و معادلات دیفرانسیل با مشتقات جزئی، خارق العاده هستند. او در نوجوانی به آزمایش های علمی علاقه نشان می داد و در اتاقش آنها را انجام می داد. او در رشته مهندسی شیمی، شیمی و ریاضیات دانشگاه کارنگی ملون تحصیل کرد. سپس به او بورس تحصیلی دانشگاه پرینستون تعلق گرفت. در سال 1959 جان نش شروع به نشان دادن علائم شدید بیماری پارانویا کرد و رفتارهای او بسیار نابهنجار و نامناسب شد. او تصور می کرد که یک سازمان به دنبال اوست. در همان سال او را در بیمارستانی بستری کردند و تشخیص داده شد که او شیزوفرنی پارانوید دارد. پس از درمان او بطور داوطلبانه به بیمارستان مراجعه کرد و به مدت 9 سال تحت شوک درمانی قرار گرفت. وقتی در سال 1970 از بیمارستان به خانه برگشت به تدریج بهبود یافت. آثار او موفق تر شدند و برایش شهرت و جوایز زیادی به بار آوردند. در میان جوایز مهم او می توان به جایزه تئوری جان فون نومان در سال 1978 و جایزه یادبود نوبل در علوم اقتصادی در سال 1994 اشاره کرد. فیلم سینمایی "ذهن زیبا" با بازی راسل کرو که برنده جایزه اسکار شد، بر مبنای زندگی نامه او ساخته شد.



  ژان-دومینیک بوبی

  معلولیت: سندروم قفل شدگی

  ژان-دو نویسنده، ژورنالیست و ادیتور مشهور مجله فشن فرانسوی "ال" (ELLE) است. او در سال 1995 دچار حمله قلبی شدیدی شد که باعث شد 20 روز به کما برود. پس از آنکه از کما خارج شد، دچار یک اختلال عصبی نادر به نام سندروم قفل شدگی (Locked-in syndrome) شده بود. در این سندروم، فرد حالت ذهنی نرمال و پایداری دارد، ولی بدن از سر تا پا فلج می شود. در مورد ژان-دو، او فقط می توانست پلک چپش را حرکت دهد. او علیرغم این وضعیت و فقط با پلک زدن، کتابی به نام "لباس غواصی و پروانه" نوشت و بعدها فیلمی از روی این کتاب ساخته شد که برنده جایزه های بسیاری شد. فردی به او کمک می کرد و الفبا را برای او می خواند و او روی حرف موردنظر پلک می زد. بدین ترتیب کتاب او در ماه مارس 1997 در فرانسه چاپ شد. بوبی دو روز پس از انتشار کتابش مرد.



  استیون هاوکینگ

  معلولیت: بیماری نورون حرکتی یا نوعی از ALS (تباهى‌ سلول‌هاى عصبى‌ مسئول‌ حرکت‌ عضلات‌)

  استیون هاوکینگ فیزیکدان نظری بریتانیایی است که 40 سال است بخاطر آثار علمی اش به اندازه بازیگران و ستاره های معروف دنیا شهرت کسب کرده است. او عضو افتخاری انجمن سلطنتی هنرها و عضو دائمی آکادمی علوم وابسته به پاپ است. هاوکینگ در سال 2009 مدال آزادی را از سوی رئیس جمهور دریافت کرد که بالاترین و مهمترین جایزه شهروندی در ایالات متحده است. هاوکینگ از بیماری حاد نورون حرکتی (motor neuron disease) رنج می برد که احتمالاً نوعی از بیماری اسکلروز جانبی امیوتروفیک (amyotrophic lateral sclerosis) است. نشانه های این اختلال برای اولین بار زمانی ظاهر شدند که هاوکینگ در دانشگاه کمبریج ثبت نام کرد. او تعادلش را از دست داد و از بالای پله ها به پائین سقوط کرد و سرش آسیب دید. او که نگران نبوغش بود، در آزمون منسا شرکت کرد تا از سالم بودن توانایی های ذهنی اش مطمئن شود. تشخیص بیماری نورون حرکتی زمانی انجام شد که هاوکینگ 21 سالش بود، یعنی مدت کوتاهی پس از ازدواج اولش و پزشکان به او گفتند که او بیش از 2 یا 3 سال زنده نمی ماند. هاوکینگ به تدریج حس دست ها، پاها و صدایش را از دست داد و از سال 2009 به بعد کاملاً فلج شد.



  هلن کلر

  معلولیت: نابینا و ناشنوا

  هلن ادامز کلر نویسنده، استاد دانشگاه و فعال سیاسی بود که اولین فرد نابینا و ناشنوایی بود که توانست مدرک کارشناسی دریافت کند. داستان اینکه چطور معلم هلن، آنی سالیوان، توانست سکوت و تنهایی هلن را بشکند و وارد دنیای او شود و با او ارتباط برقرار کند، بر کسی پوشیده نیست و تقریباً همه این داستان را می دانند. سالیوان به هلن یاد داد تا کلمات را روی کف دستش هجی کند و اولین کلمه ای که به او یاد داد "عروسک" بود که برایش هدیه آورده بود. هلن به کشورهای زیادی سفر کرد و به صراحت مخالفت خود را با جنگ اعلام کرد. او برای حقوق زنان، حقوق کارگران و اهداف دیگر کمپین درست کرد. هلن و سالیوان به بیش از 39 کشور سفر کردند و بارها مهمان ژاپنی ها شدند، زیرا ژاپنی ها هلن را خیلی دوست داشتند. هلن با رؤسای جمهور ایالات متحده از گراور کلیولند گرفته تا لیندون بی. جانسون ملاقات کرده بود و با بسیاری از چهره های مشهور از جمله الکساندر گراهام بل، چارلی چاپلین و مارک تواین دوست بود.


  گردآوری سلامت اکاایران


title: نابینایی که رنگ‌ها را با دستانش می‌بیند
text:
  نابینایی که رنگ‌ها را با دستانش می‌بیند



   
  (سرگئی فتیسوف) مردی روس از اهالی شهر (ولادیمیر) شاید در ظاهر انسانی معمولی به نظر برسد ولی وقتی کمی بیشتر با او صحبت می‌کنیم درمی‌یابیم که قدرتی خارق‌العاده در دستان او نهفته است. (سرگئی فتیسوف) نابینا می‌تواند با لمس کردن اشیای مختلف رنگ‌های آنها را تشخیص دهد. او حتی ادعا می‌کند که می‌تواند تشعشات بدن انسان‌ها را نیز حس کند و با دقت در آنها دردهایشان را بفهمد...


  سرگئی در چهارده سالگی نابینا شد و این اتفاق حاصل اشتباه خودش بود و او هیچکس دیگری را در این امر دخیل نمی‌داند. در آن روز شوم، سرگئی داشت با یک تپانچه دست‌ساز کار می‌کرد و آن را آزمایش می‌نمود که اسلحه درست در میان دستان پسرک چهارده ساله منفجر شد و یک گلوله به درون چشم چپش رفت و تقریبا تمام جمجمه‌اش را درنوردید. پزشکان به اطرافیانش گفتند که او زنده نخواهد ماند ولی سرگئی زنده ماند.
  این تراژدی سبب شد وی تا آخر عمر کاملا نابینا شود. با این وصف سرگئی فتیسوف به طور باور نکردنی پرانرژی و فعال بود. او هیچ وقت ناامید و تسلیم نشد و انگیزه‌های خود برای ادامه یک زندگی نسبتا معمولی را حفظ نمود. کمی که سنش بیشتر شد به (انجمن نابینایان روسیه) پیوست و یاد گرفت چگونه خط (بریل) را بخواند و در احساس کردن با دست استاد شد.
  چندین سال پیش بود که سرگئی برای نخستین بار به استعداد منحصر به فرد خود پی برد. یک روز خانمی به انجمن نابینایان آمد و گفت می‌تواند به نابینایان یاد بدهد چطور با لمس کردن، رنگ‌ها را تشخیص دهند. اکثریت اعضای نابینای انجمن نتوانستند نام رنگ‌های کارت‌هایی را که آن خانم به آنها ارائه می‌داد بگویند ولی سرگئی در این کار کاملا موفق عمل کرد. او پس از آموزش‌ها و تمرینات مداوم یاد گرفت چطور هر رنگی را تنها با احساس انگشتانش بفهمد و نام آن را بگوید ولی حتی دوستان نزدیک سرگئی نیز به این موضوع مشکوک بودند و باور نمی‌کردند او بتواند بدون دیدن، رنگ‌ها را نام ببرد.
  یک روز خواهرش از سرگئی خواست با لمس کردن موهایش بگوید آنها چه رنگی هستند. سرگئی دسته‌ای از موهای خواهرش را جدا کرد و مدت طولانی آن را در دستانش نگه داشت. مدتی بعد گفت نمی‌تواند بگوید موهای او دقیقا چه رنگی دارند. انگار سرگئی گیج شده بود. تعجب کرده بود چطور نمی‌تواند رنگ آن را تشخیص دهد. او بالاخره گفت: (متاسفم ولی موهای شما چند رنگه است. هم قرمز است، هم سفید و هم سیاه. این خیلی عجیب به نظر می‌رسد.) خواهر شروع به خندیدن کرد وقتی خنده‌هایش تمام شد گفت: (مدتی پیش من قسمتی از موهایم را با رنگ‌های مختلف رنگ کرده‌ام. راستش را بخواهید این رنگ‌هایی هم که سرگئی گفت توی آن رنگ موی عجیب و غریب پیدا می‌شد.)
  چندی پیش (سرگئی فتیسوف) دوباره غرق در تعجب و حیرت شد، زیرا توانست استعداد جدید دیگری را نیز در خودش کشف کند.
  او دریافت که در کمال تعجب می‌تواند تشعشعات ساطع از بدن افراد را نیز تشخیص بدهد و بفهمد آنها از چه ناراحتی و دردی رنج می‌برند. او تاکید می‌کند که نمی‌تواند با این حس اشخاص مختلف را شناسایی نماید و از هم تمیز دهد بلکه فقط دردهایشان را درک می‌نماید، مثلا اگر کسی دندان درد یا سردرد داشته باشد، سرگئی می‌فهمد. او این کار را با لمس کردن افراد انجام می‌دهد.
  (اورا) یا تشعشعات بدن، هوای صادره از بدن است که به شکل بیضی و به ضخامت دو تا سه فوت ۶۰( تا ۹۰ سانتی‌متر) اطراف بدن را فرا گرفته و درست شبیه به حوزه مغناطیسی آهن‌رباست و همین حوزه مغناطیسی است که حس خوب یا بد داشتن را در اطرافیان ایجاد می‌نماید. تشعشعات بدن انسان‌ها با یکدیگر متفاوت است ولی هیچ وقت از یک رنگ تشکیل نمی‌شود.
  سرگئی در این باره می‌گوید: (تشعشعات خوب به رنگ‌های روشن و سبک هستند. رنگ‌هایی همچون قرمز یا زرد و تشعشعات بد، رنگ سیاه یا قهوه‌ای دارند.)
  (اندری بانیکوف) مسئول اداره توانبخشی انجمن نابینایان روسیه می‌گوید: حساسیت انگشتان افراد نابینا خیلی زیاد است. کسانی که توانایی دیدن ندارند، خط بریل و خواندن کتاب‌هایی که با این خط نوشته شده را خیلی سریع‌تر می‌آموزند. بعضی از آنها حتی می‌توانند متن‌های غیربریل را هم با لمس برجستگی‌های خط بخوانند ولی تا به حال نشنیده‌ام کسی بتواند با لمس کردن، رنگ‌ها را تشخیص بدهد. لااقل هیچ یک از دویست و دو هزار عضو نابینای این انجمن نمی‌توانند این کار را انجام دهند. شاید این کار سرگئی فتیسوف به خاطر توانایی خاص او در درک عرفان و یا نوعی هیپنوتیزم باشد.
   
  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: مسوولیت ما در برابر انسان های پیرامون خویش
text:
  مسوولیت ما در برابر انسان های پیرامون خویش



   
  داشتم تقویم را ورق می زدم، چشمم روی صفحه میخکوب شد، روز جهانی ناشنوایان، روز جهانی ناشنوایان!؟
  فهمیدن این واژه ها خیلی سخته، می دونید چرا این حرف را می زنم: چون ما در زندگی روزمره مان فقط یک روز سمبلیک را به آنها اختصاص دادیم، نهادهایی که در جامعه خود را در مقابل آنها مسوول می دانند، بسیار کم هستند و اقدامات کمی را برای برطرف شدن مشکلاتشان انجام داده ایم، گاه اصلا بعضی از ما دوست نداریم در مورد آنها صحبت کنیم وآنها را سربار اجتماع می دانیم; پس چطور می توانیم سرمان را بالا بگیریم و از کسانی که به هر نحو دارای فقدان شنوایی یا کم شنوایی، هستند; صحبت کنیم...


  برای اولین بار در کشور ما مساله اهمیت دادن به ناشنوایان و کم شنوایان توسط آقای جبار باغجه بان و ذبیح الله بهروز، در حدود هفتاد سال پیش با تاسیس اولین مدرسه اختصاصی برای ناشنوایان، مورد توجه قرار گرفت. انسان هایی که در یک همدلی عاشقانه با این قشر، تمام سعی خودشان را کردند که بخشی از حقوق ناشنوایان را که جامعه به آن بهایی نمی داد، به آنها هدیه کنند. از آن به بعد افراد و سازمان های متعددی این وظیفه خطیر را بر دوش گرفتند که هم اکنون سازمان بهزیستی با تمام مشکلات پیش رو ، این امر مهم را در راس کارهای خود قرار داده است.
  حدود ۲۷۰میلیون ناشنوا و نیمه شنوا درجهان با این مشکل دست و پنجه نرم می کنند که کشور ما طبق آمارهای موجود، ۱۲۰ هزار ناشنوای مطلق و ۴۰ هزار کم شنوا را در خود جای داده است و البته آمارهای غیررسمی حکایت از وجود یک ملیون ناشنوا و کم شنوا دارد که این آمار، آماری تکان دهنده و البته ناراحت کننده است، چرا که جمعیت زیادی در کشور ما با این مساله سر در گریبانند و ما نسبت به آنها غفلت کرده ایم!

  می توانیم مشکلات پیش روی این قشر را به دو دسته تقسیم کنیم:
  - فقر فرهنگی و اجتماعی
  - کمبود امکانات و تجهیزات


  نمی دانم در این نوشته به کدام یک باید بیشتر اهمیت بدهم; زیرا جامعه ما در هر دو زمینه کاری را صورت نداده یا اگر کاری صورت گرفته است، بسیار ناچیز است.
  در کشور ما، بسترهای فرهنگی مناسب برای پذیرش این افراد وجود ندارد، به جای اینکه به اصلاح بسترهای اجتماعی موجود بپردازیم، به افراد جامعه، آموزش های صحیح در مورد نحوه برخورد با این افراد ارائه کنیم، پذیرش اجتماعی آنها را میسر کنیم، تابوهای فرهنگی را نسبت به آنها بشکنیم; می خواهیم از روی انسان دوستی به آنها ترحم کنیم، در صورتی که آنها نیز به همان میزان که ما از محیط اطرافمان استفاده می کنیم، دارای حق هستند و ما همه نسبت به آنها مسوول هستیم.
  رسانه های گروهی، مدارس، دانشگاه ها و محیط های فرهنگ ساز جامعه وظیفه دارند که برای فهم اجتماعی این قشر آسیب پذیر بسترسازی فرهنگی کنند و هر چند یک بار عملکرد آنها مورد بررسی قرار گرفته و نسبت به کارهای انجام گرفته پاسخگو باشند. در زمینه کمبود امکانات و تجهیزات رفاهی در سطح جامعه به مراتب کار کمتری صورت گرفته است. بودجه های تخصیص یافته برای ناشنوایان و نیمه شنوایان بسیار ناجیز بوده به صورتی که کار جدی را نمی توان صورت داد، چرا که هنوز عزم ملی برای حل مشکلات آنها وجود ندارد.
  طبق آمار موجود ما دارای ۳۸ مرکز خانواده و کودک کم شنوا و نا شنوا هستیم که اصلا قادر به پاسخگویی نیازهای این قشر نبوده و نمی توانند در زمینه اقدامات پیشگیری کننده کار موثری را صورت بخشند. چه بسا کودکانی که به علت ضعف امکانات، تا مدتها از کم شنوایی خود مطلع نبوده و تا مدت ها نسبت به درمان آن اقذامی صورت نمی دهند و این خود در سنین بالاتر هزینه ای بیشتری را برای جامعه در بر خواهد داشت. به علاوه برای تحصیلات این بخش از جامعه باید تدابیری اندیشیده شود، به طوری که بیشتر هزینه های تحصیلی آنها را در بر گرفته واز دغدغه های بی پایان آنها کاسته شود.
  در کشور ما امکانات لازم برای ارتباط ناشنوایان و کم شنوایان با دیگران وجود ندارد تا جایی که آنها به علت عدم وجود نرم افزارهای تبدیل سیگنال های گفتاری به نوشتاری، قادر به استفاده از تلفن های ثابت نبوده و با تلفن های همراه نیز فقط می توانند پیام کوتاه ارسال کنند و این باعث شده که دنیای اطراق برای آنها سخت و بی روح جلوه کند.
  در ضمن باید به این نکته اشاره نمود که در جامعه ما نیروهای مجرب و تحصیل کرده که رابط میان این قشر و سایر مردم باشند، به اندازه کافی وجود ندارند و باید در این زمینه در دراز مدت، تدابیری کارامد و موثر برای تربیت نیروی انسانی صورت پذیرد.
  در پایان باید خاطر نشان کرد که ما در زمینه اشتغال زایی برای ناشنوایان و کم شنوایان بسیار کم فروغ عمل کرده ایم، البته اخیرا در این رابطه، طرح هایی در زمینه واگذاری مشاغل پر سر و صدا به این گروه ارائه شده که همچنان به خاطر ضعف ساختارها و عدم شناخت درست موضوع مورد تصویب قرار نگرفته اند و هزاران اما و اگر دیگر که پرداختن به آن در حوصله این مطلب نمی گنجد.
  نه اینکه این مقوله فقط در مورد ناشنوایان صدق می کند، نه; بلکه در مورد تمام کسانی که به نوعی از ناتوانی ذهنی و جسمی رنج می برند اینگونه رفتار کرده ایم، موقعی که همایشی برگزار می شود، شعارهای قشنگ می دهیم، نسبت به آنها مهربان می شویم و قول انجام کارهای بزرگ می دهیم، ولی کافی است یکی دو روز از ماجرا بگذره، دوباره روز از نو روزی از نو... البته نهادهایی که در این باره مسوولیت مستقیم دارند بیشتر به بهبود شرایط آنها همت می گمارند، ولی آخه یک دست که صدا نداره....
   
  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: آموزش چند مهارت برای تقویت روحیه ی کودکان استثنایی
text:
  آموزش چند مهارت برای تقویت روحیه ی کودکان استثنایی




  بسیاری از والدین بر این باورند که مهارت های مفید اجتماعی برای موفقیت کودکان در زندگی مهم  و حیاتی هستند . به نظر می رسد که برخی از کودکان فقط با مشاهده دیگران این مهارت ها را به سادگی می آموزند ؛ اما کودکان استثنایی ممکن است در آموزش و یاد آوری آنها با مشکلات زیادی مواجه باشند .

  برای روشن شدن مطلب ، دو کودک استثنایی را در نظر بگیرید . اولی پسری ده ساله و دومی دختری هفت ساله است و هر دو در یادگیری آداب اجتماعی دچار مشکل هستند . اگر شما والدین این بچه ها بودید چگونه می توانستید به آنها کمک کنید تا مهارت ها و آداب اجتماعی را بیاموزند . پیشنهادهای زیر آموزش راهبردهایی در این خصوص  است که به این قبیل کودکان کمک می کند تا امیال خود را کنترل کرده و توقعات اجتماعی را نیز برآورده سازند :


  مدلسازی

  رفتاری را که می خواهید به فرزندتان بیاموزید سرمشق قرار دهید ، مثلا وقتی می خواهید وارد مکانی شوید در بزنید و اجازه بگیرید و یا هنگامی که می خواهید جایی را ترک کنید ، به او گوشزد کنید که با وجود این که او دوست دارد بیشتر بمانید ولی اکنون وقت رفتن است . مطمئن باشید فرزندتان شنیده باشد که شما از صاحبخانه تشکر کردید .


  آموزش

  بنشینید و با فرزندتان در سطح خودش ، در مورد انتظاراتتان از او و رفتارهای جدیدی که می خواهید به او آموزش دهید صحبت کنید . تذکرات شفاهی باید مرحله به مرحله و همراه با تصاویر و عکسها ، آموزش های کتبی و استفاده از عروسک ها باشد . تکرار و یادگیری همراه با بازی ، درک انگیزه فرزند شما را افزایش می دهد . مثلاً می توانید یک اتاق مقوایی بسازید و به نوبت به جای عروسک ها در بزنید و پاسخ دهید .

  بدین طریق می توانید مفهوم در زدن قبل از ورود به مکانی را به شیوه ای لذت بخش و نشاط آور به فرزندتان آموزش دهید .

  این آموزش ها را هر چند روز یک بار حدود پنج  دقیقه تمرین کنید تا وقتی که مطمئن شوید فرزندتان آموزش های لازم را فرا گرفته است . بعد از هر جلسه تمرین نیز می توانید با دادن پاداش یا امتیازات خاص او را تشویق کنید .


   تمرین و ممارست

  وقتی که مطمئن شدید او مفاهیم را متوجه شده و آنها را درک می کند می توانید آنها را با او انجام دهید . زدن به در را با چندین در، از جمله در اتاق خواب یا حمام تمرین کنید تا این کار برایش به صورت وظیفه مطرح شود. و در هر بار موفقیت ، او را تشویق کنید .


   انگیزش

  پس از آموزش و تمرین این آداب اجتماعی ، هدف این است که فرزندتان آنها را در زندگی واقعی به کار ببرد و سرانجام برای او به صورت یک عادت درآید . از این که این مهارت ها را خوب یاد گرفته اظهار رضایت کنید و به او بفهمانید هنگامی که آنها را در زندگی واقعی اش به کار ببرد مورد تشویق قرار خواهد گرفت . اما به محض این که به این رفتارها عادت کرد مشوق ها را نیز به تدریج کم رنگ تر کرده یا محو کنید و استفاده از پاداش ها را تغییر دهید،  طوری که در فرزندتان برای آشنایی با دیگر مهارت های اجتماعی انگیزه ایجاد شود .

  در شرایط  دشوار حامی او باشید ، حتی یک کودک با انگیزه ی قوی نیز اگر توقعات ما بیش از توان او باشد ، موفق نخواهد شد. شما می توانید برای آموزش فرزندتان او را به طرق مختلف کمک کنید تا این رفتارها برایش جا بیفتد .

  اگرچه آموزش مهارت های جدید به کودکان استثنایی کار ساده ای نیست اما با تلاش و کوشش و هدایت و خلاقیت های شما او می تواند موفق شود و این موفقیت می تواند تغییرات ماورای تصور شما را در زندگی او  ایجاد کند .

  گردآوری سلامت آکا


title: دانش آموزان با مشکلات ویژه یادگیری را بشناسیم
text:
  دانش آموزان با مشکلات ویژه یادگیری را بشناسیم




  واژه دانش آموزان استثنایی به گروه های مختلفی اطلاق می شود که یکی از آنها دانش آموزان با مشکلات ویژه یادگیری (learning difficulties=D.L) می باشد و آن به گروهی گفته می شود که در یک یا چند فرایند روانی اساسی در ارتباط با فهمیدن و یا کاربرد زبان شفاهی و کتبی ، ناتوانی نشان می دهند . این ناتوانی ممکن است خود را در فعالیت هایی از قبیل گوش دادن ، فکر کردن ، سخن گفتن ، خواندن ، نوشتن ، هجی کردن و یا حساب کردن نشان  دهد. این اختلال ها با نارسایی های دیگری نیز همراه است که عبارت اند از : نقایص ادراکی ، آسیب مغزی ، بدکاری جزئی مغز ، نارسایی در خواندن، و اختلال گویایی . این اصطلاح کودکانی را که به علت های دیگر با مسائل یادگیری مواجه می باشند( نظیر نقص بینایی ، نقص شنوایی ، نقص حرکتی ، عقب ماندگی ذهنی ، آشفتگی عاطفی و یا عدم برخورداری از محیط فرهنگی و اقتصادی مناسب ) در بر نمی گیرد . به بیانی دیگر « دانش آموز با مشکلات ویژه یادگیری»  به دانش آموزانی اطلاق می شود که « با وجود برخورداری از هوش طبیعی و نداشتن نقایص حسی، آسیب های شدید مغزی و مشکلات شدیدعاطفی – اجتماعی،  قادر به بهره گیری کامل از امکانات آموزش و پرورش متداول نبوده و در یک یا چند ماده درسی ضعف محسوس و مشهود داشته باشد».


  ویژگی ها :

  تشخیص اولیه ( غربال گری ) این گروه از دانش آموزان غالباً از طریق مشاهده خصوصیات و ویژگی هایی است که می توان از آنها به عنوان نشانه های مشکلات ویژه یادگیری نام برد.


  این ویژگی ها به دو بخش تقسیم می شوند:

  بخش اول : خصوصیاتی هستند که شامل همه افراد این گروه می باشد ( که با علامت × مشخص گردیده است) .

  بخش دوم : خصوصیاتی که غالباً افراد این گروه دارند.


  عمده ترین این ویژگی ها عبارتند از :

  × هوش بهر طبیعی

  × کارکرد تحصیلی پائین تر از حد انتظار

  - سرعت کم در یادگیری

  -پیشرفت کندتر

  - سقف پائین تر یادگیری

  -تجدیدی مکرر در یک یا چند درس خاص

  - تکرار پایه های تحصیلی

  × تفاوت بین سطح یادگیری در درس های مختلف

  × نداشتن انعطاف در استفاده از راهبردهای آموزشی

  × تفاوت قابل توجه بین توانایی ها و مهارت ها ؛ عملکرد ضعیف

  - ضعف حافظه ( کوتاه مدت و بلند مدت )

  - وابستگی زیاد به معلم

  - وابستگی به والدین در انجام تکالیف مدرسه

  - کوتاهی دامنه توجه ( زود پرت شدن حواس )

  - نداشتن اعتماد به نفس

  - نقص در مهارت های اجتماعی

  - ناهماهنگی حرکتی

  - تاخیر در نشان دادن عکس العمل

  - تاخیر در فراگیری زبان



  توجه :این نشانه ها صرفاً احتمال وجود مشکل را نشان می دهد و برای تشخیص دقیق باید دانش آموزان با چنین ویژگی هایی را به کارشناسی مدیریت آموزش و پرورش استثنایی شهر تهران ارجاع نمود.


  انواع : اگر چه طبقه بندی های مختلفی از این اختلال وجود دارد ولی عمده ترین مشکل را می توان در حوزه های خواندن ، نوشتن و ریاضی مشاهده نمود.

  -1 ناتوانی در خواندن :

  از عمده ترین نشانه های این اختلال عبارتند از :

  حذف یک صدا یا کلمه

  اضافه کردن صدا یا کلمه

  تحریف و اشتباه خواندن صداها یا کلمات

  جانشین سازی صدا یا کلمه

  مشکلات درک مطلب

  ناتوانی در درک معنی کلمات ، یادآوری و پاسخ به سوالاتی که از متن پرسیده می شود.

  ناتوانی در استنباط از مطالب خوانده شده

  ناتوانی در قدرت تحلیل و بررسی صحت و سقم متن

  -2 ناتوانی در نوشتن :

  عمده ترین مشکلات نوشتن عبارتند از :

  معکوس نوشتن ( آیینه نویسی )

  جابه جا نوشتن حروف (دور به جای   رود )

  حذف یا اضافه کردن حروف و کلمات در نوشتن

  ناتوانی در ترکیب حروف یا بخش های کلمه

  ناتوانی در رونویسی ، کج نویسی ، پراکنده نویسی ، ناخوانا نویسی و ...

  -3 ناتوانی در ریاضی :

  عمده ترین مشکلات ریاضی عبارتند از :

  مشکلات در یادگیری مفهوم عدد و شمارش

  ناتوانی در استفاده از راهبردهای عددی

  ناتوانی در قرض کردن و انتقال در محاسبات

  ناتوانی در مسئله توصیفی ( ارتباط جملات کلامی و نوشتاری برای کاربرد ریاضی )

  ناتوانی در خواندن و نوشتن نشانه های ریاضی ( اعداد ، ارقام ، علائم ) .

  گردآوری سلامت آکا


title: عدم شناخت صحیح از نابینایان و تغییر نوع برخورد
text:
  عدم شناخت صحیح از نابینایان و تغییر نوع برخورد




  روان‏شناسان معتقدند که نابینا سعی دارد مستقل باشد. دوست ندارد مورد ترحم واقع شود. او می‏خواهد اعلام کند که مثل بقیه انسان‏ها می‏تواند از استعدادهای خدادادی خود استفاده کند و به رشد و کمال برسد؛ بنابراین، از اطرافیان و مربیان می‏خواهد که اجازه دهند خود او اداره امور خود را به عهده بگیرد و جای وسایل خود را انتخاب کند و در این میان، مربیان و اطرافیان تنها از دور مراقب آن‏ها باشند که خطر جدی‏ای آن‏ها را تهدید نکند...


  نظرهای نادرست
  عدم شناخت صحیح از دیگران، در نوع برخورد با آن‏ها مؤثر خواهد بود. در مورد نابینایان نیز گمان‏های نادرستی بین مردم شیوع دارد که باعث برخوردهای نامناسب با آن‏ها می‏شود؛ گمان‏هایی چون: افراد نابینا دارای یک حسّ اضافی هستند که آن‏ها را قادر می‏سازد تا مانع روبه‏رو را تشخیص دهند؛ نابینایان در حواس دیگر قوی‏تر هستند؛ آن‏ها از استعداد موسیقی برتری برخوردارند؛ افراد نابینا ناتوان و وابسته به دیگران هستند؛ کودکان نابینا به‏طور خودکار توانایی بیش‏تری در تمرکز و دقت دارند و شنوندگان بهتری هستند. با اصلاح نظرات و شناخت دقیق‏تر از شرایط نابینایان، می‏توان به آن‏ها کمک کرد، بدون این‏که بی‏جهت، آنان را مورد ترحم قرار دهیم و یا این که با دل‏سوزی بی‏مورد، باعث برهم زدن استقلال و احساس اعتماد به نفس آن‏ها شویم.

  چگونگی رفتار با نابینایان
  نوع رفتار با نابینایان در جامعه، می تواند در سرنوشت آن ها و حالات روحی و روانی شان تأثیرات متفاوتی بگذارد. برای رفتار و تعامل با نابینایان، باید از یک سری نکات غافل نبود؛ از جمله آن ها این که واقع بین باشیم و به آن ها بفهمانیم که با دیگران هیچ گونه تفاوتی ندارند؛ آن ها را با نام صدا بزنیم و وقتی به آن ها نزدیک می شویم، به نحوی آن ها را از حضور خود آگاه کنیم و اگر احتمال می دهیم ما را نشناسد، بهتر است خود را دقیق به آن ها معرفی کنیم؛ از کمک هایی که به استقلال و خودکفایی آن ها لطمه می زند، جدا بپرهیزیم. نباید با ترحم های بی خود و یا مهر و علاقه و احساس بی مورد، باعث رنجش آن ها شد؛ برای راهنمایی آن ها، از کلمه هایی مثل آن جا، این جا، کمی آن طرف تر و غیره استفاده نکنیم، بلکه باید از کلمات دقیق و با معنای روشن استفاده کرد؛ هنگام صحبت با آن ها روبه رویشان بنشینیم؛ از جابه جایی وسایل آن ها بدون اجازه شان بپرهیزیم؛ از او بخواهیم در فعالیت های مختلف شرکت کنند و والدین، اطرافیان و مربیان را از طریق آموزش های لازم و برنامه های مشاوره، با مسائل نابینایان آشنا ساخت.

  پدر شعر فارسی
  رودکی از جمله افرادی است که در عمل به اثبات رسانده که نابینایی، مساوی شکست و خزان زندگی نیست. او نابینایی است که در عرصه شعر، سخن و هنر درخشید و به تعبیرعالمان ادب فارسی، مقام پدر شعر فارسی را به خود اختصاص داد. او در سال 260 ق در «رودک» روستایی از ماوراءالنهر و نزدیک سمرقند به دنیا آمد. در هشت سالگی حافظ کل قرآن شد و در تلاوت آیاتْ مهارتی خاص پیدا کرد. این نابینای پرتلاش و باذوقْ با تسلط بر زبان عربی، کلیله و دمنه را به نظم درآورد. ترانه‏های نغز و حکیمانه و ماندگاری از او برجای مانده و در افکار و آثار سخنورانی مثل فردوسی، سعدی، جامی و دیگران، تأثیر ژرفی از این شاعر و هنرمند پرتوان مشاهده می‏شود.

  زندگی مستقل
  همواره باید در هنگام کار با نوجوانان و بزرگ‏سالانِ نابینا، احساس استقلال و نیز زندگی مستقل آنان حفظْ یا تقویت شود. اندیشه این‏که آن‏ها افرادی ناتوان هستند، اشتباهی نابخشودنی است که ریشه در تجربه‏های خود ما دارد. ما فکر می‏کنیم چون در اتاق بی‏نورْ کاملاً ناتوان هستیم، پس آن‏ها هم که جایی را نمی‏بینند، مثل ما درمانده‏اند، درحالی که آن‏ها چنین نیستند و احساس یک‏سانی با افراد بینا در موقعیت‏های کم نور یا بدون نور ندارند. ما باید بکوشیم با درک صحیح از آن‏ها و خواسته‏های منطقی‏شان، زمینه زندگی‏ای مستقل را برای‏شان فراهم آوریم.
  وظیفه پدر و مادر
  سلامت فرزندان، برای پدر و مادر از اهمیت فراوانی برخوردار است. به همین دلیل اگر فرزندان دچار مشکل و معلولیتی مثل نابینایی شوند، بهار زندگی آن‏ها تبدیل به خزان می‏شود و اگر این مشکل از طرف پدر و مادر و بی‏دقّتی آن‏ها باشد، با توفان ملامت‏های دیگران و شلاّق سرزنش‏ها مواجه خواهند شد. پس بر پدر و مادر ضروری است که با انجام مشاوره‏های مختلف، استفاده از اطلاعات و جزوات مراکز مربوطه مثل بهزیستی، از معلولیت‏های فرزندان خود مثل نابینایی، ناشنوایی و... جلوگیری کنند. آن‏ها می‏دانند که کسب اطلاعات پزشکی مربوط به سلامت فرزندان، حتی از تهیه غذا، پوشاک و مسکن آن‏ها مهم‏تر است.

  وظیفه مهم مسئولان
  از آن‏جایی که نابینایی و کم بینایی، در بسیاری از موارد به دلیل عدم دسترسی اطلاعات دقیق و عدم شناخت علل آن‏ها از سوی مردم، به ویژه مردم روستاهای دورافتاده و محروم است، اطلاع‏رسانی مردم از طریق رسانه‏ها، مطبوعات، مراکز بهزیستی و خانه‏های بهداشت روستاها اهمیت بیش‏تری دارد؛ از این‏رو شایسته است مسئولان و فرهیختگان جامعه مردم را به یادگیری این مسائل ترغیب کنند؛ زیرا هزینه پیش‏گیری برای دولت و خانواده‏ها، بسیار کم‏تر از هزینه خدمات بعدی به نابینایان و کم بینایان خواهد بود.

  منبع:تبیان
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: توانمندسازی را از خود آغاز کنیم
text:
  توانمندسازی را از خود آغاز کنیم



   
  هر سال به مناسبت‌های گوناگون مانند روزهای جهانی معلولان، نابینایان،‌ ناشنوایان و... مراسم مختلف برگزار شده و ده‌ها مقاله در رسانه‌های گروهی کشورهای مختلف منتشر می‌شود.
  محور این مراسم و مقالات مورد اشاره گرامیداشت جایگاه معلولان، تاکید بر حقوق مشخص اجتماعی آنان و آگاه‌سازی جامعه در مورد توانمندی‌های این افراد است. تاکید بر حقوق مشخص اجتماعی آنان و آگاه‌سازی جامعه در مورد توانمندی‌های این افراد است...


  تاکید بر این که افراد معلول انسان‌های دارای محدودیت‌های جسمی، جسم ذهنی و روحی هستند، اما این تفاوت‌ها را باید هم عرض تفاوت‌های انسان‌های دیگر تلقی کرد و از اعمال هر گونه پیشداوری منفی نسبت به توانمندی‌های افراد معلول خودداری کرد.
  بر همین اساس بخش عمده‌ای از فعالیت انجمن‌های معلولان و فعالان معلول را فرهنگسازی و ترویج آگاهی در میان مردم نسبت به توانمندی‌های افراد معلول تشکیل می‌دهد، اما با احترام به ارزش این فعالیت‌های فرهنگی و آگاهی بخشی باید توجه کرد که مردم با حسن نیت و با ذهنی در آغاز خالی از پیشداوری نسبت به افراد معلول برخورد می‌کنند.
  در واقع جامعه در ضمیر ناخودآگاه جمعی خود با همدلی و همدردی با انسان‌های دارای محدودیت‌های جسمی و حسی برخورد می‌کند و درصدد آن است که از هر راه ممکن در کاهش آثار ناشی از محدودیت‌های افراد معلول به کمک آنها بشتابد،‌ آنچه مشکل‌ساز می‌شود قبل از سطح برخورداری‌های فرهنگی و علمی هر جامعه موقعیت واقعاً موجود افراد معلول در هر جامعه مفروض است.
  این وضعیت اجتماعی معلولان است که دید جامعه را نسبت به آنان تعیین می‌کند. طبیعی است هر جامعه‌ای ولو با حسن نیت و برخوردار از نیک‌نهادی جامعه بشری نمی‌تواند در برخورد با افراد معلول بیکار، منزوی و محروم از نظر اقتصادی و اجتماعی به توانمندی افراد معلول فکر کند. بر همین منوال باز طبیعی است که مردم در مواجهه با افراد معلول تحصیلکرده، مرفه و اثرگذار قضاوتی مثبت نسبت به این افراد پیدا کند و با توجه به محدودیت‌های مقابل آن افراد معلول توانمند آنها را در مقایسه با افراد سالم تکریم نکند پس برای ایجاد باور صحیح جامعه نسبت به توانمندی‌های افراد معلول باید ابتدا این افراد توانمند شوند تا با تحقق این امر جامعه برداشتی مثبت از آنها به دست آورد. همین امر نقطه آغازین استراتژی سازمان‌های خودیار معلولان و انجمن‌های همدل با معلولان قرار می‌گیرد «باید توانمندسازی را از خود آغاز کنیم».


  ● استراتژی فعالیت‌های اجتماعی معلولان
  در بخش نخست این نوشتار به ضرورت آغاز توانمندسازی از خود معلولان رسیدیم، اما شاید به دلیل انگیزه‌های قوی فردی یا به موازات آن ضعف تجربی کار جسمی در کشورمان عمده‌ترین گرایش توانمندسازی معلولان معطوف به فرد معلول شود. به بیان ساده هر شخص معلول می‌کوشد متناسب با توان خود به موفقیت‌های اجتماعی دست یابد.
  خوشبختانه در این رهگذر شاهد ظهور تعداد زیاد و روزافزونی از افراد معلول موفق در جامعه هستیم، اما این موفقیت‌ها تاثیر کمی بر اصول کامیابی جمعی معلولان در جامعه داشته است.
  باید در نظر داشت مشکلات معلولان عمدتاً جمعی است برای مشکلات اجتماعی باید راه‌حل‌های اجتماعی یافت نه فردی، اینجاست که نقش بارز انجمن‌های معلولان به عیان می‌آید اگر دید جامعه نسبت به هر فرد معلول با توانمند کردن او اصلاح می‌شود بر همین پایه با توانمندسازی انجمن‌های معلولان است که می‌توان دید جامعه را نسبت به گروه‌هایی که برای بیشترین بهره‌مندی از منابع جامعه تلاش می‌کنند عوض کرد و در این میان سهم گروه‌هایی بیشتر است که توانمندی سازماندهی قوی‌تر و اثرگذاری بیشتر را بر مدیریت توزیع‌کننده منابع داشته باشند.
  معلولان نیز از این قاعده مستثنی نیستند. برای کسب فرصت‌های برابر اجتماعی با سایر آحاد جامعه معلولان چاره‌ای به جز افزایش اثرگذاری بر تصمیم‌گیری‌های کلان جامعه ندارند. برای تحقق این استراتژی باید انجمن‌های معلولان آموزش ببینند و توان سازماندهی خود را بالا ببرند.
  آموزش در مورد ریشه مشکلات اجتماعی معلولان، چگونگی ارائه راهکارهای علمی و عملی متناسب با شرایط جامعه برای حل آن مشکلات ، چگونگی تعامل با سازمان‌های اجتماعی دیگر در جهت دستیابی به اهداف معلولان، چگونگی استفاده از گروه‌های قدرت برای دخالت موثر بر روند تصمیم‌گیری‌های مدیریت جامعه در امور معلولان یا معطوف به آنها.


  یکی دیگر از محورهای اصلی توانمندسازی انجمن‌های معلولان تولید منابع مالی و فیزیکی برای رفع نیازهای معلولان و به عبارت دیگر ورود انجمن‌های معلولان و تولید منابع مالی و فیزیکی برای رفع نیازهای معلولان به عرصه اجرایی در قالب اجرای پروژه مشخص است. همه این امور البته ممکن اما مستلزم آموزش پیگیر و علمی سازمان‌های جمعی معلولان است.
  با ذکر یک مثال ملموس در مورد کشورمان اهمیت این ضرورت را تشریح و بحث را پایان می‌دهیم. مهمترین سند در دست معلولان کشورمان در جهت تامین حقوق آنان قانون جامع حقوق معلولان است، اما با وجود گذشت دو سال و نیم از تصویب این قانون بسیاری از مواد آن اجرا نشده یا حداقل کامل اجرا نشده‌اند. شاید در این میان اکثریت معلولان انگشت تقصیر را به سمت سازمان‌های دولتی گرفته و به شکلی اعتراض‌آمیز در مورد علل عدم اجرای کامل قانون پرسش می‌کنند. مطالعه دقیق قانون، ۲ نکته را روشن می‌کند.
  نخست حیطه گستره شمول آن از امور رفاهی و آموزش و اشتغال گرفته تا مناسب‌سازی محیطی و ترویج فرهنگی که البته توجیه‌کننده صفت جامعیت قانون است، دوم ضرورت هماهنگی فرابخشی میان سازمان‌های اجرایی برای تحقق کامل قانون اگر بر این ویژگی‌ها محدودیت توان سازمان‌های دولتی متولی امور معلولان در واداشتن دستگاه‌های اجرایی گوناگون را برای اجرای قانون مذکور و ضعف هماهنگی ضروری در این خصوص را بیافزاییم آنچه به دست می‌آید وضعیت موجود و البته نامطلوب اجرای قانون برای معلولان است.
  آنچه این فاصله را پر می‌کند نقش سازمان‌های خودیار معلولان برای رفع نقایص پیش‌گفته در اجرای کامل قانون جامع حقوق معلولان است. اگر سازمان‌های مذکور گردهم آیند و برای جبران ناهماهنگی میان دستگاه‌های اجرایی در خصوص پیگیری اجرای حقوق معلولان کانونی را به وجود آورند و با تشکیل کمیته‌های تخصصی از متخصصان برجسته معلول یا همدل با معلولان اجرای قانون را از همه دستگاه‌های اجرایی کشور پیگیری کنند شاهد تحولی اساسی در این زمینه خواهیم بود.
  زمان آن فرا رسیده است که معلولان با تکیه بر سرمایه‌های فردی موجود در میان این گروه خود موتور محرکه تحقق اهداف اجتماعی خویش گردند به شکل سازمان یافته حقوقشان را بیان و دنبال کنند، با استفاده از اهرم‌های قدرت مانند مجلس شورای اسلامی، شوراها و دولت در جهت بهبود زندگی خویش اقدام کنند و با ارایه راهکارها بر تصمیم‌گیری در مورد خود اثر قاطع گذارند، برای تحقق این امور چاره‌ای به جز توانمندسازی جمعی معلولان بر محور آموزش گروهی نیست. با امید آغاز حرکت مصمم جمعی در این خصوص.
   
  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: قانون منهای اجرا
text:
  قانون منهای اجرا




   
  بعد از گذشت چهار سال که از تصویب قانون جامع حمایت از حقوق معلولان می گذرد فکر می کنم تمامی معلولان شانزده ماده آن را حفظ باشند و همچنان منتظر اجرای این قانون. حال به طور اجمال می خواهم این شانزده ماده را مورد نقد و بررسی قرار دهم . تا شاید راه حلی که بر سر راه است بیابیم.
  در ماده یک این قانون شانزده ماده ای که در تاریخ شانزدهم اردیبهشت ماه سال یکهزارو سیصدو هشتاد و سه به تصویب رسید به صراحت آمده و دولت را موظف داشته زمینه های لازم را برای تامین حقوق معلولان فراهم و حمایت های لازم را از آنها به عمل آورد حال از شما می پرسم کدام حمایت ؟ اصلا حمایتی وجود دارد و حامی و پشتیبانی در این میان به چشم می خورد؟ ...


  در ماده دو این قانون وزارتخانه ها، سازمانها، نهادهای عمومی و... را موظف کرده اند که طراحی ساختمانها و اماکن عمومی و معابر و مسایل خدماتی به نحوی باشد که امکان دسترسی و بهره مندی از آنها برای معلولان همچون افراد عادی فراهم باشد. در تبصره این ماده آمده که شهرداری پروانه ساخت آنها را در صورت رعایت نکردن مناسب سازی باطل خواهد کرد حال این سوال مطرح است چند در صد پروانه ها باطل شده اند؟ یا بهتر بپرسم چند درصد رعایت این قانون را کرده اند؟ اگر بگوییم هیچ، اغراقی نکرده ایم و نکته قابل توجه اینکه در این زمینه عملا هیچ نهاد پاسخگویی وجود ندارد.

  در ماده سه سازمان بهزیستی موظف است در چارچوب اعتبارات مصوب در قوانین بودجه سالانه اقدامات را انجام دهد. آیا به راستی سازمان بهزیستی اقدامی در خصوص معلولان انجام می دهد؟ راستی این بودجه به کجا می رود؟ خدا بهتر می داند...

  در ماده چهار معلولان می توانند از وسایل ورزشی، تفریحی و وسایل حمل و نقل دولت از تسهیلا ت نیم بها بهره برند این سوال پیش می آید آیا برای مناسب سازیی مترو فکری شده که بلیط نیم بها برای ما صادر شود؟ آیا ما می توانیم مترو سوار شویم؟ من به شما قول می دهم معلولان راضی اند بلیط تمام بها استفاده کنند و نیم بهای آن صرف مناسب سازی شهرشود نه اینکه از بلیطی که نمی دانیم چه رنگی است به صورت نیم بها استفاده کنیم.

  در ماده پنج افراد تحت سرپرستی معلولان با معرفی سازمان بهزیستی تحت پوشش خدمات درمانی قرار می گیرند اصلا خود افراد معلول چقدر از این بیمه بهره می برند که افراد تحت پوششان بهره برند؟

  ماده شش این قانون در مورد سربازی افرادی که فرزند یا همسر معلول دارد صحبت می کند خدمت سربازی به هر دلیلی ممکن است معافیت داشته باشد ضعیفی چشم، صاف بودن کف پا و..... پس این افراد نیز باید مسلما معاف شوند.

  در ماده هفت دولت خود را موظف داشته جهت ایجاد فرصتهای شغلی برای افراد معلول تسهیلا ت ایجاد کند. اما کدام کار؟ چه زیباست این کلمه ولی آیا کسی را با معلولیت استخدام می کنند که تسهیلات در اختیارشان بگذارند؟

  در ماده هشت معلولان واجد شرایط در سنین مختلف بامعرفی سازمان بهزیستی از آموزش رایگان بهره مند شوند ولی تا بهزیستی چه کسی را واجد شرایط بداند؟شاید از نظر بهزیستی کسی واجد شریط وجود ندارد.

  در ماده ۹ وزارت مسکن موظف شده حداقل ۱۰% واحدهای استیجاری ارزان قیمت را به نیازمندان اختصاص دهد ولی آیا از دید وزارت مسکن نیازمندی یافت می شود؟کاش می شد معیار نیازمند بودن را از این نهاد پرسید.

  در ماده ۱۰ میزان کمک هزینه پرداختی سازمان بهزیستی به مراکز غیر دولتی بابت نگهداری خدمات همه ساله بررسی می شود کدام خدمات و نگهداری؟ خود شما سری به آسایشگاهها بزنید آنوقت خدمات را از نزدیک ببینید. آیا شما اصلا به یکی از این آسایشگاهها مراجعه کرده اید ؟ مسلما نه، چون می دیدید عملا نگهداری و خدمات معنایی ندارد.

  در ماده یازده مرکز آمار موظف است در هنگام سرشماری افراد معلول را با نوع معلولیت آنها مشخص کند مشخصا معلولیت را کسی درک نمی کند چه رسد به شمارش افراد معلول.

  ماده دوازده سازمان صدا و سیما را موظف کرده دو ساعت در هفته را به برنامه های سازمان بهزیستی و توانمندی های افراد معلول اختصاص دهد. آیا به جز روز معلول شما صحبتی از توانمندی های معلولین می شنویدکه آن هم سازمان بهزیستی از توانمندی های این افراد به نفع خود سود می برد و کارگردانانی هستند که برای مطرح شدن خود از این افراد سو» استفاده می کنند.

  ماده سیزده سازمان بهزیستی را موظف داشته با ایجاد سازکار مناسب نسبت به قیومیت افراد معلول اقدام کند.

  هستند افراد معلولی که به حمایت همه جانبه سازمان بهزیستی نیاز دارند و شاید افرادی که بدون این حمایت در گوشه و کنار ایران عزیزمان زندگی می کنند کاش می شد به جای شعار دادن دست نیازشان را می دیدیم و به یاری آنها می شتافتیم.

  در ماده چهارده مودیان مالیاتی که از طریق سازمان بهزیستی جهت احداث مرکز توان بخشی مورد نیاز افراد معلول اقدام نمایند به عنوان هزینه قابل قبول تلقی می شود. سوال اینجاست که آیا کسی حاضر می شود سرمایه اش را برای من و توی معلول به خطر بیندازد؟ قضاوت را به عهده خودتان می گذارم.

  در ماده پانزده به منظور کمک به اشتغال معلولان و مددجویان رئیس سازمان بهزیستی مجاز است در جلسات شورای عالی اشتغال شرکت نماید این سوال پیش می آید کدام کار؟ پس می توان گفت که اصلا جلسه ای تشکیل نخواهد شد.

  ماده شانزده فقط قسمت آخر و جالب آن را برایتان عرض می کنم آن تعداد از مواد این قانون که نیاز به اعتبار جدید داشته باشد مادامی که اعتبار لازم از محل منابع مذکور در این ماده تامین نگردد اجرا نخواهد شد که شامل تمامی مواد این قانون می شود چون هیچ کدام در طی این چهار سال اجرا نشده. اگر هفت کفش آهنی و هفت عصای آهنی هم پوسیده شود باز به جایی نخواهیم رسید البته امید بر جوانان عیب نیست.
   
  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: 5 رازی که معلولان را به سمت موفقیت سوق می دهد
text:
  5 رازی که معلولان را به سمت موفقیت سوق می دهد




  داشتن دوستان خوب برای معلولان یک ضرورت است. بسیاری از معلولان موفق تلاش می کنند با افراد خانواده، دوستان و آشنایان خود بیش از پیش ارتباط و دیدار داشته باشند.

  به یاد داشته باشید آنچه توانایی را می سازد، نیروی اراده است و اگر اراده بخواهد جاری شود، هیچ بهانه ای سد راهش نیست!

  1 - ارتباط اجتماعی موثر برقرار کنید و در جمع دوستان قرار بگیرید
  داشتن دوستان خوب برای معلولان یک ضرورت است. بسیاری از معلولان موفق تلاش می کنند با افراد خانواده، دوستان و آشنایان خود بیش از پیش ارتباط و دیدار داشته باشند. داشتن رابطه سالم با افراد سرزنده و موفق باعث می شود فرد معلول بتواند در مورد نگرانی ها و احساساتی که درباره خود و معلولیتی که دارد با آن افراد درددل کند؛ از طرفی می تواند از پتانسیل و کمک هر یک از دوستانش استفاده کند و در جهت رسیدن به اهدافش قدم بردارد.

  2 - داوطلبانه در جامعه حاضر شوید
  حضور در اجتماع نکته مهمی در زندگی معلولان است. اگر فرد معلول بیاموزد که چگونه می تواند در اجتماع حضور یابد، هم به نوعی به خودش کمک کرده و هم به افراد معلول دیگری که قصد دارند در جامعه حضور بیابند.
  دوست عزیز به خاطر داشته باشید این تنها خود شما هستید که می توانید با تکیه بر نیروی ایمان و اراده، موقعیت و جایگاه خود را در اجتماع تثبیت کنید.
  انتظار نداشته باشید در گوشه ای از خانه بنشینید و دیگران بدون آشنایی با شما و اطلاع از توانمندی هایتان از شما دعوت به همکاری و حضور در اجتماع کنند. بلند شوید و با تکیه بر نیروی ایمان به اطرافیان و جامعه ثابت کنید معلول، فرد مسئولیت گریز و دست و پا بسته ای که از نیروی ابتکار محروم است، نیست. خوش فکری و استعدادهایتان را به همگان نشان دهید، به جامعه بیایید تا روی توانمندی ها و قابلیت های شما بیش از پیش حساب کنند.

  3 - با معلولان موفق ارتباط داشته باشید
  بی گمان نمی توان از نظر دور داشت که گاهی اوقات ممکن است احساس تنهایی کنید. در این شرایط صحبت کردن با فردی که معلولیت مشابهی دارد می تواند موثر واقع شود و همه چیز را تغییر دهد. چرا که او مشکلات مشابهی دارد و از این نظر می تواند شما را به خوبی درک کند. با قرار گرفتن در گروه همتایان خود که توانسته اند به موفقیت های زیادی دست یابند، درمی یابید افراد دیگری نیز هستند که از مشکلات مشابه رنج می برند اما با وجود این، بر سختی های زندگی فائق آمده اند. با مشکلات و تنگناهای همتایان خود آشنا شوید و از آنها بخواهید به شما نشان دهند که چگونه برای رسیدن به اهدافشان تلاش کرده اند. با افرادی معاشرت کنید که تحسینشان می کنید. وقتی با کسانی هستید که افراد موفقی هستند بیشتر می توانید خودتان را باور کنید.

  4 - باورهای منفی را رد کنید
  همیشه کسانی هستند که آیه یأس می خوانند و انسان ها را در انجام اهدافشان دلسرد می کنند. در بسیاری از موارد دیده می شود که فرد معلول با قدرت اراده و پشتکار تصمیم به انجام کاری گرفته است که خوشبختی او را در آینده تضمین می کند اما تعدادی از اطرافیان دور و نزدیک، او را این گونه با باورهای منفی درگیر می کنند: «تو از توانایی جسمانی لازم برای انجام چنین کاری برخوردار نیستی»، «مگر شرایطت را نمی بینی؟ بهتر است هدف کوچک تری را انتخاب کنی و بلند پرواز نباشی» و یا عده ای به خاطر ناآگاهی از استعدادهای معلول و یا از سر ترحم با ابراز جملاتی نظیر این که «روحیه تو با قرارگرفتن در چنین اماکنی آسیب می بیند»، «ممکن است رفت و آمد تو در شهر با شرایطی که داری خطرناک باشد»، «معابر، پیاده روها و خیابان ها به هیچ عنوان مناسب عبور و مرور تو نیست» و... مانع شکوفایی او می شوند حال اگر شما به این ندای منفی گوش کنید، از پرداختن به افکار مثبت باز می مانید. پس اگر کسی به شما گفت که نمی توانید کاری را انجام دهید، بهتر است توصیه های او را بشنوید اما آگاهانه و با خواست خودتان تصمیم نهایی را بگیرید. این که اطرافیان چه رفتار و واکنشی نشان می دهند چندان مهم نیست. نگاه خود شما به توانمندی هایتان حائز اهمیت است.

   5 - از امتحان کردن نهراسید
  حتی کوچک ترین پیروزی ها می تواند اعتماد به نفستان را افزایش دهد و باعث شود دفعه بعدی که با یک مشکل یا هدف روبه رو شدید، بیشتر به خودتان اعتماد کنید. رفتارهای دفاعی را کنار بگذارید. وقتی به خودتان می گویید که نمی توانید به یک هدف خاص در زندگی تان برسید، قبل از این که حتی تلاشی کرده باشید اجازه می دهید که شکست بخورید.
  فراموش نکنید بازندگان در هر جواب مشکلی را می بینند، ولی برنده در هر مشکلی جوابی را می بیند؛ پس مثل برنده ها فکر کنید!


  منبع : khorasannews.com

  گردآوری سلامت اکاایران


title: نحوه برخورد با معلولان
text:
  نحوه برخورد با معلولان 




   در زندگی هر فردی معلولیت نهفته است. پیری و دوران کهولت، حوادث، بسیاری از وقایعی که ممکن است بر سر کار، خیابان، حتی منزل برای ما رخ دهد و ما را دچار معلولیت کند. ولی آیا با معلول شدن و نقص عضوباید به گوشه ای رفت و عزلت برگزید یا این که دوباره چرخ زندگی را به حرکت در آورد؟...


  دیدگاهی که خانواده و جامعه نسبت به معلولیت دارد(توانمندی، نقص، تحقیر، ترحم و...)بسیار مهم است و باعث می شودکه معلول با آن دیدگاه رشد کند و شکوفا شود یا عزلت تنهایی را برای خود برگزیند. احساس نقص عضو داشتن با معلولیت بسیار متفاوت است، گاهی فرد از نظر جسمی سالم است و حتی دارای تحصیلات عالیه نیز می باشد ولی نتوانسته در جامعه جایگاه خود را پیدا کند و بالعکس ممکن است شخص دچار نقص عضو باشد ولی آنچنان توانسته از توانمندیهای خود استفاده کرده باشد که جامعه نیز پذیرای مشارکت وی شده است.

  می توان با دیدگاه مثبت در خانواده ، جامعه، ناتوانی، نقص عضو را از ذهن پاک کردوبه سایر توانمندی های معلول پرداخت. خانواده و جامعه می توانند فرد را با همان نقص عضو، وی را به شخصی توانا در جامعه تبدیل کنند. چرا که زندگی معلول نباید تحت الشعاع معلولیت وی قرارگیرد. به عنوان مثال اعضای خانواده نباید معلولیت فرد معلول را در خانواده خود ننگ بدانند و برهمین اساس کمتر با سایر افراد جامعه معاشرت کنند، چرا که این خود ما هستیم که به افراد اجازه می دهیم با چشم دیگری به معلولان بنگرند.

  می توان با عادی ساختن این موضوع، سر معلول را در جامعه بالا نگاه داشت و با افتخار اعلام کرد که این آقا یا خانم معلول شوهر یا همسر ماست.

  معلولان نسبت به سایر اعضای خانواده، نیاز بیشتری به رسیدگی و توجه سایرین دارند که در صورت وجود عشق و تفاهم این نیازها خود به خود مرتفع خواهد شد.

  آنچه مهم است این است که اعضای خانواده به معلول خود بفهمانند هر فرد سالمی، توانمندی های وی را ندارند. اولیا نباید سعی کنند که به جای معلول فکر کنند، تصمیم بگیرند و اهداف خود را به آنها تزریق کنند بلکه باید توجه داشت که اگر در همه شرایط حاجات معلول بر آورده شود، او هیچگاه قدرتمند نخواهد شد و همیشه سربار دیگران خواهد ماند. پس باید سعی کرد تا جایی که امکان دارد.

  وظایف شخصی معلول را به خود او بسپاریم چرا که با آموزش ماهیگیری می توان به خودکفایی فرد کمک کرد که در این خصوص جامعه می تواند گام های موثری را بردارد:

  شکسته بال، پروازت چه معصوم

  دل پر مهر تو از کینه ها دور

  اگر چه راه ویران است و متروک

  بدست خویش بنیان کن رهی نو

  منبع:تبیان
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: معلولان نگاه متبسم دل پر درد
text:
  معلولان نگاه متبسم دل پر درد



   
  اگر شما روزی در انبار بزرگی پر از «کاه» یک «سوزن» را گم کنید، چه کار خواهید کرد؟ پاسخ به این پرسش البته به چیزهای گوناگونی وابسته است، لیکن در شرایط عادی و وقتی همه چیز سر جای خودش قرار داشته باشد یا به عبارت دیگر وقتی روند امور در حالت منطقی و طبیعی و مطابق ضوابط پیش برود، اکثریت جواب ها این خواهد بود که: چون یافتن گمگشته در چنین وضعیتی در همه ابعاد از حیز انتفاع خارج است، بنابراین جستجو و پیگیری «بی حاصل» و اتلاف وقت خواهد بود و باید از خیر آن گذشت! حالا در نظر بگیرید...


   که از قضای روزگار - انشا»الله همیشه تندرست باشید - شما در شمار کسانی قرار بگیرید که به دلیل نقص عضو مادرزادی یا بیماری یا حادثه یا... مجبورند شرایطی خارج از روال معمول برای زندگی خود داشته باشند، بعد هم آن سوزن را "مطالبات اجتماعی و انسانی خود و آن انبار بزرگ را مملو از حقوق مدنی برآورده نشده ی افراد دیگری که از وضعیت عادی برخوردارند بدانید، آیا باز هم می توان همان پاسخ را داد و از آن سوزن چشم پوشی کرد؟ بدانید که "جامعه معلولین" در کشور ما همواره با این دغدغه ی ذهنی درگیر هستند که چگونه می شود از جامعه ای که در پرداخت مطالبات شهروندان سلامت خود درمانده است، احقاق حقوقی را انتظار داشت که همه با دید «دلسوزی» و «صدقه» به آن می نگرند؟ چگونه یک معلول می تواند متوقع دریافت خدمات و تسهیلات ویژه ای که برای زندگی عادی خود نیاز دارد باشد، وقتی انبوهی را می بیند با هیکل های ورزیده و اندامی برافراشته که در تامین مایحتاج سطح پایین و معیشت ساده درمانده هستند؟
  نوع نگاه و رویکرد مسوولین در قبال معلولین همیشه دو جنبه داشته، از نقطه نظر رسمی معلولین افرادی هستند توانا و مستعد که با اندکی حمایت و داشتن فرصت های برابر می توانند عملکردی به مراتب باکیفیت تر نسبت به افراد سالم داشته باشند، و از دیدگاه غیررسمی معلولین افرادی هستند بیچاره و نیازمند ترحم که یاری کردنشان «ثواب» دارد و اگر از ته مانده برنامه های دیگر چیزی باقی بود بهتر است به آنها برسد. البته شاید شما بلافاصله بنده را متهم به ارزیابی غیرکارشناسی و بی انصافی بکنید که در ابتدای امر جای تعجب ندارد، اما اگر کارنامه ی اصلی ترین سازمان متولی رسیدگی به امور معلولین در کشور یعنی «سازمان بهزیستی» را مختصری مرور کنید و در یکی از مراکز همین سازمان چند دقیقه ای وقت بگذارید و پای حرف های تعدادی از معلولین و خانواده ی آنان بنشینید، صد در صد نظرتان همانی می شود که چند خط بالاتر عرض شد.
  این سازمان دولتی که فلسفه وجودی آن کمک به اقشار فرودست و ناتوان جامعه و ارتقا» شاخص های کیفی زندگی آنها می باشد، چه موقعی که مستقل بود و چه حالا که هر چند وقت یکبار متولی جدیدی پیدا می کند، هیچ وقت نتوانسته پاسخی قابل و شایسته به نیازهای درمانی و معیشتی معلولان و خانواده های آنان ارائه کند، اندک مساعدت های آن که اغلب به صورت مقطعی و لرزان عرضه می شوند نیز خود گره ای هستند بر کلاف پیچ درپیچ زندگی معلولان. خدمات سازمان بهزیستی چون بیش از همه افرادی را هدف دارد که برای انجام امورات خود با معذورات خاصی روبرو هستند، طبعا باید شرایطی را فراهم کرد که این افراد خود بتوانند امکان برخورداری از امکانات را داشته باشند، در حالی که دریافت خدمات مراکز مختلف این سازمان، از مستمری های ناچیز تا خدمات ناقص درمانی مستلزم نامه نگاری ها و رفت و آمدهای مکرری است که افراد معلول ناگزیر هستند که برای محروم نماندن از همین اندک همواره به کسان دیگری متوسل باشند.
  قرار است که معلولین بتوانند مستقل باشند و هویت و شخصیت خود را به دیگران اثبات کنند، ولی با کدام امکانات؟ با کدام حمایت ویژه؟ با کدام برنامه؟ وقتی می توان چنین انتظاراتی را از آنان داشت که پیش نیازهای چنین توقعاتی را نیز برآورده کرد.
  وقتی که شخصی نتواند نیازهای اولیه اش در حوزه های شغل و درآمد، تشکیل خانواده، داشتن مسکن و کسب احترام و کرامت را برآورد، چگونه می تواند نقشی مثبت در جامعه خود داشته باشد؟ وقتی که هنوز هم مبلمان شهری و ساختمان های نوساز دولتی فاقد امکانات مخصوص معلولین هستند چگونه می توان انتظار داشت که آنها پا به پای دیگران تحصیل کرده، امکان انجام اموراتشان را داشته باشند و شغل پیدا کنند؟

  متاسفانه قوانین جامعی که باید محرک جامعه برای رسیدن به چنین اهدافی باشند تصویب نمی شوند یا بعد از تصویب به انحای مختلف از اجرای آنها خودداری می شود.
  با همه انتظاراتی که از نظام جمهوری اسلامی در جهت ارزش گرایی و دستگیری از محرومان و اقشار آسیب پذیر می رود، دلیل عدم تصویب «کنوانسیون حمایت از حقوق افراد دارای معلولیت» که یک پیمان جهانی می باشد از سوی مجلس شورای اسلامی مشخص نیست، سیاست های ناپایدار تشویقی و قوانین مصوب داخلی نیز مسکوت مانده اند و بدون ضمانت اجرایی هیچ تعهدی را برنمی انگیزند و این مساله به تنهایی مبین عدم واقع بینی و دلخوش بودن به شعارهای زیبایی است که در این زمینه می دهیم.
  بخش خصوصی که جای خود دارد، می توان آرشیو حجیمی از آگهی های استخدام سازمان های دولتی در چند سال اخیر تهیه کرد که در آنها هیچ اشاره ای به امکان دعوت به استخدام معلولین حتی برای کارهای سبک و سطح پایین نشده است، در حالی که قانون صراحت دارد که مراکز دولتی در استخدام های خود موظفند که ۳ درصد از مشاغل خود را به معلولین اختصاص دهند، البته پس از بهینه سازی شغل و محل کار و همچنین پس از آزمایشات پزشکی و محرز شدن اینکه فرد معلول از عهده ی انجام آن کار برمی آید.

  همین معضلات مالی و دریغ داشتن از امکانات و امدادهایی که تامین آنها توسط حکومت نه یک برنامه جانبی، که یک وظیفه بااولویت است به علاوه صدها چالش روحی و روانی دیگر، باعث شده خانواده هایی که دارای فرزندان معلول هستند با کاری سخت و طاقت فرسا مواجه باشند و در بسیاری از موارد از پس هزینه های مادی و معنوی سرپرستی و نگهداری فرزند معلول خود برنیامده و با نادیده گرفتن عواطف و احساسات، تصمیمی خارج از میل و اراده خود بگیرند.
  کسانی هم که علی رغم تنگ بودن عرصه و سرزنش های اطرافیان به نگهداری و تیمار فرزند معلول خود مشغولند باید هم تنش های روحی و هم گرفتاری های اقتصادی را در کنار هم تحمل نمایند و متاسفانه هیچ نهادی عهده دار بخشی از این رنج و محنت نیست.
  یکی از عمده مشکلات منحصر به فرد معلولین در کشور ما قرار داشتن نام آنها در اکثر عرصه ها در کنار نام «جانبازان» عزیز و همیشه سرفراز میهن است. البته قصد جسارتی در کار نیست، منتهای مراتب به این دلیل که تعداد این عزیزان کمتر است و از طرف سازمانی مستقل و پرامکانات پشتیبانی می شوند و نیز اینکه علت جانبازی این بزرگواران یک ایثارگری باارزش و ستایش شده است، بسیاری از نارسایی های امکاناتی و صدمات روحی و فکری معلولان متوجه ایشان نیست.

  با وجود شرایط تقریبا یکسان حتی نوع برخورد جامعه نیز با جانبازان به کلی متفاوت است، مثلا خانمی که حاضر می شود ناملایمات را نادیده بگیرد و با عزیز جانبازی ازدواج کند، یکی از مسائل عمده ای که در نظر می گیرد اجر اخروی این عمل است، ولی با آن که درباره کرامت معلولان نیز دستورات دینی مشخصی وجود دارد در مورد آنها این مساله صدق نمی کند.
  افرادی که دارای معلولیت هستند طیف وسیعی از عقب افتادگان ذهنی تا نابینایان را با اقسام گوناگونی از مشکلات جسمی و حرکتی شامل می شوند، هر یک نیز دارای توانایی ها و محدودیت های خاص خودشان هستند، خودشان هم بهتر از هر کس دیگری می دانند که قابلیت و ظرفیتشان تا کجاست و نیازی به گریز از واقعیات و کتمان این حقیقت که سرنوشت، زندگی متفاوتی را برایشان تدارک دیده ندارند.
  این عزیزان باید بدانند مادامی که خود همت نکرده و حرکتی نکنند، کسی متوجه آنان نمی شود و جایگاهی نمی یابند و در شرایط فعلی نباید توقع جز این را هم داشته باشند.

  با این وجود نیازهایی از قبیل آموزش های علمی و فنی متناسب، تهیه وسایل بهداشتی و کمکی، تلاش برای بازپس گیری بخشی از توانایی ها، مشاوره های روانشناسی و تقویت اعتماد به نفس، دسترسی به دارو و درمان و امکانات پزشکی، مناسب سازی ساختمان ها و معابر، مهیا نمودن مکان ها و وسایل ورزشی، بالا بردن سطح آگاهی ها در رابطه با نحوه ی برخورد با افراد معلول و فرهنگ سازی توسط رسانه ها در مورد شان و منزلت این افراد و بسیاری دیگر، عمدتا از عهده و اختیار معلولان خارج است و باید اراده ی مافوقی برای اعاده نمودن آنها سراغ گرفت.
  ضمن آنکه باید برنامه هایی فراگیر وجود داشته باشند برای خارج نمودن معلولین از انزوا و احساس بیهودگی و نزدیک کردن خود و خانواده هایشان به یکدیگر بوسیله ی ابزارهایی مانند تشکیل سازمان های مردم نهاد یا از طریق فناوری های نوین ارتباطی تا بلکه خود این افراد پیگیر حقوق پایمال شده خود باشند و از راه همدلی و همدردی با یکدیگر بخشی از آلام ایشان نیز تسکین یابد.
  این جا دیگر نه باید و نه می توان از کاوش و حیات بخشیدن به خواسته ها صرف نظر کرد و دو مبارزه اجتناب ناپذیر است، یکی ستیز برای غلبه بر کاستی های فردی و عوارض روانی ناشی از آنها و دیگری نبردی نابرابر با جباری روزگار و در این مسیر عنایات ویژه حق تعالی همواره دستگیر و مددرسان معلولان خواهد بود که «هر که در این بزم مقرب تر است / جام بلا بیشترش می دهند».

  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: روانشناسی معلولان ، سنگ بنای نظام توانبخشی
text:
  روانشناسی معلولان ، سنگ بنای نظام توانبخشی




  توانبخشی فرآیندی است منسجم ، مستمر و پویا ، چرا که وقتی سخن از قادر سازی فرد معلول به میان می آید ، نه تنها نظام خانواده و آموزش و پرورش بلکه سازمانهای حمایتی ، طراحان معماری شهری ، رسانه های ارتباط جمعی ، صاحبان مشاغل و نظام آموزش عالی و ... هر کدام به نوعی می کوشند تا زیرساخت های توانبخشی بر اساس ارکان زندگی اجتماعی شکل یابد و در نهایت این فرآیند توانمند سازی بر پایه عناصر موجود در ساختار جامعه امروز محقق گردد . حال بد نیست تا به نقطه آغازین این سلسله تلاشها بازگردیم .

  از زمانی که معلولیت یک فرد برای خانواده محرز می گردد ، نه تنها شخص مبتلا بلکه والدین و سایر اعضای خانواده نیز عملاً وارد حوزه توانبخشی می شوند . تأمین سلامت روانی خانواده ی دارای فرزند معلول مهمترین موضوعی است که در این مرحله از توانبخشی مد نظر روانشناسان و متخصصان بهداشت روانی قرار دارد ؛ زیرا مادام که والدین آگاهی لازم  در خصوص علل زیست محیطی و اجتماعی معلولیت فرزندان خود و شیوه برخورد با آنان نداشته باشند ، انگیزه لازم برای مشارکت در فعالیت های توانبخشی نخواهند داشت . اینجا است که روانشناس با استعانت از اصول روانشناسی معلولان و بهره مندی از شیوه های مؤثر در زمینه مشاوره خانواده ، می کوشد تا از خلال بحث و گفت و گو با پدران و مادران و با توجه به نوع ارزشها ، اعتقادات و میزان دانش و آگاهی آنان ، معلولیت فرزندان را برای آنان تشریح نماید . روانشناسان همچنین می کوشند تا با بررسی نوع رابطه سایر اعضای خانواده (اعم از خواهران و برادران و دیگر بستگان) با فرد معلول ، بافت ارتباطی مناسبی در محیط منزل ایجاد کنند تا عضو معلول خانواده بتواند در سایه چنین روابطی ، خود را برای کسب استقلال در زندگی آتی مهیا سازد . بنابراین جایی برای انکار این واقعیت نیست که روانشناسی معلولان ، سنگ بنای نظام توانبخشی است ؛ زیرا تا زمانی که سلامت روانی والدین فرزندان معلول تضمین نشود ، ارائه خدمات اجتماعی و توانپزشکی به فرد دارای معلولیت و خانواده وی بی معنا خواهد بود . بدیهی است که قرار گرفتن والدین در مدار توانبخشی نیز از اعتقاد آنان نسبت به اثر بخشی این فعالیتها منبعث می گردد .

  فرد معلول نیز همچون سایرین ، مراحل مختلف تحول را پشت سر می گذارد و با ورود به مرحله نوجوانی ، ذهن و روان خود را با مسائل تازه ای مواجه می یابد . آیا وی می تواند همچون دیگر دانش آموزان آزادانه رشته تحصیلی خود را انتخاب کند ؟ جاذبه فردی و اجتماعی وی تا چه اندازه متأثر از معلولیت او خواهد بود ؟ چگونه می تواند با جنس مخالف ارتباط برقرار کند و آیا اساساً موفقیتی در این رابطه خواهد داشت ؟ اینها بخشی از سؤالاتی هستند که که روانشناس متخصص در امور معلولان می کوشد تا با توجه به گستره ی دانش و آگاهی خود ، پاسخی مقتضی برای آنها یافته و روح و روان نوجوان معلول را از رنج ناشی از ناآگاهی نسبت به این مسائل برهاند . وی تلاش می کند تا والدین انتظارات خود را با قابلیت های فرزند کم توان ذهنی خود متناسب سازند ؛ شیوه آموزش رفتارهای اجتماعی به نوجوانان نابینا و ناشنوا را بیاموزند و فرزندان دارای مشکلات جسمی و حرکتی را به منظور افزایش مشارکت های اجتماعی ترغیب کنند . آنچه بر اهمیت کار روانشناسان در این دوره می افزاید وجود این حقیقت است که نوجوانان دارای معلولیت و خانواده های آنان ، به منابع آموزشی خاص این دوره از رشد ، (به ویژه در خصوص کودکان و نوجوانان مبتلا به نارسایی های ذهنی ، حسی و حرکتی) دسترسی چندانی ندارند و بهره مندی از مشورت توأم با همدلی مشاوران و روانشناسان ، تنها امکان ارزشمندی است که آنان می توانند در این مرحله از زندگی از آن بهره گیرند . گستره موضوعات روانشناسی معلولان تنها به مراحل کودکی و نوجوانی افراد معلول محدود نمی گردد. رشد و تحول شخصیت فرد معلول و ورود وی به مرحله جوانی ، بستری نو برای طرح مسائل تازه تری فراهم می کند که از مهمترین آنها می توان به مقوله ی ازدواج و چگونگی سازگاری شغلی و اجتماعی اشاره نمود . روانشناسان می کوشند تا جوانان معلول را نسبت به قابلیت ها ، محدودیت ها و نقش و پایگاهی که در جامعه قادر به احراز آن هستند ، آشنا سازند و به آنها بیاموزند که چگونه در تمامی گزینش های خود در طول زندگی از این شناخت استفاده کنند . یک روانشناس یا مشاور حوزه توانبخشی به فرد معلول می آموزد که با توجه به شرایط خاص خود ، در انتخاب همسر چه نکاتی را  لحاظ نماید و چگونه به خود باوری لازم در این رابطه دست یابد . وی همچنین نیازمند آن است تا بر اساس علائق و ویژگی های شخصیتی خویش شغلی را با تمامی محدودیت های موجود برگزیند و علاوه بر آن ، چگونگی سازگاری با محیط کار و ایجاد روابط انسانی مؤثر با افرادی را که در مدار تعامل با وی قرار دارند ، فراگیرد . در اینجا نیز یک  روانشناس متعهد تلاش می کند تا مددجوی وی ، به تفسیر درستی از موقعیتهای پیرامون خود دست یافته و با مشکلات موجود به نحو شایسته ای سازگار شود . بررسی خصوصیات روانشناختی و رفتاری کودکان و نوجوانان معلول به ما می آموزد که چگونه با آنان تعامل نماییم ، محتوای برنامه های آموزشی را از چه طرقی با ویژگی های شناختی و عاطفی این دسته از مهارت آموزان منطبق ساخته و در نهایت چگونه آنان را با زندگی و فراز و نشیب های آن سازگار نماییم . اهمیت نقش و جایگاه روانشناسان در عرصه فعالیت های توانبخشی ما را بر آن می دارد تا به طور جدی به خلائی بیندیشیم که در زمینه ارائه خدمات مشاوره ی روانشناختی به افراد معلول وجود دارد . از آنجا که تا به حال هیچ گونه برنامه مشخصی برای فعالیت روانشناسان شاغل به کار در مراکز توانبخشی ارائه نگردیده است آموزش خانواده و مشاوره با مددجویان معلول چنان که باید مورد توجه واقع نشده و در نتیجه ، این تلاشها تنها به صورت موردی و در قالبی کاملاً سلیقه ای در مراکز مزبور صورت می پذیرد .

  واضح است که راه حل این مسئله را نه در این مجتمع ها ، بلکه باید در مراکز ستادی سازمان بهزیستی جستجو کرد . در نخستین گام باید مدیران و مسئولان امر را نسبت به ضرورت ترویج اصول روانشناسی معلولان در زمینه توانبخشی توجیه نمود . گام بعدی آن است که با ایجاد تغییرات لازم در ساختار تشکیلاتی حوزه معاونت توانبخشی ، شرایطی را فراهم نمود تا هر یک از گروههای تخصصی مراکز ، ستادی اعم از تیمهای کارشناسی امور ناشنوایان ، نابینایان ، معلولان جسمی متخصص در امور معلولان ایجاد نموده و در سایه آن به تدوین برنامه های آموزشی جامع و کاربردی ، به منظور آموزش و مشاوره با افراد معلول و خانواده های آنان بپردازند . باشد که در راستای این تلاش ها بتوانیم توانبخشی معلولان و استعدادهای شگرف این افراد را چنان که باید به جامعه امروز معرفی نماییم.


title: فرصت های زندگی برای معلولان نا برابر است
text:
  فرصت های زندگی برای معلولان نا برابر است



   
  اگر محیط فیزیکی و فرهنگی جامعه، مسکن و حمل ونقل، خدمات اجتماعی و بهداشتی، فرصت های شغلی و آموزشی، زندگی اجتماعی و فرهنگی و نیز تسهیلات ورزشی و تفریحی در دسترس همه افراد جامعه قرار داشته باشد، یعنی فرصت های زندگی در جامعه به صورت برابری تقسیم شده است. برای اظهار نظر دقیق در مورد وضعیت معلولان در ایران، باید بررسی کنیم که به صورت مشخص چه موانعی سر راه آنان در بهره گیری از امکانات جامعه وجود دارد. شاید برای پاسخ دقیق، بررسی این نکته ضروری باشد که اگر چنین موانعی برطرف شده بود، چه تفاوت مشهودی در وضعیت زندگی افراد کم توان می دیدیم و مشارکت آنان در اجتماع چگونه بود. منظور از مشارکت، دخالت مستقیم افراد در تصمیم گیری های اجتماعی است تا حقوق و آزادی های آنان از گزند کار و تصمیمات گروه های کوچک و دور از دسترس و اغلب ناشناس، در امان بماند. مشارکت در حقوق عمومی در چهار حوزه مشارکت اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و فرهنگی مطرح شده است؛...


  الف) مشارکت اقتصادی که متضمن مداخله مستقیم افراد در مدیریت کار و فعالیت خود و نیز تقسیم منافع حاصل از آن است.
  ب) مشارکت اجتماعی که طیف وسیعی از فعالیت ها را برای مداخله در اجتماعات و محیط اطراف و همچنین شرکت در فرآیند جامعه پذیری در اشکال مختلف همبستگی اجتماعی نظیر گروه های همسالان، NGOها و دیگر فعالیت های گروهی دربر می گیرد.
  ج) مشارکت فرهنگی که این نوع مشارکت در گروه های هنرمندان و دوستداران هنر و نیز فعالیت های مراکز فرهنگی به عنوان راه هایی برای ترویج و شناسایی مشارکت اجتماعی در خلق اشکال جدید هنر و ارزش های فرهنگی نمود پیدا می کند.
  د) مشارکت سیاسی که عنصر اساسی در ساختار جامعه در ارتباط با توزیع قدرت است. مشارکتی همه جانبه و در همه ابعاد از آن جهت اهمیت می یابد که حیات فرهنگی هر جامعه یی و میزان پویایی اش، به این طریق ارزیابی می شود. پویایی فرهنگی اجتماع با بررسی شاخص های مختلفی چون فعالیت مذهبی، فعالیت اجتماعی، فعالیت ورزشی، بازی، فعالیت هنری و دستی، کتاب و کتابخوانی، روزنامه و نشریات، رادیو و تلویزیون و فعالیت تفریحی (شامل استراحت، تفریح و گردش) اندازه گیری می شود. به نظر می رسد مشارکت معلولان جسمی - حرکتی، نابینایان و ناشنوایان در بسیاری از موارد پیش گفته، بسیار کم و موردی است، هرچند آنان (به خصوص در یک دهه اخیر) سعی در افزایش حضورشان داشته اند. رشد تشکل های معلولان (که طی یک دهه از پنج تشکل به بیش از ۳۰۰ تشکل غیردولتی در سطح کشور رسیده است) نشان می دهد آنها توانسته اند از طریق حضور در چنین مجامعی، بستر مشارکت اجتماعی خود را تا حدودی تحقق ببخشند اما به تاثیرگذاری و هماهنگی مناسبی برای پیشبرد اهداف شان دست نیافتند. حضور فرهنگی آنان نیز در سال های اخیر افزایش یافته، هنرمندانی که درگیر ناتوانی های مختلف جسمی هستند توانسته اند در رشته هایی چون نقاشی، شعر، موسیقی، تئاتر و... خود را مطرح کنند و صدای خود را گهگاه از طریق روزنامه ها و رسانه های دیگر به گوش مردم و مسوولان برسانند.

  ناگفته نماند که تاکنون ورزش قهرمانی معلولان و جانبازان در رشته های مختلف توانسته است موفقیت های چشمگیری را کسب کند که با وضع دیگر حوزه های حضور اجتماعی آنان قابل قیاس نیست، اگرچه وضعیت ورزش عمومی نا توانان جسمی، چه به قصد درمانی و چه به منظور تفریح، اصلاً رضایت بخش نیست. اما اصلی ترین بعد فعالیت انسانی که اشتغال و کسب درآمد است، هنوز مغفول مانده و مشارکت اقتصادی شان عملاً تحقق نیافته است، چنان که طبق آمار بیش از ۹۰ درصد معلولان بیکارند. قیاس مع الفارق است که بگوییم اتحادیه اروپا قصد دارد تا سال ۲۰۱۰ نسبت معلولان شاغل خود را به ۷۰ درصد برساند. مشارکت در بدنه ساختار سیاسی و مدیریتی کشور نیز که می توانست از طریق حضور در شوراهای شهر و انجمن های محلی شورایاری اتفاق بیفتد، به دیدارهای پراکنده و لابی های ضعیف تشکل ها با مسوولان مختلف محدود شده است. حال با یک چنین پیش زمینه یی می توان روشن تر به موانع موجود در جامعه پرداخت. فراموش نباید کرد که گاه موانع فیزیکی با همیاری شخص و اطرافیانش قابل حذف و چشم پوشی است. به جز آن، چه پیش می آید که حضور فرهنگی - اجتماعی بخشی از اجتماع امکان پذیر نمی شود؟ آیا اصولاً در محافل عمومی جامعه بحث درباره عدم دسترسی معلولان و برابری فرصت های زندگی برای آنان، پذیرفته شده و اولویت دار است؟ آیا معلولان جامعه ایران به خودباوری کافی رسیده اند تا محرکی باشند برای خانواده و اطرافیان شان و در جهت رفع موانع محیط گام بردارند؟
  در نگاه برخی، جامعه ما به مسائل فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی مهم تری مبتلاست که اولویتی بالاتر از پرداختن به چنین حوزه یی دارد و با چنین توجیهی اجرای فعالیت هایی ساده جهت جذب بیشتر معلولان را به تاخیر می اندازند. بخش بزرگی از معلولان نیز (به عنوان بزرگ ترین اقلیت کشور) هنوز ضرورت و نیاز مشارکت عمومی در حوزه های مختلف را احساس نکرده اند وگرنه فشار اجتماعی یک چنین خواست فراگیری می توانست موانع بزرگی را از سر راه بردارد. مساله حتی فقدان قانون نیز نیست، مساله چگونگی اجرا یا حتی اجرا نشدن قانون موجود است چراکه قانون جامع حمایت از حقوق معلولان می توانست گام های مهمی را برای دسترسی همه جانبه به امکانات زندگی فراهم کند. تا زمانی که چنین فشار عمومی از بدنه جامعه بر مدیریت کشور وارد نشود، حتی الحاق به کنوانسیون بین المللی معلولان نیز چندان مثمرثمر نخواهد بود. برای اثبات این مدعا نگاهی می کنیم به ماده ۲ قانون جامع حمایت از حقوق معلولان، مصوب مجلس شورای اسلامی که از سه سال پیش می گوید؛ «کلیه وزارتخانه ها، سازمان ها و موسسات و شرکت های دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی موظفند جهت طراحی، تولید و احداث ساختمان ها و اماکن عمومی و معابر و وسایل خدماتی به نحوی عمل کنند که امکان دسترسی و بهره مندی معلولان، همچون افراد عادی فراهم شود.» تبصره آن نیز بیان می کند؛ «وزارتخانه ها، سازمان ها و موسسات و شرکت های دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی موظفند جهت بهره مندی معلولان از ساختمان ها و اماکن عمومی، ورزشی و تفریحی، معابر و وسایل خدماتی موجود را در چارچوب بودجه های مصوب سالانه خود مناسب سازی کند.» این قانون هیچ نتیجه ملموسی را در شهرهایمان موجب نشد جز آنکه زمستان سال ۱۳۸۴، شهرداری تهران طی دستوری، دو سال برای اصلاح ساختمان ها، معابر و پارک ها مهلت تعیین کرد و به طور محدود پیاده روهای برخی از مناطق شهری بهینه سازی شد. این درحالی است که هنوز ساختمان های عمومی نامناسب به جای خود باقی اند و ایستگاه های مدرن مترو بدون در نظر گرفتن دسترسی همگانی ساخته می شوند. نکته جالب اینجاست که شمار قابل توجهی از کسانی که مشکل دسترسی دارند، شهروندانی هستند که در دوران دفاع مقدس با هستی خویش از کیان کشور و آرمان های ملی و دینی دفاع کرده اند و جامعه وامدار آنان است. افزون بر آن شمار دیگری از شهروندان از جمله سالمندان، زنان باردار، کودکان و بیماران برای دسترسی به این فضاها با مشکل مواجهند. ظاهراً اراده ملی برای تحقق این ضوابط وجود ندارد. همه مسوولان این مساله را روی کاغذ قبول دارند اما در عمل نسبت به آن بی تفاوتند. پیش ترها، در آیین نامه اجرایی قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مصوب بهمن ۱۳۷۹ در هیات وزیران، مهلتی دوساله برای مناسب سازی قسمت های عمومی ساختمان های دولتی، معابر اصلی شهرها، چراغ های راهنمایی، تلفن های عمومی قابل دسترس و سیستم حمل ونقل تعیین کردند که باز هم اجرایی نشد.
  همچنین سال ها پیش از آنکه بحث کنوانسیون حقوق معلولان پیش بیاید، ایران به کنوانسیون حقوق کودک پیوسته است و طبق ماده ۹ قانون مدنی، اسناد الزام آور بین المللی در حکم قانونند. ماده ۲۳ کنوانسیون حقوق کودک می گوید؛ «کشورهای طرف کنوانسیون اذعان دارند کودکی که ذهناً یا جسماً دچار نقص است باید در شرایطی که متضمن منزلت و افزایش اتکا به نفس باشد و شرکت فعال کودک در جامعه را تسهیل نماید، رشد یافته و از یک زندگی آبرومند و کامل برخوردار شود.» حال آنکه کودکان ما از حق حضور در بسیاری اماکن تفریحی، سینماها و پارک ها محرومند. پس مشاهده می کنیم صرف وجود داشتن قانون، بدون داشتن عزم ملی و فشار اجتماعی برای اجرایش، گرهی از مشکلات باز نمی کند. جنبش های اجتماعی ملزم به شناسایی چنین مواردی و موضع متناسب و آگاهی بخش برای مردم و مسوولان هستند. فعالان جنبش معلولان می دانند جز موانع فیزیکی، عدم دسترسی به دانش و اطلاعات، موانع کسب و کار، موانع تصمیم گیری و رای و موانع تحصیلات نیز وجود دارند که شاید مدیریت دولتی از آن آگاه نباشد.
  با شناسایی چنین موانعی و پیگیری و اطلاع رسانی آن است که NGOها نقش مثبت خود را در رفع موانع ایفا می کنند. آنان باید تلاش کنند احترام به شخصیت انسانی معلولان در همه اقشار جامعه ترویج شود و موجب گسترش آگاهی ها در این زمینه شوند. باید رسانه ها را نیز تشویق کرد به بحث رفع موانع شهری بیشتر وارد شوند. هدف، افزایش کیفیت زندگی است. پس خود معلولان و تشکل هایشان در آن نقش اساسی خواهند داشت. هدف ما این نیست که تفاوت هایی را برای معلولان ایجاد کنیم. هدف این است که تفاوت هایی به همراه معلولان ایجاد شود و آنها در همه سطوح مشارکت داشته باشند.
   
  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: به بهانه روز جهانی عصای سفید تاریخچه آموزش و پرورش کودکان نابینا در ایران
text:
  به بهانه روز جهانی عصای سفید تاریخچه آموزش و پرورش کودکان نابینا در ایران



   
  روز ۱۵ اکتبر مصادف با (۲۴ مهرماه) از سوی سازمان علمی و فرهنگی یونسکو به عنوان «روز جهانی نابینایان» یا «عصای سفید» نامگذاری شده است. این نامگذاری تبلور قابلیت ها، توانمندی ها و شان و منزلت اجتماعی نابینایان است تا با اغتنام از این فرصت کوتاه نگرشی مطلوب در جامعه نسبت به نابینایان به وجود آید.
  نخستین تلاش ها در زمینه آموزش نابینایان در ایران به سال ۱۲۹۹ شمسی مربوط می شود. در این سال کار تعلیم و تربیت دانشآموزان نابینا با جذب ۵ دانش آموز نابینا در مدرسه ای در تبریز آغاز شد و توسط شخصی به نام «پاستور ارنست کریستوفل» توسعه یافت...


  آموزشگاه نابینایان تبریز که تنها مرکز آموزش نابینایان در ایران محسوب می شد تا سال ۱۳۱۹ مشغول ارایه خدمات آموزش و تربیت حرفه ای به نابینایان بود و تعداد دانش آموزان نابینای تحت پوشش آن به ۴۵ نفر می رسید. در سال ۱۳۲۵ نیز خانمی انگلیسی به نام «گون گستر» آموزشگاهی برای دختران نابینا به نام نور آیین در شهر اصفهان تاسیس کرد.
  کریستوفل آغازگر آموزش نابینایان در ایران که با شروع جنگ جهانی دوم مجبور به ترک ایران شده بود پس از پایان جنگ به ایران بازگشت و آموزش پسران نابینا را به عهده گرفت. با شروع آموزش نابینایان در اصفهان تعدادی از پسران نابینای تبریز به اصفهان آمدند و همچون دختران دانش آموز آموزشگاه نور آیین از امکانات خوابگاهی و حرفه ای ویژه نابینایان استفاده کردند در همین زمان بود که کریستوفل با همکاری یکی از فرهنگیان پرسابقه اصفهان، خط برجسته نقطه ای را در تطبیق با الفبای فارسی اصلاح و تکمیل کرد. او کتاب های درسی دوره ابتدایی را به خط ویژه برگرداند و تعدادی از کتاب های غیردرسی را نیز به خط بریل فارسی تبدیل کرد. گفتنی است خط فارسی بریل که درست مطابق حروف فارسی ماست در پنجاه سال پیش توسط یک آلمانی درست شده و از آن زمان رواج دارد.
  نخستین کلاس درس نابینایان در تهران، سال ۱۳۲۹ در آموزشگاه رودکی تشکیل شد. آن روز ۵۹ تن از اطفال نابینای دختر و پسر در یک اتاق روی نیمکت نشسته بودند و با ترس و نگرانی به آینده مجهول خود می اندیشیدند. نه خود اطفال باور می کردند که ممکن است سواد پیدا کنند و نه اشخاص بینای اطراف آنها چنین تصوری داشتند.

  در سال ۱۳۳۷ یکی از پیشکسوتان آموزش و پرورش تبریز آموزشگاهی به صورت ملی وغیر انتفاعی تاسیس کرد.
  این آموزشگاه سه گروه از کودکان استثنایی از جمله نابینایان را در آن مجموعه جایگزین کرد. در این مجموعه دانشآموزان از کارگاه های کفاشی و حصیر بافی استفاده می کردند وطبق آمار سال تحصیلی ۵۶ حدود ۲۹ دانش آموز نابینا در آن مشغول تحصیل بودند.
  نقطه شروع آموزش نابینایان در فارس به سال ۴۳ یعنی ۵ سال قبل از تاسیس دفتر آموزش کودکان استثنایی مربوط می شود. در آن سال، کلا سی مخصوص آموزش نابینایان تحت نظر اداره کل فرهنگ استان تاسیس شد و در سال ۱۳۴۹ آموزشگاه شوریده شیرازی افتتاح و شروع به کار کرد.

  در سال ۱۳۴۸ یعنی یک سال پس از تشکیل دفتر آموزش استثنایی آموزشگاه نابینایان ابابصیر در اصفهان و به دنبال آن در سال ۵۶ آموزشگاه محمد خیابانی در شهر ری و سپس در سال ۵۸ آموزشگاه نابینایان پاسداران و دختران نرجس در شمال تهران ایجاد گردید.
  با تاسیس سازمان آموزش و پرورش استثنایی، گروه آموزشی نابینایان و نیمه بینایان شروع به فعالیت نمود. برای این گروه از دانش آموزان چهار دوره پیش دبستانی، ابتدایی، راهنمایی تحصیلی و متوسطه پیش بینی گردید و به آموزش تلفیقی اهمیت خاصی داده شد این گروه از دانش آموزان که با شروع فعالیت سازمان در سال تحصیلی ۷۱-۷۰ تعداد ۲۰۶۷ نفر را تشکیل می دادند، درسال ۷۷-۷۶ به ۳۴۴۵ نفر افزایش یافت و اینک تعداد ۵۰۷۸ دانش آموز نابینا و نیمه بینا در ۴۹۲ کلا س درکشور مشغول تحصیل هستند.
  با ابلا غ این طرح مدارس عادی موظف به پذیرش دانش آموزان نابینا به صورت تلفیقی درکلا س های مختلف درسی شدند و مدارس استثنایی مسوولیت یافتند برای تامین تجهیزات آموزشی و معلم رابط و ارایه مشاوره تحصیلی اقدام کنند. دراین راستا هم اینک تعداد ۲۶۹۲ دانش آموز نابینا و نیمه بینا، با اجرای طرح آموزش تلفیقی در بین دانش آموزان عادی تلفیق و مشغول به تحصیل هستند.

  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: ماجرای عصای سفید
text:
  ماجرای عصای سفید



   
  تاریخ انسانهای بزرگ را سراغ دارد که با وجودمحروم بودن از نعمت بینایی ، به مدارج عالی علمی و اخلاقی رسیده اند.عصای هور یا عصای بلند بعد از جنگ جهانی دوم به عنوان یک وسیله کمک حرکتی برای نابینایان ابداع شد.
  فرد نابینا یا کم بینا عصا را بصورت قوس مانند حرکتمی دهد، به طوری که آهسته با نوک آن ضرباتی بر زمینی که روی آن راه می رود وارد می کند. عصای بلند به فرد این امکان را می دهد تا موانع و تغییرات موجود بر سر راه خود را تشخیص دهد...


  روز ۲۳ مهرماه برابر با ۱۵ اکتبر، روز بزرگداشت عصایسفید و شأن و منزلت اجتماعی نابینایان است. عصای سفید نشانه ای بین المللی برای شناخت نابینایان است.در سال ۱۹۳۷ دو تن از نیک اندیشان امریکایی به نامهایدکتر ناول پری ریاضیدان و دکتر جاکوپس تن بروک حقوقدان،بیانیه ای در حمایت از حقوق نابینایان ارائه کردند و مواردی از حقوق اجتماعی آنان را با ضرورت رعایت فرصتهای برابربرای افراد بینا و نابینا مورد بحث و گفتگو قرار دادند .این برداشتها بتدریج به تدوین قانون عصای سفید یا روز جهانی ایمنی نابینایان منجر شد که در سال ۱۹۵۰ در نشست مشترک سازمان فرهنگی یونسکو و شورای جهانی نابینایان به کشورهایجهان ابلاغ شد.
  امروزه بسیاری از کشورها مفاد این بیانیه را پذیرفته و تمام یابخشی از آن را به صورت قانون اجرا می کنند.


  موارد مهم قانون عصای سفید بدین شرح است:

  ۱) دولت موظف است نابینایان و دیگر معلولان جسمی را برایشرکت در امور اجتماعی و اقتصادی تشویق کند و زمینه اشتغالآنان را فراهم آورد.

  ۲) نابینایان حق دارند آزادانه از خیابانها، پیاده روها و سایر اماکنعمومی و وسایل حمل و نقل استفاده نمایند و اگر در بعضی موارد،محدودیتی وجود داشته باشد باید این محدودیت قابل اجرا برایهمگان باشد .

  ۳) راننده ها موظف هستند که در صورت نزدیک شدن به نابینایی که از عصا استفاده می کند یا سگ راهنما به همراه دارد، احتیاطلازم را بکنند تا صدمه ای به فرد نابینا وارد نشود.

  ۴) هرگاه شخص یا سازمانی بخواهد محدودیتی غیرمجاز در استفاده فرد نابینا از تسهیلات همگانی ایجاد کند یا حقوق نابینایان را نادیدهبگیرد باید مجرم شناخته شود.

  ۵) همه ساله، مسئولان دولت باید روز ۱۵ اکتبر را به عنوانبزرگداشت عصای سفید به نحو شایسته ای ارج نهند و اهمیت قانون عصای سفید را مورد بحث قرار دهند و قدمهای مؤثریبرای آنها بردارند.

  ۶) دولت موظف است افراد نابینا را در بخشهای دولتی و مدارسبا شرایط مساوی همانند دیگر افراد جامعه بپذیرد. مگر اینکه معلولیتخاص آنها مانع انجام دادن کار در آن مرکز شود.

  ۷) افراد نابینا همچون دیگر افراد جامعه حق دارند که در کشور خود طبق شرایط و مقررات قابل اجرا برای همه، از خانه های مسکونیاستفاده کنند.

  ۸) نابینایان حق دارند که از امکانات و تسهیلات وسایل حمل و نقلهمگانی مانند هواپیما، قطار، اتوبوس، کشتی و مکانهای عمومی، هتلها و مراکز تفریحی و مذهبی استفاده کنند.

  ۹) افراد نابینا و کم بینا حق دارند که سگ راهنمای خود را بدون پرداخت وجه اضافی به اماکن عمومی و وسایل حمل و نقل همگانیببرنند.


  قانون عصای سفید ، تصویری جدید از نابینایان را در جامعه ترسیممی کند و از افراد نابینا می خواهد که به منظور حمایت از منافعخود ، از تمام مفاد این قانون مطلع باشند.در میان وسایل کمک حرکتی نابینایان ، می توان عصای سفیدرا به عنوان پرچم استقلال آنان قلمداد کرد.البته این ابزار حرکتی سودمند ، در صورتی از کارایی برخوردارخواهد بود که نارساییهای فیزیکی محیط زندگی افراد نابینا تقلیل یابد یا به طور کلی حذف شود ، بنابراین علاوه برتوجه به مسائل عاطفی و احساسی ، کمترین هزینه و لحاظ کردن عوامل لازم ، ضروری است زمینه ای را برای تردد آسان آنان فراهم سازیم و کمک شایانی به استقلال حرکتی نابینایان بکنیم.
  نگرش جامعه نسبت به روشندلان و همچنین برداشت آنها نسبت به خود که طبعا متاثر از برخورد جامعه و فرهنگ حاکم است، نقش بسیار مهمی در چگونگی تشکیل انگیزه ها ، توسعه و رشد استعدادهای نابینایان دارد. بنابراین ، جامعه، مدرسه وخانواده مسئولیت خطیری را درزمینه ایجاد و تقویت انگیزه های بالنده درنابینایان برعهده دارند.
  وجود الگوهای رفتاری سازنده درمقابل نابینایان ، نقش بسزایی در آگاهی آنان و جهت دار شدن و تحقق یافتن انگیزه های ایشان دارد. نابینایی هرگز مانع رشد و ترقی نمی شود ، اگر فرد نابینا خود را باور داشته باشد و بداند که می تواند با وجود نابینایی به موفقیتهای فراوانی نائل شود.
  تاریخ انسانهای بزرگ را سراغ دارد که با وجود محروم بودن از نعمت بینایی ، به مدارج عالی علمی و اخلاقی رسیده اند ؛ ابوالعلاءمعری، طه حسین، آیة الله حاج سید عبدالهادی شیرازی( از مراجع تقلید در نجف ) و مرحوم دکترمحمد خزائلی از جملهاین انسانهای بزرگ بوده اند.
   
  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: شهر من پاهای ناتوانم را در نمی یابد
text:
  شهر من پاهای ناتوانم را در نمی یابد




   
  در گوشه و کنار شهر حتما افرادی را مشاهده کرده اید که به دلیلی، با نام معلول شناخته می شوند. این افراد اگرچه ممکن است در قسمتی از بدن دارای نواقصی باشند، اما قطعا دارای قابلیت های دیگری هستند حال سوال این است که به لحاظ شهرسازی، امکانات و وسایل اجتماعی به گونه ای طراحی شده که معلولین بتوانند از آنها استفاده کنند و با توجه به مشکلا تی که دارند با موانعی روبه رو نباشند؟...


  ● قادرسازی
  قادرسازی عبارتی است که در دهه های اخیر در بسیاری از کشورهای دنیا مطرح شده است. با تغییر نگرش و وسعت دید جوامع مختلف نسبت به مسئله معلولیت، این عبارت نیز در عالم توانبخشی جایگاه خاصی را به خود اختصاص داده است. باید اشاره کرد که قادرسازی تنها در زمینه توانبخشی معلولین مطرح نمی شود، بلکه در نگرش های جدید علوم اجتماعی، قادرسازی به هر نوع قابلیت برای بهزیستی عموم مردم جامعه اشاره دارد. «هر نوع توانایی که تغییرات جدیدی را در زندگی افراد جامعه، اعم از سالم یا ناسالم منجر شود و نهایتا چالش با مشکلا ت قدیم زندگی روزمره راتسهیل سازد قادرساز نام می گیرد.»
  معلولیت عارضه ای اجتماعی است. درجامعه های گوناگون به صورت های متفاوت پدیدار می شود. آمار نشان می دهد که در اکثر کشورهای جهان، حداقل یک دهم از جمعیت به نوعی از عارضه معلولیت رنج می برند.
  ورزش به عنوان وسیله ای حرکتی - درمانی می تواند نقش ارزنده ای در بهبودی و استقلا ل معلولا ن ایفا کند. به این سبب باید مورد توجه معلولا ن، مراقبان و به ویژه سازمان های مربوطه قرار گیرد. بر اساس تعریف انجمن بین المللی توانبخشی، معلولیت عبارت است از: «عارضه ای که در نتیجه یک نقص به وجود می آید و انجام فعالیت های طبیعی فرد را به طریقی محدود می کند یا با مانع مواجه می سازد.»


  ● تلا ش برای بهبود شرایط محیط کار
  با توجه به این مسئله که امروزه در جوامع مختلف، پیش آمدها همچون جنگ و معلولیت های مادر زادی و ضایعات فیزیکی گوناگون در اثر تماس انسان با ماشین ایجاد می شود و با بالا رفتن سن و از کارافتادگی سنی، ضایعات و صدمات فرسایشی زیادی پیش می آید لذا باید افرادی که درگیر مسائل درمانی و رفاهی جانبازان و معلولین هستند، در جهت بهبود شرایط محیط کار، زندگی و درمانی و تفریحی آنها بکوشند و تدابیری ایجاد کنند تا برقراری رابط از سوی آنان با جامعه از هر جهت سهل و آسان شود تا آنان بتوانند تمامی نیازهای زندگی خود را شخصا برآورده کنند و در نتیجه منزوی نشوند افراد معلول و جانباز برای برطرف کردن نیازهای مادی و معنوی فردی و در دست گرفتن امور زندگی خویش لا زم است به خود متکی باشند تا بتوانند جلوی دلسوزی های بیهوده افراد دیگر را بگیرند، این ها همانند همه مردم برای رفع احتیاجات خود باید بتوانند در سطح شهر حرکت کرده و به موسسات اجتماعی و واحدهای خدماتی مختلف مراجعه نمایند لیکن برای این امر با مشکلا ت گوناگونی از جمله عدم تناسب اماکن عمومی و معماری شهری و حتی میادین ورزشی و غیره روبه رو بوده اند از این رو در جامعه غربی بعد از جنگ دوم جهانی و به جا ماندن گروه بیشماری معلول نیاز به توجه و رعایت ضوابطی در طراحی شهری احساس گردید و بعد از آن، این روند رو به توسعه گذاشت.
  عمده ترین مسئله معلولین مشکلا ت روحی، روانی و بیش از همه عدم اعتماد بنفس، بیکاری و از نظر اجتماعی مشکلا ت از قبیل استفاده از وسایل ایاب وذهاب و مشکل عدم بهره مندی از امکانات ورزشی و تفریحی است جامعه شناسان ثابت کرده اند که مشکلا ت روانی یک فرد معلول که زائیده عدم آمیختگی او با محیط اطراف است سبب انزواطلبی و گوشه گیری آن فرد می شود که می تواند اثرات جبران ناپذیری بر جامعه و مناسبات حاکم بر آن داشته باشد، برای معلولا ن کافی نیست که در مسکنی راحت زندگی کنند ولی منزوی و دور از دیگران باشند پس، چه به جاست تغییرات ساده ای در معماری و شهرسازی و وسایل عمومی داده شود تا این افراد مسلما با تکیه بر روحیه قوی که در خود دارند بتوانند از عهده امور زندگی و ایجاد محیط مناسب برای خود برآیند یکی از این محیط ها میادین ورزشی و ورزشگاه ها بوده که همواره مامنی برای تمامی اعضای جامعه، برای گذران ساعات فارغ از هیاهوی زندگی و مشکلا ت عدیده آن می باشد که با برنامه ریزی صحیح در طراحی تمامی اماکن و امکانات شهری به ویژه میادین ورزشی می شود موجبات احساس امنیت و آسایش آنها را فراهم کنیم با توجه به نیاز مبرم به توسعه بیش از پیش فعالیت های ورزشی در سطح کشور و به خصوص اهمیتی که در پیشبرد و تداوم سالم سازی فکر وروان معلولین و جانبازان وجود دارد، لذا برای دستیابی به بهبود عملکرد فضاهای ورزشی، ایجاد ضوابط طراحی جدید برای اماکن ورزشی ضروری است.
  امروزه متاسفانه بسیاری از ورزشگاه ها و مراکز ورزشی کشورمان از نظر ساختمان سازی و معماری برای استفاده معلولین در نظر گرفته نشده است و روشنگر ناسازگاری و نداشتن تطبیق اصولی آنها، با وضعیت جسمی معلولا ن است. لذا در ایجاد ورزشگاه های جدید التاسیس مدیریت شهری باید نقشه های این ساختمان ها را با معیارهای استاندارد مناسب سازی محیطی برای معلولین تطبیق دهند و در زمینه ورزشگاه های قدیمی نیز باید آنها را تا جایی که امکان دارد برای استفاده جانبازان و معلولین بهبود و اصلاح کنند و نهایتا این که برای بازگشت جانبازان و معلولین به عرصه فعالیت و زندگی اجتماعی، نیازمند مناسب سازی محیط اجتماعی و شهری به ویژه مناسب سازی ورزشگاهها و میادین ورزشی بوده تا از این طریق بتوان شرایط لا زم جهت بازگشت جانبازان و معلولین را به جامعه و مشارکت فعال آنها را در زندگی اجتماعی فراهم کرد.
  از این رو لا زم است که درباره وسایل ارتباطی، اماکن و مراکز عمومی و تفریحی و ورزشی همچون پارک ها و ورزشگاه ها و میادین ورزشی تدابیری به عمل بیاید که افراد معلول بتوانند به راحتی نیازمندی های خود را برآورده کنند. در همین راستا رفع موانع معماری و ساختمانی در مراکز عمومی کشور می تواند خود کمک موثری در برآورده شدن نیازهای معلولین به خصوص معلولا ن جسمی و حرکتی و جانبازان باشد.


  ● مشخصات تجهیزات شهری
  ▪ ایستگاه های اتوبوس: در پایانه های اتوبوسرانی درون شهری و شهرک های ورزشی احداث محل انتظار ایستگاه اتوبوس ویژه معلولین با عرض ۱۵۰ سانتیمتر و همسطح با کف اتوبوس با حفظ اصول اتصال پیاده رو به سواره رو باید ایجاد شود و نیمکت هایی با ارتفاع ۴۵ سانتیمتر از کف زمین، ایجاد شود.
  ▪ توقفگاه های وسایل نقلیه: برای توقف وسایل نقلیه به منظور پیاده و سوار شدن معلولین از وسیله نقلیه در خیابان های اصلی ایجاد محلی به عمق حداقل ۳/۶ متر و طول حداقل ۱۲ متر در ارتباط مناسب با پیاده رو ایجاد شود و همچنین اختصاص قسمتی از ایستگاه های عمومی به معلولین جسمی حرکتی با نصب علا مت مشخص شود و حداقل اختصاص دو پارکینگ ویژه وسایل نقلیه معلولین صندلی دار با نصب علا مت مخصوص در کنار خیابان در هر ۵۰۰ متر با عرض حداقل ۳/۵ متر برای محل پارکینگ، باید در نظر گرفته شود در ضمن برای دسترسی به وسایل نقلیه سواری و اتوبوس و پارکنیگ، باید محل سوار شدن در مجاورت در ورودی میادین ورزشی باشد.
  ▪ محل عبور پیاده در سواره رو: برای عبور جانبازان و معلولین از سواره رو به طرف پیاده رو باید با ایجاد خط کشی عابر پیاده در سواره رو در کلیه تقاطع ها و حداکثر در هر ۵۰۰ متر محل عبور عابر پیاده ایجاد شود و در محل خط کشی عابر پیاده، جداول اول خیابان حذف شود. در ضمن پیش بینی دستگاه تولید صدا خبر دهنده و نصب کلید دستی برای چراغ سبز و استفاده از مصالح متفاوت در کف سازی محل عابر پیاده برای تشخیص نابینایان ضروری است.
  ▪ پلهای ارتباطی بین پیاده رو و سواره رو: پیش بینی پلهای ارتباطی بین پیاده رو و سواره رو حداکثر در هر ۵۰۰ متر در امتداد خط کشی عابر پیاده و همراه با نصب علا ئم حسی قابل تشخیص برای نابینایان ضروری است این پلها باید بدون اختلا ف سطح بوده و در غیر این صورت از سطح شیب دار با حداکثر شیب ۱۰/۱ استفاده شود و عرض آن حداقل ۱۵۰ سانتیمتر و جنس پلها از مواد غیرلغزنده و چنانچه از نرده های فلزی ساخته شده است باید فاصله نرده های آن بسیار کم باشد.
  ▪ پیاده روها: رویه پیاده روها باید محکم، صاف و غیر لغزنده از موادی مانند موزائیک شیاردار، بتون یا بتون آسفالتی باشد و نباید پیچ و خم های زیادی و تغییر مسیرهای ناگهانی در گذرگاه ها داشته باشند و تغییر سطح در مسیر پیاده روها باید صرفا با استفاده از سطح شیبدار مناسب انجام شود و شیب نباید از ۲۰/۱ بیشتر باشد و در شرایط محدود حداکثر تا ۱۲/۱ می تواند باشد و حداقل عرض برای عبور جانبازان با صندلی چرخدار ۱/۲ متر و برای عبور همزمان دو صندلی چرخدار از کنار یکدیگر دو متر می باشد در مسیر پیاده روها از نصب هر نوع مانع غیرضروری مانند صندوق پستی، سطح زباله، آبخوری و غیره باید خودداری شود و ایجاد جدول به ارتفاع حداقل ۵ سانتیمتر بین پیاده رو و باغچه یا جوی کنار پیاده رو الزامی است و استفاده از هرگونه شبکه و اجزای تاسیساتی و شیرفلکه و غیره در کف پیاده رو غیر اصولی بوده و در صورت اجبار در به کار بردن آنها، باید دارای سرپوش هم سطح با کف پیاده رو باشد و نیز از علا ئم حسی در کف پیاده رو به شعاع ۹۰ سانتیمتری از مانع و حذف حفرات و درزها در پیاده روها برای نابینایان الزامی می باشد به علا وه در پیاده روهای بلند باید به وسیله نرده های اطمینان برای پیشگیری از سقوط جانبازان استفاده شود.
  ▪ سطوح شیبدار: استفاده از سطوح شیبدار یکی از تدابیر در جهت ایجاد سهولت برای جانبازان و معلولین در رفت و آمدهای شهری می باشد که اهمیت زیادی به ویژه برای اماکن عمومی همچون مساجد، ادارات، بانکها، ورزشگاه ها و ... دارد اندازه عرض سطح شیبدار حداقل ۱۲۰ سانتی متر و حداکثر شیب ۸ درصد برای سطح شیبدار از طول ۳ تا ۹ متر لا زم است، سطوح شیبدار ورودی ساختمان باید مسقف وبا نصب نرده در طرفین سطح شیبدار با ارتفاع ۶۰ الی ۸۵ سانتی متر و قطر ۳/۵ سانتی متر و حداقل ۴ سانتی متر فاصله از دیوار ایجاد شود، همچنین جداولی با بلندی ۵ سانتی متر جهت حفاظت و کمک در طرفین سطح شیبدار الزامی است و برای هر شبیراه باید یک پاگرد به اندازه ۱۸۰ الی ۲۰۰ سانتی متر مربع درهر ۱۰ متر طول یا ۸۰ سانتی متر ارتفاع ایجاد شود.
  ▪ پله ها: در صورت اجبار برای نصب پله و استفاده از آن، پله ها باید دارای کف به اندازه ۲۸ الی ۳۲ سانتی متر وارتفاع ۱۵ سانتی متر و عرض حداقل ۱۲۰ سانتی متر به صورت یکنواخت و بدون پخ در لبه پله و غیرلغزنده باشد واز اختلا ف رنگ بین کف و پاخور پله ها استفاده شود و نرده های مناسب به ارتفاع ۶۰ الی ۸۵ سانتی متر و قطر ۳/۵ سانتی متر در دو طرف راه پله و در راه پله های عریض در وسط آن نصب گردد.

  همچنین از علا ئم حسی در کف راه رو قبل از ورود به قفسه پله برای هشدار به نابینایان استفاده شود ودر کنار عرضی پله تعبیه لبه مخصوصی برای جلوگیری از لغزش عصا لا زم است در ضمن حداکثر تعداد پله بین دو پاگرد ۱۲ عدد می تواند باشد و هر پاگرد حداقل عمقی برابر با ۱۲۰ سانتی متر باید داشته باشد.


  ● ورزش معلولین
  امروزه فعالیت های ورزش معلولین برای معلولین نقش تعیین کننده ای به خود گرفته و از یک وسیله تفریحی و درمانی پا فراتر گذاشته و به عنوان عاملی درجهت تکامل نارسایی های جسمانی روانی آنها مدنظر قرار گرفته است. در شرایط کنونی، معلولین به دلیل کوشش خارق العاده در فعالیت های ورزشی توانسته اند حقارت های ناشی از معلولیت را از بین برده و به عنوان افراد برجسته در اجتماع نمایان شوند. ورزش اعتماد به نفس معلولا ن را افزایش می دهد به طوری که آنان می توانند بر افراد دیگر اجتماع اثر گذارند. فراهم کردن بستر مناسب در زمینه ورزش جهت استفاده معلولین بهترین عامل جذب معلولین در جوامع است.
  مسوولین سازمان های ذی ربط در شهرها لا زم است با تدوین ضوابط و معیارهای ساختمانی و فنی موجبات شرکت افراد دارای معلولیت های جسمانی را در فعالیت های اجتماعی و ورزشی سهل تر کنند، تا از این طریق امکان سهیم بودن آنها درجامعه فراهم آید.


  ● ورزش
  در نگرش عامه ورزشکار یعنی کسی که بدنی سالم دارد، یا کسی که از رفتاری سالم و مناسب برخوردار است، یا فردیکه از وجهه اجتماعی خوبی برخوردار است.
  این خاصیت ورزش است. ورزش جدای از تاثیراتی که برجسم فرد می گذارد نفوذی که در روحیه افراد دارد بیشتر از یک غذای خوب، یک خواب خوب یا مسافرت خوب است. معلولا ن به علت شرایط خاص بدنی و روحی خود فعالیت بدنی کمتری نسبت به افراد سالم دارند. بخش مهمی از این مسئله به عدم مناسب سازی محیط در جهت کشاندن معلولا ن به محیط های ورزش بر می گردد که خود این امر باز خورد منفی بر باور و نگرش و اعتماد به نفس معلولا ن و کمرنگ شدن انگیزه های آنها برای فعالیت های ورزشی دارد که منجر به رکود روحی، تحلیل قوای جسمانی، کاهش توانایی ها، کاهش طول عمر و ... خواهد شد. برای کاهش مشکلا ت ذکر شده، این سیکل معیوب باید در جایی شکسته شود.


  ●اما کجا و چگونه؟
  ▪ این سیکل معیوب را می توان با توجه به موارد زیر، اصلا ح کرد:
  ـ قابل دسترس ساختن مکانهای ورزشی، - آموزش و تربیت مربیان ورزشی آگاه به مسائل معلولا ن،
  - نقش خانواده در تشویق و کشاندن معلولا ن به عرصه های ورزشی،
  - خدمات بیمه ورزشی خاص معلولا ن،
  - اختراع ورزش های خاص معلولا ن،
  - تغییر دادن ورزش های عمومی و مناسب ساختن آنها با وضعیت معلولا ن توسط متخصصان علوم ورزشی و توانبخشی،
  - برگزاری سمینارها و کنفرانس های ورزشی و طب ورزشی خاص معلولین،
  - استفاده از تکنولوژی توانبخشی و مهندسی توانبخشی در تسهیل رشته های مختلف ورزشی برای معلولین،
  - تشویق و مطرح کردن ورزشکاران معلول موفق،
  - و بسط فرهنگی ورزشی در بین معلولین با ایجاد پوشش در میان انجمن های خودیار معلولین.


  ● سرگرمی
  هیچ شخصیتی نیست که علا قه ای به تفریح نداشته باشد، مگر آنکه در اثر عدم توانایی در استفاده از امکانات تفریحی انگیزه ای برای آن نداشته باشد.
  مناسب سازی سالن های تئاتر و سینما، پارک ها و سایر اماکن تفریحی عمومی، متناسب کردن امکانات تفریحی با شرایط خاص معلولین مختلف، ساخت و همه گیر کردن وسایل تفریحی الکترونیکی، تغییر نگرش مردم برای استقبال از معلولین در اماکن تفریحی عمومی، بهبود سیستم حمل و نقل، دخیل ساختن خود معلولا ن در اجرای طرح های تفریحی و سرگرمی و ایجاد استقبال مناسب در این جهت، قائل شدن امکانات مادی برای برخورداری معلولا ن از تمام جنبه های تفریحی ، و آگاه سازی معلولا ن از بسیاری از امکاناتی که در جامعه وجود دارد و با شرایط جدید قابل دستیابی برای آنهاست، از جمله گام های موثر برای پرکردن اوقات فراغت و در پی آن افزایش نشاط روحی معلولین است. بسط استفاده از امکانات تفریحی جامعه معلولین می تواند یکی از موفق ترین آیتم هایی باشد که به آنها بیشترین احساس برابری فرصت ها را می بخشد.



  ● راهکارها
  برای معلولین باید این مساله امکان پذیر باشد که از کلیه امکانات رفاهی و ورزشی همانند افراد سالم استفاده کنند. در این راستا ضرورت دارد شرایطی را فراهم کرد که معلول قادر باشد بدون کمک گرفتن از شخص همراه در جامعه زندگی کند، تردد کند و از امکانات و مکان های ورزشی بهره مند شود.
  کشورهای اروپایی بعد از جنگ جهانی دوم و افزایش تعداد معلولین، اقدامات گسترده ای را در جهت رفاه معلولین و تسهیل آنان از وسایل تفریحی و ساختمان ها و ... در جامعه انجام داده اند اما متاسفانه با آنکه در حال حاضر معلولین در جامعه ما تعداد قابل توجهی هستند هشت سال جنگ تحمیلی و شور عمومی برای شرکت در دفاع از میهن و عشق به جانبازی جمعیت کثیری را به عدد معلولین عادی کشور افزوده است، با این همه کمترین امکانات و تسهیلا ت برای زندگی، رفت و آمد و تفریح و ورزش که فاکتور حیاتی و موردنیاز این قشر محسوب می شود فراهم نگردیده است.
  برای جانبازان و معلولین زندگی در مسکن راحت کافی نیست. آنها باید بتوانند بدون کمک دیگران به محل کار خود بروند، به مدرسه یا باشگاه ورزشی مراجعه کنند یا حداقل به تماشای مسابقات ورزشی بروند و در فضای باز گردش و تفریح کنند و به انجام حرکات ورزشی بپردازند.
  مکان ها و ساختمان های ورزشی و تفریحی قابل استفاده برای معلولین بایستی چنان ساخته شوند که معلولین و جانبازان روی صندلی چرخدار و نیز دیگر معلولین بتوانند از آنها بدون مشکل استفاده کنند.
  شکی نیست که این حق مسلم افراد معلول است که به خاطر استفاده آنها تغییراتی را در ساخت اماکن ورزشی و وسایل آنها بدهیم هر چند این کار هزینه زیادی را متحمل می شود ولی این وظیفه هر جامعه ای است که این خواسته را به هر قیمتی پاسخ گوید و معلولین را به اجتماع و به شرکت در فعالیت های ورزشی و تیم های باشگاهی ترغیب و جذب نماید.
  فرد معلولی که قصدحرکت به سوی یک مکان ورزشی را دارد در وهله اول نیاز دارد تا به راحتی به کمترین مشکل خود را به آنجا برساند. بنابراین وسایل نقلیه ای که استفاده می کنند حتی المقدور از لحاظ صندلی و فرمان و دنده برای معلولین طراحی شود.
  اخیرا شهرداری و سازمان تربیت بدنی اقدام مناسبی را در جهت ورزش همگانی انجام داده اند و در پارک ها و فضاهای سبز داخل شهری ایستگاه های تندرستی تعبیه کرده اند که مورد استفاده بسیاری از مردم است.
  در این مورد چه خوبست که وسایلی که در این ایستگاه ها تعبیه شده را از لحاظ ارتفاع یا موارد دیگر برای افراد معلول هم طراحی کنند. مثلا ارتفاع میزهای تنیس روی میز کم یا میزهای شطرنج نیز همین طور باشد. جهت تسهیل استفاده معلولین از این امکانات تفریحی - ورزشی بایستی معلولین به راحتی بتوانند وارد این فضاها بشوند.
  بنابراین محل ورودی ها از خیابان به پارک نبایستی دارای اختلاف سطح باشد یا سطح شیب دار باشد (شیب ملایم) و در داخل پارک مسیرهایی را از محل ورود به پارک تا مکان ایستگاه تندرستی در نظر بگیرند که سطوح این مسیرها یک دست و بدون اختلاف باشد و پوشش کف این مسیرها بهتر است از مصالح سخت و غیرلغزنده انتخاب شده باشد. عرض این مسیرها حداقل ۱/۲۰ مترباشد زیرا یک فردی که با ویلچر یا وسایل کمکی دیگر بخواهد از این مسیرها عبور کند فضای بیشتری را نسبت به یک فرد عادی نیاز دارد.
  مکان های ورزشی دیگری که می تواند مورداستفاده این افراد قرار بگیرند، سالن ها، استخرها و استادیوم ها می باشد.
  چه خوب است که این محیط ها و مکان های ورزشی در مناطق مرکزی و پرجمعیت هر شهر قرار گیرد و حتی المقدور مخصوص افراد معلول باشد. ولی با توجه به اینکه این کار ممکن است متحمل هزینه شود بایستی این مکان ها را هم برای افراد عادی و هم برای افراد معلول طراحی کنند. مثلا در ورودی ها رامپ تعبیه کنند. سطح این رامپ ها لغزنده نباشد و شیبش طوری باشد که یک فرد ویلچر ران بتواند به تنهایی از آن عبور کند.
  در استخرها آب کمی گرم تر برای معلولین باشد و دوش اختصاصی برای آنها تعبیه شود.



  ● و کلام آخر اینکه
  هنوز بحث برابری فرصت ها، مشارکت و قادرسازی در ابتدای راه خود است.
  فعالیت های انجام شده، نهضت های برخاسته و فریادهای کشیده شده آغازگر راهی هستند که نهایتا هدفی به بزرگی از بین رفتن معلولیت طبق تعریف H.D.I.C.I (نقص و ناتوانی که منجر به ایجاد محرومیت در مشارکت اجتماعی شود) دارد.
   
  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: چشم‌ها برای آینده
text:
  چشم‌ها برای آینده



   
  در دنیا تقریبا ۳۱۴میلیون نفر دچار مشکلات بینایی هستند. بیش از ۴۵میلیون نفر نابینای مطلق، ۱۳۵میلیون کم نابینا و بقیه نیز دچار اختلالات کمتر حاد بینایی مانند مشکلات انکساری درمان نشده (نزدیک بینی، دوربینی و آستیگماتیسم) هستند.
  بیش از ۹۰درصد مبتلایان به اختلالات بینایی در کشورهای در حال توسعه و فقیر زندگی می‌کنند، جایی که افراد مسن، به‌ویژه بانوان مسن با مشکلات متعدد در مورد دسترسی به درمان‌های مورد نیاز چشمی روبه‌رو هستند. در هر ۵ ثانیه یک نفر به تعداد نابینایان افزوده شده و در هر دقیقه یک کودک و طی یک سال یک تا ۲ میلیون نفر دچار مشکلات بینایی می‌شوند...


  براساس گزارش‌های جهانی، گستره نابینایی در جوامع توسعه ‌یافته ۶۰نفر در هر یک میلیون نفر است که این رقم در جوامع در حال توسعه و فقیر به بیش از ۱۰برابر یعنی ۶۰۰نفر در هر یک میلیون نفر می‌رسد. هر چند که سه چهارم اختلالات بینایی، قابل پیشگیری و درمان است، اما کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند در صورت عدم‌انجام اقدامات پیشگیرانه تعداد افراد نابینا در سال ۲۰۲۰به ۷۶میلیون نفر و افراد مبتلا به نقص بینایی به بیش از ۲۰۰میلیون نفر برسد. مهم‌ترین علل نابینایی، آب مروارید ۳۹درصد، مشکلات انکساری درمان نشده ۱۸درصد، آب سیاه ۱۰درصد، استحاله لکه‌ای وابسته به سن۷درصد، مشکلات شبکیه وابسته به دیابت ۴درصد، تراخم۳درصد و مشکلات بینایی در بچه‌ها ۳درصد هستند.
  هر چند که ۸۰درصد مبتلایان به نابینایی بالای ۵۰سال سن دارند، اما باید توجه کرد که بالا رفتن سن مستلزم از دست دادن بینایی نیست.اهمیت نابینایان به‌عنوان بخش بزرگی از جامعه انسانی سبب شده تا سازمان بهداشت جهانی، دومین پنجشنبه ماه اکتبر هر سال را روز جهانی بینایی نامگذاری کند. این مناسبت سالانه که از سال۲۰۰۰ میلادی آغاز شده، بهانه‏ای است تا به نابینایان و مشکلات آنها بیشتر توجه کنیم.
  روز جهانی بینایی تلاش می‌کند تا توجه عمومی را به این نکته جلب کند که ۸۰درصد موارد نابینایی قابل پیشگیری یا قابل درمان هستند و دولت‌ها و مؤسسات و سایر منابع سرمایه‌گذار را باید تشویق کرد تا در پیشگیری جهانی از نابینایی سرمایه‌گذاری کنند. هر چند هزینه اقتصادی سالانه پیشگیری از نابینایی در جهان حدود ۲۸میلیارد دلار تخمین زده می‌شود، اما نسبت به سایر مقوله‌های بهداشتی درمانی، درمان‌های بازیابی بینایی و راه‌های پیشگیری از ابتلا به نابینایی از مقرون‌به‌صرفه‌ترین اقدامات درمانی در مقوله بهداشت و درمان هستند.
  برنامه اصلی روز جهانی بهداشت در سال‌جاری، که متمرکز روی بیماری‌های چشم و مشکلات بینایی در افراد مسن جامعه و با شعار «چشم‌ها برای آینده» و مبارزه با نقص بینایی در سنین کهنسالی است، نشان‌دهنده این است که سن جامعه جهانی در حال افزایش است و با مسن شدن افراد، نابینایی نیز مانند سایر بیماری‌های مزمن در حال افزایش است. اجرای برنامه‌های پیشگیری از نابینایی، نه تنها درد و آلام انسان‌های رنج کشیده را تسکین می‌‌شود، بلکه موجب می‌شود حدود ۲۲۰ میلیارد دلار نیز به‌دلیل از دست‌ندادن تولید و بهره‌وری کشورها از بین نرود.
  برنامه‌های بهداشتی درمانی وسیع و گسترده‌ای برای پیشگیری از ابتلا به انواع بیماری‌ها و مشکلات بینایی انجام شده و یا در حال انجام است. سازمان جهانی بهداشت با همکاری آژانس بین‌المللی پیشگیری از نابینایی و بعضی سازمان‌های غیردولتی بین‌المللی در مورد مدیریت پیشگیری از اختلالات بینایی، برنامه‌ای را تحت عنوان Vision ۲۰۲۰ با هدف از بین بردن نابینایی‌های قابل پیشگیری تا سال ۲۰۲۰ طراحی و به مرحله اجرا گذاشته است، تا اینکه برای همه افراد بشر حق برخورداری از دیدن فراهم شود. در حال حاضر بیش از ۱۰۰کشور جهان اجرای این طرح را آغاز کرده‌اند. به‌نظر می‌رسد انجام موفقیت‌آمیز برنامه بینایی ۲۰۲۰ باعث جلوگیری از نابینا شدن حدود ۱۰۰میلیون نفر در سطح جهان بشود.
  برنامه بینایی ۲۰۲۰ از راه تشویق و ترغیب سازمان‌های دولتی و غیردولتی به همکاری و مشارکت در برنامه‌ریزی، توسعه و اجرای اهداف ملی مراقبت از چشم‌ها، از طریق سه راهبرد اصلی کنترل بیماری، توسعه منابع انسانی و ایجاد زیرساخت‌های لازم برای ارائه خدمات بهداشتی درمانی اولیه در حذف مهم‌ترین عوامل ایجاد‌کننده نابینایی قابل پیشگیری تا سال ۲۰۲۰ موفقیت آمیز خواهد بود.
  پیام‌های سازمان بهداشت جهانی برای روز جهانی بینایی ۲۰۰۸ تمرکز و توجه بیشتر در مورد حفظ بینایی افراد مسن جامعه است.


  ● عوامل ایجاد‌کننده نابینایی‌های قابل پیشگیری
  مهم‌ترین عامل نابینایی در سطح جهانی، آب مروارید است. انجام برنامه‌های Vision ۲۰۲۰باعث می‌شود که تعداد افرادی که به این بیماری در آینده مبتلا می‌شوند، کاهش یابد. به غیراز کشورهای پیشرفته و ثروتمند، آب مروارید هنوز علت اصلی ایجاد‌کننده نابینایی در سطح جهانی است. عمل جراحی آب مروارید درمان ساده، مقرون به صرفه و بسیار رایجی است که در کشور‌های در حال توسعه توصیه می‌شود. این درمان سبب می‌شود مردم بازدهی مالی خود را تا ۱۵۰۰درصد هزینه صرف شده برای جراحی در اولین سال پس از جراحی، افزایش دهند.
  تراخم، هم یک عامل مهم نابینایی در برخی از فقیر‌ترین کشورهای جهان است. برنامه‌های Vision ۲۰۲۰ برای رفع این مشکل بزرگ عبارت‌است از: جراحی، استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها، بهداشت صحیح در هنگام اجابت مزاج و تغییرات محیطی. خبر خوب این است که به‌دلیل افزایش سطح بهداشت جهانی و اقدامات مؤثر بهداشتی و اجتماعی کشورها، علل عفونی ایجاد‌کننده نابینایی در سطح جهانی در حال کم شدن است و تعداد مبتلایان به تراخم از ۳۶۰میلیون نفر در سال۱۹۸۵ به حدود ۸۰میلیون نفر امروزه کاهش پیدا کرده است.
  نابینایی کودکان مشکلی است که باید به آن توجه ویژه داشت. نابینایی کودکان روی ۵/۱میلیون کودک در سطح جهان که بیشتر آنها در آفریقا و آسیا زندگی می‌کنند، تاثیر دارد.
  تمرکز ویژه برنامه‌های Vision ۲۰۲۰ روی ایجاد و توسعه مراکز بهداشتی درمانی چشم که ویژه کودکان باشند، است. درصورتی‌که اختلالات بینایی به‌خصوص تنبلی چشم به موقع تشخیص داده نشود، از سن ۸سالگی به بعد تقریباً هیچ کاری برای درمان آن نمی‌توان انجام داد و فرد حتماً نابینا شده، یا اینکه با اختلالات شدید بینایی در آینده مواجه خواهد بود.
  خوشبختانه حدود نیمی از تمام نابینایی کودکان با درمان‌های اولیه و به موقع قابل پیشگیری هستند.کم بینایی نیز قابل پیشگیری است. حدود ۱۲۴میلیون نفر به‌دلیل مشکلات انکساری، مبتلا به کم بینایی هستند. برنامه Vision۲۰۲۰ روی اقدامات برای تصحیح عیوب انکساری مانند دستیابی آسان به وسایلی مانند عینک و لنز‌های تماسی تمرکز یافته است تا کودکان بتوانند در مدرسه حضور یافته و بزرگسالان هم کیفیت زندگی خود را بهبود دهند.


  ● آب مروارید، مهم‌ترین عامل نابینایی در جهان
  طبق آخرین ارزیابی‌ها، آب مروارید ناشی از کهولت، مسئول حدود ۴۰درصد موارد نابینایی در سطح جهانی بوده و تخمین زده می‌شود که ۱۸میلیون نفر را گرفتار کرده است. آب مروارید به کدورت عدسی چشم که به‌طور طبیعی کاملا شفاف است، گفته می‌شود. عدسی چشم عمدتا از آب و پروتئین ساخته شده است. پروتئین‌ها به طرز ظریفی قرار گرفته‌اند که باعث شفافیت عدسی می‌شود و در نتیجه نور از لابه‌لای آنها به راحتی عبور می‌کند. اما با بالا رفتن سن، بعضی از این پروتئین‌ها تغییر ماهیت داده، به‌هم چسبیده و باعث کدر شدن نواحی کوچک در عدسی می‌شوند.
  با گذشت زمان این نواحی بزرگتر شده و باعث کاهش بینایی می‌شود. در مراحل اولیه تنها بخش کوچکی از عدسی کدر بوده و شاید آب مروارید مشکل خاصی ایجاد نکند، اما در بیشتر مواقع این روند ادامه می‌یابد و بخش بزرگی از عدسی کدر می‌شود و بینایی را مختل می‌سازد. تار شدن یا محو شدن بینایی(مثل اینکه از پشت شیشه اشیاء را می‌بینید)، حساس شدن به نور، درخشندگی زیاد نور اتومبیل‌ها در شب، خیرگی و پخش نور چراغ‌ها و نور آفتاب، دیدن هاله اطراف چراغ‌ها، کاهش دید در نور شدید آفتاب، کم رنگ شدن یا محو شدن رنگ‌ها، افزایش دید نزدیک، تغییر مداوم شماره عینک و یا لنز تماسی و دوبینی یا چندبینی (که با افزایش شدت آب مروارید وضعیت بدتر می‌شود) علائم بیماری هستند.
  آب مروارید ناشی از افزایش سن شایع‌ترین نوع آب مروارید بوده و به‌تدریج طی چند سال پیشرفت می‌کند، اما آب مروارید در افراد جوان و افراد دیابتی ممکن است به سرعت طی چند ماه پیشرفت کند. در مراحل اولیه بعضی از انواع آب مروارید، وضعیت بینایی با استفاده از عینک ممکن است به‌طور موقت بهتر شود. دارو، قطره، ورزش و یا عینک مانع بروز یا بهبود آب مروارید نمی‌شوند. وقتی کاهش بینایی در زندگی روزانه فرد تاثیر گذاشت، جراحی تنها راه درمان است، که شامل خارج کردن عدسی کدر شده و جایگزینی آن با عدسی مصنوعی است.
  بسیاری از مردم تصور می‌کنند که کاهش بینایی جزء جدایی‌ناپذیر پیری است؛ در حالی که عمل آب مروارید بسیار آسان، کم خطر و بی‌درد است. عمل جراحی آب مروارید عملی بسیار موفق بوده و سالانه حدود ۵/۱میلیون نفر در آمریکا و چند صد هزار نفر در ایران تحت این عمل جراحی قرار می‌گیرند. عدسی تار شده بیمار، خارج شده و توسط لنز مصنوعی جایگزین می‌شود. هر چند که عمل آب مروارید جزء ۵درمان مقرون به صرفه در دنیا است، اما در بیشتر مناطق دور افتاده کشورهای در حال توسعه و فقیر، بسیاری از بیماران، به‌دلیل عدم‌دسترسی به امکانات درمانی چشم پزشکی با هزینه قابل‌قبول و مناسب، همچنان نابینا باقی می‌مانند و هنوز آب مروارید، مهم‌ترین عامل نابینایی باقی مانده است.
   
  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: کودک نابینا وآموزش خانواده
text:
  کودک نابینا وآموزش خانواده




  نقص بینایی بر خلاف سایر اختلالات و نقص ها از ویژگی خاصی برخوردار است، زیرا بروز و جلوه ظاهری این نارسایی طبیعی بسیار زودتر از سایر انواع معلولیت ها در ظاهر و رفتار کودک مشخص می گردد. نوزادی که قادر به تعقیب نگاه والدین و اطرافیان نمی باشد و در مقابل لبخند و تحرکات آنان سرد و بی تفاوت باقی می ماند، نابینایی را در روزهای اول تولد آشکار می کند. در برخورد با این گونه والدین، همدلی و درک احساسات و عواطف آنان از موضعی دوستانه همراه با احترام و علاقه می تواند تا حد زیادی از احساس تنش و درماندگی والدین بکاهد و آنان را برای کسب شناخت و پذیرش موضوع آماده سازد...


  آگاه ساختن والدین – بویژه در مورد افراد کم سواد – نسبت به علل نابینایی فرزند باید با واقع بینی و درک موقعیت صورت پذیرد تا از ایجاد تنش های بعدی بین والدین پیشگیر ی کند. بویژه در این زمینه به طریقی باید عمل کرد که احساس تقصیر و گناه در هیچی ک از آنان ایجاد نشود.

  نکته بعدی آگاه سازی پدر و مادر نسبت به وضعیت آینده کودک است. باید با ارائه شناختی دقیق از وضعیت تحصیلی و اجتماعی آینده کودکان نابینا و تأکید بر جنبه های مثبت و امیدبخش زندگی آنان، ترس و نگرانی نسبت به آینده را از خانواده سلب کرد. در این زمینه برخی روشها می تواند مؤثر باشد که مهمترین آنها بر اساس نوعی الگوهای موفق در بین افرا نابینا، برقراری ارتباط نزدیک والدین با مراکز توانبخشی و مربیان آموزش کودکان نابینا و ارائه اطلاعات به آنان در زمینه چگونگی پرورش مهارتهای خودیاری و حواس کودکان و در نهایت دادن اطمینان خاطر به والدین نسبت به حمایت همه جانبه از آنان و پیگیری مستمر مشکلات آنان، می باشد.

  آموزش خانواده و کودک نابینا از همان روزهای نخستین شناخت و تشخیص مشکل آغاز می شود. خدمات مشاوره ای اولین و مهمترین صحنه برخورد خانواده ها با مسائل آموزشی در مورد کودک نابینا می باشد که به دنبال آن آموزش های مناسب زیر لازم است به خانواده ها ارائه شود:

  1) نحوه برقراری ارتباطات لمسی و کلامی با کودک

  2) برنامه پرورش حواس، شامل حس لامسه ، شنوایی ، بویایی و چشایی

  3) آموزش مهارتهای روزمره زندگی شامل نحوه انجام کارهای روزانه شخصی ، نحوه برقراری ارتباط با اشخاص و شناخت موقعیت های اجتماعی مانند مشاغل ، اماکن ، و ….

  4) آموزش تحرک و جهت یابی

  5) شیوه های تقویت حافظه ، درک کلامی و افزایش معلومات عمومی کودکان نابینا

  6) برنامه اصلاح رفتار و تقویت رفتارهای مثبت و کاستن رفتارهای منفی

  اصول آموزش خانواده و کودک نابینا بر موارد فوق استوار است. ان شاءالله در قسمت پنجم در مورد هر یک توضیحات بیشتری ارائه خواهیم کرد

  منبع:تبیان
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: آسیب شناسی نارضایتی جنسیتی (TS)
text:
  آسیب شناسی نارضایتی جنسیتی (TS)


   
  این احساس که ما از چه جنسی هستیم اهمیت زیادی دارد و همین احساس است که در نارضایتی جنسیتی (TS) مختل می شود. ترانس سکسوال (TransSexual) به گروهی از مبتلایان به اختلال هویت جنسی گفته می شود که پیوسته درصدد کسب خصوصیات ظاهری و آناتومیک جنسی مخالف خود و رهایی از خصوصیات جنسی آناتومیک خود هستند. کسی که این اختلال را دارد، احساس می کند که باید جنسیت دیگری داشته باشد؛ «یک روح زنانه در بدن یک مرد.» نارضایتی جنسی زن به مرد، زنی است که احساس می کند گویی او مردی است که در کالبد زن گرفتار شده و شدیداً دوست دارد ویژگی های مردانه را کسب کند و علاقه مند زندگی کردن به سبک مردانه است. نارضایتی جنسیتی مرد به زن، مردی است که احساس می کند گویی او زنی است که در کالبد مرد گرفتار شده است. بسیاری از بیماران (TS) در طول زندگی خود، نوعی از اختلال شخصیتی را نشان داده، ولی در برخی از آنها زندگی باثبات نیز دیده می شود...


  . آنها معمولاً از ظاهر دستگاه تناسلی خود منزجرند و تصور اینکه مجبورند تمامی عمر خود را در این بدن بمانند آنها را غمگین، ناامید، ناراحت و خشمگین می کند. افسردگی این بیماران زمینه ساز اقدام آنها به خودکشی را به عنوان تنها راه رهایی از این شرایط دشوار مهیا می سازد.
  جنسیت (gender) حالت و طبقه مادام العمر یک موجود زنده به عنوان مذکر یا مونث است و جنس تظاهر جسمانی آن است.هویت جنسی( gender identity) به طور طبیعی در حدود ۱۸ ماهگی شکل می گیرد؛ طفل می داند که یک پسر بوده و از دختر متفاوت است و شروع به یادگیری سرگرمی ها و رفتارهای مردانه کرده و آنها را انجام می دهد. شروع این حالت از آغاز تثبیت زبان است. چنین رشدی در خلأ صورت نگرفته و به شدت توسط والدین و جامعه تقویت می شود اما این فرآیند طبیعی که در اکثر موارد با موفقیت طی می شود در پاره یی موارد مسیر متفاوتی را می گذراند، به طوری که کودک در مورد تعلق خود به یکی از دو جنس دچار تردید شده یا کاملاً خود را متعلق به جنس مخالف جنسیت بیولوژیک خود می داند. چنین وضعیتی معمولاً با رشد کودک ادامه می یابد اما بر حسب شدت احساس تعلق کودک به جنس مخالف، واکنش های خانواده و محیط نسبت به وضعیت کودک و درمان یا عدم درمان ممکن است تدریجاً فروکش کرده یا از شدت آن کم شود و در مواردی نیز به قوت ادامه یافته و به حداکثر شدت خود یعنی تقاضای فرد برای تغییر مشخصات آناتومیک خود به صورت جنسیتی که فرد خود را متعلق به آن می داند، برسد.
  افراد TS در مراحل مختلف زندگی دچار مشکلات عدیده می شوند در محیط خانواده دائماً مورد آزار و اذیت قرار می گیرند. بررسی های نگارنده نشان می دهد که واکنش تعدادی از والدین در رویارویی با بیماری فرزندان به حدی بود که آنها ترجیح می دادند فرزندشان بمیرد یا خودکشی کند ولی تغییر جنسیت ندهد. در محیط مدرسه این بیماران از طرف همسالان خود مورد تمسخر قرار گرفته، طرد شده و در پاره یی از موارد مورد آزار جسمی و جنسی قرار گرفته اند. مسوولان مدرسه به دلیل ناآگاهی از بیماری به این افراد انگ منحرف زده و در پاره یی از موارد به محرومیت آنها از تحصیل منجر می شد. چنین شرایطی امکان رشد اجتماعی این بیماران را دچار مشکل می ساخت.
  در اجتماع هم این افراد مورد تمسخر و سوءرفتار جسمی و جنسی قرار می گیرند. بسیاری از این بیماران از حضور در اجتماع دوری می کنند. امکان ادامه تحصیل آنها در مقاطع بالاتر خصوصاً دانشگاه ها بسیار دشوار است. از سویی این بیماران به دلیل علاقه مندی به مشاغل جنس مخالف خود در پیدا کردن شغل موردنظر دچار مشکل هستند. تلاش متخصصان بهداشت روانی در تغییر شرایط این افراد موجب شد که در سال ۱۳۶۷ با ارائه آگاهی های لازم در خصوص این بیماران، امام خمینی(ره) وضعیت احکام شرعی این افراد را طی استفتای انجام شده و بنابر نظر ایشان مبنی بر «مترتب بودن روح بر جسم» اعلام کند. پس از شرایط پیش آمده امکان درمان جراحی این بیماران بعد از مراجعه آنها به پزشکی قانونی کشور و بررسی های تشخیصی لازم و اخذ مجوز با تشخیص اختلال هویت جنسی و ترانس سکسوالیسم را میسر ساخت. از اواخر سال ۱۳۷۹ کمیته کشوری «ساماندهی مبتلایان به اختلال هویت جنسی» رسماً کار خود را آغاز کرد. مسوولیت کمیته حمایتی طرح به دفتر امور آسیب دیدگان اجتماعی سازمان بهزیستی سپرده شد. طرح ساماندهی و حمایت از بیماران (TS) از زمستان سال ۱۳۸۰ در مرکز مداخله در بحران های اجتماعی شهید نواب صفوی آغاز شد و امروزه به عنوان تنها مرکز در کشورمان به همین منظور فعالیت دارد.

  ● لذا ضرورت توجه به نکات زیر بسیار اساسی است؛
  بالابردن آگاهی مردم از طریق رسانه های ارتباط جمعی در خصوص بیماران TS ، انگ زدایی از بیماران ، حمایت از این بیماران به منظور انطباق آنها با جنسیت مورد خواست خود، ایجاد نگاه علمی و انسانی در مسوولان به جای نگاه اعتقادی و سیاسی در رویکردشان به بیماران (TS)، حمایت های قانونی از بیماران (TS) و پیشگیری از تبعیض و بی عدالتی اعمال شده در جذب این بیماران در مشاغل دولتی، ارائه خدمات مددکاری و مشاوره ، ارائه آموزش های لازم به منظور پیشگیری از رفتارهای پرخطر، ایجاد و حمایت از NGO های فعال در امر حمایت از بیماران TS، ارائه بودجه لازم توسط دولت جهت تامین بخشی از هزینه های درمانی این بیماران، ارائه آموزش هایی در خصوص نقش های جدید پذیرفته شده بعد از تغییر جنسیت و مهارت های اجتماعی لازم، کمک به تامین سرپناه موقت این بیماران در صورت نداشتن حمایت خانوادگی، ارائه آگاهی های لازم به خانواده های این بیماران در پذیرش شرایط دشوار زندگی فرزندان و پیشگیری از طرد آنها.
   
  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: روز جهانی معلولین
text:
  روز جهانی معلولین




  طی دو جنگ جهانی اول و دوم، با نام پیشرفت اراضی و توسعه اقلیمها، سرنوشت انسانهایی که در یک قلمرو سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی می زیستند، بازیچه قدرتمندان وقت قرار گرفت و به پدیده معلولیت به شدت دامن زده شد تا آنجا که این عارضه به تدریج فرآیندهای سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی موجود در جهان را متأثر کرد. به همین علت در سی و هفتمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل در سال 1983، فریادهای معلولان جهان شنیده شد و سرانجام روز سوم دسامبر مصادف با دوزادهم آذر ماه، از سوی سازمان ملل به عنوان«روز جهانی معلولین» نامگذاری شد.

  اعلام روز جهانی معلولان از بهبود موقعیت و ارتقای جایگاه افراد معلول، در جامعه بشری نوید می دهد. امروزه، جوامع نادری در جهان وجود دارند که معلولان را با دیده حقارت می نگرند واندیشه های ناپسند و منحط مانند «داروینیستهای اجتماعی»،«نهیلیستها»،«نازیها»،«فاشیستها» و .... نیز که آرزوی مرگ معلولان را در سینه داشتند، رنگ باخته است.

  همچنین با تغییرات ساختاری و جامع ِ افکار جهانی دردهه های اخیر، بنیان نگرش سنتی نسبت به پدیده معلولیت که خاستگاه آن جهل یا سوء تفاهم می باشد نیز سست گردیده  است.

  طبق آمار سازمان ملل، بیش از نیم میلیارد نفر از انسانها به دلیل ابتلا به نارساییهای جسمی، ذهنی یا حسی، معلول به شمار می آیند. افراد معلول یک دهم جمعیت بسیاری از کشورها را تشکیل می دهند. تخمین زده می شود که 80% از معلولان در کشورهای در حال رشد باشند، زیرا اغلب معلولیتها ناشی از سوء تغذیه، فقر، عدم مراقتبهای بهداشتی - آموزشی و دیگر عواملی است که نتیجه توسعه نیافتگی جوامع می باشد. ازدیاد روز افزون جمعیت و نبود منابع مالی کافی، برنامه های توانبخشی را در کشورهای در حال توسعه با مشکلات فراوانی مواجه کرده است، به طوریکه معلولان در این کشورها به توجه ویژه ای نیازمندند.

  اکثر معلولان جهان با مشکلات فیزیکی، فرهنگی و اجتماعی بسیاری روبه رو می باشند. موانع اجتماعی، آنها را از استفاده از تسهیلات شهری و رفاهی محروم می سازد و نگرش عوامانه و غیر کارشناسانه اجتماعی نسبت به معلولان، آنان را تا حد زیادی از زندگی و روابط اجتماعی دور می کند. البته به علت عدم تساوی در برخورداری زنان و مردان معلول از مراقبتهای بهداشتی، آموزشهای شغلی و سایر خدمات اجتماعی، پیامدهای معلولیت برای زنان به گونه حادتری بروز می کند.

  امروزه بسیاری از معلولیتها را می توان از طریق مراقبتهای اولیه بهداشتی نظیر واکسیناسیون، تغذیه مناسب و ... همچنین از طریق مراقبتهای حرفه ای از قبیل توانبخشی طبی، گفتار درمانی، ارتوپدی فنی و ... از بین برد. برخی از معلولیتها در مراحل اولیه، با اقدامات درمانی و ترمیمی، قابل پیشگیری یا درمان هستند. در کشورهای صنعتی پیشرفتهای چشمگیری در زمینه پیشگیری از معلولیت حاصل شده است، ولی در اکثر کشورهای در حال رشد میزان اقدامات انجام شده نسبت به آنچه مورد نیاز می باشد، بسیار کمتر است.

  "علل بروز معلولیت"

  کارشناسان، انواع معلولیتها را به چهارگروه؛ معلولان جسمی و حرکتی، ذهنی، نابینایان و ناشنوایان تقسیم و شایعترین علل بروز معلولیت را به این ترتیب ذکر کرده اند:

  عدم واکسیناسیون به موقع کودکان.

  بالابودن شمار خانواده های فقیر و پرجمعیت که از مسکن مناسب و شرایط زندگی بهداشتی برخوردار نیستند .

  بالا بودن شمار بی سوادان به خصوص در جوامع در حال توسعه که آگاهی اندکی از معیارهای بهداشتی و آموزشی در زمینه معلولیت دارند .

  وجود تصورهای نادرست نسبت به معلولان که از آن جمله می توان به ننگ شمردن معلولیت و حقیر شمردن افراد معلول در جامعه اشاره کرد .

  نقص برنامه های بهداشتی ویژه معلولان و عدم مراقتبهای کار آمد اولیه.

  جنگ، پیامدهای ناشی از آن وسایر عوامل خشونت بار و مخرب.

  گرسنگی، بیماریهای واگیردار و دگرگونی در ساختار جمعیت.

  حوادث مرتبط با صنعت، کشاورزی و حمل و نقل.

  آلودگی محیط زیست.

  فشارهای عصبی و سایر مسائل روانی - اجتماعی موجود در روند تبدیل شدن ساختار جامعه از سنتی به نوین.

  مصرف دارو بدون تجویز پزشک، بهره گیری نادرست از امکانات درمانی و استفاده نامشروع و غیر قانونی از داروهای مخدر یا محرک.

  معالجه نادرست افراد آسیب دیده.

  شهرنشینی و رشد بی رویه جمعیت.

  گردآوری سلامت آکا


title: روح و جسم متناقض
text:
  روح و جسم متناقض



   
  می خواهند زندگی کنند، آنگونه که دوست دارند، می خواهند قفس جسم را بشکنند و در آبی آسمان پرواز کنند، می خواهند از پیله رها شوند و زندگی کردن را با شیرینی ها و تلخی ها یش بچشند. ظهر یکی از روزهای گرم تابستان با سه تا از بچه های TS درباره «زندگی کردن» حرف می زنیم. علی دو سالی می شود که از دختر بودن فاصله گرفته است و اکنون یک پسر کامل است. سوگند، پسری بوده است که پس از عمل جراحی به یک دختر تمام عیار تبدیل شده است و افسانه، پسری که هنوز در میانه است و در رویای یک روز بزرگ در زندگی اش.
  علی ۲۶ سال دارد و دانشجوی رشته پزشکی است...


   او یک سال و نیم پیش با یک عمل جراحی موفق شد جسم و روح خود را یکسان کرده و به یک پسر تبدیل شود، می گوید؛ خیلی ها فکر می کنند که ما دوجنسیتی هستیم، در حالی که این یک اشتباه مصطلح است. در واقع، ما دگر جنس گرا یا تراجنسیتی هستیم. در این حالت ظاهر و باطن فرد با یکدیگر مطابقت ندارد و خواسته های فرد چه از لحاظ جنسیتی چه رفتاری متفاوت از جنسیت ظاهری اوست.
  علی می گوید؛ مهمترین مشکل ما خانواده هاست. آنها به خاطر عدم آگاهی صحیح، زمانی که با این مشکل فرزندان خود مواجه می شوند، برخورد مناسبی نشان نمی دهند. معمولاً پیش آمده است پسرانی که می خواهند تغییر جنسیت دهند، خانواده آنها را طرد کرده است.
  او که خود عمل جراحی را انجام داده است، در این باره می گوید؛ درصد ریسک این جراحی بسیار بالا و حتی بالاتر از عمل قلب است. در ایران چون متخصص خوبی برای این بیماری وجود ندارد و اکثراً به صورت تجربی این کار را آموخته اند، اکثر بچه ها از عمل خود ناراضی هستند. البته آنهایی که از وضعیت مناسب تری برخوردارند، عمل خود را در تایلند و یا اروپا انجام می دهند. علی در خصوص چگونگی راضی کردن خانواده به تغییر جنسیتش می گوید؛ راضی کردن خانواده برای این عمل بسیار مشکل بود اما من به آنها زمان دادم تا به درستی با مشکل من آشنا شوند. مهمترین مشکل آنها این موضوع است که چگونه باید برای فامیل توضیح بدهند.
  علی می گوید؛ اکنون هم فامیل و هم دوستانم مرا با این هویت تازه پذیرفته اند. فکر می کنم جامعه جوان ما چون آگاهی و انعطاف فکری بیشتری دارند راحت تر با این پدیده کنار می آیند. او که خود دانشجوی پزشکی است می گوید تفاوت و تضاد اصلی که در وجود ترانس سکشوال ها شاهد هستیم، در واقع ناشی از ذهن آنها است.
  می گوید؛ می خواهم تحصیلم را در این رشته ادامه بدهم تا بتوانم یک جراح خوب در این زمینه بشوم. شاید امروز نتوانم به دوستانم کمک کنم، اما در آینده خواهم توانست به دیگر کسانی که با این مشکل مواجه هستند کمک کنم.


  ● منتظر چنین اتفاقی بودند
  سوگند نام زن جوان و متاهلی است که روبه رویم نشسته است، وقتی از او می پرسم که آیا همسرش می داند که تغییرجنسیت داده است، می گوید؛ ما ۵ سال است که با همدیگر آشنا هستیم و اکنون دو ماه است که با هم زندگی می کنیم. آشنایی و ازدواج ما هم یک پروسه طولانی بود. مادر و برادرهای همسرم به شدت مخالف این ازدواج بودند، اما امروزه ازدواج ما را پذیرفته اند و مسلماً با گذشت زمان این روابط بهتر و بهتر هم خواهد شد.
  او می گوید؛ وقتی خصوصیات ظاهری پسرانه ام آشکار می شد، مثلاً وقتی موهای صورتم در می آمد یا صدایم کلفت می شد اذیت می شدم. سعی می کردم هر طور شده است آنها را به گونه یی بپوشانم و برای همین به وسایل آرایشی متوسل می شدم. کرم پودر می زدم تا سبزی صورتم پس از اصلاحم مشخص نباشد و ... همین مساله آرایش کردن موجب می شد مشکلاتی در وهله اول در خانواده ایجاد و سپس به مدرسه و کوچه و خیابان بکشد.
  سوگند می گوید؛ این مشکلاتی است که قابل حل کردن نیست و فرد با تحمل و گذشت زمان می تواند بر آنها فائق شود. او می گوید؛ دوستانم منتظر چنین اتفاقی بودند. او در مورد نشست های بچه ها در این مرکز می گوید؛ در اینجا بچه ها با هم می نشینند و مشکل خود را با یکدیگر در میان می گذارند. این گفت وگوها باعث می شود اندکی از اندوه و فشارهای روانی کاسته شود و بچه ها تجربیات خود را با هم تقسیم کنند.


  ● روح تشنه
  افسانه ۲۲ سال سن دارد. این نامی است که خود برای خود انتخاب کرده است. با نگاه اول نمی توان حتی حدس زد که او یک TS باشد. آرام و موقر درباره زندگی اش و احساساتش می گوید. او با اینکه دو سال دانشجو بوده است به خاطر اینکه نمی توانست با وجود مشکلش دانشگاه را ادامه بدهد، آن را به کناری گذاشت. می گوید؛ من هم مثل اکثر دوستانم مشکلات بسیاری را تحمل کردم. خیلی وقت ها ناخودآگاه به سمت جعبه آرایش کشیده شدم، اما هنگامی که با واکنش و برخورد منفی خانواده روبه رو شدم، مجبور به پذیرش نظر آنها شدم. افسانه می گوید؛ خواهر و برادرهایم این مساله را پذیرفته اند، شاید به خاطر اینکه آنها جوان تر هستند و با انعطاف بیشتری با این مساله برخورد می کنند. او معتقد است؛ اگر یک فرد TS قبل از عمل جراحی و تغییر ظاهرش کارنامه مثبتی از خود در نظر خانواده داشته باشد، آنها نه تنها مشکل او را زودتر می پذیرند، بلکه حامی اش نیز می شوند و اگر برعکس این قضیه عمل کند با واکنش شدید حتی طرد از سوی خانواده مواجه می شوند.
  افسانه می گوید؛ البته این حرف ها را من می زنم که تحملم بالا است و حتی در اتاقم آینه ندارم، اما باید به طریقی تشنگی روح مان را نیز برطرف کنیم، برای همین وقتی تنها هستیم به سمت وسایل آرایش جذب می شویم. یا حتی برخی از دوستانم وقتی تنها هستند لباس جنس مخالف را بر تن می کنند تا اندکی روح شان آرام بگیرد.
  افسانه می گوید؛ من هر چه فیلم هم بازی کنم و بخواهم ادای پسرها را در بیاورم باز در مقاطعی که ناخودآگاه فعال می شود، نمی توانم آن را پنهان کنم، مثلاً چند روز پیش نزدیک بود با یک خودرو وسط خیابان تصادف کنم، در این لحظه من جیغ کشیدم، کنترلی بر اعصابم نداشتم و چهره واقعی ام نمایان شد.
  از او درباره خدمات این مرکز و میزان رضایتش می پرسم، می گوید؛ از خدمات اینجا راضی هستم، بهزیستی سعی دارد ما را به مردم معرفی کند و تنها پشتوانه و پل ارتباطی که ما دور هم جمع شده ایم همین مرکزی است که زیر نظر سازمان بهزیستی فعالیت می کند. همچنین این مرکز قسمتی از هزینه درمان مبتلایان به TS را تقبل می کند و در این زمینه هم به مدد ما می آیند. افسانه می گوید در نگاه کارکنان و افراد این مجموعه همواره احترام را می توان یافت، برای همین این مرکز را واقعاً دوست دارم.
   
  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: بهداشت کودکان معلول
text:
  بهداشت کودکان معلول




  معلولیت چیست

  معلولیت، به ناتوانی در انجام تمام یا قسمتی از فعالیت های عادی زندگی فردی یا اجتماعی به علت وجود نقصی مادرزادی یا اکتسابی، در قوای جسمانی یا روانی اطلاق می شود.

  انواع معلولیت ها

  معلولیت های جسمی شامل موارد زیر است:

  الف: معلولیت های حواسی : مانند نابینایی و ناشنوایی؛

  ب: معلولیت های حرکتی : شامل انواع نقص عضوها، ضایعات نخاعی و ناهنجاری های مربوط به اسکلت و عضلات؛

  ج: معلولیت احشای داخلی: شامل ناهنجاری های قلبی ـ عروقی، تنفسی، کلیوی و غیره؛

  معلولیت ذهنی شامل موارد زیر است:

  الف: عقب ماندگی ذهنی

  ب: بیماری روانی

  علل معلولیت ها

   معلولیت های اکتسابی: در اثر تصادفات، حوادث یا بلاهای طبیعی، جنگ، آتش سوزی، مسمومیت ها و یا بیماری های مزمن و عوارض ناشی از آنها، فرد ممکن است دچار این معلولیت گردد.

  در برخورد با افراد ناشنوا باید آرام و شمرده صحبت کرد و موقع صحبت روی خود را به سمت فرد نگهداشت تا بتواند با لب خوانی منظور ما را درک کند. صحبت با صدای بلند باعث می شود که وی نتواند منظور ما را به خوبی درک کند. چون در این حالت، لب خوانی مشکل می شود.

   معلولیت های مادرزادی: علل معلولیت مادرزادی را به طور کلی به دو دسته تقسیم می کنند:

  عوامل دوران بارداری: نظیر عوامل ژنتیکی، سوء تغذیه مادر، سن بالای مادر، رعایت نکردن بهداشت دوران بارداری، اشعه، دارو، بیماری مادر، استعمال دخانیات.

  عوامل هنگام زایمان: زایمان مشکل و طولانی، زایمان های غیربهداشتی، ضربات وارده به نوزاد هنگام تولد.


  راههای پیشگیری از معلولیت ها

  پرهیز از ازدواج های فامیلی، مراقبت های دوران بارداری، تغذیه صحیح مادر، اجتناب از باردار شدن در سنین بالای 35 سال و زیر 18 سال، مصرف نکردن دارو در هنگام بارداری، اجتناب از در معرض اشعه قرار گرفتن و انجام زایمان در شرایط کاملاً بهداشتی و تحت نظر فرد دوره دیده از جمله اقداماتی است که می تواند از بسیاری از معلولیت ها پیشگیری نماید.


  برخورد خانواده با افراد معلول باید چگونه باشد؟

  درک این نکته مهم است که اگرچه ممکن است فرد معلول با دیگران تفاوت داشته باشد ولی تکیه بر ناتوانی فرد، نه تنها کمکی به وی نمی کند بلکه بر مشکلات وی خواهد افزود. افراد معلول، غالباً مشکلاتی دارند که مانع انجام برخی از فعالیت های آنها می شود یا احتمالاً آنها بعضی از کارها را به شکل دیگری انجام می دهند، اما اکثر افراد معلول نیز می توانند پس از آموزش لازم، بسیاری از فعالیت های عادی زندگی را با اندک تفاوت یا آهسته تر از دیگران انجام دهند. آنچه یک معلول نیاز دارد پذیرفتن و باور کردن توانایی های اوست نه غصه خوردن برای ناتوانی وی.


   علت معلولیت های جسمی و حرکتی چیست؟ و چگونه باید با آنها برخورد کرد؟

  افراد مبتلا به ضایعات نخاعی، معمولاً از ناحیه پا دچار ناتوانی هستند و فلج های مغزی می تواند هر یک از اندام ها یا همه آنها را مبتلا سازد. بیماری ها، حوادث و تصادفات نیز می توانند سبب بروز نوعی نارسایی حرکتی در فرد گردند. در برخورد با معلول جسمی باید ضمن توجه به محدودیت های حرکتی فرد، دیگر توانایی های او در حدی تقویت شود که حتی الامکان بتواند نارسایی ها را جبران کند.


  با افراد نابینا چگونه باید برخورد کرد؟

  در برخورد با فرد نابینا باید تلاش نمود تا در صورت وجود بینایی حتی به صورت جزیی، با استفاده از روش های مناسب، مهارت های فرد را در استفاده از آن بالا برد. تقویت حواس دیگر فرد، وی را در مواجهه با عوامل محیطی موفق تر می سازد.

  وضعیت زندگی و اثاثیه منزل، باید به نحوی چیده شود تا نابینا بتواند به راحتی وسایل مورد نیاز خود را پیدا کند. خوشبختانه امروزه با استفاده از الفبای بریل، نابینایان می توانند با سواد شوند، بخوانند و بنویسند.


  با افراد ناشنوا چگونه باید برخورد کرد؟

  در برخورد با افراد ناشنوا باید آرام و شمرده صحبت کرد و موقع صحبت روی خود را به سمت فرد نگهداشت تا بتواند با لب خوانی منظور ما را درک کند. صحبت با صدای بلند باعث می شود که وی نتواند منظور ما را به خوبی درک کند. چون در این حالت، لب خوانی مشکل می شود.


  به چه افرادی عقب ماندگان ذهنی می گویند؟

  عقب ماندگان ذهنی، افرادی هستند که از نظر فعالیت های ذهنی، نسبت به همسالان خود نارسایی دارند و عقب مانده اند. در نتیجه از نظر توانایی یادگیری، همسازی با محیط، بهره برداری از تجربیات، درک مفاهیم، قضاوت و استدلال صحیح، به درجات مختلف محرومند.


  عقب ماندگان ذهنی به چند گروه تقسیم می شوند؟

  آموزش پذیر: بهره هوشی این افراد، بین 70-50 است. این گروه، به طور کلی چه به لحاظ حرکات و حواس و چه به لحاظ روانی، از کودکان عادی کندتر هستند. سازگاری اجتماعی این افراد، به شرایط محیطی آنها بستگی دارد. در برخورد با این افراد، باید متوجه محدودیت های ذهنی آنها بود. انتظارات والدین نیز باید با توجه به شرایط ذهنی آنها باشد.

  تربیت پذیر: بهره هوشی این گروه، بین 50- 25 است. به لحاظ عاطفی وضع بسیار متغیری دارند. معمولاً وقتی چیزی را طلب می کنند مهربان و مطیع هستند، لیکن در مقابل مخالفت های دیگران حملات خشم و غضب و عصبانیت شدید از خود بروز می دهند. توانایی ذهنی این افراد در هر سنی که باشند در حد توانایی های ذهنی کودک 7- 6 ساله باقی می ماند. والدین، در برخورد با آنها باید به توانایی ذهنی آنها توجه نمایند و در هر حال، توجه داشته باشند که اگرچه از لحاظ جسمی، روز به روز بزرگتر می شوند ولی در توانایی های ذهنی، همچنان محدودیت دارند.

  حمایت پذیر: بهره هوشی این گروه، در حد 25 و کمتر از آن است. به لحاظ ظاهر، وضع چهره اغلب این کودکان غیرعادی است و توانایی کنترل خود را ندارند. در اکثر موارد آب دهانشان از گوشه لب ها به طرف خارج سرازیر است. بسیاری از آنها در ایستادن و راه رفتن مشکل دارند. به لحاظ عاطفی نیز حالت بی تفاوت دارند. با آموزش های مناسب از طریق به کارگیری مکانیسم شرطی در بعضی از این افراد، آنها می توانند در برخی امور شخصی همکاری کنند؛ ولی در هر حال در اکثر موارد برای زنده ماندن، محتاج حمایت دیگران هستند.

  منبع: اینترنت
  گردآوری سلامت آکا


title: جایی برای دیده شدن
text:
  جایی برای دیده شدن



   
  معلولان به‌عنوان بزرگ‌ترین اقلیت کشور با مسائل و مشکلات گسترده‌ای در حوزه‌های مختلف اجتماعی، فرهنگی، حقوقی مواجه هستند.
  دستگاه‌ها و سازمان‌های رسمی خود را متولی ساماندهی بخشی از این مشکلات می‌دانند و برخی مسائل و مشکلات دیگر را وا می‌نهند یا در اولویت قرار نمی‌دهند. همین مسئله زمینه‌ای را برای شکل‌گیری انجمن‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد با هدف رفع بخشی از مشکلات فراهم کرده است...


  یکی از انجمن‌هایی که چندی است در حوزه مسائل اجتماعی، علمی و فرهنگی معلولان شکل گرفته، انجمن علمی و فرهنگی معلولان است. جهت شناخت بیشتر این انجمن و فعالیت‌های آن با مهندس برجیان مدیرعامل این انجمن به گفت‌وگو نشسته‌ایم.
  مهندس برجیان در کنار اقدامات و فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی برای معلولان اقدام به انتشار کتاب معرفی معلولان خلاق و نوآور باعنوان «نخبگان معلول» کرده است. حاصل گفت‌وگوی ما با مدیرعامل انجمن علمی و فرهنگی معلولان را می‌خوانید.


  ▪ انجمن علمی و فرهنگی معلولان چه اهدافی را دنبال می‌کند؟
  ـ نخبگان، هنرمندان و فرهیختگان علمی و فرهنگی، دارای معلولیت، شهروندان طلایی هستند که در یک رقابت سالم در زندگی علاوه بر داشتن مشکلات و محدودیت‌های بسیار پیوسته با تلاش و پشت کار سعی کرده‌اند علاوه بر اینکه تحمیلی بر زندگی دیگران نباشند بلکه خود منشأ خدماتی به دیگر افراد جامعه باشند و این عزت نفس و روح والای انسانی قابل ارج خود یکی از اهداف شکل‌گیری این انجمن بوده است.
  هدف دیگر آن، بالابردن سطح فرهنگ جامعه درخصوص شناخت معلولان و ارتقای این فرهنگ با چاپ کتب مرتبط، به‌قلم گروه هدف برای معلولان و دیگر اقشار جامعه و در نهایت فرهنگ‌سازی به معنا حقیقی آن است.
  از طرف دیگر در ارتباط با مسائل علمی، فرهنگی و هنری معلولان تاکنون انجمن و اصولاً‌ گروهی اعم از دولتی، خصوصی و مردم‌نهاد کاری نکرده و اگر کاری انجام شده بازتاب نداشته است.


  ▪ اساساً کار علمی و فرهنگی برای معلولان یعنی چه و کدام فعالیت‌ها را شامل می‌شود؟
  ـ اصولاً کارهای علمی و فرهنگی برای کلیه اقشار جامعه یکسان است و تفاوتی برای گروه خاصی ندارد. ولی چون در ارتباط با معلولان و مسائل ویژه آنان توجهی به خدمات علمی، فرهنگی و هنری آنان نشده است، لذا توجه به آن از اهمیت خاصی برخوردار است.


  ▪ آیا این امر با فرهنگ‌سازی برای معلولان تفاوت ماهیتی دارد؟
  ـ نه.


  ▪ مطلع هستیم که انجمن در زمینه چاپ و نشر آثار معلولان نیز فعالیت دارد چند نمونه از این آثار را می‌توانید نام ببرید؟
  ـ برخی از آثار منتشرشده توسط انجمن عبارتند از:
  ۱) نوابغ و مشاهیر معلول جهان
  ۲) مناسب‌سازی اماکن عمومی و تجاری (برای افراد دارای معلولیت)
  ۳) راهنمای ضایعات نخاعی
  ۴) کم‌شنوایی و سمعک
  ۵) مادران معلول و پرورش کودکان
  ۶) مسائل جنسی در ضایعات نخاعی
  ۷) معلولان، شهروندان طلایی (شامل ۱۲ عدد کارت و بروشور)
  برگزاری جشنواره رودکی معرفی نخبگان علمی، فرهنگی و هنری و چاپ بخشی از آثار آنان به ۲زبان‌فارسی و انگلیسی از جمله دیگر فعالیت‌های انتشاراتی انجمن است.


  ▪ یکی از برنامه‌های انجمن شما، فعالیت در زمینه حمل‌ونقل معلولان اعلام شده است. چه کاری در این زمینه انجام داده‌اید؟
  ـ این انجمن سعی کرده با توجه به مشکل ایاب و ذهاب معلولان، نبود وسائط نقلیه عمومی مناسب‌سازی شده، عدم‌امکان استفاده معلولان از این وسایل و از طرف دیگر اهمیت و تاثیر وجود وسیله حمل‌ونقل و جابه‌جایی برای انجام امور روزمره (از جمله رفتن به مدرسه، دانشگاه، محل کار یا حتی مراجعه به مراکز درمانی و فیزیوتراپی) با کمک شهرداری نسبت به ایجاد وراه‌اندازی ناو حمل‌ونقل ویژه معلولان اقدام کند.
  خوشبختانه این ناوگان حمل‌ونقل تحت عنوان «خدمات آسایش» توانسته منشأ خدماتی ویژه و ارزنده‌ای باشد. جا دارد که مسئولان حمل‌ونقل کشور و دیگر سازمان‌های ذی‌ربط و ارگان‌های مرتبط، ما را در اجرای کامل‌تر این طرح که حقیقتاً در شرایط فعلی بسیار کارآمد و کارگشاست یاری و مساعدت فرمایند. تا ان‌شاءالله به امید روزی که سامانه حمل‌ونقل شهری مناسب‌سازی شده و دیگر به ارائه خدمات جداگانه نیازی نباشد و این امر محقق نمی‌شود مگر با همکاری و حمایت مسئولان از این طرح ویژه و تلاش برای اصلاح سامانه موجود.


  ▪ آیا این فعالیت می‌تواند به‌عنوان رقابت با شرکت بهزیستکار قلمداد شود؟
  ـ به اعتقاد من رقابت از نوع سالم آن بسیار سازنده خواهد بود همان‌طوری‌که در این اقدام عملاً مشاهده شده است که اتومبیل‌های خدمات آسایش کاملاً مناسب‌سازی شده و دارای تجهیزات ویژه هستند. از طرف دیگر این قبیل خدمات فقط از انحصار خارج شده است و رقابت سازنده به ارتقای خدمات کمک خواهد کرد. این امرنشان از آگاهی و توجه به نیاز معلولان و جانبازان است و هنوز برای اینگونه خدمات و توسعه آن جای کار بسیار وجود دارد.


  ▪ بزرگ‌ترین مشکل جامعه معلولان ایران چیست؟
  ـ به‌نظر من عدم‌مناسب‌سازی محیط به معنای حقیقی آن یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین مشکلات جامعه معلولان ایران است؛ چرا که وقتی امر مناسب‌سازی صورت نگیرد چگونه شما می‌توانید مشارکت و حضور فعال معلولان و جانبازان را در جامعه شاهد باشید. متأسفانه مناسب‌سازی در کشور ما جدی گرفته نشده و در بعضی موارد صرفاً ساخت یک سطح شیبدار یا رمپ را هم به‌صورت غیراستاندارد اجرا کرده و فکر می‌کنند مناسب‌سازی کرده‌اند. مناسب‌سازی باید در اماکن شهری، عمومی، تجاری و سامانه ناو حمل‌ونقل کشوری، مبلمان شهری و غیره به‌صورت جدی و اساسی انجام شود.
  لازم می‌دانم توجه ستاد مناسب‌سازی کشور را به جدیدترین طرح افتتاح شده به‌نام سینمای آزادی جلب کنم و بگویم که متأسفانه ورود به این سینما برای عزیزان معلول - این بزرگ‌ترین اقلیت کشور - مناسب و علمی نیست.
  اگر امر مناسب‌سازی به‌صورت جدی و اصولی پیگیری و اجرا شود و ما شاهد حضور فعال معلولان و جانبازان در سطح جامعه باشیم تأثیر روحی، روانی و توانبخشی مبتنی بر جامعه و در نهایت استفاده و بهره‌مندی از این نیرو را در سطح جامعه خواهیم بود 

  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


title: معلولین نیازی به ترحم ندارند
text:
  معلولین نیازی به ترحم ندارند




  سوم دسامبر (مصادف با 12 آذر 1388) روز جهانی معلولان نامگذاری شده است.

  اعلام این روز از سوی سازمان ملل متحد، برای جلب توجه دولت ها و جامعه جهانی به پدیده معلولیت و مشکلات انسان های معلول است.

  منشور سال 1982 سازمان ملل، روز معلولان را، برخاسته از نیازهای به حق افرادی می داند که به رغم داشتن محدودیت های حسی و جسمی، به دلیل برخورداری از جوهره ی انسانی، باید همچون دیگران، از امکانات رفاهی و اجتماعی برخوردار شوند.

  حق بهره مندی از خدمات آموزش و پرورش، بهداشت، مسکن، اشتغال، امکانات تفریحی و ... ، همگی به عنوان موضوعات محوری در قوانین و آیین نامه های مربوط به حقوق معلولان به شمار می آیند.

   
  معلول کیست؟

  معلول به کسی گفته می شود که بر اثر نقص جسمی یا ذهنی، به طور مستمر اختلال قابل توجهی در سلامت و کارایی عمومی و یا شئون اجتماعی، اقتصادی و حرفه ای او به وجود آید، به طوری که این اختلال، از استقلال فردی، اجتماعی و اقتصادی وی بکاهد.

  این گروه، شامل ناشنوایان، نابینایان، معلولین جسمی، حرکتی و ذهنی است.

  آمار ارائه شده از سوی سازمان بهداشت جهانی (WHO)، نشان می دهد که تا سال 1378، ده درصد از جمعیت جوامع صنعتی و دوازده درصد از جمعیت جوامع رو به توسعه را افراد معلول تشکیل می دهند.

  در ایران، حدود سه درصد به نوعی دچار معلولیت های جسمی جزئی یا کلی هستند. گاهی به علت فقدان امکانات درمانی مناسب، تا پایان عمر، معلولیت همراه این گونه افراد خواهد بود.

   
  احترام، نه ترحم

  ارتباطات اجتماعی با معلول باید همراه با احترام باشد و از ترحم به ایشان باید دوری گزید. تفاوت این دو نوع رفتار در این است که در حالت اول، طرفِ موردِ احترام، انسانی بزرگ به شمار می آید، اما در گزینه ترحم، مخاطب، انسانی ذلیل و خوار شمرده می شود که باید همواره دست او را گرفت. هنگام ترحم به شخصیت و روحیات معلول، توجهی نمی گردد. به یاد داشته باشیم آنچه توانایی را می سازد، اراده است و اگر اراده بخواهد جاری شود، هیچ بهانه ای را نمی شناسد.

   
  اشتغال معلول

  اشتغال هر فرد، موجب استقلال اقتصادی او می شود. داشتن شغل، به هر کسی هویت و تشخص اجتماعی بخشیده و در او اعتماد به نفس به وجود می آورد. متاسفانه تعداد زیادی از معلولان، به رغم گذراندن دوره های تحصیلات عالیه و کسب دانش و مهارت لازم، نمی توانند به اشتغال مناسب برسند.

  در زمینه اشتغال زایی برای معلولان، تبعیض فاحشی وجود دارد و گاه میزان بیکاری میان معلولان، دو برابر بیکاران عادی است، در صورتی که بر اساس قانون، دولت موظف است سه درصد از اشتغال را به معلولان اختصاص دهد، ولی این قانون تا کنون به صورت مطلوب اجرا نشده و شاهدیم که موضوع اشتغال معلولان، با بی مهری رو به رو گردیده است.

  به ناچار تعداد قابل توجهی از آنان، باید بیشترین وقت خود را در میان خانواده سپری کرده و زندگی خود را به سختی ادامه دهند.

   
  تفریح و سرگرمی

  توجه به تفریح و ورزش، باعث سلامت جسمی و روانی معلولان می شود. بیشتر این افراد نمی توانند از امکانات تفریحی موجود در جامعه استفاده ی مناسبی کنند، زیرا محیط های تفریحی و ورزشی، با شرایط جسمی معلولان متناسب نیست.

  شایسته است که مسئولان، درصدی از امکانات رفاهی و ورزشی را به معلولان اختصاص دهند تا آن ها نیز مانند سایر افراد جامعه، از این امکانات استفاده نمایند.


  مشارکت اجتماعی

  افراد معلول باید در تصمیم گیری ها، به ویژه در سازمان هایی که اعضای آن را معلولان تشکیل می دهند، یا معلولان در آن عضویت دارند و برای معلولان خدمت رسانی می کنند، مشارکت جدی و موثر داشته باشند.

  کمک به تشکیل گروه های خودیار به منظور حمایت و توسعه جامعه خاص معلولان، از مهم ترین اقدامات برای مشارکت اجتماعی این افراد می باشد.

  تشکیل جوامع خاص معلولان نیز می تواند پاسخگوی نیازهای آنان باشد.

  از سوی دیگر، وجود چنین تشکیلاتی موجب می شود تا افراد ضمن برخورداری از رابطه اجتماعی، استقلال اقتصادی، احترام اجتماعی، دسترسی به خدمات تخصصی و نیز زندگی زناشویی و تشکیل خانواده، بتوانند دیدگاه ها و ایده های شان را مطرح و در مورد مسایل مربوط به زندگی خود، تصمیم گیری کنند.

   
  آموزش و فرهنگ

  معلولان باید فرصت یابند تا استعدادهای خلاق هنری و فکری خود را رشد دهند و آن را نه تنها برای منافع خود، بلکه برای غنی سازی جامعه به کار گیرند. لذا باید دسترسی آنان برای مشارکت در فعالیت های فرهنگی تضمین شود.

  از جمله ی این اقدامات، می توان تهیه وسایل کمک ارتباطی برای ناشنوایان، منابع و مطالب علمی به خط بریل یا نوارهای صوتی برای نابینایان، و مطالب خواندنی که با توان و استعداد افراد معلول ذهنی مناسب باشد، را نام برد.

   
  یاری به معلولان

  کمک و یاری رساندن به هم نوع، فضیلتی است بزرگ و در اسلام سفارش زیادی به آن شده است. البته این کمک باید به حال کمک گیرنده مفید باشد و موجب ناراحتی او نشود. کسانی که با انگیزه خودنمایی و ارضای حس خود بزرگ بینی و فخرفروشی به دیگران کمک می کنند، راه را به خطا می روند.

  در این میان، کمک به افراد معلول، برداشتن همه موانع و مشکلات نیست، بلکه کمک به انجام کاری است که این افراد از عهده ی آن برنمی آیند. فراهم ساختن امکان شرکت واقعی معلولان جسمی در زندگی اجتماعی، در آن ها دلگرمی، اعتماد به نفس و نشاط می آفریند.

   
  سخن آخر

  افراد سالم و توانمند جامعه باید بدانند که معلولان هرگز نیازی به ترحم ندارند. همنوعان سالم باید همواره بکوشند تا کمبود موجود در معلولان رابه صورت یک جریان طبیعی نشان دهند و کاری نکنند که این کمبود، زندگی معلول را از حالت طبیعی خارج کند و او را به فردی منزوی و جدای از جامعه تبدیل سازد.

  باید این حقیقت را بپذیریم که اگر فرد معلول به درون جامعه برمی گردد و به فعالیت می پردازد، حتما توانمندی دارد. پس نباید با ترحم یا تمسخر، هیاهوی زیبای بازگشت به زندگی را در او خاموش کنیم، بلکه باید او را بپذیریم و تشویقش کنیم تا کارهایش را درست انجام دهد و با خواستن کار از آن ها، آنان را در میان خود نگه داریم.

  سایت حوزه


title: دست‌هائی رو به آسمان
text:
  دست‌هائی رو به آسمان



   
  چه فرقی می‌کند که نزدیک‌ترین دوستت باشد یا غریبه‌ای که برای اولین‌بار نگاهت به چشمانش گره خورده است. تفاوتی نیست که هم‌محلی قدیمت باشد یا هم‌وطنی از شهری دور که به هزار امید و آرزو ورود به پایتخت را به جانش خریده، هر که هست او حالا روی صندلی چرخ‌دار است و تو به این فاصله‌های کوتاه بین ایستادن و نشستن فکر می‌کنی و به‌دست‌هائی که گرچه به ناچار روی پاهایشان آرام گرفته ولی از انتهاء وجود به آسمان بلند است...


  ● جاده، با طعم مرگ:
  همه آنها هم‌سفرهایشان را دیده‌اند که از کنارشان به آسمان پر کشیده‌اند. عجیب نیست که هر سه‌شان قربانی جاده‌هائی هستند که بالاترین آمار مرگ و میر را در تمام دنیا دارد. سهیل آریانی ۲۴ ساله، آخرین بار دو سال پیش، قبل از سفر به اصفهان روی پا ایستاده است و بعد خاطره تلخ و مبهمی از چند بار پیچ خوردن و چشم باز کردن به دنیای جدیدی که بی‌خواهر است و بدون توانی برای ایستادن. با یک نشان جدید، ضایعه‌ای نخاعی از کمر.
  مونا طراوت ۲۲ ساله، ۷ سال است که نشستن روی این صندلی‌های دو چرخ و بیشتر از آن خوابیدن مداوم به روی تخت را تجربه می‌کند. درست از وقتی که سفرشان از شمال کشور به مشهد مقدس ناتمام ماند. انگار تازه پاترولشان را خریده بودند که بی‌توجهی راننده‌ای دیگر زندگی‌شان را مثل ماشینشان واژگون کرد. مادربزرگ و دخترعمه‌اش را از دست داد و زندگی جدیدش را با نخاعی کوفته شده از ناحیه گردن شروع کرد.
  همه می‌گویند اگر پزشک اول کارش را درست انجام می‌داد حالا او روی پاهایش ایستاده بود، اما حالا بعد از چند عمل تنها می‌تواند دست‌هایش را تا ناحیه مچ حرکت دهد. خیرالنساء خوش‌نیت، ۳۹ ساله، گناه او این است که جزء ممتازترین دانشجویان دانشگاه آزاد واحد شیروان بوده است. به‌همین دلیل به همراه یک‌سری از دانشجویان نمونه، با یک مینی‌بوس عازم مشهد شدند. می‌توانید حدس بزنید که آنها هم تصادف کردند و او حالا با همه آدم‌های مثل خودش که دچار محدودیت شده‌اند، هم‌ردیف شده است. محدودیت‌هائی که خودشان در ایجادش هیچ نقشی نداشته‌اند، حتی چیزی کمتر از هیچ!


  ● هستید؟! انگار که نیستید!
  اگر فکر می‌کنید ماشین شما بیمه شخص ثالث دارد پس وقتی تصادف می‌کنید کسی هست که به دادتان برسد، باید بگویم روی تنها چیزی که اصلاً نمی‌توانید حساب باز کنید، حداقل برای دو ـ سه سال اول که بیشترین نیاز را به کمک دارید، پول بیمه‌تان است. از سهیل آریانی می‌پرسم آیا بیمه مبلغ موردنظر را به آنها پرداخت کرده است؟ جواب سهیل بعد از گذشت نزدیک به دو سال، بیشتر از ”نه“ نیست.
  او می‌گوید پدرش بارها و بارها مسیر تهران تا شاهین‌شهر را برای انجام کارهای اداری بیمه طی کرده و او هم بارها مورد آزمایش‌های مختلف قرار گرفته است اما هنوز هم از مبلغی که بیمه وظیفه دارد در کوتاه‌ترین زمان ممکن بپردازد، خبری نیست. دو نفر دیگر هم همین را می‌گویند، خانم خوش‌نیت که به قول خودش ۳ سال و ۴ ماه و پنج روز و ۷ ساعت از تصادفش گذشته و خانم طراوت هر دو برای گرفتن حق بیمه‌شان چند سال معطل مانده‌اند.
  خانم خوش‌نیت غیر از این از بی‌مهری‌های دیگری نیز شکایت دارد و می‌گوید: با آنکه در آن زمان هم مثل امروز معلم بوده اما وزارت آموزش و پرورش در آن زمان تنها با این بهانه که او از طرف دانشگاه به سفر مشهد اعزام شده حاضر به هیچ کمکی نشده است. خرج مسئولان دانشگاه هم از چند کیلو پرتقال برای این بیمار ضایعه نخاعی فراتر نمی‌رود. از سوی دیگر اگر در تصادف، طرف مقابل شما مقصر باشد با اینکه شما صاحب حق هستید، ولی انگار که نیستید. خانم طراوت می‌گوید با وجود مقصر شناخته شدن طرف مقابل از سوی دادگاه، او با یک حرکت ساده مثل انتقال مالکیت اموالش به بستگان، از دادن دیه فرار کرده و حالا قرار است برای مدتی که حساب کردنش سخت است، ماهی ۵۰ هزار تومان را به‌عنوان دیه به‌طور مشترک به او و عمه‌اش که مانند او از همان تصادف دچار ضایعه نخاعی است، بدهد.
  همین ۵۰ هزار تومان هم ماه‌هاست داده نمی‌شود و البته کسی نیست که بخواهد حق آنها را بگیرد. خود خانم طراوت اعتقاد دارد پارتی طرف مقابل آن‌قدر کلفت است که می‌تواند از همین حالا قسط ماهانه دیه‌اش را ندهد و آب هم از آب تکان نخورد. نتیجه همه حرف‌ها این می‌شود که اگر شما بیمه، حق دادگاهی و یا دوستان زیادی دارید، در موقع حادثه انگار که هیچ‌کدام را ندارید، پس لطفاً زیاد رویشان حساب نکنید.



  ● هزار و یک‌شب، مصیبت
  آنچه بر مونا طراوت گذشته آن‌قدر فاجعه‌بار است که می‌تواند شما را خیلی بیشتر از هزار شب بیدار نگه‌دارد اما شهرزاد قصه این‌بار روی صندلی چرخ‌دار است و سخت حرف می‌زند چون وقتی می‌نشیند توان تنفسی‌اش به مقدار قابل توجهی کاهش می‌یابد. پزشکان می‌گویند مدارک پزشکی‌اش نشان می‌دهد که اگر نخستین پزشک که البته پزشک شهر ری است، کارش را درست انجام می‌داد، می‌توانسته راه برود اما او برخلاف گفته‌اش هیچ‌کدام از پیچ و مهره‌های پلاتینی را که خانواده‌اش تهیه کرده بودند، در گردن او جاگذاری نمی‌کند. نتیجه این می‌شود که نخاع بیشتر از یک‌سال تحت فشار شدید قرار می‌گیرد و با وجود خرج‌های چند صد میلیونی خانواده‌اش، نمی‌تواند هیچ حرکتی را تجربه کند. تنها یک اتفاق باعث می‌شود آنها متوجه شوند نخستین پزشک به آنها دروغ گفته است.
  یک خرج میلیونی دیگر و خطر یک عمل مجدد تنها می‌تواند دست‌های او را به راه بیندازد. اما سهیل آریانی وضعیت بهتری دارد. از ابتدا مراقبت‌های لازم را دریافت کرده و به‌واسطه داشتن بیمه تکمیلی مناسب در ابتداء درمان مشکل خاصی را تجربه نکرده است، اما داستان به اینجا ختم نمی‌شود. مسئله مشترک در او و خانم خوش‌نیت امیدی است که برای عمل جراحی ترمیم نخاع به آنها داده شده است.
  این برای خانم خوش‌نیت حاشیه بیشتری را به‌همراه داشته، او به امید این عمل به‌همراه همسر و فرزندش راهی تهران شده و از تیرماه سال پیش تا همین چند هفته پیش، ترس زندگی در این شهر بزرگ و هراس‌انگیز را به جان خریده است. از یک‌سو سختی‌های گرفتن انتقالی از آموزش و پرورش شیروان به تهران و هزینه‌های سرسام‌آور زندگی در این شهر و از سوی دیگر ناامید شدن و نتیجه نگرفتن از عمل سخت و یک‌سال فیزیوتراپی، هیچ‌کدام نتوانسته است لبخند را از روی صورتش بردارند.
  سهیل نیز گرچه راه ساده‌تری را برای تحت عمل جراحی قرار گرفتن در بیمارستان امام طی کرده است اما در نتیجه نگرفتن از عمل جراحی با خانم خوش‌نیت فصل مشترکی دارد. شاید جالب باشد بدانید سهیل همان پسری است که هر چند وقت یک‌بار تلویزیون او را در حالی که روی دوچرخه ثابت رکاب می‌زند نشان می‌دهد. تأثیر تبلیغات تلویزیونی تا حدی بود که حتی آشنایان سهیل نیز با او تماس می‌گرفتند و گله می‌کردند که چرا سهیل آنها را از آثار عمل بر روی توان حرکتی‌اش باخبر نکرده، غافل از این‌که آن دوچرخه ثابت برقی است و رکاب‌هایش بدون احتیاج به هیچ نیروی خارجی حرکت می‌کند. واضح است که چنین وسیله‌ای برای کسانی‌که دنبال تبلیغ‌های تلویزیونی هستند چه ارزشی دارد.


  ● نقش‌هائی بر روی آب!
  چند وقت که از حادثه می‌گذرد وقتی که دور و برت خالی می‌شود، تازه متوجه می‌شوی چه اتفاقی افتاده است. تازه حواست به تغییرات شگرفی که در نوع زندگی کردنت افتاده است جمع می‌شود. هزینه‌هائی که اداره این نوع زندگی بر روی دوشت می‌گذارد، سرسام‌آورتر از آن است که بتوانی تصور کنی. همین را از آنها می‌پرسم.
  اینکه به‌واسطه شرایطشان ماهانه چه خرج‌های اضافی را متحمل می‌شوند. خانم طراوت می‌گوید چیزی نزدیک به یک میلیون! آقای آریانی و خانم خوش‌نیت هم کم و بیش به همین مبلغ اشاره می‌کنند. هزینه‌های بالای فیزیوتراپی، وسائل پزشکی مصرفی که به‌طور روزانه مورد استفاده آنها قرار می‌گیرد، هزینه وسائلی که گرچه مصرفی نیستند اما فرسوده‌شدنشان آنها را مجبور به تعویض کردنشان می‌کند. در کنار این‌ها، هزینه‌های درمانی ناشی از بیماری‌های مزمنی که به سراغ این افراد می‌آید هم بگذارید.
  بیماری‌هائی مثل زخم بستر، عفونت‌های ادراری، بیماری‌های ناشی از استراحت‌های طولانی بر روی تخت مثل گرفتگی ناگهانی رگ‌های ریه، مغز و هزار چیز دیگر. همه اینها را که می‌گویند از بهزیستی سئوال می‌کنم. اینکه دولت چه کمکی به آنها می‌کند؟ پوزخند دسته‌جمعی، اولین جوابی است که از آنها می‌گیرم. البته روی کاغذ وضعیت نابه‌سامانی آنچه در واقع اتفاق می‌افتد، نیست.
  بهزیستی قرار است خدماتی مثل هزینه درمان تا سقف ۵۰۰ هزار تومان، تهیه وسیله ایاب و ذهاب برای بیماران تا ۶ بار در هفته، برقراری جلسات فیزیوتراپی، تأمین هزینه دانشگاه و حتی دادن وام به افرادی که به هر نوع دچار چنین محدودیت‌هائی هستند ارائه دهد اما از زبان این افراد قضیه جور دیگری است. سهیل آریانی می‌گوید: از ۲۵ نوبتی که برای استفاده از ماشین‌های بهزیست کار تماس داشته است، با وجود هماهنگی قبلی تنها توانسته از ۱۴ نوبت استفاده کند. سهیل تقریباً هر روز به دانشگاه می‌رود. می‌توانید تصور کنید وقتی قرار است ماشین بهزیست کار تا نیم‌ساعت دیگر در خانه‌تان باشد تا شما را به دانشگاه انتقال دهد و حتی دو ساعت بعد از آن زمان هم خبری از آن نشود، چه احساسی به شما دست می‌دهد؟
  این اتفاقی است که بارها و بارها برای سهیل تکرار شده اما چیزی که مونا طراوت می‌گوید حتی از اولی فاجعه‌بار‌تر است، اینکه به تازگی چهل ماشین کاروان به منظور تجهیز سرویس حمل و نقل معلولان تهیه شده اما چون این ماشین‌ها بالابر ندارند برای کسانی مثل او قابل استفاده نیست. او راست می‌گوید، یک آدم سالم هم به زحمت می‌تواند سوار این ماشین‌ها شود. تنها ماشین‌هائی که آنها برای جابه‌جائی در اختیار دارند ۶ ماشین ون است که به ماشین‌های آبی معروف هستند.
  طنز تلخ این ماجرا اینجاست که از این ۶ ماشین هم، یکی مدت‌هاست که خراب است، یکی همین چند هفته پیش خراب شد و یکی را هم پلیس به خاطر جریمه ۶۷۰ هزار تومانی‌اش خوابانده است. تنها ۳ ماشین برای انتقال همه معلولان این‌چنینی تهران بزرگ باقی می‌ماند، خانم خوش‌نیت می‌گوید: تازه برای هماهنگ کردن همین چند بار محدود هم باید یک صبح تا غروب پای تلفن همیشه اشغال شرکت ”بهزیست‌کار“ که به سازمان بهزیستی وابسته است، بنشیند. در کنار این، بهزیستی قرار است هر ۳ ماه یک‌بار! وسائلی را مثل دستکش استریل، گاز استریل، و... را در اختیار معلولان قرار دهد، اما سهیل آریانی می‌گوید به تازگی زمان بین تحویل کالاها به آنها زیاد شده و از طرف دیگر مقدار وسائلی که در اختیار آنها قرار می‌گیرد کم شده است.


  ● به‌دنبال یک تکیه‌گاه!
  داستان نابسامانی‌ها در عرضه خدات به معلولان تمامی ندارد. بهزیستی موظف است که در سال تنها تا ۵۰۰ هزار تومان از هزینه درمان و بستری آنها را بپردازد اما به‌گفته مونا طراوت همین مبلغ ناچیز هم به‌علت بدهی سازمان بهزیستی به شرکت بیمه موردنظر، پرداخت نمی‌شود. سهیل آریانی از معدود چیزهای خوب هم می‌گوید.
  اینکه بهزیستی بیشتر هزینه دانشگاه آنها را گرچه با یک ترم تأخیر، تقبل می‌کند و هر ۵ـ۴ ماه یک‌بار هم یک دکتر عمومی و یک دکتر عمومی و یک روانشناس را برای بررسی وضعیت آنها به خانه‌شان می‌فرستد، برای جلسات فیزیوتراپی هر چند ماه یک‌بار ۱۰ جلسه وقت به هر نفر اختصاص پیدا می‌کند، هر چند که به‌علت غیرمداوم و کم‌بودن تعداد جلسات، هیچ دردی را از آنها دوا نمی‌کند. در کنار همه اینها ناهموار بودن معابر و مناسب نبودن وسائل حمل و نقل عمومی برای این‌گونه افراد را به تمام مشکلات اضافه کنید تا بفهمید یک فاصله چند ثانیه‌ای چگونه می‌تواند همه چیز را به سخت‌ترین وضعیت ممکن تبدیل کند. از آنها سئوال می‌کنم که هیچ سازمان مخصوص و یا گروه خاصی برای حمایت و دفاع از حقوقشان وجود ندارد؟ اسم چند نهاد را می‌برند اما سهیل آریانی بیشتر از همه روی گروهی از بچه‌های کم‌توان تأکید دارد که دور هم جمع‌ شده‌اند و حالا ساختار مشخصی را سامان داده‌اند که نامش ”باور“ است.


  ● چه کسی باورش می‌شود؟
  قبل از اینکه خانم قنبری را ببینم فکر نمی‌کردم که کارشان زیاد جدی باشد. آرزو قنبری همان کسی است که در زمان انتخابات ریاست‌جمهوری به تمام کاندیداها نامه نوشت تا اگر پرنده بخت روی شانه‌شان نشست و بر مسند قدرت جای گرفتند، به فکر اجرائی کردن قانون جامع حمایت از معلولیت باشند.
  وقتی محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور شد، جواب نامه او را داد که چشم و ما به فکر شما هستیم! اما وقتی از خانم قنبری درباره تغییرات ایجاد شده در طول این دو سال می‌پرسم، می‌گوید: ”شاید من بی‌خبرم، اما همه چیز همان‌طور است که پیش از این بود“. پی‌گیر این قضیه نمی‌شوم. می‌خواهم از خودشان و برنامه‌هایشان بپرسم و او از ابتدا برایم تعریف می‌کند: ”درست آذرماه سال ۱۳۸۳ بود که جمعی از بچه‌هائی که مشکل جسمی داشتند دور هم جمع شدند و پایه گروهی را ریختند که حالا شده است ”باور“. آن موقع محمد مقدم‌شاد که دانشجوی روان‌پزشکی بود و به‌علت میوپاتی دچار کم‌توانی شده بود طرحی را به نام باور ارائه داد که اساسش آموزش مهارت‌های زندگی به چنین افرادی بود اما بعد این طرح پخته‌تر شد و مسائلی مثل توانمندسازی، فرهنگ‌سازی و پی‌گیری حقوق معلولان، بر مبنای قانون جامع را در برگرفت.
  او در ادامه از دوستی اولیه‌شان گفت، اینکه با همکاری مرکز مدیریت و توسعه زندگی شهرداری منطقه ۷ و بعد از چندین ماه نامه‌نگاری و تلاش توانسته‌اند محلی را برای برگزاری جلساتشان در همان مکان، مناسب‌سازی کنند. از برنامه‌هایشان گفت که سال به سال گسترده‌تر می‌شود و اصولی که روی آنها هم‌قسم شده‌اند: ”ما از همن ابتدا با هم عهد کردیم کار خیریه نکنیم. خیلی‌ها هستند که به اسم کار برای معلولین، از مردم پول می‌گیرند و کسی هم نیست که بررسی کند این پول‌ها چگونه خرج می‌شود اما ما تنها روی حمایت چند نفر آشنائی حساب می‌کنیم که براساس شناختشان بعضی از هزینه‌ها را تقبل می‌کنند“. آرزو قنبری در ادامه از همایش‌های ماهانه‌شان گفت که در واقع اولین فعالیتشان نیز بوده است. در ”باور“ هدف اصلی فرهنگ‌سازی است و بیشتر بچه‌ها که اهل قلم و هنر نیز هستند روی این جنبه تأکید دارند.
  گرچه این تنها کار باوری‌ها نیست. جشنواره فرهنگی ـ هنری باور که به‌صورت دوسالانه برگزار می‌شود، تشکیل گروه اینترنتی برای ارتباط بچه‌ها با یکدیگر که نزدیک به ۲۰۰۰ نفر عضو دارند، همایش‌های سالانه، فیلم‌سازی مستند و داستانی، راه‌اندازی یک نشریه درون‌گروهی  به همه این‌ها برقراری برنامه‌های تفریحی برای معلولان و تشکیل کمیته‌های توانمند بازسازی برای کمک به آنهائی که هنوز با مشکلشان کنار نیامده‌اند را هم اضافه کنید.


  ● ثانیه‌هائی که در گذرند!
  آرزو قنبری راست می‌گفت. حرفش این بود که معلولیت یک شانس برابر است. اتفاقی که برای همه امکان وقوع دارد و البته هیچ‌کس فکر نمی‌کند چنین چیزی یک روز دامن خود او را بگیرد. فاصله بین من و شما با سهیل، مونا، خانم خوش‌نیت و هزاران فرد دیگر که دچار محدودیت هستند چیزی کمتر از ثانیه است. ثانیه‌های بی‌شماری که هزاران بار در روز تکرار می‌شوند و باز فردا هزار بار دیگر. چشم‌پوشی بر مشکلات بزرگ‌ترین اقلیت موجود در تمام جهان در کشورمان ناشکری آشکار است و ما را مستوجب هر عقوبتی می‌کند. پس وظیفه دینی، اخلاقی، اجتماعی و قانونی خود را در پاس‌داشت حقوق افرادی که هم‌نشینی تلخی را با ثانیه‌ها آغاز کرده‌اند، پاس بداریم. ثانیه‌هائی که برای ما نیز درگذرند.
   
  منبع:ویستا
  ویرایش وتلخیص:آکاایران


